Кіріспе

Американдық журналист және комментатор

Джудит Миллер (2 қаңтар 1948 жылы туған) – 2003 жылғы Иракқа басып кіруге дейін және кейін Ирактың жаппай қырып-жою қарулары (ЖҚҚ) бағдарламасы бар деген болжамдар туралы жазған американдық журналист және комментатор. Оның жазбалары кейіннен жалған барлау мәліметтеріне негізделгені анықталды. 2008 жылы Fox News телеарнасына жұмысқа орналасқанға дейін The New York Times газетінің Вашингтон бюросында қызмет етті. Миллер «Жермиктер: Биологиялық қарулар және Американың құпия соғысы» атты кітаптың авторы, ол 2001 жылғы антракс шабуылы кезінде жалған антракс хатының құрбаны болғаннан кейін дереу New York Times газетінің бестселлер тізіміне енді. The New York Times газеті оның Ирак туралы бірнеше мақаласының дұрыс емес екенін анықтады, нәтижесінде ол 2005 жылы газеттен кетуге мәжбүр болды. Миллер өз баяндамаларын қорғап, «Менің жұмысым – үкіметтің ақпаратын бағалау және өзім тәуелсіз барлаушы-аналитик болу емес. Менің міндетім – The New York Times газетінің оқырмандарына үкімет Ирактың қару-жарағы туралы не ойлағанын жеткізу» деді. 2015 жылдың сәуір айында «Оқиға: Репортердің саяхаты» атты естеліктер кітабын жариялады. Миллер Пламе ісіне қатысты, онда Ричард Армитаж Валерия Пламені Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) қызметкері ретінде әшкереледі, ал Пламедің күйеуі Саддам Хусейннің Африкадан уран сатып алуға тырысқаны туралы күмән тудыратын мақаласын New York Times газетінде жариялады. Миллер Пламе ісіндегі дереккөзі вице-президент Дик Чейнидің бас штабы Скоутер Либби екенін жариялаудан бас тартқандықтан 85 күн түрмеде отырды. Кейіннен ол консервативті Fox News Channel және Newsmax телеарналарына материалдарын ұсынды, сондай-ақ консервативті Манхэттен институтының ғылыми қызметкері болды.

Ерте өмір және білім

Миллер Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Оның Ресейде туған әкесі Билл Миллер еврей болған. Ол Нью-Джерсидегі «Ривьера» түнгі клубының иесі болды, кейін Лас-Вегаста бірнеше казино басқарды. Билл Миллер Лас-Вегастың әйгілі орындаушыларын шақырумен танымал болған. Оның ең үлкен жетістігі – бастапқыда сәтсіз болған шақырудан кейін Элвис Преслиді Лас-Вегасқа қайта шақыруы болды. Оның анасы – «сұлу ирландтық католик артисі» болған. 1993 жылы ол редактор және баспагер Джейсон Эпштейнге үйленді. Джудит Миллер – Джимми Миллердің қарындасы, ол 1960-жылдардан 1990-жылдарға дейін Rolling Stones, Traffic және Blind Faith сияқты көптеген классикалық рок-топтарының жазбаларын жасаған продюсер болды.

Мансап

Миллер «Нью-Йорк Таймс» газетінде жұмыс істеген кезеңде, 11 қыркүйекке дейін және одан кейін болған жаһандық терроризм туралы 2001 жылғы жарияланымдары үшін «Түсіндіруші репортаж» номинациясы бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алған команданың мүшесі болды. Ол Джеймс Райзенмен бірге сыйлықты алды, ал сілтеме келтірілген мақалалардың бірі оның авторлығымен жарияланды. Осы кезеңде жазған туындылары исламға қарсы көзқарас білдіргені үшін Таяу Шығыс зерттеушісі Эдвард Саидтың сынына ұшырады. «Исламды жабу» кітабында Саид Миллердің «Құдайдың тоқсан тоғыз аты» кітабын «Исламды жабу туралы БАҚ материалдарының кемшіліктері мен бұрмалаушылықтарының оқулығына» теңеді. Ол оның араб тілін нашар білетінін сынап, «ол араб тілінде бір-екі сөзді айту арқылы бізді таң қалдыруға тырысқан сайын, қате айтады. Бұл – өз пәліне қамқорлық танытпаған және құрметтемеген шетелдікке тән қарапайым қателік» деді. Саид Миллер Ливаннан қорқады, Сирияны жек көреді, Ливияны сықақтап, Суданды елемейді, Мысырға ашынады, Сауд Арабиясынан жиренеді деген қорытындыға келді. Ол тіл үйренуге тырыспады және ислами радикализмнің қауіптеріне ғана ден қояды, ал менің ойымша, миллиардтан астам халқы бар ислам әлемінің 5 пайызынан да аз бөлігі осыған қатысты. Дегенмен, Миллер 11 қыркүйекке дейін болған шабуылдардан кейін «Әл-Қаида» сияқты радикалды исламизмнің өрбу кезеңінен өтіп, маңыздылығын жоғалта бастағанын айтты.

Антракс туралы аңыз құрбаны

2001 жылдың 12 қазанында Миллер New York Times газетінің кеңсесіне жіберілген антракс туралы жалған хатты ашты. 2001 жылғы антракс шабуылдары 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін басталды, онда ABC News, CBS News, NBC News және New York Post газеттеріне, сондай-ақ Флорида штатының Бока-Ратон қаласындағы National Enquirer газетіне антракс қосылған хаттар жіберілді. 2001 жылдың 9 қазанында Вашингтондағы сенаторлар Том Дашль мен Патрик Лихиге тағы екі хат (көбірек концентрациялы антракспен) жіберілді. Миллер – АҚШ-тың ірі медиа өкілдерінің арасында жалған антракс хатымен зардап шеккен жалғыз журналисі, ал The New York Times – 2001 жылдың күзінде осыған ұқсас хат алған жалғыз ірі АҚШ медиа ұйымы болды. Миллер биологиялық қауіптер тақырыбында кеңінен жазған және Стивен Энгельберг пен Уильям Броудпен бірлесіп «Микробтар: Биологиялық қарулар және Американың құпия соғысы» атты биологиялық терроризм туралы кітап жазған, ол 2001 жылдың 2 қазанында жарық көрді. Миллер 2001 жылдың 4 қыркүйегінде The New York Times газетінде «АҚШ-тың микробтық соғыс зерттеулері келісімнің шегінен асып түседі» деген мақаланың авторы болды, бұл мақала Пентагонның қару ретінде қолданылатын антракстың күштірек түрін жасау жоспарларына арналған еді. Бұл мақала антракс жіберілгенге дейін бірнеше апта бұрын жарияланған.

Ислам қайырымдылық ұйымдарының іздеулері

11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін көп ұзамай АҚШ үкіметі "Қасиетті жер" қорын терроризммен байланысы күдікті ұйымдар тізіміне қосуды қарастырып, оның кеңсесін тінтуді жоспарлап отырды. Алдағы тінту туралы ақпаратты Миллер құпия дереккөзден алды. 2001 жылдың 3 желтоқсанында Миллер "Қасиетті жер" қорынан түсініктеме сұрады, ал "Нью-Йорк Таймс" газеті сол күні кешкі басылымдарында және веб-сайтында мақала жариялады. Келесі күні үкімет HLF кеңсесін тінтті. Бұл оқиғалар Бас прокурор Альберто Гонзалес бастаған сот процесіне әкелді, мұнда прокурорлар Миллер мен оның әріптесі Филип Шеннон осы исламдық қайырымдылық қоры мен тағы бір ұйымды жоспарланған тінту туралы ескертіп, сұрақтар қойғандарын айтты.