Томас Дадли: Массачусетс шолтығының басшысы және негізін қалаушысы

Кіріспе

Массачусетс шығанағы колониясының губернаторы (1576–1653)

Томас Дадли (12 қазан 1576 – 31 шілде 1653) – Массачусетс шығанағы колониясының губернаторы болып бірнеше рет қызмет еткен Жаңа Англияның отаршылдық судьясы. Дадли Ньютаун қаласын, кейіннен Массачусетс штатының Кембридж қаласын құруға белсенді түрде атсалысты және қаладағы алғашқы үйді салдырды. Ол Роксбери латын мектебін құру үшін жер және қаржы бөлді, сондай-ақ 1650 жылы губернатор ретінде Гарвард колледжінің жаңа жарғысына қол қойды. Дадли – өзінің діни көзқарастарына қайшы келетін нанымдарға қарсы шыққан, терең сенімді пуритан болды. Ол Джон Уинтроп сияқты Массачусетс штатының басқа да ертедегі басшыларына қарағанда қатаң болғанмен, Джон Эндекотттан гөрі келісімге келуге бейім болды. Әскери адамның ұлы, Дадли жас кезінде әкесінен айырылды, француз дін соғыстарында әскери қызметтен өтті, содан кейін, шамамен туысы Линкольн графының қызметіне тұрудан бұрын заңгерлік білім алды. Линкольннің айналасындағы басқа пуритандармен бірге Дадли 1630 жылы Уинтроппен бірге Массачусетс шығанағы колониясын құруға көмектесті. Губернатор ретінде төрт бір жылдық мерзімде қызмет еткенімен, ол басқа да жауапты лауазымдарда тұрақты түрде болды. Дадлидің қызы Энн Брэдстрит (1612–1672) – Американың алғашқы белгілі ақыны. 1915 жылдан 1947 жылға дейін болған Гарвард ауласының қақпаларының бірі оның құрметіне аталды, ал Гарвардтың Дадли үйі отбасының атымен аталады, сондай-ақ Массачусетс штатының Дадли қаласы да оның есімімен байланысты.

Алғашқы жылдар

Томас Дадли 1576 жылғы 12 қазанда Англияның Нортгемптон қаласына жақын Ярдли Хейстингс ауылында Роджер мен Сюзанна (Торн) Дадли отбасында дүниеге келді. Отбасы бұрынғыдан бері Дадли қамалының Саттон Дадлилерімен (Нортумберленд герцогы, Уорвик және Лестер графтары, Висконт Лисли және Дадли барондары) байланыста екенін айтады; олардың қаруларында ұқсастық бар, бірақ ортақ ата-тегінен басқа байланыс әлі толыққанды дәлелденбеді. Роджер Дадли, ағылшын армиясының капитаны, шайқаста қаза тапқан. Біраз уақыт бойы ол 1590 жылғы Иври шайқасында қаза тапқан деп есептелді, бірақ Сюзанна Дадли 1588 жылы күйеуін жоққа шығарғандығы белгілі. Роджер Дадлинің өліміне 1586 жылғы Зуфен шайқасы да себеп болуы мүмкін деген болжам бар. Көптеген басқа жас жігіттер сияқты Томас Дадли да жақын жердегі Эшби қамалындағы Уильям, Комптон баронының үйінде паж болды. Кейін ол анасының туысы сэр Огастин Николлстың кеңсесінде хатшы болып жұмыс істеді. Николлс, заңгер және кейін судья, көптеген судьялар пара алып, басқа да бұзақылықтарға бейім болған кезде адалдығымен танылды. Ол сонымен қатар пуритандық іске жақын болды; заңдық мәселелермен және Николлстың діни көзқарастарымен танысу Дадлиге елеулі әсер еткен болуы мүмкін. 1616 жылы Николлс күрт қайтыс болғаннан кейін Дадли Линкольнның 4-ші графы Теофилус Клинтонмен жұмыс істеді, графтың кейбір меншіктерін басқаруға жауапты басқарушы болып тағайындалды. Қан байланысы болуы мүмкін, бірақ тағайындалу себебі Дадлидің әкесінің атасы Генри Клинтонның 1-ші Линкольн графы Эдвард Клинтонның қол астында қызмет еткені болуы мүмкін. Графтың Линкольнширдегі меншігі нонконформистік ойлардың орталығы болды және Дадли графтың қызметіне кірген кезде оның пуритандық қасиеттері танылды. Котон Мэзердің Дадли туралы өмірбаянында айтылғандай, ол графқа қалған қаржылық қиындықтарды шешуге сәтті көмектесті, нәтижесінде граф қаржылық кеңес алу үшін Дадлиге сенді. Дадлидің қызметі тек қаржылық емес еді: ол Клинтонның лорд Сейдің қызымен никелесуіне көмектесуде маңызды рөл атқарды. 1622 жылы Дадли Саймон Брэдстриттің көмегін алды, ол ақырында Дадлидің қызы Аннаға қызығушылық танытты. Алты жылдан кейін, ол 16 жасында олар үйленді. 1624 және 1628 жылдар аралығында Дадли Линкольннің қызметінен уақытша шықты. Осы уақыт ішінде ол өсіп келе жатқан отбасымен бірге Линкольнширдегі Бостон қаласында тұрды, онда ол, мүмкін, Джон Коттон уағыз айтқан Сент-Ботольф шіркеуінің паштары болды. Дадлилердің 1628 жылы Линкольнге оралғандығы белгілі болды, осы кезде олардың қызы Анна шешекке шалдығып, сол жерде емделді.

Thomas Dudley was born in Yardley Hastings, a village near Northampton, England, on 12 October 1576, to Roger and Susanna (Thorne) Dudley. The family has long asserted connections to the Sutton Dudleys of Dudley Castle (Duke of Northumberland, Earls of Warwick and Leicester, Viscounts Lisle, and Barons Dudley); there is a similarity in their coats of arms, but association beyond probable common ancestry has not yet been conclusively demonstrated. Roger Dudley, a captain in the English army, was apparently killed in battle. It was for some time believed he was killed in the 1590 Battle of Ivry, but Susanna Dudley is known already to have been widowed by 1588. The 1586 battle of Zutphen has also been suggested as the occasion of Roger Dudley's death. Like many other young men of good birth Thomas Dudley became a page, in his case in the household of William, Baron Compton at nearby Castle Ashby. He then entered the service of Sir Augustine Nicolls, a relative of his mother's as a clerk. Nicolls, a lawyer and later a judge, was recognized for his honesty at a time when many judges were susceptible to bribery and other misconduct. He was also sympathetic to the Puritan cause; the exposure to legal affairs and Nicolls' religious views probably had a significant influence on Dudley. After Nicolls' sudden death in 1616, Dudley took a position with Theophilus Clinton, 4th Earl of Lincoln, serving as a steward responsible for managing some of the earl's estates. Although there is a likely blood connection, the reason for the appointment may be that Dudley's soldier grandfather Henry had served under Edward Clinton, 1st Earl of Lincoln. The earl's estate in Lincolnshire was a center of Nonconformist thought, and Dudley was already recognized for his Puritan virtues by the time he entered the earl's service. According to Cotton Mather's biography of Dudley, he successfully disentangled a legacy of financial difficulties bequeathed to the earl, and the earl consequently came to depend on Dudley for financial advice. Dudley's services were not entirely pecuniary in nature: he is also said to have had an important role in securing the engagement of Clinton to Lord Saye's daughter. In 1622, Dudley acquired the assistance of Simon Bradstreet who was eventually drawn to Dudley's daughter Anne. The two were married six years later when she was 16. Dudley was briefly out of Lincoln's service between about 1624 and 1628. During this time, he lived with his growing family in Boston, Lincolnshire, where he likely was a parishioner at St Botolph's Church, where John Cotton preached. The Dudleys were known to be back on Lincoln's estate in 1628 when his daughter Anne came down with smallpox and was treated there.

Массачусетс шығанағы колониясы

1628 жылы Дадли және басқа пуритандықтар Солтүстік Америкада пуритандық колония құру ниетімен Массачусетс шығанағы компаниясын құруға бекінді. Дадлидің аты сол жылы компанияға берілген жер туралы құжатта көрсетілмеген. Дегенмен, ол компанияның алғашқы кезеңдеріне қатысқандығы анық, оның инвесторлары мен қолдаушылары Линкольн графының айналасындағы көптеген адамдарды қамтыды. Компания Джон Эндекотт басқаратын шағын колонистер тобын Массачусетс шығанағының жағасында Салем деп аталатын елді мекенді салуға жіберді, ал 1629 жылы тағы бір топ жіберілді. Компания 1629 жылдың сәуір айында патшалық жарғыны алды және сол жылдың соңында жарғыны және компанияның басқаруын колонияға көшіру туралы шешім қабылдады. Кембридж келісімі, эмиграциялаған акционерлерге қалғандарды сатып алуға мүмкіндік берген, Дадли жазған болуы мүмкін. 1629 жылдың қазан айында Джон Уинтроп губернатор болып сайланды, ал Джон Хамфри оның орынбасары тағайындалды. Алайда, флот 1630 жылдың наурыз айында теңізге шығуға дайындалып жатқанда, Хамфри Англияны дереу тастамайтынын шешті, ал Дадли оның орнына вице-губернатор болып сайланды. Дадли және оның отбасы 1630 жылдың 8 сәуірінде Уинтроп флотының флагманы «Арбелла» кемесімен Жаңа әлемге аттанды және 12 маусымда Салем портына жетті. Салемде үлкен колония құруға жағдайлар қолайсыз екенін анықтағаннан кейін, Уинтроп пен Дадли Чарльз өзенінің су алабына барды, бірақ астана орнын бірден келісе алмады. Өздерін орнықтыруға уақыт жетпей және француздың жаулық әрекеттері туралы қауесеттердің таралуына алаңдаған басшылар, жаудың бір нысаны болмау үшін колонистерді бірнеше жерге таратуға бекінді. Дадлилер 1630-31 жылдардың қысын Бостонда өткізген болуы мүмкін, өйткені басшылар алғашқы таңдаған Шарльстаунда су жеткіліксіз екені анықталғаннан кейін сол жерде қалуға шешім қабылдады. 1631 жылдың наурызында Дадли Линкольн графына жазған хатында Уинтроп флотымен келген колонистердің алғашқы жылғы тәжірибесін ұл немесе күйеу жігіт сияқты, қызметшінің өзіне лайық жақын тонмен баяндады. Ол алғаш рет 1696 жылы Джошуа Скоттоудың ерте колониялық құжаттар жинағында жарық көрді.

In 1628 Dudley and other Puritans decided to form the Massachusetts Bay Company, with a view toward establishing a Puritan colony in North America. Dudley's name does not appear on the land grant issued to the company that year. Still, he was almost certainly involved in the company's formative stages, whose investors and supporters included many individuals in the Earl of Lincoln's circle. The company sent a small group of colonists led by John Endecott to begin building a settlement, called Salem, on the shores of Massachusetts Bay; a second group was sent in 1629. The company acquired a royal charter in April 1629 and later that year made the critical decision to transport the charter and the company's corporate governance to the colony. The Cambridge Agreement, which enabled the emigrating shareholders to buy out those that remained behind, may have been written by Dudley. In October 1629 John Winthrop was elected governor, and John Humphrey was chosen as his deputy. However, as the fleet was preparing to sail in March 1630, Humphrey decided he would not leave England immediately, and Dudley was chosen as deputy governor in his place. Dudley and his family sailed for the New World on the Arbella, the flagship of the Winthrop Fleet, on 8 April 1630 and arrived in Salem Harbour on 12 June. Finding conditions at Salem inadequate for establishing a larger colony, Winthrop and Dudley led forays into the Charles River watershed, but were unable to immediately agree on a site for the capital. With limited time to establish themselves and concerns over rumors of potential hostile French action, the leaders decided to distribute the colonists in several places to avoid presenting a single target for hostilities. The Dudleys probably spent the winter of 1630–31 in Boston, which was where the leadership chose to stay after its first choice, Charlestown, was found to have inadequate water. A letter Dudley wrote to the Countess of Lincoln in March 1631 narrated the first year's experience of the colonists that arrived in Winthrop's fleet in an intimate tone befitting a son or suitor as much as a servant. It appeared in print for the first time in a 1696 compilation of early colonial documents by Joshua Scottow.

Кембридждің құрылуы

1631 жылдың көктемінде басшылар колонияның астанасын Ньютаун қаласында (қазіргі Кембридждегі Гарвард алаңының жанында) құруға келісті, және қала зерттелді де, жоспарланды. Дадли, Саймон Брэдстрит және басқалар сол жерде үйлер салды, бірақ Дадлидің наразылығына орай, Уинтроп Бостон қаласында салуға шешім қабылдады. Бұл шешім Дадли мен Уинтроп арасында шиеленіс тудырды; ол настолько күшті болды, 1632 жылы Дадли лауазымынан кетіп, Англияға оралуды ойлады. Басқаларның араласуынан кейін екеуі татуласып, Дадли отставкасын кері алып алды. Уинтроп «Олар содан кейін бейбіт және жақсы қарым-қатынаста, махаббат пен достықпен өмір сүрді» деп жазды. Дау кезінде Дадли, Уинтроптың губернатор ретіндегі өкілеттігін, кеңесшілер кеңесімен ақылдаспай жасаған бірнеше әрекеттері үшін қатаң сынады. Дадлидің Уинтроппен келіспеушілігі 1636 жылдың қаңтар айында қайтадан көтерілді, осы кезде басқа судьялар Уинтроптың сот шешімдерінде тым кешірімді болғаны туралы бірқатар айыптаулар жасады. 1632 жылы Дадли жеке қаражатына Ньютаунның (1636 жылы Кембридж деп аталды) айналасына қоршау салды, ол негізінен жабайы жануарлар мен үндістердің шабуылдарына қарсы қорғану үшін жерді қоршады. Колония барлық аймақтық қауымдастықтарға салық салу арқылы оған өтеу беруге келісті. Осы мәселе бойынша губернаторға кеңес беру үшін әр қала екі өкілді таңдады. Бұл принцип 1634 жылы, Дадли алғаш рет губернатор болып сайланған жылы, бүкіл колонияны басқаруға қолданылды. 1632 жылы колония құқықтық қауіпке тап болды, Сэр Фердинандо Горджес бұл аумаққа бұрынғы талабын қайта жаңғыртуға тырысқанда, король Карл I-нің құпия кеңесіне колонияның жарғысы және басқару мәселесін көтерді. Колонияның басқарушы судьялары Горджестің айыптауларына жауап дайындағанда, Дадли ғана патшаны «қасиетті мәжәртім» деп, ал Англия шіркеуінің епископтарын «ғибадатты епископтар» деп атауға қарсы болды. 1635 жылы жарғыны Англияға қайтаруды талап ететін кво-варранто жарлығы шығарылса да, корольдің қаржылық қиындықтары оны орындауға кедергі келтірді, және мәселе ақырында тоқтатылды.

In the spring of 1631, the leadership agreed to establish the colony's capital at Newtowne (near present day Harvard Square in Cambridge), and the town was surveyed and laid out. Dudley, Simon Bradstreet, and others built their houses there, but to Dudley's anger, Winthrop decided to build in Boston. This decision caused a rift between Dudley and Winthrop; it was severe enough that in 1632 Dudley resigned his posts and considered returning to England. After the mediation of others, the two reconciled, and Dudley retracted his resignation. Winthrop reported that "[e]ver after they kept peace and good correspondency in love and friendship." During the dispute, Dudley also harshly questioned Winthrop's authority as governor for several actions without consulting his council of assistants. Dudley's differences with Winthrop came to the fore again in January 1636, when other magistrates orchestrated a series of accusations that Winthrop had been overly lenient in his judicial decisions. In 1632 Dudley, at his own expense, erected a palisade around Newtowne (which was renamed Cambridge in 1636) that enclosed of land, principally as a defense against wild animals and Native American raids. The colony agreed to reimburse him by imposing taxes on all area communities. when each town chose two representatives to advise the governor on the subject. This principle was extended to govern the colony as a whole in 1634, the year Dudley was first elected governor. The colony came under legal threat in 1632, when Sir Ferdinando Gorges, attempting to revive an earlier claim to the territory, raised issues of the colony's charter and governance with the Privy Council of King Charles I. When the colony's governing magistrates drafted a response to the charges raised by Gorges, Dudley was alone in opposing language, referring to the king as his "sacred majesty", and to bishops of the Church of England as "Reverend Bishops". Although a quo warranto writ was issued in 1635 calling for the charter to be returned to England, the king's financial straits prevented it from being served, and the issue eventually died out.

Энн Хатчинсон ісі

1635 жылы және одан кейінгі төрт жыл ішінде Дадли губернатордың орынбасары немесе кеңесшілер кеңесінің мүшесі болып сайланды. 1636 жылы губернатор Генри Вэйн болды, ал колония Энн Хатчинсонның іс-әрекеттеріне байланысты екіге бөлінді. Ол 1634 жылы колонияға келіп, өзінің ұстазы Джон Коттонның ізбасын орындап, «кәмелетке келісім» уағыздай бастады, ал колония басшылығының көп бөлігі, соның ішінде Дадли, Уинтроп және көптеген пасторлар, көбірек заңгерлік көзқарас, яғни «істердің келісімін» қолдады. Бұл жағдай колонияны екіге бөлді, себебі Вэйн мен Коттон оны қолдады. «Антиномиандық дау» деп аталған осы отаршылдық шиеленістің соңында Хатчинсон колониядан қуылды, ал оның көптеген жақтастары салдарынан колонияны тастап кетті. Ол Род-Айлендке қоныстанды, онда Массачусетсте теологиялық дауларға байланысты «персона нон грата» болып саналатын Роджер Уильямс оған пана берді. Дадлидің осы оқиғадағы рөлі нақты емес, бірақ Хатчинсонның ісін қолдаған тарихшылар оның қуғынға ұшырауына елеулі үлес қосқанын және колония одан да қатаң шаралар қолданбағанына немесе оның жақтастарына тыйым салғанына наразы болғанын айтады. Вэйн 1637 жылы Хатчинсон ісі және колонияның бекінісі үстінде ағылшын туын көтеру туралы талабынан кейін қызметтен алынды; көптеген пуритандар тудың үстіндегі Санкт-Джордж кресін католик дінінің символы деп есептеді, сондықтан олар үшін ол жарамайтын нәрсе болды. Вэйннің орнына үш мерзімге сайланған Уинтроп келді. Уинтроптың айтуынша, оның қызмет мерзімінің ұзақтығына байланысты туған алаңдаушылық 1640 жылы Дадлидің губернатор болып сайлануына себеп болды. Дадли мен Уинтроп бірнеше мәселеде келіспегенімен, Хатчинсонға тыйым салуға келісті және олардың қарым-қатынасындағы оң жақтары да болды. 1638 жылы Дадли мен Уинтропқа «Конкордтан солтүстікке қарай шамамен 10 шақырым жерде» жер берілді. Уинтроп пен Дадли бірге сол аймаққа барып, жерді зерттеуге және өздеріне қажетті учаскелерді таңдауға асықты. Губернатор болған Уинтроп, орынбасар Дадлиге жерді бірінші таңдау құрметін көрсетті. Дадлидің жері Билерикаға, ал Уинтроптың жері Бедфордқа айналды.

In 1635, and for the four following years, Dudley was elected either as deputy governor or as a member of the council of assistants. The governor in 1636 was Henry Vane, and the colony was split over the actions of Anne Hutchinson. She had come to the colony in 1634 and began preaching a "covenant of grace" following her mentor, John Cotton, while most of the colony's leadership, including Dudley, Winthrop, and most of the ministers, espoused a more Legalist view ("covenant of works"). This split divided the colony since Vane and Cotton supported her. At the end of this colonial strife, called the Antinomian Controversy, Hutchinson was banished from the colony, and a number of her followers left the colony as a consequence. She settled in Rhode Island, where Roger Williams, also persona non grata in Massachusetts over theological differences, offered her shelter. Dudley's role in the affair is unclear, but historians supportive of Hutchinson's cause argue that he was a significant force in her banishment, and that he was unhappy that the colony did not adopt a more rigid stance or ban more of her followers. Vane was turned out of office in 1637 over the Hutchinson affair and his insistence on flying the English flag over the colony's fort; many Puritans felt that the Cross of St George on the flag was a symbol of popery and was thus anathema to them. Vane was replaced by Winthrop, who served three terms. According to Winthrop, concerns over the length of his service led to Dudley's election as governor in 1640. Although Dudley and Winthrop clashed with each other on several issues, they agreed on banning Hutchinson, and their relationship had some significant positive elements. In 1638 Dudley and Winthrop were each granted a tract of land "about six miles from Concord, northward". Reportedly, Winthrop and Dudley went to the area together to survey the land and select their parcels. Winthrop, then governor, graciously deferred to Dudley, then deputy governor, to make the first choice of land. Dudley's land became Billerica, and Winthrop's Bedford.

Басқа саяси қызмет

1640 жылы Дадли билік құрған кезде көптеген жаңа заңдар қабылданды. Бұл келесі жылы Массачусетс бостандықтары туралы құжаттың енгізілуіне әкелді, онда кейіннен АҚШ Конституциясының құқықтар туралы биллінде орналастырылған кепілдіктер бар. Осы мерзімде ол жергілікті дін қызметкерлерінің отардағы басқаруға белсенді және нақты қатысуға тырысуына қарсы Джон Уинтроп сияқты орташа көзқарасты білдірушілерге қосылды. 1645 жылы ол қайтадан губернатор болған кезде, колония экспансионистік Наррагансеттерге қарсы соғыс бастау қаупіне тап болды, олар ағылшынмен одақтас могегандарға қарсы соғыс жүргізіп жатқан еді. Бұл Наррагансет басшысы Миантономиді Жаңа Англия колонияларымен бейбіт келісімге қол қоюға итермеледі, ол 30 жылдан кейін Филипп патша соғысы басталарға дейін сақталды. Дадли сондай-ақ сол жылы өткен сотта Джон Уинтропты ақтауға төрағалық етті; Уинтропқа өткен жылы Хингем тұрғындары билігін теріс пайдаланғаны үшін айып тағылған еді. 1649 жылы Дадли тағы да Нью-Англия Конфедерациясының комиссары және президенті болып тағайындалды, бұл Жаңа Англия колонияларының көпшілігі ортақ мүдделерді шешу үшін құрған бірлескен ұйым; алайда ол ауырып (және 73 жасында қартайып), сол қызметтегі міндеттерін толық орындай алмады. Дадли ауруына қарамастан 1650 жылы төртінші және соңғы рет губернатор болып сайланды. Бұл мерзімдегі ең маңызды шаралар Гарвард колледжінің жаңа жарғысын қабылдау және Спрингфилд тұрғыны Уильям Пинчонның "Біздің құтқарылуымыздың құрметті бағасы" атты кітабын өртеп жіберу туралы сот шешімі болды, онда ол үстем пуритандықтарға еретик діни көзқарастарды жазған еді. Пиншон өз көзқарасын қайтарып алуға шақырылды, бірақ сотқа барудың орнына Англияға қайтып кетті. Массачусетс штатындағы жылдары, губернатор болмағанда, Дадли губернатордың орынбасары немесе колонияның Нью-Англия Конфедерациясындағы комиссарларының бірі болып қызмет етті. Ол колониялық соттарда судья болып жұмыс істеді және колонияның заңдарын жазуға қатысқан комитеттерде отырды. Оның көзқарастары консервативті болды, бірақ ол Джон Эндекотт сияқты өткір емес еді. Эндекотт 1632 жылы ағылшын туын қиратқан, бұл әрекеті үшін ол айыпталып, бір жылға қызметтен шеттетілді. Дадли бұл мәселеде орташа топ жағында болды, олар туда бейнеленген Георгийдің айқасы сол кезде ұлттық символға айналғанына сенді. Плимут колониясының ертедегі жазбагері Натаниел Мортон Дадли туралы былай деп жазды: "Оның тәртіпке ұмтылысы жақсы заңдар жасау және оларды қылмыскерлерге, еретиктерге және нағыз діннің негізін құлатқыштарға адалдықпен орындауда көрінді. Ол қойдың терісін жамылған қасқырды анықтау үшін өткір ойға ие еді". Алғашқы Массачусетс тарихшысы Джеймс Савидж Дадли туралы былай деді: "[Оның] мінезінде көпшілік алдында қаталдық пен жеке өмірде қатаңдық байқалады".

During Dudley's term of office in 1640, many new laws were passed. This led to the introduction the following year of the Massachusetts Body of Liberties, a document that contains guarantees that were later placed in the United States Bill of Rights. During this term, he joined moderates, including John Winthrop, in opposing attempts by the local clergy to take a more prominent and explicit role in the colony's governance. When he was again governor in 1645, the colony threatened war against the expansionist Narragansetts, who had been making war against the English allied Mohegans. This prompted the Narragansett leader Miantonomi to sign a peace agreement with the New England colonies which lasted until King Philip's War broke out 30 years later. Dudley also presided over the acquittal of John Winthrop in a trial held that year; Winthrop had been charged with abuses of his power as a magistrate by residents of Hingham the previous year. In 1649 Dudley was appointed once again to serve as a commissioner and president of the New England Confederation, an umbrella organization established by most of the New England colonies to address issues of common interest; however, he was ill (and aging, at 73), and consequently unable to discharge his duties in that office. Dudley was elected governor for the fourth and last time in 1650 despite the illness. The most notable acts during this term were the issuance of a new charter for Harvard College, and the judicial decision to burn The Meritorious Price of Our Redemption, a book by Springfield resident William Pynchon that expounded on religious views heretical to the ruling Puritans. Pynchon was called upon to retract his views but returned to England instead of facing the magistrates. During most of his years in Massachusetts, when not governor, Dudley served as either deputy governor or as one of the colony's commissioners to the New England Confederation. He also served as a magistrate in the colonial courts, and sat on committees that drafted the laws of the colony. His views were conservative, but he was not as strident in them as John Endecott. Endecott notoriously defaced the English flag in 1632, an act for which he was censured and deprived of office for one year. Dudley sided with the moderate faction on the issue, which believed the flag's depiction of the Cross of St George had by then been reduced to a symbol of nationalism. Nathaniel Morton, an early chronicler of the Plymouth Colony, wrote of Dudley, "His zeal to order appeared in contriving good laws, and faithfully executing them upon criminal offenders, heretics, and underminers of true religion. He had a piercing judgment to discover the wolf, though clothed with a sheepskin." Early Massachusetts historian James Savage wrote of Dudley that "[a] hardness in public, and rigidity in private life, are too observable in his character".

Дадли алаңы

Бостонның Роксбери ауданындағы Дадли алаңы Дадлидің құрметіне аталған. Алайда, Бостон қаласындағы Африка-Америка тарихы мұражайының бұрынғы президенті Байрон Рашинг: "Көп іздендім, бірақ Дадлидің ешқашан құлдарды ұстағанына ешқандай дәлел таппадым" деді. 2019 жылдың 5 қарашасында Бостон тұрғындарының барлығына арналған қалалық дауыс беру бюллетеніне "Дадли алаңының атын Нубиан алаңына өзгертуді/ауыстыруды қолдайсыз ба?" деген міндетті емес сауал қосылды. Сайлау күнінің нәтижелері көрсеткендей, бұл сауал қабылданбады. Бостон қаласының әкімі Марти Уолш кейіннен бұл сауал алаңға жақын аудандарда "қабылданғанын" және қаланың Қоғамдық жақсарту комиссиясы оны одан әрі қарастыра алатынын мәлімдеді. 2019 жылдың 19 желтоқсанында Қоғамдық жақсарту комиссиясы Дадли алаңының атын Нубиан алаңы деп өзгертуге бірауыздан келісті. Дадли станциясы 2020 жылдың маусым айында Нубиан станциясы деп қайта аталды.