Балтимор-Вашингтон аймағындағы жол жүргізу жүйесі

Кіріспе

АҚШ жолаушылар темір жолы жүйесі Балтимор–Вашингтон қалалық аймағында

MARC (Maryland Area Rail Commuter) – Вашингтон–Балтимор аймағындағы қала маңы темір жол жүйесі. MARC Мэриленд көлік басқармасы (MTA) тарапынан басқарылады және CSX Transportation (CSXT) мен Amtrak иелігіндегі жолдарда Alstom және Amtrak компанияларымен шарт негізінде жұмыс істейді. 2019 жылы жүйеде күніне орташа 40 000 жолаушы тасымалданды, бұл COVID-19 пандемиясына дейінгі көрсеткіштен кем. Penn Line бағытындағы пойыздардың максималды жылдамдығы 127 км/сағ, бұл MARC-ті АҚШ-тағы кез келген қала маңы темір жолынан ең жоғары жылдамдық бойынша ерекшелендіреді.

Брансуик желісі

Брансуик желісі – 74 миль (119 км) ұзындықтағы желі. Ол Вашингтон, Колумбия округі мен Батыс Вирджиния штатының Мартинсбург қалалары арасында CSX иелігіндегі теміржол жолдарымен өтеді, сондай-ақ Мэриленд штатының Фредерик қаласына дейін 14 миль (23 км) тармақ бар. Бұл желі Балтимор және Огайо темір жолының (B&O) Вашингтон және оның солтүстік және батыс маңындағы қалаларға жолаушылар тасымалдау қызметінен пайда болған.

Арнайы Батыс Мэриленд қызметі

MARC Батыс Мэриленд тұрғындарының Вашингтон-Балтимор аймағындағы спорттық шараларға қатысуы және Батыс Мэрилендке туристік саяхаттарды ұйымдастыруы үшін Камберлендке және одан арнайы демалыс күндері сапарлар жасап тұрады.

Интермодальдық байланыс

MARC қызмет көрсететін дерлік барлық станциялар жергілікті автобус немесе Metrobus қызметімен байланысты. Вашингтон Юнион станциясы, Нью-Карроллтон, Колледж Парк, Гринбелт, Сильвер Спринг және Роквилл Вашингтон метрополитенімен байланысады, ал Балтимор Пенн станциясы мен Камден станциясы Балтимор Жеңіл рельстік жүйесімен (Light RailLink) байланысады. Балтимор метрополитенінің SubwayLink жүйесі тікелей MARC жүйесімен байланыспаса да, оның State Center станциясы Балтимор Пенн станциясынан көп алшақ емес. Вашингтон Юнион, Балтимор Пенн, BWI әуежайы, Абердин, Нью-Карроллтон, Роквилл, Харперс Ферри және Мартинсбург станциялары Amtrak қызметімен ортақ пайдаланылады, ал Юнион станциясы Вирджиния теміржол экспресс жүйесімен де байланыс ұсынады.

Шығу тегі

Үш MARC желісі де 19 ғасырдан басталады. Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) Балтимор мен Элликотт қаласы арасындағы қызмет 1830 жылғы 24 мамырда, қазіргі Камден желісінің бір бөлігі бойынша басталды. Балтимор мен Вашингтон арасындағы B&O қызметі, қазіргі Камден желісі бағыты, 1835 жылғы 25 тамызда басталды. PW&B бастапқыда Пенсильвания темір жолына (PRR) қарсы болды; алайда PRR оны 1881 жылы B&O-мен акциялар үшін болған күресте сатып алды. PW&B жақын арада PRR арқылы қызмет көрсетуді бастады – Пенн желісі қызметінің Вашингтон мен Филадельфия арасындағы алғашқы түрі, оны B&P-мен бірлесіп жүзеге асырды. Сонымен қатар, PRR 1884 жылы PW&B-дегі B&O трассалық құқықтарын жойды, осылайша оны 1886 жылы өз балама бағытын ашуға мәжбүр етті. PW&B және B&P 1902 жылы PRR-дің Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолына біріктірілді. B&O 1949 жылғы қарашада Фредерик тармағындағы жергілікті қызметін тоқтатты. Балтимор мен Филадельфия арасындағы барлық B&O жолаушылар қызметі 1958 жылы аяқталды; Вашингтоннанғы жергілікті қызмет Камден станциясына дейін шектелді. B&O Брансуикке жергілікті және алыс қашықтыққа қызмет көрсетуді жалғастырды, ал PRR Солтүстік-Шығыс дәлізінде жергілікті, қалааралық және алыс қашықтыққа қызметтерді біріктірді. PRR бойынша Балтимордың солтүстігіндегі жергілікті қызмет шамамен 1964 жылы тоқтатылды.

Мемлекеттік сатып алу

20-ғасырдың ортасында жолаушылар теміржол қызметі түрлі факторларға байланысты төмендеді, әсіресе автомобильдің пайда болуы, тіпті қала маңындағы және қалалық бизнес аудандар арасындағы қатынас тағы да жиі кездесетін болды. 1968 жылы PRR Penn Central компаниясына бірікті, ол жолаушылар тасымалын өз мойнына алды. 1971 жылдың 1 мамырында Amtrak АҚШ-тағы қалааралық жолаушылар тасымалын, соның ішінде Penn Central-дың бұрынғы бірқатар бағыттарын басқаруға кірісті. B&O және Penn Central өздерінің Вашингтон-Балтимор және Вашингтон-Брансуик қала маңындағы бағыттарын субсидиясыз жалғастырды. Amtrak бастапқыда Вашингтон-Паркерсбург (Батыс Вирджиния) бағытын басқарды, кейін ол Potomac Special деп аталды. Potomac Special 1973 жылдың 7 мамырында Вашингтон-Камберленд бағытына дейін қысқартылып, Blue Ridge атанды. 1974 жылдың басында B&O ауыр залалға ұшырағандықтан, қалған субсидияланбаған қала маңындағы қызметін тоқтатуы мүмкін екенін мәлімдеді. 1974 жылдың 1 наурызында Мэриленд Көлік департаменті (MDOT) B&O-ның Вашингтон-Брансуик және Вашингтон-Балтимор бағыттарына 50% субсидия беруді бастады – бұл Вашингтонға мемлекеттік қолдаумен жүретін алғашқы қала маңындағы теміржол қызметі болды. 1975 жылы мемлекет B&O-мен операциялық келісімге келді, оған сәйкес мемлекет жылжымалы құрамды ұсынды және теміржолға барлық операциялық шығындарды өтеді. 1970-жылдардың соңында Батыс Вирджиния Брансуик пен Мартинсбург арасындағы B&O шаттлдарын қаржыландыра бастады; шаттлдар жақын арада Брансуик қызметінің жалғасы ретінде қалалық көлік басқармасының субсидиясын алу үшін енгізілді. 1981 жылдың желтоқсанында MDOT B&O желілерінде пайдалану үшін 22 бұрынғы PRR вагонын сатып алды. MDOT бұл қызметке 1977 жылдың 1 сәуірінде Conrail қызметті тоқтатуы мүмкін екенін мәлімдегеннен кейін субсидия беруді бастады. 1978 жылға дейін PRR Балтимор-Вашингтон бағытындағы көптеген қызметтер 1933 жылы желіге электр қуаты қосылғаннан бергі MP54 электрлік бірнеше бөліктермен жүзеге асырылды. 1978 жылы Amtrak және Балтимор қаласы MP54 вагондарын ауыстыру үшін бірнеше жаңа Arrow вагондарын жалға алу туралы Нью-Джерси Көлік департаментімен келіссөздер жүргізді. Пенсильвания және Мэрилендтен қаржыландырылған Amtrak 1978 жылдың 30 сәуірінде Филадельфия-Вашингтон бағытында Chesapeake қала маңындағы рейсін бастау үшін бірқатар вагондарды пайдаланды. 1982 жылдың тамызында Conrail пойыздары 1970 жылдан бері қалааралық пойыздар пайдаланатын Capital Beltway станциясында тоқтауды бастады. 1983 жылдың 5 шілдесінде Балтиморда жұмыс істейтін жолаушылар үшін екі қосымша бағыт – біреуі ең қысқа, екіншісі кері бағытта қосылды. 1983 жылдың 30 қазанында Amtrak және MARC Capital Beltway станциясынан 1978 жылдан бері Вашингтон метросы қызмет көрсететін жақын маңдағы New Carrollton станциясындағы жаңа платформа мен күту залына көшті. Балтимордағы Эдмондсон даңғылы мен Фредерик Роуд аялдамалары 1984 жылдың 30 сәуірінде Батыс Балтимор станциясымен ауыстырылды. 1981 жылы MDOT жолаушылар теміржол станцияларына бағыт беру үшін жол бойындағы белгілерді орната бастады. 1981 жылғы Солтүстік-Шығыс теміржол қызметі туралы заң Conrail компаниясына 1983 жылы жолаушылар теміржол операцияларын тоқтатуға мүмкіндік берді, осылайша оның табысты жүк тасымалына көбірек назар аударуына жол ашты. 1983 жылдың 1 қаңтарында қоғамдық операторлар (оның ішінде Metro North Railroad, NJ Transit және SEPTA Regional Rail) Солтүстік-Шығыстағы Conrail жолаушылар теміржол жүйелерін басқаруға кірісті. MDOT бұрынғы PRR Вашингтон-Балтимор бағытын басқару үшін Amtrak компаниясына төлемдерді бастады. 1983 жылдың қазанында, төменгі сұранысқа және MDOT субсидияланған қызметімен көптеп қайталанған Chesapeake тоқтатылды. 1984 жылы SRA өзінің үш субсидияланған бағыты үшін біріктірілген брендті енгізді – MARC (алғашқыда Maryland Rail Commuter, кейін Maryland Area Rail Commuter деп өзгертілді). Операциялар өзгеріссіз қалды, бірақ кестелер мен экипаж формалары сияқты қоғамдық элементтер жаңа атаумен біріктірілді. 1989 жылдың 27 ақпанында MARC Вашингтон-Балтимор бағытындағы апта ішіндегі бағыттардың санын 7-ден 13-ке дейін арттырды. Жаңа тұрақ және саяхат станциясы ашылды, ал бұрынғы Bowie станциясы жабылды. 1988-1993 жылдар аралығында MARC жүйе бойынша қызметтерді 34-тен 70 күнделікті бағытқа дейін кеңейтті. 1995 жылы Одентон станциясына 800 тұрақ орыны қосылды. MARC 1993 жылдың 3 мамырында Гринбельд станциясына қызмет көрсетуді бастады, бұл Метро станциясы қызмет көрсетуді бастағаннан жеті ай бұрын болды. 1994 жылдың 31 қаңтарында MARC Камден және Брансуик желілерінде түскі уақыттағы қызметтерді кеңейтті, Лорел жарыс жолы станциясын ашты, Лорел станциясындағы тұрақ тапшылығын азайтуға көмектесті және Камден желісіндегі аз пайдаланылатын Berwyn станциясын жапты. 1994 жылдың 12 желтоқсанында Муиркирк станциясы (алғашқыда South Laurel деп жоспарланған) жақын маңдағы 1-жолдың тығыздығын азайту үшін ашылды. 1996 жылы 1,2 миллион долларлық жоба Savage станциясына 600 тұрақ орыны қосып, тығыздықты азайтуға көмектесті. 1996 жылдың шілдесінде Elkridge станциясы жабылып, орнына Dorsey станциясы салынды, ол үлкен тұрақ алаңына және 100-жолмен тікелей байланысқа ие. 1987 жылдың 30 сәуірінде B&O CSX компаниясына бірікті. CSX Камден және Брансуик желісіндегі қызметтерді жалғастырды.

In the mid 20th century, passenger rail service declined owing to a variety of factors, particularly the advent of the automobile, even as commuting between suburban locations and urban business districts remained common. In 1968, the PRR folded into Penn Central, which took over its passenger operations. On May 1, 1971, Amtrak took over most intercity passenger service in the United States, including some of Penn Central's former routes. The B&O and Penn Central continued to operate their Washington–Baltimore and Washington–Brunswick commuter routes without subsidies. Amtrak initially operated the Washington–Parkersburg West Virginian, later renamed Potomac Special. The Potomac Special was cut back to a commuter based Washington–Cumberland trip, the Blue Ridge, on May 7, 1973. In early 1974, the B&O threatened to discontinue its remaining unsubsidized commuter services, citing heavy losses. On March 1, 1974, the Maryland Department of Transportation (MDOT) began a 50% subsidy of the B&O's Washington–Brunswick and Washington–Baltimore servicethe first state sponsored commuter rail service to Washington. In 1975, the state signed an operating agreement with the B&O, under which the state provided rolling stock and reimbursed the railroad for all operating losses. In the late 1970s, West Virginia began to fund the B&O shuttles between Brunswick and Martinsburg; the shuttles were soon incorporated as extensions of Brunswick service in order to secure Urban Mass Transportation Administration subsidies. In December 1981, MDOT purchased 22 ex PRR coaches for use on B&O lines. MDOT began subsidizing that service after Conrail threatened to discontinue service on April 1, 1977. Prior to 1978, most ex PRR Baltimore–Washington service was operated by aging MP54 electric multiple units, most dating back to the line's 1933 electrification. In 1978, Amtrak and the City of Baltimore negotiated with the New Jersey Department of Transportation to lease a number of new Arrow railcars to replace the MP54s. With funding from Pennsylvania and Maryland, Amtrak used some of the cars to initiate a Philadelphia–Washington commuter trip, the Chesapeake, on April 30, 1978. In August 1982, Conrail trains began stopping at Capital Beltway station, used by intercity trains since 1970. and stations were closed. Two additional round tripsone in the peak direction, and one reverse for commuters working in Baltimorewere added on July 5, 1983. On October 30, 1983, Amtrak and MARC moved from Capital Beltway into a new platform and waiting room at nearby New Carrollton station, which had been served by the Washington Metro since 1978. The Edmondson Avenue and Frederick Road stops in Baltimore were replaced by West Baltimore station on April 30, 1984. In 1981, MDOT began installing highway signs to point drivers to commuter rail stations. The Northeast Rail Service Act of 1981 allowed Conrail to shed its commuter rail operations in 1983 in order to focus on its more profitable freight operations. On January 1, 1983, public operators (including Metro North Railroad, NJ Transit, and SEPTA Regional Rail) took over Conrail commuter rail systems in the Northeast. MDOT began paying Amtrak to run the ex PRR Washington–Baltimore service. In October 1983, with low patronage and largely duplicated by the MDOT subsidized service, the Chesapeake was discontinued. In 1984, the SRA introduced a unified brand for its three subsidized lines, MARC (originally short for Maryland Rail Commuter, later modified to Maryland Area Rail Commuter). Operations remained the same, but public elements such as schedules and crew uniforms were consolidated under the new name. On February 27, 1989, MARC increased Washington–Baltimore service from 7 to 13 weekday round trips. A new park and ride station opened at , while the previous Bowie station was closed. Between 1988 and 1993, MARC expanded service from 34 to 70 total daily trips across the system. In 1995, 800 parking spaces were added to Odenton station. MARC began service to Greenbelt station on May 3, 1993, seven months before Metro began serving the station. On January 31, 1994, MARC expanded midday service on the Camden and Brunswick lines, opened Laurel Race Track station to relieve a parking shortage at Laurel station, and closed the underused Berwyn station on the Camden Line. On December 12, 1994, Muirkirk station (originally planned as South Laurel) was opened to reduce congestion on nearby Route 1. In 1996, a $1.2 million project added 600 parking spaces at Savage station to relieve crowding. In July 1996, the Elkridge station was closed and replaced with Dorsey station, which has a larger parking area and a dedicated interchange with Route 100. On April 30, 1987, the B&O was merged into CSX. CSX continued to operate Camden and Brunswick Line service.

1996 жылғы Сильвер Спринг соқтығысуы

1996 жылғы 16 ақпанда, жұма күні кешкі сағаттарда, Брансуик желісі арқылы Вашингтон Юнион станциясына қарай бағытталған шығысқа қарай жүріп келе жатқан пойыз, Питтсбург арқылы Чикагоға бағытталған батысқа қарай келе жатқан Amtrak Capitol Limited пойызымен соқтығысты. Соқтығысу Сильвер-Спрингтен батысқа қарай, қар басып жатқан теміржол учаскесінде, Джорджтаунь бұрылысында болды. Апат салдарынан MARC пойызында 11 адам қаза тапты. Үшеуі соққыдан алған жарақаттардан көз жұмды, ал қалғандары өрт пен түтіннен немесе олардың салдарынан қайтыс болды. Инженер Рикки Орр және дирижерлер Джимми Майор-младший және Джим Куиллен қаза болғандардың арасында болды. Сонымен қатар, апатта 8 Jobs Corps студенті де көз жұмды. NTSB есебінде MARC экипажы Кенсингтон станциясында тоқтағаннан кейін Кенсингтон түсті позициялық сигналының алдын ала берілетін сигналын ұмытып кеткен болуы мүмкін деп көрсетілген. MARC пойызы жылдамдықпен алға қарай жылжу режимінде жұмыс істеді, кабиналық басқару вагоны алдыңғы жағында болды. Amtrak локомотивтері соқтығысу кезінде өткізу жолында болды; MARC кабиналық басқару вагоны Amtrak-тың алдыңғы локомотивімен, F40PH #255, соқтығысып, оның жанар май багін жарып, көптеген құрбандарға себеп болған өрттің шығуына әкелді. Екінші локомотив – GE Genesis P40DC #811, ол жаңа үлгілі локомотив, оның жанар май багі шасси ортасында қоршалған. Ресми тергеу сондай-ақ, 1992 жылы жақын орналасқан QN мұнарасы жабылған кезде теміржол сигнализациясы жүйесіне өзгерістер енгізілген кезде адам факторын талдау жүргізілген болса, апаттың алдын алуға болар еді деген қорытындыға келді.

Операциялар мен техникалық қызмет көрсетуді келісімшартпен алу туралы дау

2010 жылдың маусым айында MTA Камден және Брансуик желілері үшін CSX Transportation компаниясын алмастыратын жаңа операциялар мен техникалық қызмет көрсету мердігерін іздеуді бастады. Француздық меншіктегі және Мэриленд штатының Монтгомери округінде орналасқан Keolis компаниясы, Вирджиния теміржол экспресі пойыздарын пайдаланатын болғандықтан, келісімшарт бойынша жалғыз үміткер болып қалыптасқанда дау туды. Бәсекенің болмауына байланысты 2010 жылдың соңында тендерлік процесс тоқтатылды. 2011 жылы тендер қайта ашылғаннан кейін Мэриленд штаты Лео Бретольц және басқа да Холокосттан аман қалғандардың өтініші бойынша заң қабылдады. Бұл заңға сәйкес, Keolis компаниясының басым акционері – француз мемлекеттік теміржол компаниясы SNCF, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде еврейлерді концлагерлерге тасымалдаудағы рөлін толық ашуға міндетті болды. Keolis компаниясына MARC қызметіне өтінім беруге рұқсат беру үшін бұл ақпарат Мэриленд штатының мұрағатшысын қанағаттандыруы керек еді. Keolis 2009 жылы VRE операцияларын жүзеге асыру үшін тендерге қатысқан кезде де ұқсас мәселелерге тап болды, бірақ ақырында келісімшарт оған берілді. Keolis және SNCF компанияларының адвокаттары заңмен талап етілетін барлық құжаттар бұрыннан берілгенін мәлімдеді. 2011 жылдың маусым айында Keolis компаниясының MARC келісімшартына қатысты ұсыныстар беру мүмкіндігі жаңа заңмен байланысты күмәнді болып қалды. CSX Transportation компаниясын алмастыратын басқа үміткерлер табылмады. 2011 жылдың 5 маусымында The Washington Post газеті бұл заңға сын пікір жариялады. The Post газеті SNCF компаниясы жылдар бойы өзінің деректерін цифрландыру жұмыстарын жүргізіп келе жатқанын, ал Мэриленд заңы SNCF компаниясының қазіргі жүйесіне және/немесе француз заңдарына қайшы келетін талаптар қоюы мүмкін екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, мақалада Мэриленд штатының Бас прокурорының кеңсесіндегі кейбір қызметкерлер заңның Конституцияға сәйкес келмеуі мүмкін екені, Мэриленд штатының шетелдегі фирмаларына қарсы кек алу қаупі тууы мүмкін екені және «бір компанияға кездейсоқ сатып алу талаптарын қойып» Мэриленд штаты үшін федералдық қаржыландыруға қауіп төндіруі мүмкін екені туралы алаңдаушылық білдірілді. MTA 2011 жылдың 14 шілдесінде Брансуик және Камден желілерінде MARC қызметтерін пайдалану және күтіп ұстау үшін жаңа сұраныс жіберді (RFP), ұсыныстарды қабылдаудың соңғы мерзімі 2011 жылдың 21 қарашасы болды. Шарттарда шамамен алты жылдық базалық келісімшарт және оны бес жылға ұзарту мүмкіндігі қарастырылды. 2012 жылдың 17 қазанында 204 миллион долларлық келісімшарт канадалық Bombardier Transportation компаниясына берілді, бұл Keolis компаниясымен болған дауды тиімді түрде аяқтады. Қызметке ауысу кезеңі осы аптаның бейсенбісінде басталды, осы уақытта CSX Transportation компаниясы MARC пойыздарын пайдалануды жалғастырды. Бес жылдық жаңарту 2018 жылы жүзеге асырылды. 2021 жылы Bombardier компаниясын Alstom сатып алғаннан кейін келісімшарт Alstom компаниясына берілді. Alstom компаниясына 2023 жылдың сәуір айында бес жылдық келісімшарт бойынша 401 миллион доллар бөлінді, оны тағы да бес жылға ұзарту мүмкіндігі бар.

In June 2010, the MTA began looking for a new operations and maintenance contractor to replace CSX Transportation for the Camden and Brunswick lines. Controversy arose when the French owned and Montgomery County, Maryland based Keolis, already operating Virginia Railway Express trains, was the only bidder for the contract. The bidding process was suspended in late 2010 due to lack of competition. Before bidding reopened in 2011, Maryland passed a law requiring Keolis' majority owner, French state railway company SNCF, to fully disclose its role in transporting Jews to concentration camps during World War II, at the request of Leo Bretholz and other Holocaust survivors. This disclosure would need to meet the satisfaction of the Maryland state archivist before Keolis would be allowed to place a bid for MARC service. Keolis faced similar issues while bidding for VRE operations in 2009 before eventually being awarded the contract. Keolis and SNCF lawyers claimed that all documentation required by the law had been produced long before. In June 2011, the future of Keolis's ability to bid on the MARC contract remained up in the air with the new disclosure law in place. No other bidder had emerged to replace CSXT. On June 5, 2011, The Washington Post ran an editorial critical of the disclosure law. The Post claimed that SNCF has been working for years on digitizing its records, and the Maryland law may require items or formats counter to SNCF's current system and/or French law. The article also stated that some in the Maryland Attorney General's Office worried the law was not Constitutional, may risk retaliation towards Maryland firms overseas, and may risk federal funding for Maryland "by imposing arbitrary procurement demands on a single company". MTA issued a new RFP for the operations and maintenance of MARC services on the Brunswick and Camden Lines on July 14, 2011, with a deadline for proposals on November 21, 2011. The terms specified a nearly six year base contract with a five year renewal option. On October 17, 2012, the $204 million contract was awarded to the Canadian company Bombardier Transportation, effectively ending the Keolis controversy. The pre service transition period began on the Thursday of that week, during which time CSXT continued to operate MARC trains. The five year renewal was exercised in 2018. The contract passed to Alstom in 2021 when they purchased Bombardier. Alstom was awarded a $401 million, five year contract in April 2023, with two five year extensions possible.

Локомотивтер

+Қазіргі MARC локомотивтері Өндіруші Модель Саны Бірлік нөмірлері Суреттер Ескермелер EMD GP39H 2 6 70–75 1988 жылы пайдалануға берілді. 2023 жылдан бастап барлық GP39PH 2 локомотивтері GP39PH 3C ретінде қайта жаңартылды. GP40PH 2A 1 4145 2018 жылы «New Jersey Transit» компаниясынан сатып алынған. GP40WH 2 1 68 1992 жылы пайдалануға берілді; кіріс емес жұмыс және құтқару мақсатында пайдаланылады. Bombardier–Alstom HHP 8 6 4910–4915 1998 жылы пайдалануға берілді; ең жоғары жылдамдық; 2017–2018 жылдары жаңартылды. MPI MP36PH 3C 26 10–35 2009–2011 жылдары пайдалануға берілді; GP40WH 2 локомотивтерін алмастырды. Siemens Charger SC 44 8 80–87 2018 жылы пайдалануға берілді; AEM 7 локомотивтерін алмастырды; ең жоғары жылдамдық.

+Бұрынғы MARC локомотивтері Өндіруші Модель Саны Бірлік нөмірлері Суреттер Ескермелер EMD/ASEA AEM 7 4 4900–4903 «Siemens SC 44 Charger» локомотивтерімен алмастырылды; бірліктер сақтауға қойылды, жою күтілуде. EMD GP40WH 2 19 51–67, 69 «MP36PH 3C» локомотивтерімен алмастырылды; 67–69 нөмірлері 30–32 нөмірлі GP40 жұмыс локомотивтерінен қайта құрылды; 68 нөмірі кіріс емес жұмыс және құтқару жұмысында қолданылуда; бірнеше бірліктер «Central Florida» штатының «SunRail» қалалық пойызы үшін «MPI MP32PH Q» локомотивтеріне қайта құрылды; қалған бірліктер «Колумбия», «Пенсильвания» штатында «MPI» немесе «Progress Rail» компанияларында қайта құруды күтіп тұр; 54, 56, 57 және 58 нөмірлі бірліктер «PNLX» компаниясына сатылды; 69 нөмірі «CSX» компаниясына сатылды және 9969 болып қайта нөмірленді. E9AM 10 60–69 Бұрынғы «Burlington Northern Railroad» компаниясынан; бастапқыда «E8A» локомотивтері ретінде салынған; 67–68 нөмірлері 91–92 болып қайта нөмірленді. F9PH 5 81–85 Бұрынғы «Baltimore and Ohio Railroad» компаниясынан; «Morrison Knudsen» компаниясы бұрынғы «F7» локомотивтерінен қайта жасады; бұрынғы «MDOT» 7181–7185 локомотивтері. F7 APCU 1 7100 Бұрынғы «Baltimore and Ohio Railroad» компаниясының «F7» локомотиві #4553, «APCU» локомотивіне айналдырылды және бас бөлігіне қуат беру үшін генератормен жабдықталды; 2000-шы жылдардың басында кейде кабина вагонын алмастырды; «B&O Railroad Museum» музейінде сақталады және музейдің теміржол турларында пайдаланылады.

Жолаушылар көліктері

+ Қазіргі MARC жолаушылар көлігі Өндіруші Модель Саны Жеткізілгенде Көлік нөмірлері Сурет Жазбалары Sumitomo/Nippon Sharyo MARC IIA 16 вагондар 1985–1987 7700–7715 7710 және 7713 – 16 велосипед тірегі және 22 жолаушы орындығы бар "Велосипед вагондары" MARC IIB 28 вагондар 1991–1993 7716–7735, 7791–7799 2009–2011 жылдары Bombardier компаниясы жөндеп қайта жаңартты; №7720 1996 жылы Silver Spring соқтығысында жойылды 6 кабина 7757–7762 Kawasaki MARC III 49 вагондар 1999–2001 7800–7834, 7870–7876, 7890–7896 2018–2020 жылдары Bombardier компаниясы жөндеп қайта жаңартты; 14 кабина 7845–7858 Bombardier MARC IV 39 вагондар 2014 8000–8034, 8090–8094 Bombardier MultiLevel 15 кабина 8045–8059

+ Бұрынғы MARC жолаушылар көлігі Өндіруші Модель Саны Жеткізілгенде Көлік нөмірлері Сурет Жазбалары Budd RDC 16 1984 1, 3, 8, 9, 11, 12, 20, 22, 23, 800, 9801, 9802, 9805, 9918, 9921, 9941 Әртүрлі теміржолдардан мұрагерлікке өткен өздігінен жүретін вагондар MARC I 22 1984 100–114, 130–134, 140–149, 150–154, 160–169, 190–191 Pennsylvania Railroad, Norfolk and Western Railway, NJ Transit және SEMTA теміржолдарының бір қабатты вагондары; кейбіреулері B&O Railroad мұражайында пайдаланылады, ал қалғандары жеке операторларға сатылды Sumitomo/Nippon Sharyo MARC IIA 11 1985–1987 Кабиналар: 7745–7756 Бір қабатты вагондар; №7709 және 7752 1996 жылы Silver Spring пойыз соқтығысында жойылды; қалғандары 2015–2016 жылдары Bombardier көп қабатты вагондарымен ауыстырылып, қызметтен шығарылды Pullman Standard Gallery вагондары 12 2004 7900–7911 Metra галереялық екі қабатты вагондары, көбінесе Brunswick желісінде пайдаланылды; 2015 жылдың басында Bombardier MARC IV вагондарымен ауыстырылып, Metra-ға қайтарылды.

2010 жылдар: Делавэрге кеңейту туралы алғашқы ұсыныс

2017 жылы Уилмингтон аймағының жоспарлау кеңесі MARC қызметін Перривиллден Делавэр штатының Неварк қаласына, және мүмкін Уилмингтонға, Элктон арқылы ұзарту туралы зерттеулерді Сесил округіне, Делавэр аңғарының аймақтық жоспарлау комиссиясына, SEPTA және Делавэр көлік департаментіне ұсынды. Перривиллден Неваркқа дейінгі бөлік Солтүстік-Шығыс дәлізіндегі жолаушылар пойызы қамтымаған үш учаскеден бірі болып табылады (қалғандары – Коннектикут штатының Нью-Лондон және Род-Айленд штатының Викфорд Анкшен арасы, сондай-ақ Нью-Йорк Пенн станциясы мен Нью-Йорк штатының Нью-Рошель арасы). Бұрын Cecil Transit компаниясы басқаратын 5-маршрутты автобусы бұл екі стансаны байланыстырып тұрған.

2020 жылдар: Делавэр және Вирджиния келісімінің кеңейтілуі

2023 жылдың 13 сәуірінде MDOT Вирджиния жолаушылар темір жолы басқармасы және Делавэр транзиттік корпорациясымен MARC пойыз қызметінің қазіргі соңғы станцияларынан тысқары кеңейту мүмкіндіктері туралы келісім жасағанын хабарлады. Вирджинияға қарай кеңейту Мэрилендтен Александрияға (Вирджиния штаты) және Ньюаркқа (Делавэр штаты) бір ауысқансыз сапар жасауға мүмкіндік береді, ал соңғысы 2017 жылы Сесил округының тұрғындары қолдауымен ұсынылған болатын. Делавэрге қарай кеңейту үшін аймақтық әріптестер арасында қосымша келісімдер қажет, ал Вирджинияға қарай кеңейту үшін Потомак өзеніндегі Ұзын көпірді жаңасымен алмастыру қажет, оның 2030 жылға дейін аяқталуы жоспарлануда. Ал қысқа мерзімді жоспар ретінде VRE және MARC жолаушылар билеттерін екі жүйеде де қолдану мүмкіндігі қарастырылуда.