Жон Бернс – Гавайи штатының 1962-1974 жылдар аралығындағы екінші губернаторы. Саяхатшы, саяси өмірге белсенді қатысқан тұлға туралы ақпарат. Гавайи тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1962 жылдан 1974 жылға дейін Гавайи штатының губернаторы
Governor of Hawaii from 1962 to 1974
Джон Энтони Бернс (30 наурыз 1909 – 5 сәуір 1975) – американдық саясаткер. Бернс Монтана штатында дүниеге келді және 1913 жылы Гавайиге көшіп келді. Ол 1962 жылдан 1974 жылға дейін Гавайи штатының екінші губернаторы қызметін атқарды.
John Anthony Burns (March 30, 1909 – April 5, 1975) was an American politician. Burns was born in Montana and became a resident of Hawaii in 1913. He served as the second governor of Hawaii from 1962 to 1974.
Ерте өмір
Джон Бернс 1909 жылғы 30 наурызда Монтана штатының Форт-Ассиннибойн қаласында дүниеге келді. Ол Энн мен Гарри Бернстің үлкен ұлы еді. Гарри Джон Бернс деп шолақтанған ол, жасөспірім шағында атын Джон Энтони Бернс деп өзгертті. Бернстің әкесі әскерде қызмет етіп, Гавайидегі Форт-Шафтерге тағайындалды, сондықтан 1913 жылы ол отбасымен Гавайиге, соңынан Калихиге көшті. Гарри Бернс төрт баланың жауапкершілігіне шыдамай, 1919 жылы отбасын тастап кетті. Бернстің анасы Триплер әскери медициналық орталығында кір жуушы болып жұмыс істеді. Бернс бауырларын бағып-қағумен айналысып, анасы жұмыс істеген кезде Сент-Луис мектебінде оқыды. Кейін ол пошта қызметіне орналасып, ағасының көмегімен Форт-Шафтер пошта бөлімінің бастығы және Гонолулу поштасында кызметкер болды. 1925 жылы Энн Джонды ағасымен бірге Канзас штатына жіберді, онда Джек Скалли оған әкешелік қамқорлық жасады. Канзаста ол Левенворттағы Иммакулата орта мектебінде оқыды, сосын Атчисондағы Сент-Бенедикт орта мектебіне (қазіргі Маур Хилл – Маунт академиясы) ауысты. 1927 жылы Бернс орта мектепті бітірмей, әскерге қатарына қосылды, бірақ пәрмендерді орындау оған ұнамады. Ол бір жыл қызметтен кейін құрметпен запасқа шығарылды. Бернс Гавайиге қайтып оралып, Сент-Луис мектебінде оқуға бір семестр күтті де, 1930 жылы бітірді.
John Burns was born in Fort Assinniboine, Montana, on March 30, 1909. He was the eldest son of Anne and Harry Burns. Christened Harry John Burns, as a teenager he changed his name to John Anthony Burns. Burns's father was in the army and was ordered to Fort Shafter in Hawaii, so in 1913 he and his family moved to Hawaii, and eventually to Kalihi. Harry Burns became overwhelmed with responsibility for four children and left the family in 1919. Burns's mother became a launderer for Tripler Army Medical Center. Burns took care of his siblings and attended Saint Louis School, while his mother worked. She joined the Postal Service, and with the help of her brother, became postmaster for Fort Shafter and a clerk at the Honolulu Post office. In 1925 Anne sent John to live with her brother in Kansas, where Jack Scally served as a father figure. In Kansas he attended Immaculata High School in Leavenworth, then transferred to St. Benedict High School (now Maur Hill – Mount Academy) in Atchison. In 1927 Burns dropped out of high school and joined the army, but did not like taking orders. He was honorably discharged after one year. Burns returned to Hawaii, waiting a semester to attend Saint Louis School and eventually graduate in 1930.
Саяси мансап
Бернстің полиция қызметкері ретіндегі жұмысы оған көптеген этникалық топтардың жұмысшы табының өкілдерімен, әсіресе жапондықтармен және тумаша гавайиліктермен жақын байланыс орнатуға көмектесті. Гонолулуда полиция қызметкері болып жұмыс істеген кезде, оның алғашқы саяси әрекеттері Полиция қайырымдылық қоғамымен жұмысынан туындады. 1948 жылдан бастап ол 1954 жылғы Гавай демократиялық революциясын жетекшілік етті, аумақтық Демократиялық партияның түрлі басшылық лауазымдары арқылы, нәтижесінде 1952 жылы аумақтық партия төрағасы болды. Ол Демократиялық партия үшін коалиция құрғандығымен танымал, оған Коммунистік партия, 442-ші жауынгерлік полктің ветерандары, ILWU, басқа да ұйымдасқан еңбек ұйымдары және жапон-американдықтар кірді, бұл партияны күшейтуге бағытталған шара болды. 1956 жылы ол Гавайиден партия делегаты болып сайланды. Делегат ретінде Бернс Гавайи штатының құрылуына қол жеткізуде маңызды рөл атқарды, бұл мақсат 1959 жылдың 12 наурызында президент Дуайт Д. Эйзенхауэр штаттық мәртебе туралы заңға қол қойған кезде орындалды. Ол жаңадан құрылған штаттың алғашқы губернаторы болуға ниеттенді, бірақ сайлауда аумақтық губернатор Уильям Ф. Куиннге жеңілді.
Burns's work as a police officer helped him build close ties with working class people from numerous ethnic groups, notably Japanese and native Hawaiians. While a police officer in Honolulu, his first political efforts arose from his work with the Police Benevolent Society. From 1948 he led the Hawaii Democratic Revolution of 1954, through various leadership positions in the territorial Democratic Party, culminating in being chair of the territorial party in 1952. He is credited with building a coalition for the Democratic Party that included the Communist Party, 442nd Regimental Combat Team veterans, ILWU, other organized labor groups, and Japanese Americans to strengthen the party. In 1956, he was elected a party delegate from Hawaii. As a delegate, Burns played a key role in lobbying for Hawaii statehood, a goal that was achieved on March 12, 1959, when the statehood bill was signed by President Dwight D. Eisenhower. He sought to become the first governor of the newly formed state, but lost the election to Territorial Governor William F. Quinn.
Басқарушылық
Үш жылдан кейін, 1962 жылы Бернс губернатор сайлауында жеңіске жетті. Губернатор Бернс штат экономикасын дамытуда және шетелдік туризм мен инвестицияларды тартуда маңызды рөл атқарды. Оның көптеген жетістіктері Гавайиді океанография орталығы ретінде ілгерілету, жаңа штат Капитолийін салу, Гавайи университетін кеңейту арқылы оны әлемдік деңгейдегі университеттер қатарына қосу, бүкіл әлемнен студенттер мен оқытушыларды тарту және Aloha стадионының құрылысын жоспарлауды қамтиды. Бұл стадион университеттік футбол матчтары мен турнирлерге арналған болатын. Бернс Гонолулу халықаралық әуежайын кеңейтуді, жаңа рифтік ұшу-қону жолағын салуды және H-3 тас жолын құрылысын қолдады. Сонымен қатар, ол болашаққа бағытталған жоспарлауды қолдады, Гавайи 2000 жылы комиссиясын құрды, ол Гавайи штатының сапалы өсу саясатын әзірлеуге әкелді. 2000 жыл комиссиясы мен Гавайидің сапалы өсу саясаты Гавайидің мемлекеттік жерді пайдалану жоспарына толықтыру ретінде қарастырылды. Соңында, губернатор Бернс Гавайиді қоршаған ортаны басқару саласында көшбасшыға айналдырды, губернатор кеңсесінде Қоршаған ортаны сапалы бақылау кеңсесін құрып, мемлекеттік экологиялық саясатты үйлестіру және барлық маңызды мемлекеттік шаралардың экологиялық әсерін бағалауды қамтамасыз етті. Бернс 1966 және 1970 жылдары қайта сайланды, әр сайлауда оның үміткерлігін қолдаған вице-губернатор басқа болды. 1966 жылы ол вице-губернатор Томас Гиллмен бірге губернатор болып сайланды. Гилл вице-губернатор қызметін атқарып жүргенде, ашық және тілді шешен деп саналған ол Бернспен келіспеушіліктерге тап болды және өзінің әкімшілігінің бір бөлігі болғанына қарамастан, биліктегі адамды сынаудан тартынбады. 1970 жылы Гилл Демократиялық партияның алғашқы сайлауында Бернске қарсы шықты. Гилл реформатор ретінде сайлауға қатысып, өзінің айтуынша, қалыптасқан, жемқор саяси жүйеге қарсы науқан жүргізді. Ол шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады, тіпті Бернс онымен салыстырғанда, теледидардағы имидждік роликтерді жасауға көп шығын жұмсады. Штаттағы көптеген жапон халқы Бернске адал болды, ол 1950 жылдары олардың саяси билікке жол ашуына көмектескен. 2014 жылы Нил Аберкромби жеңілгенге дейін бұл жарыс Гавайи губернаторының алғашқы сайлаудағы жеңіліске ең жақын келген жағдайы болып саналды. 1970 жылы Бернстің кандидаттық серіктесі Джордж Ариоши 1974 жылы губернаторлыққа үміткер болып, Демократиялық партияның алғашқы сайлауында Гиллді жеңді.
Three years later in 1962, Burns won the election to become governor. Governor Burns played a leading role in stimulating the state economy and attracting foreign tourism and investment. His many achievements include the promotion of Hawaii as a center for oceanography, construction of the new State Capitol building, and expansion of the University of Hawaii, helping to transform it into a first class university, attracting students and faculty from around the world and early planning for the construction of the Aloha Stadium to host university football and bowl games. Burns supported the construction of an expanded Honolulu International Airport with a new reef runway and the construction of Interstate H 3. Additionally, he supported planning for the future by establishing the Hawaii Commission on the Year 2000, which ultimately led to the development of the Quality Growth Policy for the State of Hawaii. Both the Commission on the Year 2000 and Hawaii's Quality Growth Policy were intended to supplement Hawaii's State Land Use Plan. Finally, Governor Burns made Hawaii a leader in environmental management, establishing the Office of Environmental Quality Control, within the Governor's Office, to coordinate state environmental policy and to review environmental impact statements on all major state actions. Burns was re elected in 1966 and 1970, each time with a different lieutenant governor as his running mate. In 1966, he was elected governor with Lieutenant Governor Thomas Gill. During his term as lieutenant governor, Gill, considered outspoken and acerbic, developed differences with Burns, and was never shy about criticizing the incumbent, despite being part of his administration. In 1970, Gill challenged Burns in the Democratic primary. Gill ran as a reformer, campaigning against what he described as an entrenched, corrupt political machine. He narrowly lost, even though Burns significantly outspent him in a savvy campaign that included sophisticated use of expensive image building television spots. Most in the state's large Japanese population remained loyal to Burns, who had spearheaded their rise to political power during the 1950s. Before Neil Abercrombie lost in 2014 this race stood as the closest anyone came to a primary defeat of an incumbent governor of Hawaii. Burns's running mate in 1970, George Ariyoshi, ran to succeed Burns as governor in 1974, defeating Gill in the Democratic primary.
Кейінгі өмір және өлім
Бернс 1973 жылдың қазан айында қатерлі ісіктен ауырып, еңбекке қабілетсіз халге жетті. Бернстің үшінші сайланған вице-губернаторы Джордж Ариоши, Бернстің үшінші мерзімінің соңына дейін әрекеттегі губернатор болды. Ариоши 1974 жылы басталатын мерзімге өз еркімен губернатор болып сайланды. Бернс 1975 жылдың 5 сәуірінде Гонолулуде қайтыс болды.
Burns became ill from cancer to the point of incapacity in October 1973. Burns's third elected lieutenant governor, George Ariyoshi, became acting governor through the end of Burns's third term. Ariyoshi was elected in his own right as governor for the term beginning in 1974. Burns died on April 5, 1975, in Honolulu.
Мұра
Маноадағы Гавай университетінің Джон А. Бернс медицина мектебі оның құрметіне аталған. 1997 жылы губернатор Бен Каетано жаңадан салынған H 3 тас жолын оның есімімен атады, сондай-ақ Мауна-Кеа тауының шыңына дейінгі жол да оның құрметіне аталды. Оның құрметіне штаттың ең жақсы әуесқой гольфшілері мен PGA кәсіби гольфшілерін біріктіретін Гавайи гольф турнирі құрылды. Губернатор кубогы – командалық жарыс, ол әуесқойлар мен кәсібилер арасында өтеді. Турнирден кейін әуесқой командасы үшін өткізілетін арнайы іріктеу турнирінің жеңімпазы Гавайидегі Sony Open, PGA Tour турнирінде ойнау мүмкіндігіне ие болады.
The John A. Burns School of Medicine, at the University of Hawaii at Manoa, is named for him. In 1997, Governor Ben Cayetano named the newly completed Interstate H 3 in his honor, and the road to the summit of Mauna Kea is also named after him. A Hawaii golf tournament, comprising the state's best amateurs and PGA professionals, was created in his honor. The Governor's Cup is a team event, and is played between the amateurs against the professionals. A special qualifier for the amateur team after the tournament will provide the medalist a chance to play in the Sony Open in Hawaii, a PGA Tour Event.