Ұлыбритания Әскери-теңіз күштерінің бұрынғы басқару органы
Admiralty (United Kingdom)
Ұлыбритания Әскери-теңіз күштерін басқарған Әскери-теңіз министрлігі (1964 жылға дейін). Тарихы, құрамы, реформалары туралы толық ақпарат. SEO үшін оптимизацияланған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британ үкіметінің 1964 жылға дейін Корольдік теңіз күштеріне (флотқа) жауапты болған министрлігі.
British Government ministry responsible for the Royal Navy until 1964
Адмиралтейство – 1964 жылға дейін Ұлыбритания үкіметінің құрамындағы Корольдік теңіз күштеріне (флотқа) басшылық етуге жауапты ведомство болды. Тарихи тұрғыдан алғанда, оның номиналды басшысы – Мемлекеттік жоғары лауазымды тұлғалардың бірі – Лорд-адмирал болды. Тарихының көп бөлігінде, 18 ғасырдың басынан бастап таратылғанға дейін, Лорд-адмиралдың рөлі көбінесе «комиссияға» беріліп, Адмиралтейство басқару кеңесінде отырған Адмиралтействоның Лорд комиссарлары арқылы жүзеге асырылды, емес, бір адам арқылы. 1964 жылы Адмиралтейство Қорғаныс министрлігі мен оның Теңіз департаментінің (кейін Теңіз қолбасшылығы) құрылуына байланысты реформалардың бөлігі ретінде Адмиралтейство кеңесімен алмастырылды. 1707 жылғы Одақ актілеріне дейін Адмиралтейство және теңіз істері кеңсесі Англия Корольдігінің Корольдік теңіз күштерін (флотын) басқарды, ол Шотландия Корольдігінің теңіз күштерімен (флотымен) біріктіріліп, Ұлыбритания Корольдігі құрылған кезде Шотландия Корольдігінің Лорд-адмиралының өкілеттіктерін қабылдады. Адмиралтейство британ үкіметінің ең маңызды департаменттерінің бірі болды, себебі Корольдік теңіз күштерінің (флотының) 17 ғасырда ағылшынның теңіз арқылы иеліктерін кеңейтуде және сақтауда, 18 ғасырда Британ империясында және одан кейін атқарған рөлі өте зор болды. 1964 жылы Адмиралтействоның функциялары берілген қазіргі Адмиралтейство кеңесі – Ұлыбританияның үш түрлі әскерлік қызметтердің Қорғаныс кеңесінің комитеті. Бұл Адмиралтейство кеңесі жылына екі рет ғана жиналады, ал Корольдік теңіз күштерінің (флотының) күнделікті басқаруын Теңіз кеңесі (тарихи Теңіз кеңесімен шатастырмау керек) жүзеге асырады. Қазіргі уақытта Корольдік теңіз күштеріне (флотқа) жауапты барлық органдарды «Адмиралтейство» деп атау қалыпты жағдай. Ұлыбританияның Лорд-адмиралының лауазымы 1964 жылдан 2011 жылға дейін монархқа берілді. Бұл лауазымды Елизавета II патшайым өз 90 жылдығында Эдинбург герцогы, принц Филиппке берді, ал ол 2021 жылы қайтыс болғаннан кейін монархқа қайтарылды. Сонымен қатар, Ұлыбританияның вице-адмиралы және контр-адмиралы да бар, екеуі де құрметті лауазымдар.
The Admiralty was a department of the Government of the United Kingdom responsible for the command of the Royal Navy until 1964, historically under its titular head, the Lord High Admiral – one of the Great Officers of State. For much of its history, from the early 18th century until its abolition, the role of the Lord High Admiral was almost invariably put "in commission" and exercised by the Lords Commissioner of the Admiralty, who sat on the governing Board of Admiralty, rather than by a single person. The Admiralty was replaced by the Admiralty Board in 1964, as part of the reforms that created the Ministry of Defence and its Navy Department (later Navy Command). Before the Acts of Union 1707, the Office of the Admiralty and Marine Affairs administered the Royal Navy of the Kingdom of England, which merged with the Royal Scots Navy and then absorbed the responsibilities of the Lord High Admiral of the Kingdom of Scotland with the unification of the Kingdom of Great Britain. The Admiralty was among the most important departments of the British Government, because of the Royal Navy's role in the expansion and maintenance of the English overseas possessions in the 17th century, the British Empire in the 18th century, and subsequently. The modern Admiralty Board, to which the functions of the Admiralty were transferred in 1964, is a committee of the tri service Defence Council of the United Kingdom. This Admiralty Board meets only twice a year, and the day to day running of the Royal Navy is controlled by a Navy Board (not to be confused with the historic Navy Board). It is common for the various authorities now in charge of the Royal Navy to be referred to as simply 'The Admiralty'. The title of Lord High Admiral of the United Kingdom was vested in the monarch from 1964 to 2011. The title was awarded to Prince Philip, Duke of Edinburgh by Queen Elizabeth II on his 90th birthday and since his 2021 death has reverted to the monarch. There also continues to be a Vice Admiral of the United Kingdom and a Rear Admiral of the United Kingdom, both of which are honorary offices.
Тарих
Англияның адмиралы (кейіннен лорд-адмирал, одан кейін лорд-жоғары адмирал) лауазымы 1400 жыл шамасында құрылды; бұрын солтүстік және батыс теңіздерінің адмиралдары болған. Король Генрих VIII 1546 жылы Теңіз кеңесін құрды, кейін ол Теңізшілер кеңесі болып өзгерді. Корольдік теңіз флотының операциялық басқаруы тоғыз мемлекеттік жоғары лауазымды шенеуніктердің бірі болған Лорд-жоғары адмиралдың жауапкершілігінде болды. Бұл басқару тәсілі Корольдік теңіз флотында 1832 жылға дейін сақталды. Король Карл I 1628 жылы Лорд-жоғары адмирал лауазымын комиссияға берді, ал Корольдік теңіз флотын басқару Адмиралтейство кеңесі түріндегі комитетке өтті. Лорд-жоғары адмирал лауазымы 1709 жылға дейін бірнеше рет комиссиядан шығып, қайта кірді, содан кейін лауазым дерлік тұрақты түрде комиссияда болды (соңғы Лорд-жоғары адмирал 19 ғасырдың басында болашақ король Уильям IV болды). Осыдан кейін 1912 жылы Әскери-теңіз штабы деп аталатын жаңа кеңесші орган құрылды, оны Әскери-теңіз штабының бастығы басқарды, ол операциялар, барлау және жұмылдыруға жауапты үш жаңа бөлімшелерді басқаруға жауапты болды. Жаңа Әскери-теңіз штабы толыққанды жұмыс істеуге үлкермеді және жоғары шенеуніктердің оның құрылуына қарсылығымен үнемі күресті. Олар штабқа қатысты түбегейлі қарсы болды. Осы мемлекеттік департаменттің жүйесіндегі кемшіліктер Дарданелл операциясында байқалды. Маңызды стратегиялық сұрақтарға жауап беретін ешқандай механизм болған жоқ. 1914 жылы Сауда бөлімі құрылды. Сэр Джон Джеллико 1916 жылы Адмиралтействоға келді. Ол әскери штабты келесідей қайта ұйымдастырды: Әскери-теңіз штабының бастығы, Операциялар, Барлау, Сигнал бөлімі, Жұмылдыру, Сауда. Тек 1917 жылы Адмиралтейство департаменті қайтадан дұрыс қайта ұйымдастырылды және кәсіби әскери штаб ретінде жұмыс істей бастады. 1917 жылдың мамыр айында «Адмиралтейство Әскери-теңіз штабы» термині өзгертілді және осы департамент пен оның функционалдық рөлі жаңа «Адмиралтейство Теңіз штабымен» алмастырылды; сонымен қатар, жаңадан құрылған Теңіз штабының бастығы лауазымы Бірінші теңіз лордының кеңсесімен біріктірілді. Сондай-ақ, Теңіз штабының бас орынбасары және Теңіз штабының көмекші бастығы сияқты жаңа лауазымдар тағайындалды; олардың барлығына Адмиралтейство кеңесінде орын берілді. Бұл алғаш рет теңіз штабына кеңесте тікелей өкілдік етуге мүмкіндік берді; кеңесте үш жоғары теңіз шенеунігінің болуы кез келген соғыс операцияларын сәтті жүзеге асыру үшін қажетті билікті қамтамасыз етті. Теңіз штабының бас орынбасары флоттың барлық операцияларын және қозғалыстарын басқаратын, ал Теңіз штабының көмекші бастығы коммерциялық қозғалыстар мен суастына қарсы операцияларға жауапты болады.
The office of Admiral of England (later Lord Admiral, and later Lord High Admiral) was created around 1400; there had previously been Admirals of the northern and western seas. King Henry VIII established the Council of the Marine—later to become the Navy Board—in 1546, to oversee administrative affairs of the naval service. Operational control of the Royal Navy remained the responsibility of the Lord High Admiral, who was one of the nine Great Officers of State. This management approach would continue in force in the Royal Navy until 1832. King Charles I put the office of Lord High Admiral into commission in 1628, and control of the Royal Navy passed to a committee in the form of the Board of Admiralty. The office of Lord High Admiral passed a number of times in and out of commission until 1709, after which the office was almost permanently in commission (the last Lord High Admiral being the future King William IV in the early 19th century). Following this, a new advisory body called the Admiralty War Staff was then instituted in 1912, headed by the Chief of the War Staff who was responsible for administering three new sub divisions responsible for operations, intelligence and mobilisation. The new War Staff had hardly found its feet and it continually struggled with the opposition to its existence by senior officers they were categorically opposed to a staff. The deficiencies of the system within this department of state could be seen in the conduct of the Dardanelles campaign. There were no mechanisms in place to answer the big strategic questions. A Trade Division was created in 1914. Sir John Jellicoe came to the Admiralty in 1916. He re organized the war staff as following: Chief of War Staff, Operations, Intelligence, Signal Section, Mobilisation, Trade. It was not until 1917 that the admiralty department was again properly reorganized and began to function as a professional military staff. In May 1917, the term "Admiralty War Staff" was renamed and that department and its functional role were superseded by a new "Admiralty Naval Staff"; in addition, the newly created office of Chief of the Naval Staff was merged in the office of the First Sea Lord. Also appointed was a new post, that of Deputy Chief of the Naval Staff, and an Assistant Chief of the Naval Staff; all were given seats on the Board of Admiralty. This for the first time gave the naval staff direct representation on the board; the presence of three senior naval senior members on the board ensured the necessary authority to carry through any operation of war. The Deputy Chief of Naval Staff would direct all operations and movements of the fleet, while the Assistant Chief of Naval Staff would be responsible for mercantile movements and anti submarine operations.