Кіріспе
Британдық саясаткер және жазушы (1936–2022)
Джайлс Хенидж Радис, Барон Радис, (4 қазан 1936 – 25 тамыз 2022) – британдық Лейборист партиясының саясаткері және жазушысы. Ол 1973 жылдан 2001 жылға дейін Парламент мүшесі (MP) болып қызмет етті, Дарем графтығының бір бөлігін өкілдік етті, ал 2001 жылдан бастап 2022 жылы қайтыс болғанға дейін Лордтар палатасында өмірлік пэр ретінде қызмет етті.
Ерте өмір
Радис 1936 жылғы 4 қазанда Лондонда туған. Оның әкесі, Лоуренс Радис, Үнді үкіметінде мемлекеттік қызметкер болған. Анасы Патриция консервативті саясаткер Артур Хенидждің қызы еді. Ол Колдстрим гвардиясында әскери міндетін өтеді. Радис 1980 жылдары Нил Киннок басқаратын Лейбористік көлеңке кабинетінде білім беру жөніндегі өкіл болып қызмет етті. Казнашылық комитетінің төрағасы ретінде Радис Англия Банкінің ақша-кредит саясаты комитетінің пайыздық ставкалар бойынша қабылдаған шешімдері үшін Парламент пен халыққа жауап беруіне көмектесті. Ол 2015 жылдың наурызына дейін Лордтар палатасының Еуропалық одақ ішкі комитетінің сыртқы істер жөніндегі мүшесі болды. 2001 жылғы 16 шілдеде ол Дархам графтығындағы Честер-ле-Стрит бароны Радис атанды. 2022 жылғы 1 тамызда Лордтар палатасынан зейнеткерлікке шықты.
Жазушылық және саяси идеялар
Лейбористердің дәстүрлі догмалардан бас тартуын жақтаған Радис Тони Блэрдің ізашары ретінде сипатталған. 1992 жылы жарық көрген «Оңтүстік ыңғайсыздық» атты памфлеті де реформаны қолдады, лейбористер экономикалық ұмтылыстарды қолдамайтын көрініс тудырды, бұл оларға Оңтүстік Англиядағы, әсіресе Лондондағы жұмысшы табының қолдауын жоғалтуына әкелді. Радис бұл тақырыпқа 2010 жылы Лейбористердің жеңілісінен кейін қайта оралды: оның «Оңтүстік ыңғайсыздық қайтадан» (Патрик Даймондпен бірлесіп) памфлеті сайлаушылардың Лейбористердің күшінің таусылғанын, байланыссыз (әсіресе көші-қон мәселесінде), әділетсіз және нашар басқарылатынын сезінгенін көрсетті. Осы памфлетте және «Оңтүстік ыңғайсыздық: бір жыл өткен соң» (2011) Радис «оңтүстік мәселесі» географиялық сипатта емес екенін ескертті: әлеуметтік өзгерістер Лейбористерге қолдаудың басқа аймақтарда да, соның ішінде Мидлендсте құлдырауына себеп болды. Еуропалық идеяларды жақтаған Радис Еуропалық қозғалыстың және «Еуропадағы Ұлыбритания» ұйымының белсенді мүшесі болды және 1992 жылы «Оффшор» атты poleмикалық мақала жазды, онда Ұлыбританияның Еуропадағы орны туралы өз пікірін білдірді. 2001 жылы парламент депутаты қызметінен кеткеннен кейін Радис «Достар мен қарсыластар» атты еңбегін жазды, бұл бұрынғы буынның үш модернизаторы – Рой Дженкинс, Денис Хили және Энтони Кросланд туралы жоғары бағаланған үш өмірбаяндық зерттеу болды, олардың бірлесіп жұмыс істемеуі модернизация процесіне зиян келтіргенін дәлелдеді. Бұдан кейін Клемент Атли, Эрнест Бевин, Стаффорд Крипс, Хью Далтон және Герберт Моррисон туралы «Тасбақа мен қоян» атты салыстырмалы өмірбаяндық еңбегі жарық көрді. «Трио: Блэр, Браун, Мандельсон жобасының ішінде» (2010) кітабы жарық көрді. «Трио» кітабына жазылған рецензиясында Эндрю Блик: «Өз алдындағы «Достар мен қарсыластар» (2002) және «Тасбақа мен қоян» (2008) еңбектерімен Радис қазіргі заманғы тарихқа ерекше көзқарас қалыптастырды, Radice өзінің тарихи көзқарасына оқырманға ұнайтын жазу стилін ғана емес, сонымен қатар тәжірибелі Лейборист саясаткердің ой-пікірін де қосты» деп жазды.
Radice returned to this theme following Labour's 2010 defeat: his "Southern Discomfort Again" pamphlet (with Patrick Diamond) found that voters perceived that Labour had run out of steam, were out of touch (particularly on immigration), unfair and poorly led. In this pamphlet and in "Southern Discomfort: One Year On" (2011), Radice warned that the 'southern problem' is more than geographical: social change means that Labour support collapsed in other areas, including the Midlands. A committed pro European, Radice was a leading member both of the European Movement and Britain in Europe, and wrote a polemic called Offshore in 1992, in which he put the case for Britain in Europe. After his retirement as an MP in 2001 Radice, wrote Friends and Rivals, an acclaimed triple biography of three modernisers from an earlier generation—Roy Jenkins, Denis Healey, and Anthony Crosland—arguing that their failure to work more closely together had harmed the modernising cause. This was followed by The Tortoise and the Hares, a comparative biography of Clement Attlee, Ernest Bevin, Stafford Cripps, Hugh Dalton and Herbert Morrison. Trio: Inside the Blair, Brown, Mandelson Project was published in 2010. In a review of Trio, Andrew Blick wrote that, "With his previous work Friends and Rivals (2002) and The Tortoise and the Hares (2008), Radice developed a distinctive approach to contemporary history, using group biography Radice adds to his historical approach not only a readable writing style, but the judgements of an experienced Labour politician."