Солтүстік-Шығыс Флотының тарихы (Soltüstik-Shıǵıs Flotıńıń tarihi)
Far East Fleet (United Kingdom)
Жақын Шығыс Флоты (1952-1971) – Ұлыбритания Корольдік Әскер-теңіз күштерінің бөлімшесі. Екінші дүниежүзілік соғыстағы тарихы, құрамы, қайта құрулары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қиыр Шығыс флоты (сондай-ақ, Тысқа Шығыс станциясы деп те аталады) – 1952 және 1971 жылдар аралығында болған Корольдік теңіз флотының бір бөлімі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шығыс флотына Нидерланды, Австралия, Жаңа Зеландия, Франция және АҚШ сияқты басқа елдердің теңіз флотынан көптеген кемелер мен әскери қызметкерлер кірді. 1944 жылдың 22 қарашасында Шығыс флоты Шығыс Үнді флоты деп қайта аталды және Тринкoмалиде орналасуын жалғастырды. Қайта аталғаннан кейін, оның қалған кемелері Британдық Тынық мұхиты флотын құрады. 1945 жылдың желтоқсан айында Британдық Тынық мұхиты флоты таратылып, оның күштері Шығыс Үнді флотына қосылды. 1952 жылы Шығыс Үнді флоты Қиыр Шығыс флоты деп қайта аталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шығыс Үндістан станциясы 1958 жылға дейін Қиыр Шығысқа жеке басқару ретінде қарастырылды. 1971 жылы Қиыр Шығыс флоты таратылып, оның қалған күштері жаңа, біріккен Флот бас қолбасшысының басқаруына өтіп, елдеріне қайта оралды.
The Far East Fleet (also called the Far East Station) was a fleet of the Royal Navy which existed between 1952 and 1971. During the Second World War, the Eastern Fleet included many ships and personnel from other navies, including those of the Netherlands, Australia, New Zealand, France and the United States. On 22 November 1944 the Eastern Fleet was re designated East Indies fleet and continued to be based in Trincomalee. Following its re designation its remaining ships formed the British Pacific Fleet. In December 1945 the British Pacific Fleet was disbanded and its forces were absorbed into the East Indies Fleet. In 1952 The East Indies Fleet was renamed the Far East Fleet. After the Second World War the East Indies Station continued as a separate command to the Far East until 1958. In 1971 the Far East Fleet was abolished and its remaining forces returned home, coming under the command of the new, unified, Commander in Chief Fleet.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Шығыс Үнді флоты қайтадан Сингапур әскери-теңіз базасында орналасты. 1-ші авианосецтер эскадрильясы (HMS Glory және) 1945 жылдың қазан айында Ұлыбритания Тынық мұхиты флотынан келді және 1945 жылдың қазан айынан 1947 жылдың қазан айына дейін Тринкoмалиден, содан кейін Сингапурдан жұмыс істеді. 1952 жылы Шығыс Үнді флоты Қиыр Шығыс флоты деп қайта аталды. Флоты содан кейін 1960 жылдары Малайядағы төтенше жағдайға және Индонезиямен қақтығысқа қатысты. 1964 жылға қарай флот құрамында 17 эсминец және фрегат, шамамен он мина тазартқыш және бес су асты кемесі болды. Соғыстан кейінгі кезеңнің көп бөлігінде Қиыр Шығыс флотының бас қолбасшысының орынбасары, әдетте контр-адмирал, теңізде орналасып, флоттың «жедел әрекет етуге дайындығын» сақтау міндетімен жүктелді. Олардың кейбіреулері 5-ші крейсерлік эскадрильяның бас қолбасшысы лауазымын да атқарды, мүмкін, 1953 жылдың 12 қарашасында өз туын көтерген контр-адмирал Е. Г. А. Клиффорд КБ де солардың қатарында болды. Ал флот командирі, вице-адмирал, Сингапурдағы базасынан флоттың бағдарламасын және әкімшілік мәселелерін, «соның ішінде докқа қою және техникалық қызмет көрсетуге қатысты барлық шараларды» басқарды. Шығыс Үнді флотының соңғы күндері 1950 жылдың маусымында Солтүстік Корея Оңтүстік Кореяға шабуыл жасап, Корей соғысын бастарды. Вильям Эндрюс 1950 жылдың 1 желтоқсанында вице-адмирал болып тағайындалды, ал 17-сі 5-ші крейсерлік эскадрильяның командирі және Қиыр Шығыс флотының бас қолбасшысы болып тағайындалды, жеңіл крейсерде өз туын көтерді. Корей соғысы басталғаннан кейін ол британдық және Достастық теңіз күштеріне қолбасшылық етті, ал авианосец оның штаб-квартирасы болды. Оның бір уақытта қолданысқа 18 күндік циклмен жұмыс істейтін екі авианосеці болды. 1951 жылы ол кейде Біріккен Ұлттар Ұйымының қолбасшылығына бағынышты 91-ші жедел топқа (корей суларындағы блокадалық, қорғау және эскорт кемелерінен құралған) басшылық етті. Флот 1971 жылы таратылды, ал 1971 жылдың 31 қазанында, Англо-Малай қорғаныс келісімінің күші жойылған күні, Қиыр Шығыс флотының соңғы командирі, контр-адмирал Энтони Трумп өз туын түсірді.
After the war, the East Indies Fleet was once again based at the Singapore Naval Base. The 1st Aircraft Carrier Squadron (HMS Glory and ) arrived from the British Pacific Fleet in October 1945, and operated from Trincomalee, then Singapore, from October 1945 to October 1947. In 1952, the East Indies Fleet was redesignated the Far East Fleet. The Fleet then took part in the Malayan Emergency and the Confrontation with Indonesia in the 1960s. By 1964, the fleet on station included , , , , , 17 destroyers and frigates, about ten minesweepers and five submarines. The Flag Officer Second in Command Far East Fleet, for most of the postwar period a rear admiral, was based afloat, and tasked with keeping the fleet "up to the mark operationally". Some also held the appointment of Flag Officer Commanding 5th Cruiser Squadron, probably including Rear Admiral E. G. A. Clifford CB, who was flying his flag in on 12 November 1953. Meanwhile, the fleet commander, a vice admiral, ran the fleet programme and major items of administration 'including all provision for docking and maintenance' from his base in Singapore. In the last days of the East Indies Fleet North Korea invaded South Korea in June 1950, beginning the Korean War. William Andrewes was promoted to vice admiral on 1 December 1950, and on the 17th was made commander of the 5th Cruiser Squadron and Flag Officer Second in Command Far East Fleet, flying his flag in the light cruiser After the outbreak of the Korean War he commanded British and Commonwealth Naval Forces, with the carrier as his flagship. He had two aircraft carriers available at any one time which he worked in eighteen day cycles. At times he also led Task Force 91 (comprising all Blockade, Covering Force and Escort ships in Korean waters, affiliated with the United Nations Command) in 1951. The fleet was disbanded in 1971, and on 31 October 1971, the last day of the validity of the Anglo Malayan Defence Agreement, the last Commander, Far East Fleet, Rear Admiral Anthony Troup, hauled down his flag.
Малайя аймағындағы әскер қызметкері
Малайялық төтенше жағдай күш алған сайын, Малайя аймағының Флаг-офицерінің лауазымы оның жауапкершілік шеңбері кеңейгеніне байланысты өзгерді.
As the Malayan Emergency developed, the Flag Officer, Malayan Area's title changed as his areas of responsibility increased.
Гонконгтегі командор
Бұл офицер HMS Tamar кемесінде орналасқан. Ол Гонконгтағы барлық теңіз күштерінің мекемелерін басқаруға жауапты болды, соның ішінде HMNB Гонконгты да, және кейде сол аймақтағы Корольдік теңіз күштерінің кемелеріне операциялық бақылауды жүзеге асырды.
This officer was based at HMS Tamar. He was responsible for administrating all naval establishments in Hong Kong including HMNB Hong Kong and, at times, exercised operational control over Royal Navy ships in that area.