Коннектикут колониясының тұңғыш губернаторы Джон Хейнс
John Haynes (governor)
Жон Хейнс – Коннектикут колониясын құрғандардың бірі, Массачусетс және Коннектикут губернаторы. Негізгі Бұйрықтарды жасауға қатысты, алғашқы конституциялардың авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Хейнс (1 мамыр 1594 – шамамен 9 қаңтар 1653/4), кейде Хейнс деп те жазылады, – колониялық судья және Коннектикут колониясын құрғандардың бірі. Ол Массачусетс шығанағы колониясының губернаторы қызметін бір рет атқарды және Коннектикуттың тұңғыш губернаторы болды, барлығы сегіз рет осы лауазымда болды. Колониялық Коннектикут заңы губернаторлардың қатарынан екі рет сайлануына тыйым салғанмен, "Джон Хейнс отарлаушылардың арасында соншалықты танымал болғандықтан, 1639 жылдан өмірінің соңына дейін, 1653 жылға дейін губернатор және көбінесе вице-губернатор болып кезекпен қызмет етті". Хейнс Массачусетс және Коннектикут штатында заңдар мен құқықтық жүйелерді жасауға зор үлес қосты. Ол Коннектикут штатының негізгі заңдарын (Fundamental Orders of Connecticut) жасаған комиссия мүшесі болды, бұл заңдар алғашқы жазбаша конституциялардың бірі деп есептеледі. Сондай-ақ, ол өзінің байлығының көп бөлігін Коннектикут штатына инвестициялап, "Англиядағы отбасысын қиратуға" себеп болды.
English politician
John Haynes (May 1, 1594 – c. January 9, 1653/4), also sometimes spelled Haines, was a colonial magistrate and one of the founders of the Connecticut Colony. He served one term as governor of the Massachusetts Bay Colony and was the first governor of Connecticut, ultimately serving eight separate terms. Although Colonial Connecticut prohibited Governors from serving consecutive terms at the time, "John Haynes was so popular with the colonists that he served alternately as governor and often as deputy governor from 1639 to his death in 1653." Haynes was influential in the drafting of laws and legal frameworks in both Massachusetts and Connecticut. He was on the committee that drafted the Fundamental Orders of Connecticut, which has been called one of the first written constitutions. He also invested most of his fortune in Connecticut, "to the ruine of his famylye in Englande".
Ерте өмір
Хейнс Англияның Эссекс графтығындағы Мессинг ауылында, Джон Хейнс пен Мэри Мишель Хейнстің үлкен ұлы ретінде дүниеге келген болуы мүмкін. Оның отбасы Кодикот (Херефордшир) және Грейт-Хаддамда тұрған, әскери тәртіпті сақтайтын дворян немесе "тексеру отбасы" болды. Шамамен 1616 жылы Хейнс Норфолк графтығының Хингэм ауылындағы Гурни үйінде тұрды, бұл пуритандық көзқарастардың ошағы болатын. Сол жерде ол Норфолк аристократиясының қызы Мэри Торнетонға үйленді, олардан алты бала дүниеге келді. 1627 жылы оның әйелі Мэри қайтыс болып, Хингэмдегі Сент-Эндрю шіркеуіне жерленді. Эссекс те пуритандық орталық болды және Хейнс жақын досы, пастор Томас Хукердің үлкен ықпалында болды. Кішкентай балаларын қалдырып, Хейнс 1633 жылы Хукермен бірге "Гриффин" кемесімен эмиграциялады.
Haynes was likely born at Messing, Essex, England, the eldest son of John Haynes and Mary Michel Haynes. The family was an armigerous gentry or 'visitation family' who had lived at Codicote, Herefordshire, and at Great Haddam. By about 1616, Haynes was living at Gurney's Manor, Hingham, Norfolk, a hotbed of Puritan sentiment, where Haynes was Lord of the Manor. There he married Mary Thorneton, the daughter of Norfolk nobility, with whom he had six children. In 1627, his wife Mary died and was buried at St Andrew's Church in Hingham. Essex was also a Puritan center, and Haynes was greatly influenced by the pastor Thomas Hooker, who was a close friend. Apparently leaving his minor children behind, Haynes emigrated in 1633, sailing aboard the Griffin with Hooker.
Массачусетс шығанағы колониясы
Кейбір мүмкіндіктері бар адам ретінде (Уинтроп оны "үлкен мүліктің иесі" деп атады), 1634 жылы Хейнс еркін азамат ретінде қабылданды және колонияның кеңесшілер кеңесіне сайланды. Сол жылы Пеквот тайпасымен соғыс басталғанда, ол әскери мәселелерді қадағалайтын комиссия мүшесі болып тағайындалды, бұл лауазым сол жылы маңызды рөл атқарды. 1634 жылы кеңесшілер Джон Эндекотттың ағылшын туын сыйламауы мәселесін қарады. Эндекотт Св. Георгий кресін католик дінінің символы деп сап, Салем жасағының туынан кесіп тастады. Хейнс Эндекотттың әрекетіне қарсы болған, крест ұлттық сезімнің символына дейін төмендегенін мәлімдеген орташа топтың мүшесі болды. Эндекотт бұл әрекеті үшін сөккіге ұшырады және бір жылға кез келген лауазымда қызмет етуден шеттетілді. 1634 жылы Хейнс түрлі муниципалдық лауазымдарда қызмет етті. Ол Кембриджтен сайланған өкіл болды және Бостон мен Чарльстаун арасындағы шегараны анықтаған комиссияда жұмыс істеді. 1635 жылы ол губернатор болып сайланды, Роджер Ладлоудың жеңіске жетеді деп күтілген сайлауда жеңіске жетті. Хейнс салықтарды төмендетуді ұсынды; Ладлоу сондай-ақ кейбір қалалардың депутаттары дауыс беруге дейін жеке келісімдер жасады деп айыптады. Ладлоу тіпті кеңесші болып сайланбаған, оның жеңілісі Коннектикут өзені бойындағы елді мекенге көшуіне себеп болды. Хейнстің губернатор ретіндегі бір жылдық мерзімі Хейнс, Хукер және Дадли бастаған топ пен Винтроп бастаған басқа топ арасындағы саяси қақтығыстармен ерекшеленді. Олардың арасындағы басты дау сот процедураларының қатаңдығы және үкім шығару процесі болды; Хейнс тобы Винтроптың кейбір шешімдерінде ыңғайсыздық танытты. Консервативті топ қатаң сот процедураларын енгізу үшін ережелерді қабылдады; сонымен қатар темекі шегуге тыйым салынды және әрі кеткенін көрсететін немесе сәнді киімдерге шектеулер қойылды. Хейнс сонымен қатар Роджер Уильямстың соты мен елден қууына төрағалық етті, ал Уильямс кейін Хейнс бұл әрекетіне өкінгенін айтты.
As a man of some means, (Winthrop referred to him as a "man of great estate") in 1634, Haynes was admitted as a freeman and elected to the colony's council of assistants. He was also named to a committee overseeing military matters, a position that assumed some importance when war broke out with the Pequot tribe that year. The assistants were called on to consider the controversial defacement of the English flag by John Endecott in 1634. Claiming that St George's Cross was a symbol of popery, he had cut it from the Salem militia company's banner. Haynes was part of a moderate faction that disagreed with Endecott's action, claiming that the cross had been reduced to a symbol of nationalism. For his action, Endecott was censured and deprived of serving in any offices for one year. In 1634, Haynes served in a variety of municipal capacities. He was a Cambridge selectman and served on a commission that decided the boundary between Boston and Charlestown. He was elected governor in 1635, winning an election that Roger Ludlow had been expected to win. Haynes had argued for the lowering of taxes; Ludlow also alleged that the deputies of some towns had made private agreements that concerned the vote before it occurred. Ludlow, who was not even elected as an assistant, was apparently motivated by his loss to leave the colony for a settlement on the Connecticut River. Haynes' one year term as governor was marked by political conflict between a faction led by Haynes, Hooker, and Dudley, and another led by Winthrop. The major disagreement between them concerned the strictness of judicial procedures and the process of rendering judgments; the Haynes faction believed that Winthrop had been lax in some of his decisions. The conservative faction was successful in enacting regulations for stricter judicial procedures; it also passed legislation banning the smoking of tobacco and restricting overly ostentatious or fashionable clothing. Haynes also presided over the trial and banishment of Roger Williams, an act that Williams reports Haynes later expressed some regret over.
Коннектикут колониясы
1635 жылы Массачусетс колониясында маңызды діни жік бөлінушілік күшейе бастады. Энн Хатчинсон және басқалар Англия шіркеуінің заңдары оларға қолданылмайды деген Антиномиандық көзқарас ұстанды, ал басқалары қарсы тұрып, заңгерлік позицияны жақтады. Осы дауға байланысты қатал реакциялар Хукердің, содан кейін Хейнстің Коннектикут өзеніндегі жаңа елді мекендерге көшуіне ықпал еткен болуы мүмкін. Тарихшылар осы көші-қонның себебі ретінде жер мен азық-түлік тапшылығын, сондай-ақ Хейнс пен Уинтроп арасындағы саяси бәсекелестікті де атады. Уинтроптың сөзіне қарағанда, Хукердің серіктерін "өздерінің ниеттерінің күшті ынтасы" жетелеген. Хейнс Хукерді күтіп алуға дайындық жасағанда, 1636 жылға дейін Массачусетсте көмекші және колонияның милиция полкінің полковнигі қызметін атқарды. Оның подполковнигі – 1635 жылы әпкесі Мейблмен Англиядан келген Роджер Харлакенден. Джон мен Мейбл 1636 жылы үйленді, олардың бес баласы болды. 1637 жылы Хейнс Хардфорд деп аталған елді мекенде Хукерге қосылды. Өзен бойындағы колониялық елді мекендер патшалық жарлықсыз құрылды және Массачусетс шығанағы колониясының шегінде болмады. Алғашқы екі жылда шағын елді мекендер Хейнс басқарған магистраттардың жалпы сотымен басқарылды және Пекоттармен жүргізіліп жатқан қақтығысқа қатысқан болуы мүмкін. 1638 жылдың соңында соғыс аяқталғаннан кейін билік принциптер мен заңдар жиынтығын әзірлеуді бастады, олар 1638 жылдың қаңтарында бекітілді. Қазір Коннектикут штатының негізгі заңдары деп аталатын бұл құжат «алғашқы жазбаша конституция» деп танылды. Негізгі заңдардың негізгі авторлары – колонияның бас заңгері Ладлоу, Хейнс және құжатта бекітілген бостандықтарды жақтаған Томас Хукер болды. Осы конституцияның талаптарына сәйкес, 1639 жылдың 11 сәуірінде сайлау өтті, нәтижесінде Хейнс колонияның бірінші губернаторы болып сайланды. Оның ең маңызды жетістіктерінің бірі – 1643 жылы Жаңа Англия конфедерациясын құруға әкелген көршілес колониялармен келіссөздер жүргізу болды. Бұл ұйым Коннектикут, Массачусетс шығанағы, Нью-Хейвен және Плимут колонияларының еркін конфедерациясы болып табылды, ол негізінен ортақ қауіптерге қарсы қорғанысты үйлестіру мақсатында құрылды. Коннектикут үшін басты қауіп-қатерлер үндістер мен батысқа қарай Жаңа Нидерландтың голландтарынан келді. Әсіресе, кіші колониялар ортақ қорғаныс арқасында, халық саны көп Массачусетс колониясының есебінен пайда тапты. Ол қызмет еткен жылдары жергілікті үндістер арасындағы дауларды реттеуге және Коннектикут өзенінің оңтүстігіндегі Хартфордтан оңтүстікке қарай жерді талап еткен Жаңа Нидерландтың голланд өкілдерімен келіссөздер жүргізуге шақырылды. Бір голланд саудагері кейбір ағылшындардың ол талап еткен жерді тартып алғаны туралы шағымданғанда, Хейнс голландтың жерді игеруге ештеңе жасамағанын және "осындай бай жерді игермеу – күнә" екенін айтып, ол өз талабынан бас тарғанын мәлімдеді. Бұл дау 1640 жылдары ағылшындар мен голландтар арасындағы ұсақ әскери қақтығыстарға әкелді және 1650 жылғы Хартфорд шартымен уақытша шешілді, онда голландтар өзенге деген талаптарынан бас тартты. Ағылшындар 1664 жылы Голландиядан Жаңа Нидерландты алғаннан кейін де кейбір аумақтық даулар сақталды, ал Йорк герцогының жарғысында сипатталған аумақ Коннектикут аумағымен қабаттасты.
In 1635, a significant religious division began to grow in the Massachusetts colony. Anne Hutchinson and others espoused the Antinomianist view that the laws of the Church of England did not apply to them, while others argued the opposing Legalist position. Harsh reactions to the controversy may have played a role in the decision by Hooker, and consequently Haynes, to leave the colony for new settlements on the Connecticut River. Historians have also cited shortages of land and food as a reason for this migration, and political competition between Haynes and Winthrop. Winthrop recorded that Hooker's company was motivated by "the strong bent of their spirits to remove". Haynes, while making arrangements to follow Hooker, continued to be involved in Massachusetts through 1636, serving as an assistant and as colonel of one of the colony's militia regiments. His lieutenant colonel was Roger Harlakenden, who in 1635 came over from England with his sister Mabel. John and Mabel were married in 1636; they had five children. Haynes joined Hooker at the settlement they called Hartford in 1637. The colonial settlements on the river were established without any sort of royal charter and were not within the bounds of the Massachusetts Bay Colony. For the first two years, the few small settlements were governed by a general court of magistrates, headed by Haynes, and were likely preoccupied with the ongoing conflict with the Pequots. After the war ended in late 1638, the magistrates began drafting a body of principles and laws; these were ratified in January 1638/9. Now known as the Fundamental Orders of Connecticut, this document has been called the "first written constitution". The chief architects of the Fundamental Orders were Ludlow, the colony's principal legal mind, Haynes, and Thomas Hooker, who was known to advocate for the liberties the document enshrines. Pursuant to the terms of this constitution, elections were held on April 11, 1639, and Haynes was elected as the colony's first governor. One of his more notable achievements was the negotiations with some of the neighboring colonies that led to the creation of the New England Confederation in 1643. This organization was a loose confederation of the Connecticut, Massachusetts Bay, New Haven, and Plymouth Colonies, principally established to coordinate defense against common threats. For Connecticut, the major threats came from Indians and from the Dutch of the New Netherlands to the west. In particular, the smaller colonies benefited from this confederation at the expense of the significantly more populous Massachusetts colony. During his terms in office, he was called upon to mediate disputes between local Indians and to negotiate with Dutch representatives of the New Netherlands, who claimed land south of Hartford on the Connecticut River. When one Dutch trader complained about the seizure by some Englishmen of land he claimed, Haynes responded that because the Dutchman had done nothing to develop the land, and that because "it was a sin to let such rich land lie uncultivated", he had effectively forfeited his claim. This dispute resulted in minor military confrontations between the English and Dutch in the 1640s and was resolved temporarily in the 1650 Treaty of Hartford, in which the Dutch ceded their claims on the river. Some territorial disputes continued even after the English took New Netherlands from the Dutch in 1664, and the territory described in the Duke of York's charter overlapped that of Connecticut.
Өлім және мұра
Хартфордтың көне зираттарындағы қабір тасына жазылған күндісіне қарамастан, Хейнс 1653/54 жылдың 1 наурызында қайтыс болған жоқ. Джон Уинтроп кіші 1653/54 жылдың 9 қаңтарында жазған хатында оның жақында қайтыс болғанын айтады. Коннектикут штатының Бас ассамблеясы 6 наурызда «біздің қайтыс болған губернаторымыздың күрт қайтысынан кейін» «өкініш күнін» жариялады. Хейнстің ұлы, Англия азамат соғысында әскери қызмет еткен Хизкия, әкесінің Англиядағы отбасының құлдырауына себеп болған 7000-нан 8000 фунт стерлингке дейін колонияға инвестиция салғанын, ал оның мүлкі шамамен 1500 фунт стерлингке бағаланғанын айтты. Хейнс Хартфорд аймағындағы маңызды жер иесі болды және ол Эдвард Хопкинспен бірге қалада диірмен ішін жүргізді. Хейнстің қызы Рут, Коннектикут штатының тағы бір негізін қалаушысы Джордж Уайллистің ұлы Сэмюэл Уайллиске үйленді. Олардың ұрпақтары Коннектикут және басқа жерлерде саяси белсенділік дәстүрін жалғастыруда.
Contrary to the engraved date on his tombstone in Hartford's Ancient Burying Ground, Haynes did not die on March 1, 1653/4. A letter, written by John Winthrop the Younger on January 9, 1653/4, mentions his recent death. The Connecticut General Court issued a statement on March 6, calling for a "day of humiliation" following the "sudden death of our late Governor". Haynes' son, Hezekiah, a military officer who served in the English Civil War, noted that his father had invested between £7,000 and £8,000 in the colony "to the ruine of his famylye in Englande"; his estate was valued at about £1,500. Haynes was a significant landowner in the Hartford area, and he and Edward Hopkins operated a mill in the town. Haynes' daughter Ruth married Samuel Wyllys, the son of another Connecticut founder, George Wyllys. Their descendants have continued the legacy of political involvement in Connecticut and elsewhere.