Канада Премьер-Министрінің жазғы резиденциясы: Харрингтон көлінің тарихы

Кіріспе

Харрингтон көлі – Канада премьер-министрінің жазғы резиденциясы және жыл бойына демалыс орны, сонымен қатар оны қоршаған аумақтың атауы. Көлдің көп бөлігін қоршаған шаруашылық Маргарет және Джон Харрингтонға тиесілі болған. Джон шаруашылықпен айналыса алмағандықтан, жергілікті Айрон Сайдс (қазіргі Олд Челси) қаласына көшіп кетті. Отбасы көп жылдар бойы шаруашылықта тұрып, соңында ескі Оттаваға көшті. Бұл мүлік Мич көлінің жанында орналасқан, осы Мич көлі келісімі 1987 жылы осы жерде жасалған. Оттавадан солтүстік-батысқа қарай шамамен 35 шақырым қашықтықта, Квебек провинциясындағы Гатино тауларының арасында, Гатино паркінде жатыр. Мүлік жалпы жұртқа ашық емес, бірақ премьер-министр Уильям Лайон Маккензи Кингтің Кингсмирдегі демалыс орны – Маккензи Кинг мүлігі, парктің оңтүстігіне қарай 2 шақырым жерде орналасқан туристік орын.

Тарих

Харрингтон көлінің аймағына 19 ғасырда бірнеше отбасы қоныстанды, оның ішінде Харрингтон және Муссо отбасылары болды. Көл ақырында ағылшын тілінде «Харрингтон көлі», ал француз тілінде «Лак Муссо» деп аталды. Муссо отбасы көл жағасында ферма салған және ондаған жылдар бойы оны иеленді. Жер егіншілікке қолайсыз болғандықтан, ағаш өңдеу өнеркәсібі оны негізгі экономикалық қызмет ретінде ығыстырды. 20 ғасырдың басында екі америкалық – В. А. Драм және В. Л. Доннели ағаш өңдеу өнеркәсібін қамтамасыз ету үшін Харрингтон көлінде арақ фабрикасын салды. 1920 жылдары Оттавадағы танымал ағаш өңдеушілер отбасының мүшесі, подполковник Камерон Макферсон Эдвардс, өзінің інісі, сенатор Уильям Камерон Эдвардстан (24 Сассекс Драйвке ие болған) мүліктің бір бөлігін мұра етті. Ол жердің демалыс үшін де, ағаш өңдеу үшін де құнды екенін түсінді. Ол көл маңындағы жерлерді сатып алып, жалпы иелігін 1200 гектарға (3000 акр) дейін кеңейтті. Сондай-ақ ол Харрингтон көліндегі диірмен ғимараттарын бұзуға бұйрық берді және олардың орнына 16 бөлмелі коттедж салды, ол NCC мәліметінше, 1920 жылдары кең таралған колониалды жаңғырту стилінде жасалған, бірақ үлкен тас қалаулы қызыл түсті мұржалармен толықтырылған. 1951 жылы көл мен мүлік (соның ішінде Уильям Дункан Херридж мен Стэнли Хилиге тиесілі көршілес жерлер) Канада Королінің астана маңындағы табиғи қорықтарды құру үшін сатып алынды. 1959 жылы премьер-министр Джон Дифенбеккердің қолдаушылары оған Оттавадан алыс емес, тыныш балық аулауға болатын орын қажет екенін ұсынды. Содан кейін сол жылы Харрингтон көлі ресми түрде елдік резиденция ретінде таңдалды және ғимараттар Канада премьер-министрлерінің ресми резиденциясы деп жарияланды. Пьер Трюдоның алғашқы премьер-министрлік кезеңінде оның әйелі Маргарет көкөніс бағын жасады. Ким Кэмпбеллдің «Уақыт және мүмкіндік» автобиографиясында айтылғандай, сол бақ үйді әлі де таза өніммен қамтамасыз еткен. Кэмпбелл өзінің бүкіл өкілеттігін Харрингтон көлінде өткізген жалғыз премьер-министр болды. Кэмпбелл бастапқыда Харрингтон көліне көшкенінің себебі, оның ізашары Брайан Малрони Монреальдегі жаңа жеке резиденциясы жөнделгенге дейін 24 Сассекс Драйвте тұруына мүмкіндік беру болды. Малрони 24 Сассекс Драйвтен көшіп кеткеннен кейін, Кэмпбелл сол мекенжайға көшуді аяқтамағанша, оның партиясы 1993 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады.

Several families came in the 19th century to settle the Harrington Lake area, including the Harrington and the Mousseau families. The lake eventually became known as "Harrington Lake" in English and "lac Mousseau" in French. The Mousseau family had built a farm on the shores of the lake, which remained in the family for several decades. Since the land was not suitable for farming, the lumber industry replaced it as the primary economic activity. In the early 20th century, two Americans, W. A. Drum and W. L. Donnelly, built a sawmill at Harrington Lake to serve the lumber industry. In the 1920s, Lieutenant Colonel Cameron Macpherson Edwards, a member of a prominent lumbering family in Ottawa, inherited part of the property from his uncle, Senator William Cameron Edwards (who had owned 24 Sussex Drive). He recognized the value of the land for recreation, as well as for lumber. He purchased more land around the lake, expanding his total holdings to some 1,200 hectares (3,000 acres). He also ordered the demolition of the mill buildings at Harrington Lake, and replaced them with a 16 room cottage that was designed in the Colonial Revival style, very common in the 1920s according to the NCC, but with the addition of large fieldstone chimneys. In 1951, the lake and the property (including neighbouring land belonging to William Duncan Herridge and Stanley Healey) were acquired by the King in Right of Canada to build up preserves of natural areas around the capital. In 1959, supporters of Prime Minister John Diefenbaker suggested that he needed a quiet place to go fishing, not too far from Ottawa. Later that year, Harrington Lake was chosen as the site for an official country residence and the buildings were formally designated as a secure residence for Canada’s prime ministers. During the first prime ministership of Pierre Trudeau, his then wife, Margaret, added a vegetable garden; according to Kim Campbell's autobiography Time and Chance, the garden still provided the house with fresh produce at the time of that writing. Campbell was the only prime minister to have spent her entire term in office residing at Harrington Lake. Initially, Campbell took up residence at Harrington Lake so that her predecessor, Brian Mulroney, could continue to reside at 24 Sussex Drive until renovations on his new private residence in Montreal were completed. Once Mulroney vacated 24 Sussex, Campbell had not finished moving to that address before her party was defeated in the 1993 election.