Кіріспе

Кішкентай роботтардың тобының тұжырымдамасы. Пайдалы тұман (немесе фоглеттер) – физикалық құрылымды көшіре алатын кішкентай нанороботтардың гипотетикалық жиынтығы. Осылайша, бұл өзін-өзі қайта конфигурациялайтын модулдік робототехниканың бір түрі болып табылады.

Тұжырымдама

Бұл терминді 1989 жылы Джон Сторрз Холл енгізді. Ол оны автомобильдегі қауіпсіздік белбеулерінің нанотехнологиялық баламасы ретінде қарастырды. Роботтар микроскопиялық болып, әр түрлі бағытта созылатын қолдарымен және үш өлшемді торды қайта құру мүмкіндігімен жабдықталады. Қолдарының ұштарындағы ұстағыштар роботтарға (немесе фоглеттерге) бір-бірімен механикалық түрде байланысуға және ақпарат пен энергияны бөлісуге мүмкіндік береді, осы арқылы олар механикалық және оптикалық қасиеттері бар үздіксіз заттай әрекет ете алады, ал олардың қасиеттерін кең ауқымда өзгертуге болады. Әр фоглетке жеткілікті есептеу қуаты беріледі, сондай-ақ ол көршілерімен байланыс орната алады. Бастапқы қолданылуы – қауіпсіздік белбеулерін алмастыру мақсатында – роботтар кеңінен таралып, қолдары босатылып, олардың арасымен ауа ағыны қамтамасыз етіледі. Соқтығысқан жағдайда қолдар қалыптасқан күйде бекітіліп, жолаушылардың төңірегіндегі ауа тікелей қатып қалғандай әсер етеді. Бұл соққыны жолаушының денесінің барлық бетіне таратуға мүмкіндік береді. Фоглеттердің мөлшері микроскопиялық болғанымен, оларды жасау үшін толыққанды молекулалық нанотехнология қажет. Холл әрбір боттың он екі қолды он екі қырлы додекаэдр пішіндес болуы мүмкін екенін ұсынады. Әр қолдың төрт еркіндік дәрежесі болады. Фоглеттердің корпусы жанғыш алмастан емес, алюминий оксидінен жасалады, бұл отын-ауа жарылысын болдырмау үшін жасалған.