Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Лейбористтік партия саясаткері
British Labour Party politician
Сэр Стюарт Белл (16 мамыр 1938 – 13 қазан 2012) – британдық Лейбористтік партия саясаткері, 1983 жылғы жалпы сайлаудан бастап 2012 жылы қайтыс болғанға дейін Миддлсброу сайлау округінен Парламент депутаты болды. Ол ең ұзақ қызмет еткен Екінші шіркеу мүліктері комиссары ретінде белгілі болды, 1997–2010 жылдар аралығындағы Лейбористтік үкімет кезеңінде осы лауазымды атқарды.
Sir Stuart Bell (16 May 1938 – 13 October 2012) was a British Labour Party politician, who was the Member of Parliament (MP) for Middlesbrough from the 1983 general election until his death in 2012. He was known as the longest serving Second Church Estates Commissioner, serving in this role during the entire period of Labour government from 1997–2010.
Ерте өмір
Белл 1938 жылы Дарем графлығында кеншінің ұлы болып дүниеге келген. Ол Гейтсхедтің Роулендс Гилл маңындағы Хай-Спендегі Школьный Лэйндегі Хукергейт грамматикалық мектебінде оқыды. Кейін ол Дарем Питманс колледжінде білім алды. 1964 жылы Еңбек партиясына қосылды, ал 1970 жылы Грей Инн адвокаттық алқасына қабылданды. 1977 жылға дейін Парижде халықаралық заңгер болып жұмыс істеді, ірі көпұлтты компанияларды өкілдік етті. Ол 1979 жылғы жалпы сайлауда Хексем округінен кандидат болды, бірақ консерватор партиясының депутаты және бұрынғы министр Джеффри Риппоннан жеңіліске ұшырады.
Bell was born in County Durham in 1938, the son of a miner. He studied at the Hookergate Grammar School on School Lane in High Spen near Rowlands Gill, Gateshead. He later attended the Durham Pitmans College. He joined the Labour Party in 1964, and was called to the Bar at Gray's Inn in 1970. He worked as an international lawyer in Paris until 1977, representing large multi national companies. He contested Hexham at the 1979 general election, but was defeated by the Conservative MP and former Cabinet Minister Geoffrey Rippon.
Парламенттік мансап
Белл 1980 жылы Ньюкасл-апон-Тайн қалалық кеңесіне сайланды. 1982 жылы Миддлсброның Лейбористік партиясынан депутат Артур Боттомли келесі жалпы сайлауда мандатын тастайтынын мәлімдеді; Белл 1983 жылғы жалпы сайлауда орын үшін күресуге болатын үміткерлер ішінен таңдалып алынды. Белл бұл орынды сәтті қорғап, шамамен 10 000 дауыспен көпшілік дауысқа ие болды. Вестминстерде Белл 1983 жылы Оппозиция жетекшісінің орынбасары Рой Хаттерслидің Парламенттік жеке хатшысы болды. 1984 жылы Нил Киннок оны Солтүстік Ирландия мәселелері жөніндегі өкіл ретінде көлеңкелі үкіметке тағайындады. Алайда, ол Кливлендтегі балаларға қатысты зорлық-зомбылық оқиғасынан кейін, жергілікті педиатрлар мен балалар сексологиясы мамандарына дәлелсіз айыптаулар тағып, «клиникалық қателік» жасады деген күдік тудырғаннан кейін, қызметінен кетіп қалды. Педиатрлар, доктор Мариетта Хиггс және доктор Джеффри Уайт кейіннен ақталды, ал олардың сараптамалық жұмысы Елизавета Батлер Слосс басшылығындағы тергеу комитетінде расталды. Комитет диагноздардың көп бөлігі дұрыс емес екенін анықтады. Осының салдарынан 121 баланың 94-і үйлеріне қайтарылды. 1992 жылғы жалпы сайлаудан кейін және Джон Смит Лейбористік партиясының жетекшісі болып сайланғаннан кейін Белл сауда және өнеркәсіп саласындағы өкіл ретінде көлеңкелі үкіметке оралды. 1997 жылғы жалпы сайлауда Лейбористік партия үкіметке келгеннен кейін ол Лейбористік партияның алдыңғы қатарынан алынды, бірақ Тони Блэрдің ұсынысымен Екінші шіркеу мүліктері комиссары, Англия шіркеуінің Өкілдер палатасындағы өкілі болып тағайындалды. Ол бұл лауазымды 1997 жылдан 2010 жылға дейін атқарды. 2000 жылдан 2005 жылға дейін ол Қаржы және қызметтер комитетінің төрағасы болды, бұл комитет Өкілдер палатасының жылдық бюджетін және көптеген қызметкерлерін басқарады. 2005 жылы ол 2008 жылға дейін Қаржы және қызметтер комитетінің мүшесі болды, содан кейін 2010 жылға дейін төраға болып қызмет етті. Сонымен қатар, 2000 жылдан 2010 жылға дейін ол Өкілдер палатасының әкімшілік жұмысын бақылайтын және депутаттардың жалақысы мен зейнетақысын белгілейтін Мүшелердің сметалық комитетінің мүшесі болды. 2000-2010 жылдары байланыс комитетінің мүшесі болды. 1997 жылдан бастап Шіркеу комитетінің мүшесі болды. Белл Парламенттегі Мүшелердің сметалық комитетінің мүшесі болды және 2009 жылғы депутаттардың шығыстарына қатысты дауға депутаттардың мүддесін қорғауға белсенді қатысты. 2009-2010 жылдары ол Парламентке арналған тәуелсіз стандарттар комитетінің спикерінің мүшесі болды. Британдық-ирландтық парламентаралық органының негізін қалаушы мүшесі болды, сондай-ақ бірінші өткен орынды қолдау жөніндегі барлық партиялық парламенттік тобының қазынашысы және Өкілдер палатасындағы Франко-британдық парламенттік қарым-қатынастар комитетінің хатшысы болды. 2010 жылдың ақпан айында Беллді Дэвид Кальдер «Шығындар туралы» телефильмінде сомдады.
Bell was elected to the City Council of Newcastle upon Tyne in 1980. In 1982, the Labour MP for Middlesbrough, Arthur Bottomley announced that he would step down at the next general election; Bell won the subsequent selection process to fight the seat at the 1983 general election. Bell comfortably held the seat, elected with a majority just short of 10,000 votes. At Westminster, Bell became the Parliamentary Private Secretary to the Deputy Leader of the Opposition Roy Hattersley in 1983. He was promoted to the shadow frontbench in 1984 by Neil Kinnock as a Spokesman for Northern Ireland. However, he chose to resign his post after the Cleveland child abuse scandal which occupied two years of his life, after making unsubstantiated accusations of 'clinical error' against local paediatricians and child sexual abuse specialists. The paediatricians, Dr. Marietta Higgs and Dr. Geoffrey Wyatt, were later absolved and their forensic clinical work validated at a committee of inquiry overseen by Dame Elizabeth Butler Sloss. The committee concluded that most of the diagnoses were incorrect. As a result, 94 of the 121 children were returned to their homes. After the 1992 general election and the election of John Smith as the Leader of the Labour Party, Bell returned to the shadow frontbenches as a spokesman for Trade and Industry. After the election of the Labour Government at the 1997 general election he was dropped from Labour's frontbench, but was appointed on the advice of Tony Blair as the Second Church Estates Commissioner, the spokesman for the Church of England in the House of Commons, a position he held from 1997 to 2010. From 2000 to 2005 he was the Chairman of the Finance and Services Committee, which manages the annual budget of the House of Commons and its many employees. In 2005 he became a member of the Finance and Services Committee until 2008 when he served as chairman until 2010. Relatedly, from 2000 until 2010 he was a member of the House of Commons Commission, which oversees the administration of the House and the Members Estimate Committee that sets MPs' pay and pensions. He was a member of the Liaison Committee between 2000–10. He was a member of the Ecclesiastical Committee from 1997. Bell sat on the Members Estimates Committee at Parliament and was heavily involved representing MPs' interests in the MPs' expenses scandal of 2009. He was a member in Speaker's Committee for the Independent Parliamentary Standards Authority between 2009–10. A founder member of the British Irish Inter Parliamentary Body, he was a Treasurer of the All Party Parliamentary Group for the Promotion of First Past the Post. and was Secretary of the Franco British Parliamentary Relations Committee in the Commons. In February 2010 Bell was played by David Calder in the television film On Expenses.
Сын-пікірлер мен даулар
2002 жылы оның ұлы Малкольм, парламентте жұмыс істеген кезінде, әкесінің әріптестерінен 8000 фунт стерлинг ұрлағанын мойындағаннан кейін түрмеге қамалды. 2009 жылдың 13 қазанында ол BBC Today бағдарламасында Сэр Томас Лэггтің Ұлыбритания парламенті шығыстарына қатысты жанжалды тергеуін «ретроспективтілікпен» сипаттады, себебі Сэр Томас депутаттар өтініштерін ұсынғаннан кейін шығыстар ережелерін өзгерткен. Стюарт Белл Джон Уолш түсірген «ToryBoy The Movie» атты 2010 жылғы жалпы сайлау туралы фильмде пайда болды, онда кандидаттарды іріктеу процесі және сайлау науқанына жұмсалатын еңбек көрсетілді. Кейін, 2011 жылы Нил Макфарлейн, жергілікті «Teesside Gazette» газеті үшін «Тиссайд тұрғындары Сэр Стюарт Белльден жеткілікті пайда алып жатыр ма?» деген сұрақ қойды, өйткені ол үш ай ішінде сайлау округі кеңсесіне түскен 100-ден астам телефон қоңырауына жауап бермеді. Газетте жарияланған оқиға ұлттық баспасөз беттерінде де жарияланды. «The Independent» газеті «Сэр Стюарт Белл Ұлыбританияның ең жалтақ депутаты ма?» деп сұрады. «The Guardian» газеті «ең жалтақ депутат» туралы мәлімдемені тексеріп, мынадай қорытындыға келді: «Белл 30 жылға жуық уақыттан бері депутат, парламентте оппозициядағы сауда және өнеркәсіп жөніндегі алдыңғы қатардағы өкіл және Англия шіркеуінің Өкілдер палатасындағы өкілі, сондай-ақ өткен жылға дейін Өкілдер палатасы комиссиясының мүшесі болып, көрнекті мансапқа ие болды. Ол, консерватор Эдвард Ли және лейборист Джеральд Кауфман сияқты, өте белсенді парламентарийлердің бірі, бірақ әрқашан өз сайлау округінде кеңсе ұстаған жоқ. Олардың парламенттік жұмысының бір өлшемі – дауыс беруге қатысу деңгейі. Беллдің көрсеткіштері оны жақсы жарықтандырмайды, алдыңғы қатардағы депутаттарды, Солтүстік Ирландия депутаттарын, спикерді және оның орынбасарларын есептемегенде, ол 65,4% қатыспау көрсеткішімен 10-шы орында тұр». Лейборист партиясы бұл айыптауларды қарастырып жатыр деп мәлімдеді.
In 2002 his son, Malcolm, was jailed after admitting to stealing £8,000 from his father's colleagues, while he worked in Parliament. On 13 October 2009, he claimed on the BBC Today programme that the investigation by Sir Thomas Legg into the United Kingdom Parliamentary expenses scandal was marked by "retrospectivity", as Sir Thomas had changed the rules on expenses after MPs' claims had been submitted. Stuart Bell featured in a film of the 2010 general election entitled ToryBoy The Movie made by John Walsh, which explored the candidate's selection process and the work that goes into an election campaign. Later in 2011, Neil Macfarlane, in a report for local newspaper Teesside Gazette, asked "Are Teessiders getting enough from Sir Stuart Bell?" when he failed to answer over 100 telephone calls made to his constituency office over three months. The Gazette story was picked up by national newspapers. The Independent asked "is Sir Stuart Bell Britain's laziest MP?" The Guardian fact checked the "laziest MP" claim and found that: "Bell has been an MP for nearly 30 years and has had a distinguished career in parliament as a frontbench spokesman on trade and industry in opposition and the spokesman for the Church of England in the House of Commons and member of the House of Commons commission until last year. He's part of a breed of politicians – also including the Tory Edward Leigh and Labour's Gerald Kaufman – who have been extremely active parliamentarians but not always maintained an office in their constituency. One measure of their parliamentary work is the proportion of votes they turn up to Bell's record doesn't cover him in glory, discounting frontbenchers, Northern Irish MPs, the Speaker and his deputies, he has the 10th worst attendance record with a 65.4% absence rate." The Labour Party said it was looking into the allegations.
Басқа қызығушылықтар
Белл француздық "Саяси инновациялар қоры" (Fondation pour l'Innovation Politique) ой-саналы тобының мүшесі болды. Ол сондай-ақ Mail on Sunday және басқа да басылымдарда тұрақты мақала жазатын болған.
Bell was a member of the French think tank, the Fondation pour l'Innovation Politique. He was also a regular newspaper columnist for the Mail on Sunday and other publications.
Құрметтер
Белл 2004 жылы "Парламентке қызметтері" үшін рыцарь атағымен марапатталды және 2006 жылы президент Жак Ширак оны Францияның ең жоғары ордені – Легион-д'Онор орденінің кавалері етіп тағайындады.
Bell was knighted in 2004 for his "services to Parliament" and was appointed a Chevalier of the Légion d'honneur, France's highest order, by President Jacques Chirac in 2006.