Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі USS Jacob Jones (DD 130), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің коммодоры Яков Джонс (1768–1850) құрметіне аталған. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс суасты қайығымен батырылды.
Wickes class destroyer
USS Jacob Jones (DD 130), named for Commodore Jacob Jones USN (1768–1850), was a She was sunk by a German submarine in 1942 during World War II.
Құрылыс және іске қосу
Джейкоб Джонс кемесі 1918 жылдың 21 ақпанында Нью-Джерси штатының Камден қаласында «Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы» компаниясымен салынды, 1918 жылдың 20 қарашасында суға түсірілді, коммодор Джонстың шөбересі, Кэзенов Дутонның әйелі спонсорлық етті және 1919 жылдың 20 қазанында қолданысқа берілді.
Jacob Jones was laid down by the New York Shipbuilding Corporation at Camden, New Jersey on 21 February 1918, launched on 20 November 1918, sponsored by Mrs. Cazenove Doughton, great granddaughter of Commodore Jones, and commissioned on 20 October 1919.
Қызмет тарихы
Джейкоб Джонс 1922 жылғы 24 маусымда қызметтен босатылды және 1930 жылғы 1 мамырда қайта қызметке кіргенге дейін резервке жіберілді. 1940 жылғы 4 сәуірде Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан бейтараптық патрульдеу міндеттеріне тағайындалды.
Jacob Jones was decommissioned on 24 June 1922 and placed in reserve until recommissioned on 1 May 1930, and was assigned to Neutrality Patrol duties out of Charleston, South Carolina on 4 April 1940.
Соғыс аралығы
Филадельфияда жабдықталғаннан кейін, «Джейкоб Джонс» 4 желтоқсанда Атлант мұхитында сынақтан өту үшін теңізге шықты. 22 желтоқсанда Флорида штатының Пенсакола қаласына жетіп, оқуын жалғастырды. 26 қаңтарда Сан-Диегоға келді және Калифорния жағалауында әуе шабуылына қарсы және оқ ату жаттығуларын жүргізді. 17 тамызда «Мэре Айленд» әскери-теңіз кемежайына жөндеуге және күрделі жөндеуге жіберілді. 1921 жылғы 18 маусымда Тынық мұхиты флотының эсминецтер күшіне қайта оралды және 1922 жылғы 24 маусымда қызметтен босатылғанға дейін Сан-Диегодан жұмыс істеді. 1930 жылғы 1 мамырда қайтадан қызметке қабылданған «Джейкоб Джонс» Аляскадан Мексикаға дейінгі жағалау суларында Әскери-теңіз күштерінің жаңадан құрылған ұшақ тасымалдауыштарына ұшақ күзетшісі ретінде оқытылды. Тамыз айындағы ұрыс флотының маневрінен кейін, қарашада жөндеу жұмыстары үшін Маре аралына кірді. 1931 жылғы 4 ақпанда Панамаға бағытталды. «Джейкоб Джонс» 22 наурызда Панама каналы арқылы өтіп, Кариб теңізінде маневрлер үшін теңізге шықты. 1 мамырда АҚШ-қа қайтып келді және 26-29 мамыр аралығында Чесапик шығанағында әскери-теңіз күштерінің бірлескен маневрлеріне қатысты. Жаздың қалған бөлігінде Жаңа Англия жағалауында 7-ші эсминецтер дивизиясымен бірге жұмыс істеді. «Джейкоб Джонс» 1 желтоқсанда Бостоннан Гаити маңында маневрлер өткізу үшін кетіп қалды. 1932 жылғы 13 ақпанда Кариб теңізіне шығып, Калифорния жағалауында 13 ай бойы ұшақтарды күзетіп, торпедамен жаттығуды бастады. 1933 жылғы 1 мамырда Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы әскери-теңіз базасына жалпы жаттығулар мен ұрыс-тактикалық жаттығулар үшін оралды. 26 мамырда Вирджиния штатының Норфолк қаласына сапар шегіп, өздігінен күтіп-ұстауға айналдыру резервіне түсті. Чарльстонда екі айлық жөндеуден кейін Джонс 29 қарашада Гвантанамоға барлау және атыс жаттығулары үшін оралды. 1934 жылғы 29 маусымда маневрлерді тоқтатып, Гаитидегі Порт-о-Пренске жөнелтілді. Шілде айында Кариб теңізіндегі операцияларды қайта бастады және қыркүйек айында Гуантанамо шығанағындағы десанттық жаттығуларға қатысты. Кариб теңізінен қараша айының соңында шығып, 1934 жылғы 3 желтоқсанда Норфолк теңіз жағасына бірнеше ай бойы жөндеуге кірді. 1935 жылғы мамыр айында «Джейкоб Джонс» Атлантикадағы оқу-жаттығу сапарына әскери академиядан мичмандарды алды. 7 маусымда Норфолкке қайтып келді және үш ай бойы жағалауда қарауылдады. Қыркүйек айында Нью-Йоркке кемеге мініп, эсминецтер маневрлеріне қатысты және қаңтар 1936 жылға дейін Нью-Йорктан жұмыс істеді, содан кейін жөндеуге және тексеруге Бруклин әскери-теңіз кемежайына кірді. 1936 жылғы 15 маусымда эсминец Нью-Йорктен шығып, Кариб теңізінде оқу-жаттығу рейстерін жүргізді. Қазан айында Армия мен Әскери-теңіз флотының бірлескен жағалау маневрлеріне қатысып, Норфолктегі жыл сайынғы тексеруден кейін 1937 жылдың ақпан айында мина тазалау жаттығуына қатысты. Наурыз айында 5-ші флоттың офицерлерін оқытты, ал маусым айында курсанттарды оқыта бастады. 1938 жылдың 15 қаңтарына дейін резервтегі офицерлер үшін жаттығу кемесі ретінде жұмыс істеді, содан кейін Норфолктен флоттың десанттық жаттығулары мен Пуэрто-Рико және Виргин аралдары маңындағы сулардағы ұрыс маневрлеріне кетті. «Джейкоб Джонс» 13 наурызда Норфолкке күрделі жөндеуге оралды. Маусым айында Норфолктен ұшуды қайта бастады, әуе кемелерін күзетіп, торпеда мен артиллерия жаттығуларын жүргізді. Қыркүйекте Президенттік регатаға қатысқаннан кейін «Джейкоб Джонс» Еуропаға Жерорта теңізіндегі 40-шы эскадрильяға қосылуға дайындалды. 1936 жылғы қыркүйекте азаматтық соғыс кезінде Испаниядан американдықтарды қорғау және эвакуациялау үшін ұйымдастырылған эскадрилья Батыс Жерорта теңізінде қалды. 26 қазанда Норфолктен шығып, 6 қарашада Гибралтарға жетіп, 17 қарашада Вильфраншеге жетті. Ол 1939 жылдың 20 наурызына дейін осы француз теңіз портынан патрульдік операцияларды жүргізді. 1939 жылдың 24-25 наурызында Алжирге барды және келесі жеті айда Роттердамнан Лиссабонға дейін Атлантикадағы Еуропаның түрлі порттарына барды. 4 қазанда Лиссабоннан шығып, АҚШ-қа бағытталды және 14 қазанда Норфолкке зәкірледі. Жағалаудағы операцияларын қайта бастаған «Джейкоб Джонс» Норфолктан Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласына дейін ұшақтарды тексеру патрульдерін жүргізді. Желтоқсан айында ол Кариб теңізіндегі сынақ кезінде «Сидрагон» су асты кемесіне еріп жүрді.
After fitting out at Philadelphia, Jacob Jones sailed 4 December for shakedown in the Atlantic Ocean. She arrived at Pensacola, Florida on 22 December to continue her training and departed on 3 January 1920 for the Pacific Ocean. Arriving at San Diego on 26 January, she operated along the California coast on anti aircraft and firing exercises. She entered Mare Island Navy Yard 17 August for repairs and overhaul and assumed a reserve status. Returning to duty with Destroyer Force, Pacific Fleet, 18 June 1921, she operated out of San Diego until decommissioning 24 June 1922. Recommissioned 1 May 1930, Jacob Jones trained in coastal waters from Alaska to Mexico as a plane guard for the Navy's budding aircraft carriers. Following Battle Fleet maneuvers during August, she entered Mare Island in November for repairs. The destroyer sailed 4 February 1931 for Panama, where she resumed plane guard duty for Langley. Jacob Jones transited the Panama Canal on 22 March, and sailed for maneuvers in the Caribbean Sea. She sailed for the United States on 1 May and took part in joint Army Navy maneuvers in the Chesapeake Bay 26 to 29 May. During the remainder of the summer, she operated with Destroyer Division 7 along the New England coast before retiring to the Boston Navy Yard 2 October for overhaul. Jacob Jones steamed from Boston on 1 December for maneuvers off Haiti. On 13 February 1932 she departed the Caribbean to begin 13 months of plane guard duty and torpedo practice along the California coast. She returned to Guantanamo Bay Naval Base, Cuba on 1 May 1933 for general drill and battle problem exercises, and on 26 May she sailed for Norfolk, Virginia to undergo self upkeep on rotating reserve. Following two months of overhaul at Charleston, Jones returned to Guantanamo on 29 November for scouting and firing exercises. She interrupted her maneuvers on 29 June 1934, and sailed for Port au Prince, Haiti, where she served as an escort during President Franklin D. Roosevelt's "Good Neighbor" visit to Haiti. She resumed Caribbean operations in July and participated in landing force exercises at Guantanamo Bay during September. She retired from the Caribbean late in November and entered Norfolk Navy Yard 3 December 1934 for several months of upkeep. In May 1935, Jacob Jones embarked midshipmen from the Naval Academy for an Atlantic training cruise. She returned to Norfolk 7 June for three months of coastal patrols and maneuvers. She steamed to New York in September to participate in destroyer maneuvers and operated out of New York until entering Brooklyn Navy Yard in January 1936 for upkeep and inspection. On 15 June 1936, the destroyer departed New York with reserve officers on board for training cruises in the Caribbean which continued through September. In October, she participated in joint Army Navy coastal maneuvers; and, following her annual inspection at Norfolk, she participated in minesweeping training during February 1937. In March, she trained officers of the 5th Fleet Reserve and in June she resumed training cruises for midshipmen. She continued to operate as a practice ship for reserve officers until 15 January 1938, when she departed Norfolk for fleet landing exercises and battle maneuvers in waters off Puerto Rico and the Virgin Islands. Jacob Jones returned to Norfolk on 13 March for overhaul. In June she resumed operations out of Norfolk, serving as a carrier plane guard and conducting torpedo and gunnery practice. After attending the Presidential Regatta in September, Jacob Jones prepared to sail for Europe to join Squadron 40 T in the Mediterranean Sea. Organized in September 1936 to protect and evacuate Americans from Spain during the civil war, the squadron remained in the western Mediterranean. Departing Norfolk 26 October, Jacob Jones reached Gibraltar on 6 November, and arrived Villefranche on 17 November. She operated out of that French Mediterranean port on patrol until 20 March 1939. She visited Algiers from 24 to 25 March 1939 and, during the next seven months, steamed to various Atlantic European ports from Rotterdam to Lisbon. Departing Lisbon on 4 October, she sailed for the United States and anchored at Norfolk on 14 October. Resuming her coastal operations, Jacob Jones conducted plane screening patrols from Norfolk to Newport, Rhode Island and in December she escorted the submarine Seadragon during its Caribbean shakedown.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екі ай бойы Норфолкте күтім мен тексеруден өткеннен кейін, «Джейкоб Джонс» 1940 жылғы 4 сәуірде «Нейтралитет патруліне» қосылу үшін Чарльстонға бағытталды. 1939 жылдың қыркүйек айында Еуропадағы соғысқа жауап ретінде құрылған «Нейтралитет патрулі» Батыс жарты шардағы сулардағы соғысқа қатысты кез келген әрекеттерді қадағалап, хабарлауға міндеттелді. Патрульдің негізгі мақсаты – «АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Батыс жарты шарды қорғауға дайын екенін көрсету» болды. Маусым айында екі ай бойы «Нейтралитет патрулінде» қызметтен кейін «Джейкоб Джонс» кадеттерді даярлауға қайта оралды. Қыркүйекте «Джейкоб Джонс» Норфолктан Коннектикут штатының Нью-Лондонына бағытталды, онда экипажы ASW дыбыс мектебінде қарқынды оқудан өтті. 6 желтоқсанда Норфолкке қысқа ғана қайтып оралғаннан кейін, ол Ки-Уэстке су астына қарсы соғыс (ASW) жаттығуларын жалғастыру үшін барды. 1941 жылғы наурыз айында ол «Нейтралитет патрулімен» жұмысын қайта бастады. Мамыр айында ол Виши үкіметі бақылауындағы Мартиника және Гваделупа аралдарының суларын күзеткен кемелерге қосылды. «Джейкоб Джонс» жаз бойы Кариб теңізінде жұмыс істеді. 1941 жылғы 30 қыркүйекте ол Солтүстік Атлантикада эскорттық міндеттерге дайындалу үшін 54-ші эсминецтер дивизиясымен бірге Гуантанамодан кетті. «Джонс» Норфолкте екі ай бойы күтім мен тексеруден өтті және 1941 жылғы 1 желтоқсанда Жаңа Англия жағалауында конвойды эскорттау жаттығуларына қатысты. 12 желтоқсанда Бостон портын тастап, ол Ньюфаундлендтегі Аргентия теңіз базасына конвоймен бірге жүзуді бастады. 16 желтоқсанда ол «Макрель» және «S-33» су асты кемелерін Бостонға дейін сүйемелдеді және 24 желтоқсанда Аргентияға қайтып келді. «Джейкоб Джонс» 1942 жылғы 4 қаңтарда Аргентиядан тағы да шығып, «Альбатрос» және «Линнет» кемелерін сүйемелдеді. Британ аралдарына бағытталған SC 63 конвойына қосылу үшін жүзіп бара жатқанда, эсминец су асты байланысын анықтап, тереңдік зарядтарымен шабуылға көшті. Су асты кемесімен байланыс үзілгенімен, ол кемелерін конвойға жеткізіп, 5 қаңтарда Аргентияға оралды. 1942 жылғы 14 қаңтарда Аргентиядан шыққан «Джейкоб Джонс» Исландияға бет алған HX 169 конвойына қосылды. Конвой қатты дауылға тап болды; 9 балдық жел мен күшті толқындар кемелерді шашыратты. Конвойдан бөлініп, эсминец өздігінен Исландияның Хвальфьёрдур портына жүзіп кетті. Жанар майдың жетіспеуі, жұмыс істемейтін гирокомпас, тұрақсыз магниттік компас және дауылдың үздіксіз соққыларына қарамастан, «Джейкоб Джонс» 19 қаңтарда портына жетті. Бес күннен кейін ол үш сауда кемесін Аргентияға сүйемелдеді. Қайтадан қатты дауыл мен жел кемелерді бөліп жіберді, ал «Джейкоб Джонс» бір норвегиялық сауда кемесімен бірге Аргентияға қарай жол тартты. 1942 жылғы 2 ақпанда ол тағы бір су асты кемесін анықтап, шабуыл жасады, бірақ тереңдік зарядтары көзге көрінетін нәтиже бермеді. 3 ақпанда Аргентияға келген ол келесі күні Бостонға бағытталған ON 59 конвойына қосылды. 8 ақпанда Бостонға жеткен «Джейкоб Джонс» бір апталық жөндеуден өтті. 15 ақпанда Норфолкке бағытталды және үш күннен кейін Норфолктан Нью-Йоркке жүзіп кетті. Атлантика жағалауындағы одақтас сауда кемелерінің жоғалуын тоқтату мақсатында, Шығыс теңіз шекарасының қолбасшысы вице-адмирал Адольф Эндрюс ASW патрульдарын құрды. «Джейкоб Джонс», командалық құрамында лейтенант-командир Хью Блэк, 22 ақпанда Нью-Йорктан бұл міндетті орындау үшін шықты. Амброз маяғының жанындағы тазаланған арнадан өтіп бара жатқанда, «Джонс» су асты кемесімен байланыс орнатып, дереу шабуылға көшті. Бес сағат бойы «Джонс» он екі шабуыл жасап, 57 тереңдік зарядын тастады. Соңғы алты шабуыл кезінде мұнай дақтары пайда болды, бірақ басқа қалдықтар табылған жоқ. Барлық зарядын жұмсағаннан кейін, «Джонс» қайта қарулану үшін Нью-Йоркке оралды. Кейінгі тергеулер батып кеткен су асты кемесінің нақты дәлелдерін таба алмады.
After two months of upkeep and inspection at Norfolk, Jacob Jones sailed for Charleston on 4 April 1940 to join the Neutrality Patrol. Organized in September 1939 as a response to the war in Europe, the Neutrality Patrol was ordered to track and report the movements of any warlike operations of belligerents in the waters of the Western Hemisphere. The basic purpose of the patrol "was to emphasize the readiness of the United States Navy to defend the Western Hemisphere." In June, after two months of duty with the Neutrality Patrol, Jacob Jones returned to training midshipmen. In September, Jacob Jones departed Norfolk for New London, Connecticut, where her crew underwent intensive ASW sound school training. Returning briefly to Norfolk on 6 December, she sailed to Key West for further anti submarine warfare (ASW) training. She resumed her operations with the Neutrality Patrol in March 1941, patrolling the waters from Key West to Yucatán Channel. In May, she joined the ships which guarded the waters of Vichy controlled islands, Martinique and Guadeloupe in the Lesser Antilles. Jacob Jones maintained her Caribbean operations throughout the summer. On 30 September 1941, she departed Guantanamo with Destroyer Division 54 to prepare for escort duty in the North Atlantic. Jones received two months of upkeep and inspection at Norfolk and on 1 December 1941, departed for convoy escort training along the New England coast. Clearing Boston Harbor on 12 December, she sailed to Naval Station Argentia, Newfoundland, to begin her escort duty. On 16 December she escorted the submarines Mackerel and S 33 through heavy seas to Boston and returned to Argentia on 24 December. Jacob Jones once again departed Argentia on 4 January 1942 escorting Albatross and Linnet. While steaming to join Convoy SC 63, bound for the British Isles, the destroyer made an underwater contact and commenced a depth charge attack. Losing contact with the submarine, she escorted her ships to the convoy and returned to Argentia on 5 January. Sailing from Argentia on 14 January 1942, Jacob Jones joined Convoy HX 169, which was headed for Iceland. The convoy encountered a violent storm; heavy seas and winds of force 9 scattered its ships' convoy. Separated from the convoy, the destroyer steamed independently for Hvalfjörður, Iceland. Though hampered by a shortage of fuel, an inoperable gyro compass, an erratic magnetic compass, and the continuous pounding of the storm, Jacob Jones arrived on 19 January. Five days later, she escorted three merchant ships to Argentia. Once again heavy seas and fierce winds separated the ships, and Jacob Jones continued toward Argentia with one Norwegian merchantman. She detected and attacked another submarine on 2 February 1942, but her depth charges yielded no visible results. Arriving at Argentia on 3 February, she departed the following day and rejoined Convoy ON 59, bound for Boston. Reaching Boston on 8 February, Jacob Jones received a week of repairs. She sailed on 15 February for Norfolk and three days later steamed from Norfolk to New York. In an effort to stem the losses to Allied merchant shipping along the Atlantic coast, Vice Admiral Adolphus Andrews, Commander of the Eastern Sea Frontier, established a roving ASW patrol. Jacob Jones, Lieutenant Commander Hugh Black in command, departed New York on 22 February for this duty. While passing the swept channel off Lightship Ambrose, Jones made a possible submarine contact and attacked immediately. For five hours, Jones ran twelve attack patterns, dropping some 57 depth charges. Oil slicks appeared during the last six attacks, but no other debris was detected. Having expended all her charges, Jones returned to New York to rearm. Subsequent investigation failed to reveal any conclusive evidence of a sunken submarine.
Тағдыр
1942 жылдың 27 ақпанында таңертең «Джейкоб Джонс» Нью-Йорк портынан шығып, Нью-Джерси жағалауымен оңтүстікке қарай, Барнегат Лайты мен Файв Фатхом Банкі аралығындағы аймақты қарауылдап, іздеу үшін бет алды. Кетуге аздан соң, ол Кеп-Мей және Делавэр шығанақтары маңындағы суларда патрульдік қызметін күшейту туралы бұйрық алды. 1530-да ол күні бұрын Барнегат Лайтынан шығысқа қарай торпедамен жарылған «Р. П. Ресор» танкерінің өртеніп жатқан қалдықтарын көрді. «Джейкоб Джонс» оңтүстікке қарай бағытын жалғастырмас бұрын, екі сағат бойы кемені айналып, аман қалғандарды іздеді. Тыныш теңізде саяхаттап, ол 2000 сағатта соңғы рет орнын хабарлап, радио байланысын тоқтатты. Толы ай түнгі аспанды жарықтатты және көріну жақсы болды. Түн бойы кеме, қозғалыс немесе навигациялық шамдарсыз толығымен қараңғыланған күйде, оңтүстікке қарай бағытын сақтады. 1942 жылдың 28 ақпанында таңертеңгісін байқалмаған неміс суасты қайығы U 578 күтпеген эсминецке торпедалар атып жіберді. Торпедалар байқалмады және екі-үш торпеда эсминецтің сол жағына тікелей соқтығысты. Аман қалғандардың айтуынша, алғашқы торпеда көпірдің артында жарылып, ауыр зақым келтірді. Көрінетіндей, ол кеменің оқ-дәрі қоймасын жарылды. Нәтижесінде болған жарылыс соқтығысқан жерден алға қарайғы барлық бөліктерді қиратты, көпірді, карталар бөлмесін, офицерлер мен кіші офицерлердің пәтерлерін толығымен жойды. Кеме суға батып, дабыл туралы хабарлама жібере алмай қалғанда, екінші торпеда кеменің кормасынан шамамен 12 метрдей алға соқты. Кеменің орталық бөлігі ғана зақымсыз қалды. 25-30 офицер мен теңізші, соның ішінде лейтенант-командир Блэк жарылыстан қаза тапты. Аман қалғандар, соның ішінде ауыр жарақат алған, «дегенде жұмысын тоқтатқан» байланыс офицері, құтқару шалкектеріне бет алды. Майлы палубалар, түйіліп қалған сымдар мен такелаж, және кеме қирандыларының араласуы салдарды іске қосуға кедерілді. «Джейкоб Джонс» шамамен 45 минут бойы суда қалды, бұл аман қалғандарға төрт немесе бес салмен кемеден қашуға мүмкіндік берді. Бір сағаттан соң «Джейкоб Джонс» мұртымен Атлант мұхитына батып кетті. Оның қираған кормасы су астына кеткенде, тереңдік бомбалары жарылып, жақын маңдағы салдан бірнеше аман қалғандар қаза тапты (1917 жылы бұрынғы «Джейкоб Джонс» кемесімен де осылай болған). 0810-да әскердің бақылау ұшағы құтқару салдарына тап болып, олардың орнын «Құрлық патрулінің» «Игл 56» командасына хабарлады. 1100-ге қарай, қатты жел мен көтерілген толқындар оны іздеуді тоқтатуға мәжбүрлегенде, ол 12 аман қалғанды құтқарып алды, олардың бірі Кейп-Мейге жолға шыққанда қайтыс болды. «Джейкоб Джонстың» қалған аман қалғандарын іздеу келесі екі күн бойы ұшақтар мен кемелермен жалғасты, бірақ ешкім табылмады.
On the morning of 27 February 1942, Jacob Jones departed New York harbor and steamed southward along the New Jersey coast to patrol and search the area between Barnegat Light and Five Fathom Bank. Shortly after her departure, she received orders to concentrate her patrol activity in waters off Cape May and the Delaware Capes. At 1530 she spotted the burning wreckage of tanker R. P. Resor, torpedoed the previous day east of Barnegat Light; Jacob Jones circled the ship for two hours searching for survivors before resuming her southward course. Cruising at through calm seas, she last reported her position at 2000 and then commenced radio silence. A full moon lit the night sky and visibility was good; throughout the night the ship, completely darkened without running or navigation lights showing, kept her southward course. At the first light of dawn 28 February 1942, the undetected German submarine U 578 fired a spread of torpedoes at the unsuspecting destroyer. The torpedoes were not detected and two or three struck the destroyer's port side in rapid succession. According to her survivors, the first torpedo struck just aft of the bridge and caused major damage. Apparently, it exploded the ship's magazine; the resulting blast sheared off everything forward of the point of impact, destroying completely the bridge, the chart room, and the officers' and petty officers' quarters. As she stopped dead in the water, unable to signal a distress message, a second torpedo struck about 40 feet (12 m) forward of the fantail and carried away the after part of the ship above the keel plates and shafts and destroyed the after crew's quarters. Only the midships section was left intact. All but 25 or 30 officers and men, including Lieutenant Commander Black, were killed by the explosions. The survivors, including a badly wounded, "practically incoherent" signal officer, went for the lifeboats. Oily decks, fouled lines and rigging, and the clutter of the ship's strewn twisted wreckage hampered their efforts to launch the boats. Jacob Jones remained afloat for about 45 minutes, allowing her survivors to clear the stricken ship in four or five rafts. Within an hour of the initial explosion Jacob Jones plunged bow first into the Atlantic; as her shattered stern disappeared, her depth charges exploded, killing several survivors on a nearby raft (as had happened to the previous Jacob Jones in 1917). At 0810, an Army observation plane sighted the liferafts and reported their position to Eagle 56 of the Inshore Patrol. By 1100, when strong winds and rising seas forced her to abandon her search, she had rescued 12 survivors, one of whom died en route to Cape May. The search for the other survivors of Jacob Jones continued by plane and ship for the next two days, but none were ever found.