Кіріспе

Уилли Персон Мангум (10 мамыр 1792 – 7 қыркүйек 1861) – 1831 және 1836 жылдар аралығында, сондай-ақ 1840 және 1853 жылдар аралығында Солтүстік Каролина штатынан АҚШ сенаторы қызметін атқарған американдық саясаткер және плантатор. Ол Уиг партиясының негізін қалаушылардың бірі және оның жетекші мүшесі болды. 1836 жылы Мартин Ван Бюренге қарсы Уиг партиясының стратегиясының бөлігі ретінде елдің әртүрлі аймақтарында жергілікті қолдауға ие төрт кандидатты ұсыну арқылы президенттікке кандидат болды. Ең бастысы, Мангум 1842 және 1845 жылдар аралығында Джон Тайлер президенттігі кезеңінде Сенаттың уақытша төрағасы болды. Осы кезеңде Тайлердің вице-президенті болмағандықтан, ол президенттік лауазымның бірінші кезектегі мұрагері болды. (Ол кезде президенттік мерзім ішінде вице-президент лауазымын толтыру үшін конституциялық тәртіп болған жоқ.) Егер Тайлер қайтыс болғанда, отставкаға кеткенде немесе қызметтен алынғанда, Мангум АҚШ президентінің міндетін атқарушы болар еді.

Ерте өмір және білім

Мангум Солтүстік Каролина штатының Дарем округінде (сол кезде Ориндж округіне қарасты) плантаторлар отбасында дүниеге келді. Ол Кэтрин (Дэвис) мен Уильям Персон Мангумның ұлы болған. Жастық шағында ол Ролидегі, құрметті жеке мектепте оқыды, оны азат негр Джон Чавис басқарды. Олар көп жыл бойы дос болып, ұзақ хат алмасып тұрды. 1815 жылы Солтүстік Каролина университетін бітірді.

Мансап

Мангум заңгерлікпен айналысып, саясатқа қатысты. Ол 1823-1826 жылдар аралығында АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Жоғары сот судьясы қызметін атқарғаннан кейін, 1830 жылы Солтүстік Каролинадан Сенатқа демократ ретінде сайланды. Мангум Демократиялық партияда ұзақ болған жоқ. Ол президент Эндрю Джексонның көптеген маңызды мәселелеріне қарсы болды, соның ішінде қорғау тарифі, жою және АҚШ Банкі. 1834 жылы Мангум өзін «Виг» деп жариялады, екі жылдан кейін Сенаттан қанағаттанды. 1836 жылғы сайлауда жаңа Виг партиясында ұйымдық біртілдік болмағандықтан, вигтер төрт президенттік үміткерді ұсынды: Дэниел Вебстер Массачусетсте, Уильям Генри Харрисон Солтүстік және Шекара штаттарында, Хью Уайт орталық және төменгі Оңтүстікте, ал Мангум Оңтүстік Каролинада. Кейбір оптимист вигтер бірнеше үміткердің ұсынылуының нәтижесінде ешбір үміткерге сайлаушылардың көпшілігі дауыс бермейтінін және сайлау Өкілдер палатасына жіберілетінін болжады, бұл 1824 жылғы жағдайға ұқсас, онда виг өкілдері бір үміткердің айналасында біріге алатын еді. Алайда, бұл болжам расталмады және демократ Мартин Ван Бюрен сайлауда сайлаушылардың көпшілігімен жеңіске жетті. Оңтүстік Каролина заң шығарушы органы (1865 жылға дейін сайлаушыларды таңдаған) Мангумға 11 сайлаушы дауысын берді. Төрт жылдан кейін Мангум Сенатта тағы екі мерзім қызмет етті, онда ол Генри Клейдің маңызды серігі болды. 1842 жылы вице-президенттік лауазым бос болған кезде ол Сенат президенті болып, Самуэль Л. Саутардты алмастырды. 23 мамырда қызметке кіргеннен кейін, ол президенттің ізбасары болды және 1845 жылғы 4 наурызда Джордж М. Даллас ант бергенге дейін осы лауазымда қалды. Бұл кезеңде президент Джон Тайлер 1844 жылы USS Принстон апатынан ажалдан құтылды. 1852 жылы ол вигтің ұлттық тізімінде вице-президенттікке кандидат болудан бас тартты, оның орнына Солтүстік Каролиналық Уильям Александр Грэм тағайындалды. 1852 жылғы сайлаудан кейін Виг партиясы ыдырағандықтан, қайта сайлану мүмкіндігінің жоқ екенін түсінген Мангум 1853 жылы екінші мерзімі аяқталғанда зейнетке шықты. 1856 жылы ол көптеген бұрынғы вигтер сияқты америкалық партияға қосылды, бірақ көп ұзамай инсульт саяси мансабын аяқтады. Мангум 1861 жылдың 7 қыркүйегінде Дарем округіне қарасты Ред-Маунтиндегі отбасылық мүлігінде қайтыс болды. Ол өз мүлігіндегі отбасылық зиратқа жерленді.

Неке және отбасы

Мангум 1819 жылы Плезант Гроув плантациясының Чарти Алстон Кейнге үйленді. Олардың бес баласы болды. Олардың жалғыз ұлы 1861 жылғы шілдеде, әкесінен бір ай бұрын Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде қаза тапты. Оның құлдар еңбек еткен плантациясы "Волнат Холл" деп белгілі болды. 1931 жылы Джон Чавис туралы жазылған өмірбаяндықта Мангум бұрынғы ұстазын өз жеріне жерлеуге рұқсат бергені айтылған. 1988 жылы Джон Чавис тарихи қоғамы оның қабірін тапты және қазір Хилл Форест карталарында "Ескі зират" деп көрсетілген.