Фолкленд соғысы: Гусь Грин шайқасы

Кіріспе

Фолкленд соғысының шайқасы 1982 жылдың мамыр айында.

Гуз Грин шайқасы (Лангес) 1982 жылдың 28-29 мамырында Фолкленд соғысы кезінде британдық және аргентиналық күштер арасында өтті. Шығыс Фолкленд аралдарының орталық мойынында орналасқан Гуз Грин елді мекені тактикалық тұрғыдан маңызды әуежай болып табылды. Аргентиналық күштер Сан-Карлос суына шабуылдай алатын қашықтықта, британдық әскери тобы амфибиялық қонудан кейін орналасқан жерге жақын, жақсы қорғалған позицияда орналасқан. Британдық шабуыл күшінің негізгі бөлігін подполковник Герберт Джонс басқаратын 2-ші парашют полкінің (2 Пара) батальоны құрады. BBC радиосы Гуз Гринге шабуыл жасалатыны туралы хабар таратты. Бұл хабар аргентиналық қорғаушыларды алдын ала ескерткенін білген Джонс және басқа британдық қызметкерлер бұл хабарламаны дереу сынға алды. 28 мамыр күні таңертең шабуыл басталғаннан кейін, 2 Параның алға жылжуы өзара байланысқан оттық шеңберлермен нығайтылған бекіністерге тоқтатылды. Джонс жаудың пулеметтік орнына жеке шабуыл жасағанда қаза тапты. Аргентиналық гарнизон атысты тоқтатуға келісіп, келесі күні таңертең ресми түрде бас берді. Олардың іс-қимылдарының нәтижесінде Джонс және оның батальон командирі лауазымына тағайындалған майор Крис Кибл медальдармен марапатталды. Джонс қаза болғаннан кейін Виктория кресімен марапатталды, ал Кибл Еңбегі үшін орденмен марапатталды.

Жер бедері мен жағдайлары

Гуз Грин мен Дарвин Лафонияны оңтүстікке, ал Уикхэм-Хайтспен солтүстікте байланыстыратын тар құмтөбеде орналасқан. Бұл құмтөбеде екі елді мекен бар: солтүстікте Дарвин, оңтүстікте Гуз Грин. Жер бедері толқынды және ағашсыз, шөпті тіктептермен, қалың бұталармен және құрғақ батпақтармен жабылған, бұл жасыруды және көзге түспеуді өте қиын етеді. Аралдардың климаты суық және ылғалды. Мамырдан тамызға дейін (Оңтүстік жартышарда қыс мезгілі) жер суға толып, көбінесе тұзды сумен жабылады, бұл жаяу жүруді, әсіресе түнде, баяу және шаршатушы етеді. Күннің үш күнінің екісінде нөсер жаңбыр жауады, жел үздірілмей соғады, жаңбыр, қар, тұман және күн ауа райы тез өзгеріп тұрады. Күн сәулесі аз болғандықтан, әскерлерге жылынуға және құрғатуға мүмкіндік шектеулі.

Өмірбаян

Аргентиналық әскерлердің басым бөлігі аралдарда Порт Стэнлидің айналасында, аралдан шығысқа қарай 50 миль (80 км) және Сан-Карлос аралында, британдықтардың негізгі қонулары орналасқан. Аргентиналық күштер Гуз Грин мен Дарвинге орналастырылды және оларды артиллерия, миномет, 35 мм-лік зеңбіректер мен пулеметтер қолдады. Британдық барлау қызметі Аргентина күштерінің шектеулі шабуылға қабілетті екенін және Сан-Карлос аймағындағы қону аймағына үлкен қауіп төндірмейтінін дұрыс емес көрсетті. Нәтижесінде Гуз Грин гарнизоны британдықтар үшін аралдарды қайтарып алу науқанында стратегиялық әскери құндылығы жоқ сияқты болды, ал құрлықтағы операциялардың бастапқы жоспарлары Гуз Гринге оқшауланып, айналып өтуді көздеді. 21 мамырда Сан-Карлоста британдықтардың қонуынан кейін және көпір басы бекітілген кезде британдықтардың қызметі бекіністі позициялар қазуға, қарауылдауға және күтуге шектелді. Осы уақытта аргентиналық әуе шабуылдары британдық кемелерге елеулі залал келтірді және олар қону алаңдарының айналасындағы аумақта жоғалды. Бұл шабуылдар және Сан-Карлос аймағынан шығуға тырысқан күштердің сәтсіздігі Ұлыбританиядағы жоғары лауазымды қолбасшылар мен саясаткерлердің науқанның қарқыны төмендеп бара жатқанын сезінуіне әкелді. Нәтижесінде Ұлыбританиядағы британдық бірлескен штабы саяси және пропагандалық мақсаттар үшін ерте жердегі шабуыл жасау үшін британ үкіметінің күшті қысымына ілесті. БҰҰ-ның атысты тоқтату туралы талаптары да болды және Ұлыбритания үкіметі Дарвин-Гуз Грин аралшасын басып алу кез келген атысты тоқтату туралы шешім қабылдамас бұрын өте маңызды деп санады, өйткені бұл британдық күштерге бүкіл Лафонияны және сол арқылы Шығыс Фолклендтің маңызды бөлігін бақылауға мүмкіндік береді. 25 мамырда бригадалық Джулиан Томпсонға, 3 коммандос бригадасының қолбасшысы, Гуз Грин мен Дарвиннің айналасындағы аргентиналық позицияларға шабуыл жасауға бұйрық берілді. Әуе қорғанысын әуе күштерінің қызметкерлері және 601-ші әуе шабуылына қарсы батальонның екі радарлық басқарылатын 35 мм-лік Оерликон зеңбірегі қамтамасыз етті. 20 мм және 35 мм зеңбіректер тікелей отпен жердегі қолдау рөлінде де қолданылуы мүмкін, және бұл жауынгерлік әрекеттердің соңғы кезеңдерінде осылай болды. Сонымен қатар, 4-ші әуеде демалыстағы артиллерия полкінен үш 105 мм OTO Melara Mod 56 гаубицасы бар батарея болды. Стэнлиде орналасқан, ракеталар мен напалммен қаруланған Пукара ұшақтары жақыннан әуеден қолдау көрсете алатын еді. Пиаггидің қолбасшылығындағы жалпы күштердің саны 1083 адамды құрады. Пиаггидің рөлі Стэнлидің батысына орналастырылған басқа күштерді қолдауға резервтік ұрыс тобын (Мерседес арнайы тобы) ұсыну және екінші кезекте Дарвин аралшасын, сондай-ақ Гуз Гриндегі Кондор әскери әуе базасын басып алу және қорғау болды. Ол екі ротаны барлық жағынан қорғауға орналастырды, оның қорғанысының кілті – A компаниясы, 12IR; олар Дарвин төбесінен Бока үйіне дейін Дарвин аралшасынан өтетін шұңқырдың бойымен орналастырылды. Ол өзінің барлау взводының (лейтенант Карлос Марсело Моралес басқарған) 12IR-дің А ротасының алдындағы экраны ретінде Коронация қырқасына қарай орналастырды, ал 12IR-дің C ротасы Гуз Гриннің оңтүстігіне Лафониядан келген жолдарды жабу үшін орналастырылды. Ол жоқ болған B ротасының орнына штаб пен басқа қызметкерлерден құрама рота құрып, оларды Гуз Грин ауылына орналастырды. 25IR C (Ranger) ротасы (парашюттермен оқытылған бірінші лейтенант Карлос Даниэль Эстебан басқарған) Гуз Гриндегі мектептен мобильді резервті қамтамасыз етті. Сонымен қатар, Дарвин елді мекеніне, Салинас жағасына және Бока үйіне де элементтер орналастырылды және әуе күштерінің қауіпсіздік курсанттары, зеңбірек элементтерімен бірге әуеайлақты қорғаумен айналысты. Тактикалық маңызды деп саналатын аймақтарда мина өрістері орнатылып, шабуылдан қорғаныс жасалды. Қағазда Пиаггидің толық полкі болды, бірақ ол екі түрлі бригаданың үш жеке полкінен құралған бөлімшелерден тұратын, олардың ешқайсысы бірге жұмыс істемеген. 12IR негізінен солтүстік, субтропикалық провинция Коринтестен келген әскери қызметшілерден тұрды, ал 25IR ротасы элиталық құрылым болып саналды және коммандостық дайындықтан өтті. Кейбір элементтер жақсы оқытылған және жоғары мораль мен мотивация көрсетті (C ротасы 25IR және А батареясы 4-ші әуеде артиллерия тобы); B ротасының 12IR лейтенанты Игнасио Горити "сөйлеуге қажеті жоқ" деп атап өтті. Бастапқыда біз Малвин аралдарының қаншалықты маңызды екенін білдік. Бұл махаббат сияқты еді; біз өзіміздікі қорғап жатырмыз." Басқа бөлімдердің мотивациясы төмен болды, 12-ші полктің дін қызметкері Сантьяго Мора былай деп жазды:

The bulk of the Argentine forces on the islands were in positions around Port Stanley, 50 mile (80 km) to the east of the isthmus and San Carlos, the site of the main British landings. An Argentinian force had been deployed to Goose Green and Darwin and was supported by artillery, mortars, 35 mm cannons, and machine guns. British intelligence incorrectly indicated that the Argentine force presented possessed limited offensive capabilities and did not pose a major threat to the landing area at San Carlos. Consequently, the Goose Green garrison seemed to have no strategic military value for the British in their campaign to recapture the islands and the initial plans for land operations had called for Goose Green to be isolated and bypassed. After the British landings at San Carlos on 21 May and while the bridgehead was being consolidated, British activities were limited to digging fortified positions, patrolling, and waiting; during this time Argentine air attacks caused significant damage to, and the loss of, British ships in the area around the landing grounds. These attacks and the lack of breakout by the landed forces out of the San Carlos area led to a feeling among senior commanders and politicians in the UK that the momentum of the campaign was waning. As a result, British Joint Headquarters in the UK came under increasing pressure from the British government for an early ground offensive for political and propaganda value. There was also UN pressure for a cease fire and the UK government position was that the taking of the Darwin–Goose Green isthmus was imperative before any such cease fire decision as it would allow British forces to control access to the entire Lafonia and thus a significant portion of East Falkland. On 25 May Brigadier Julian Thompson, ground forces commander, commanding 3 Commando Brigade, was ordered to mount an attack on Argentine positions around Goose Green and Darwin. Air defence was provided by a battery of six 20 mm Rheinmetall anti aircraft guns, manned by air force personnel and two radar guided Oerlikon 35 mm anti aircraft guns from the 601st Anti Aircraft Battalion. Both the 20mm and 35mm anti aircraft cannon could also be used in a direct fire ground support role, and this was the case in the last stages of the fighting. There was also one battery of three OTO Melara Mod 56 105 mm pack howitzers from the 4th Airborne Artillery Regiment. Pucará aircraft, based at Stanley and armed with rockets and napalm could provide close air support. The total forces under Piaggi's command numbered 1,083 men. Piaggi's role was to provide a reserve battle group (Task Force Mercedes) in support of other forces deployed to the west of Stanley and secondly to occupy and defend the Darwin isthmus as well as the Military Air Base Condor at Goose Green. He deployed the two companies in an all round defence with A Company, 12IR the key to his defence; they were deployed along a gorse hedge running across the Darwin isthmus from Darwin Hill to Boca House. He deployed his recce platoon (under Lieutenant Carlos Marcelo Morales) as an advance screen forward of 12IR's A Company, towards Coronation Ridge, while 12IR's C Company were deployed south of Goose Green to cover the approaches from Lafonia. To substitute for the absent B Company, he created a composite company from headquarters and other staff and deployed them in Goose Green hamlet. 25IR's C (Ranger) Company (under Paratroop trained First Lieutenant Carlos Daniel Esteban) provided a mobile reserve, from the schoolhouse in Goose Green. Elements were also deployed to Darwin settlement, Salinas Beach, and Boca House and the air force security cadets, together with the anti aircraft elements, were charged with protecting the airfield. Minefields had been laid in areas deemed tactically important, to provide further defence against attack. On paper Piaggi had a full regiment, but it consisted of units from three separate regiments from two different brigades, none of whom had ever worked together. 12IR consisted mostly of conscripts from the northern, sub tropical province of Corrientes, while the 25IR Company was considered an elite formation and had received commando training. Some elements were well trained and displayed a high degree of morale and motivation (C Company 25IR and A Battery 4th Airborne Artillery Group); with Lieutenant Ignacio Gorriti of B Company 12IR remarking that "there was no need for speeches. From the beginning, we knew how important the Malvinas were. It was a kind of love; we were going to defend something that was ours." Other units were less well motivated, with the 12th Regiment chaplain, Santiago Mora, writing:

25-ші жаяу әскер полкінің әскерлері күресіп, даңққа ие болғысы келді. 12-ші жаяу әскер полкінің әскерлері оларға айтылғандықтан күресті. Бұл оларды кем батыл етпеді. Жалпы, олар тамаша түрде сабырлы болды. 12IR-дің B ротасындағы шабарман Эстебан Роберто Авалос Фалькленд аралдарында снайпер ретінде күресті. Барлығында, 1981 жылы келіп өткен Halcón 8 (Falcon 8) армиялық коммандостарынан Ranger-типті дайындық алған 50-ге жуық 12-ші полктің әскерлері мен сержанттары өз роталарына оралды:

Менің жеке жағдайымда, мен FAL-мен атып үйренген далада болған кезде дайындалған шабарманға айналдым. Біз он бес күн болған кезде, аптасына үш-төрт рет ату жаттығуларын жасадық, және сол сәттерде ату позицияларын үйренуге және қарумен танысуға мүмкіндік болды. Жоғары лауазымдағы адамдармен қарым-қатынас, жалпы алғанда, жақсы болды, бірақ біреу қате жасаса, біздің бәріміз төлейтінбіз. Ең көп кездесетін жазалар - түнде душқа жіберу, отырып түсуге мәжбүр ету немесе көптеген бақа секірулерін және илеулерді талап ету еді. Біреу қате қадам жасаса, оны оқудан шығарып, қызылша мен лайда отырып түсуге мәжбүр ететін. Енді, оқу тақырыбына оралсақ, мен оны, кем дегенде, біздің тобымызға қатысты, қанағаттанарлық десем болады, өйткені біз жарылғыш заттарды қолдану бойынша негізгі дайындықтан өттік және тіпті өзін-өзі қорғау бойынша сабақтар алдық." Аргентиналық позициялар жақсы таңдалған және офицерлер жақсы хабардар болды. Британдықтардың басып кіруінен бұрынғы апталарда әуе шабуылдары, теңіз бомбалауы, олардың нашар логистикалық қолдауы және қолайсыз жағдайлар әскерлердің моральдық жағдайының нашарлауына әкелді. Алайда, 4-ші әуеде артиллерия полкінің артиллерияшылары, сондай-ақ 12-ші және 25-ші полктердің офицерлері, сержанттары және Ranger-дайындықтан өткен әскерлерінің моральдық жағдайы жоғары болды. 19 мамырда Аргентина әуе күштерінің C-130 Hercules ұшағы сегіз тонна консервіленген азықтарды парашютпен жіберіп, Мерседес арнайы тобының моральдық жағдайын айтарлықтай көтерді. Шабуыл басталған кезде аргентиналық күштерде британдық парашютшілермен шамалас тиімді күреске қабілетті әскерлер болды.

Британдық әскерлер

Томпсон парашют полкінің 2-ші батальонына Гуз Гринге шабуыл жасауға бұйрық берді, себебі олар Сан-Карлос қорғаныс шеңберіне ең жақын бөлімше болды. Ол 2-ші батальонның командирі, подполковник Герберт 'Х' Джонсқа "Гуз Грин мойынына шабуыл жасап, елді мекендерді басып алып, солтүстікке басты шабуылға резервте болу үшін кері шегінің" бұйрық берді. Джонсқа "басып алу" бөлігі "шабуыл" бөлігінен көбірек ұнады, бірақ Томпсон кейіннен бұйрықтың "басып алу" бөлігін жылдам орындау үшін жеткіліксіз күш бергенін мойындады. 2-ші батальон үш атқыштар ротасынан, бір патрульдік ротадан, бір қолдау ротасынан және штаб ротасынан тұрды. Томпсон үш 105 мм артиллериялық зеңбірек, 29-шы командалық полкінен 960 оқ-дәрі, Корольдік артиллерия; бір MILAN танкіге қарсы зымыран взводы; және барлау тікұшақтарын әуе көмегі ретінде берді. Жақыннан әуе көмегін үш Корольдік әуе күштерінің Harrier ұшақтары, ал қараңғыда теңіз артиллериясы қамтамасыз ететін болды.

Бастапқы байланыс

21 мамырда Сан-Карлос аймағында британдық әскерлердің қонуын қамтамасыз ету мақсатындағы шабуылдық рейдтер аясында британдықтар теңізден бомбалау жүргізіп, Гуз Гринге әуе шабуылдары жасады. Сонымен қатар, SAS-тің «D» эскадрильясы Дарвин қырқасында бекінген 12IR А ротасына батальондық шабуылды имитациялау үшін ірі рейд ұйымдастырды. SAS рейді Осборн тауындағы жиын орындан басталды.

Келесі күні, 22 мамырда, Гуз Гриндегі «Кондор» әуежайындағы жанармай қоймалары мен Pucarás-қа шабуыл жасау үшін төрт RAF Harrier ұшағы, кластерлік бомбалармен қаруланған, ұшырылды. «Харриерлер» шабуыл кезінде қарсы әуе шабуылына тап болды. 26-27 мамыр түнінде Манресаның А ротасынан екі мотострелок взводы Усборн тауындағы SAS позицияларына қарсы рейд жасады, бірақ шыңға жеткенде SAS осы нысанды тастап кеткенін көрді. "1130/1150 сағ – Үш бағыттан және төрт толқынмен минометтермен, пулеметтермен және белуга гранаталарымен позицияларға (А ротасы мен артиллериялық батарея) жаудың әуе шабуылы. Біздің отымыз бір ұшақты құлатты (нақтылау қажет)."|топ="Ескерту"

Британдықтардың алға жылжуы шамамен сағат 12-де қайта басталды. А ротасы аргентиналықтардың позициясының шығыс бөлігін тазартып, Гуз Грин елді мекеніне қарай жол ашты. 8IR C ротасының 3-ші взводының командирі, подпоручик Гильермо Рикардо Алиага Бока төбесін ұстады, бірақ 13:47-ге дейін және қатал шайқастан кейін, позиция майор Джон Крослендтің B ротасы, MILAN танкіге қарсы взводының қолдауымен басып алынды. Бока үйіне жасалған соңғы шабуыл кезінде А ротасы Дарвин төбесіндегі аргентиналық қорғаушыларды жеңіп, жергілікті уақыт бойынша 13:13-те оны басып алғанын хабарлады және Бока төбесіне жылжуға көшті. 2-ші лейтенант Эстевес қаза тапқаннан кейін және басқа екі взвод командирлері (суб-лейтенанттар Пелуффо мен Алиага) ауыр жарақат алғаннан кейін, капрал Освальдо Ольмос 25-ші полктегі мотострелок взводының аман қалғандарына мылтықтан ақ футболканы желбіретіп, капитуляциялауға бұйырды, Дарвин қырқасын ұстап тұрған аргентиналықтардың қарсыласуын тоқтатты. Парашюттердің бақылауымен Эстевестің взводынан аман қалғандарға әскерден берілген темекілерінен темекі шегуге және аргентиналық сарбаздар әкелген шоколад пен карамель жеуге рұқсат берілді. Бока төбесін басып алғаннан кейін Дарвин қырқасы үшін болған шайқас аяқталды және Паралар алты сағаттық шайқастан кейін уақытша мақсаттарына жетті, бірақ ауыр шығынға ұшырады: командир, адъютант, А ротасының орынбасары және тоғыз қатардан төмен офицерлер мен сарбаздар қаза тапты, ал 30-ы жараланды. Капрал Дэвид Аболс кейінірек таңертеңгі шайқаста жеті парашютшіні өлтірген немесе жарақаттаған аргентиналық мерген (капрал Освальдо Ольмос) британдық батальонды тоқтатуға басты себепкер болғанын айтты. "Аболсқа сәйкес, осы мергеннің атысы кем дегенде жеті десантшының өліміне себеп болды – 'барлығы басқа оқпен атылған. А ротасының тоқтап қалуының басты себебі де осы."

Әуеайлаққа шабуыл

Дарвин қырқасын басып алғаннан кейін C және D компаниялары шағын әуежайға, сондай-ақ Дарвин мектебіне (әуежайдың шығысына) бет алды, ал B компаниясы Гуз Грин елді мекенінен оңтүстікке қарай жылжыды. A компаниясы Дарвин төбесінде қалды. C компаниясы Гуз Гриннен келген 35 мм-лік зениттік артиллерияның қарқынды тікелей атысына түскенде ауыр шығынға ұшырады. Компания штаб-пәтеріндегі байланысшы, қатардағы Марк Холлман Смит, жараланған қатардағы Стив Расселден ауыр пулеметті алып жатқанда зениттік оққа түсіп қаза тапты. C компаниясының командирі, майор Роджер Дженнер, оның байланысшысы және тағы сегіз сарбаз жараланды. Әуежайда Аргентина әуе күштерінің 1-ші зениттік артиллерия тобының (немесе G1AA) және подпоручик Карлос Освальдо Алдао басқаратын 12IR взводының зенитшілері Бока төбесінен жасалған жаңа шабуылды тоқтатуға тырысты, бірақ ақырында олар Кондор әуежайындағы қалған 20 мм Rheinmetall зениттік қаруларын, соның ішінде бұрын теңіз артиллериясының оғынан және MILAN зымырандарынан немесе минометтен зардап көрген біреуін тастап, өз позицияларынан шегінуге мәжбүр болды. 12IR взводының көп бөлігі қоршалып, тұтқынға түсті, бірақ Алдао бір қатармен бірге аргентиналық авиасоққыларының арасында жасырынып қашып кетті. Шайқаста жараланған лейтенант Валаццадан кейін екінші лейтенант Арнальдо Фавр 1-ші зениттік артиллерия тобын басқарды және зенитшілерге 20 мм зениттік қаруларын қол гранаталарымен жоюға бұйрық берді, содан кейін Гуз Грин елді мекеніне қайта шегінді. "Мен көру құрылысы арқылы қарап, ағылшындардың бар екенін растадым. Мен екі қабатты құрылыстың негізіне бағыттап, атып бастадым. Оқ тиген бойда оның бөліктері жоғалып, өртеніп кетті."

Осы шамада үш британдық "Харриер" аргентиналық 35 мм зениттік позицияларына шабуыл жасады; армия радары басқарылатын зениттік қарулар минометтен келген сынықтар генераторды зақымдағаннан кейін тиімді жауап бере алмады. Бұл шабуыл британдық парашютшілердің рухын көтеріп жіберді. Бұл кезде белгілі болмағанмен, 801-ші эскадрильяның лейтенант-командирі Найджел Уорд пен ұшу лейтенанты Ян Мортимердің жау ұшағы деп жаңылысқан "Харриерлер" бомба тастау кезінде атып түсірілуге аздап қалды. Лейтенант Брагинидің есебінде және кем дегенде бір британдық мәліметінде "Харриер" шабуылы мақсатына жетпегені айтылады, бірақ аргентиналық зениттік қарулар бұған дейін әрекетсіз қалған еді. Осы уақытта 12IR взводы – лейтенант Орландо Лусеро басқаратын, полковник Пиагги мен майор Фронтераның бұрынғы шайқастан аман қалғандарды жинап құрған взводы Гуз Гриннің шетінде орналасып, қарсылық көрсетуді жалғастырды, ал қолдау көрсеткен әуе күштерінің Pucará және теңіз күштерінің Aermacchi ұшақтары британдық алдыңғы компанияларына шабуыл жасады. Аргентиналық ұшқыштар көп әсер етпеді, екі ұшақ жоғалды: сағат 5:00-де Royal Marines әуе қорғанысының Blowpipe зымыранымен Macchi 339A (CANA 1 эскадрильясы) атып түсірілді, нәтижесінде лейтенант Даниэль Мигель қаза тапты. Шамамен 10 минуттан кейін тағы бір Pucará 2 Парадан атылған жеңіл қарудан атып түсірілді, бірнеше парашютшілерді отын мен напалммен суға батырып, бірақ ол тұтанбады. Лейтенант Мигель Крузадо аман қалды және британдық күштеріне тұтқынға алынды.

28 мамырдағы соңғы күнгі жағдай

Соңғы жарық кезінде 2-парашют полкінің жағдайы қиын болды. А ротасы әлі де Дарвин төбесінде, қызыл жусанды егістіктің солтүстігінде орналасқан; В ротасы оңтүстіске қарай тереңірек еніп, аралдың батыс жағалауынан шығысқа қарай Гуз Гринге қарай кең жартышеңбер жасады. Олар оқшауланған, аргентиналық взводтың отына түсті және басқа роталардан көмек ала алмады. Жағдайларын нашарлату үшін, аргентиналық тікұшақтар – «Пума», «Чинук» және алты «Хьюи» – соңғы жарықтан кейін олардың оңтүстік-батысына қонды, Маунт-Кенттен 12IR (Combat Team Solari) B ротасының қалған бөлігін әкелді. В ротасы жаңа аргентиналық күштерге артиллериялық оқ атып, оларды Гуз Грин елді мекеніне қарай тарауға мәжбүр етті, ал кейбіреулері қайтадан тікұшаққа отырып, кетіп қалды. С ротасының шабуылы мектеп ғимараты маңындағы шайқастан кейін сәтсіз аяқталды, рота командирі жарақат алды, штабтың екінші тұлғасы із-түзсіз жоғалды, радиобайланыс үзілді, ал взводтар арасындағы қашықтық 1200 метрге дейін жетті. D ротасы соңғы жарықтан бұрын қайта топтасты, олар сүт фермасының батысына орналасты – шаршап, аш, оқ-дәрісі азайған және сусыз. А және С роталары екі адамға бір рациондық жиынтықтан бөлісу үшін азық-түлік қайта бөлінді, бірақ В және D роталарына жету мүмкін болмады. Осы уақытта британдық тікұшақпен жаралыларды эвакуациялау рейсі өтті, ол Аргентина позицияларынан атыс кезінде Дарвин төбесінің алдыңғы беткейінен С ротасының жаралыларын сәтті алып шықты. Киблге жағдай осал көрінді: елді мекендер қоршауда, бірақ алынбаған, ал оның роталары шаршап, суықтап, су, азық-түлік және оқ-дәрісі азайған. Оның алаңы аргентиналық 12IR B ротасының тікұшақпен жеткізілген күштері ерте таңда қарсы шабуылға шығуы немесе Гуз Грин маңындағы қорғанысты нығайтуы мүмкін екендігіне байланысты болды. Ол С ротасының шабуылын Гуз Гриннен зениттік оқтармен тоқтатуын көрді, сондай-ақ сол күні кешке жасалған «Харриер» шабуылдарының мақсаттарына жетпегенін көрді. А және С роталарының командирлерімен өткен кеңесте ол келесі күні таңда жалғасатын шайқасқа қатысудың орнына аргентиналықтардың капитуляциясын сұрауға дайын екенін білдірді. Егер аргентиналықтар берілмесе, оның балама жоспары барлық қолдағы атыс күшімен «Гуз Гринды тегістеу» және содан кейін Томпсоннан сұраған күштерді қоса алғанда, барлық күштерімен шабуыл жасау болды. Томпсонның бұйрығымен 42-ші коммандостың J ротасы, Корольдік теңіз жаяу әскерлері, 8-ші батареяның қалған қарулары және қосымша минометтер қажетті қолдау көрсету үшін тікұшақпен жеткізілді.

By last light, the situation for 2 Para was critical. A Company was still on Darwin Hill, north of the gorse hedge; B Company had penetrated much further south and had swung in a wide arc from the western shore of the isthmus eastwards towards Goose Green. They were isolated and under fire from an Argentinian platoon and unable to receive mutual support from the other companies. To worsen their predicament, Argentine helicopters—a Puma, a Chinook and six Hueys—landed southwest of their position, just after last light, bringing in the remaining Company B of 12IR (Combat Team Solari) from Mount Kent. B Company managed to bring in artillery fire on these new Argentine reinforcements, forcing them to disperse towards the Goose Green settlement, while some re embarked and left with the departing helicopters. For C Company, the attack had also fizzled out after the battle at the school house, with the company commander injured, the second in command unaccounted for, no radio contact, and the platoons scattered with up to 1,200 metres between them. D Company had regrouped just before last light, and they were deployed to the west of the dairy—exhausted, hungry, low on ammunition, and without water. Food was redistributed, for A and C Companies to share one ration pack between two men; but B and D Companies could not be reached. At this time, a British helicopter casualty evacuation flight took place, successfully extracting C Company casualties from the forward slope of Darwin Hill, while under fire from Argentine positions. To Keeble, the situation looked precarious: the settlements had been surrounded but not captured, and his companies were exhausted, cold, and low on water, food, and ammunition. His concern was that the Argentine 12IR B Company reinforcements, dropped by helicopter, would either be used in an early morning counter attack or used to stiffen the defences around Goose Green. He had seen the C Company assault stopped in its tracks by the anti aircraft fire from Goose Green, and had seen the Harrier strikes of earlier that afternoon missing their intended targets. In an order group with the A and C Company commanders, he indicated his preference for calling for an Argentine surrender, rather than facing an ongoing battle the following morning. His alternative plan, if the Argentines did not surrender, was to "flatten Goose Green" with all available fire power and then launch an assault with all forces possible, including reinforcements he had requested from Thompson. On Thompson's orders, J Company of 42 Commando, Royal Marines, the remaining guns of 8 Battery, and additional mortars were helicoptered in to provide the necessary support.

Акцияға әсері

Шабуылға дейінгі аптада аргентиналықтар төрт британдық кемені батырды, оның ішінде Стэнлиді қайтарып алу үшін өте қажетті тікұшақтарды тасымалдаған "Атлантик Конвейер" кемесі де болды. Бұл британ үкіметін өздерінің жер күштерінің қимылсыздығына күдік тудырды, ал Лондонға үміт берерлік бір жаңалық қажет еді. Гус Гриндегі жеңіс Ұлыбританиядағы халықтың қолдауын сақтаудың саяси мақсатына жетті, себебі бұл жеңіс өте қажет еді. Бұл жеңіс кампанияның шешімді кезеңі болды, өйткені ол аргентиналықтардың жағажайды құруға және аралға енуге тырысқандарының сәтсіз аяқталғанын көрсетті. Аргентиналықтар әуе шабуылы мен жердегі қорғаныс арқылы кем дегенде соғысты теңгеріске түсіруге, тіпті десантты тоқтатуға үміттенген. Осы сәттен бастап британдық күштер келесі барлық шайқастарда бастаманы өз қолында ұстауға тиіс болды.

Тұтқындар мен зардап шеккендер

45 пен 55 аралығында аргентиналықтар қаза тапты (12-ші полк командирі майор Альберто Фронтераның мәлімдемесіне сәйкес 57 адам), олардың 32-сі RI 12, 13-і RI 25 ротасының C бөлімінен, 5-і RI 8 взводында, 4-і Әуе күштерінің қызметкерлері, ал бір теңізші және 86 адам жарақат алды. Аргентиналық күштердің қалған бөлігі тұтқынға алынды, 140 жарақат алған аргентиналықтар Сан-Карлос медициналық пункты арқылы ауруханалық кемелерге эвакуацияланды. Аргентиналық қаза тапқандар Дарвиннің солтүстігіндегі зиратқа жерленді; әскери капеллан Мора және кіші лейтенанттар Брако мен Гомес Центурион армияның қаза тапқандарын жерлеуге көмектесті, ал 1-ші әуе шабуылына қарсы артиллерия тобынан кіші лейтенант Арналдо Фавре әуе күштерінің қаза тапқандарын жинаумен айналысты. 2022 жылғы сәуірдегі сұхбатында Дюран жарылыстан нақты шығынның үш адам (қайырымды Рафаэль Барриос, Виктор Родригес және Хосе Рамон Феррау) және он адам (қайырымды Рауль Вальехос, Рикардо Пинатти, Анхель Урбан, Рикардо Якуисук, Герардо Фернандес, Луис Спинбергер, Хьюго Дуарте, Франсиско Окампо және Мартин Флорес) болғанын нақтылады. Британдықтар 18 сарбазын жоғалтты (16 парашютист, бір Корольдік теңіз әскерінің ұшқышы және бір сапер), ал 64 сарбазы жарақат алды, олардың шамамен 50-сіне жалпы наркозбен операция жасау қажет болды. Ауыр жарақат алғандар ауруханалық кемеге эвакуацияланды, бұл 2 ПАРА-ның медициналық офицеріне (капитан Стив Хьюз) үлкен жеңілдік болды, өйткені ол 47 ауыр жарақат алған парашютист Сан-Карлостағы британдық далалық медициналық пунктінде жарақаттарынан көз жұмды деп ойлады. 3 маусымда Гуркалар Дарвин мен Гуз Гринге орналастырылды. Олар вертолетпен жүргізілген операцияларда британдықтардың Порт Стенлиге қарай жылжуының оңтүстік жағында әрекет ететін аргентиналық патрульдерді табу үшін пайдаланылды. Бұл 10 адамнан тұратын армия-әуе күштері патрулімен кездесуге әкелді (Аргентина Әуе күштерінің 1-ші әуе шабуылына қарсы тобынан лейтенант Хайме Энрике Угарте және 12-ші полк сержанты Роберто Даниэль Бердуго басшылығымен), олар SA 7 иықтан атуға арналған зымырандарымен британдық ұшақтарды атып түсіру үшін Лафониядағы тасталған Эгг Харбор Хаус фермасына тікұшақпен жеткізілген. 7 маусымда 20 Гуркамен бірге теңіз патшасы осы бекетті тазалауға келді. Гуркалардың тексеруіне бағынуға бұйрық берілгенде, сержант Бердугоны қоса алғанда, барлық суық және аш аргентиналық сарбаздар, әуе күштері офицерінен басқа, осыны істеді. Гуркалық атқыш 10 дюймдік кукри пышағымен әуе күштері офицерінің басын кесумен қорқытты, содан кейін лейтенант Угарте бұйрыққа бағынды.

Between 45 and 55 Argentines were killed (57 according to Major Alberto Frontera, second in command of the 12th Regiment ) with 32 from RI 12, 13 from Company C RI 25, five killed in the platoon from RI 8, 4 Air Force staff, and one Navy service member and 86 were recorded as wounded. The remainder of the Argentine force was taken prisoner with 140 Argentine wounded evacuated to hospital ships via the medical post in San Carlos. Argentine dead were buried in a cemetery to the north of Darwin; military chaplain Mora and sub lieutenants Bracco and Gómez Centurión assisted burying the army dead with Second Lieutenant Arnaldo Favre from the 1st Anti Aircraft Artillery Group tasked with collecting the air force dead. In an interview in April 2022, Durán clarified that the actual losses in the explosion were three men (Privates Rafael Barrios, Víctor Rodríguez and José Ramón Ferrau) killed and ten men (the officer along with Privates Raúl Vallejos, Ricardo Pinatti, Ángel Urban, Ricardo Jakuisuk, Gerardo Fernández, Luis Spinberger, Hugo Duarte, Francisco Ocampo and Martín Flores

After clearing the area, the prisoners were marched to, and interned in, San Carlos. The British lost 18 killed (16 Paras, one Royal Marine pilot, and one commando sapper) and 64 wounded with nearly 50 requiring operations under general anaesthetic. The seriously injured were evacuated to the hospital ship much to the relief of 2 PARA's medical officer (Captain Steve Hughes) who thought that 47 badly wounded Paras had succumbed to their injuries at the British field dressing station in San Carlos. By 3 June, the Gurkhas were deployed at Darwin and Goose Green. They were used in helicopter borne operations to find Argentine patrols operating on the southern flank of the British advance to Port Stanley. This resulted in an encounter with a 10 man army–air force patrol (under Lieutenant Jaime Enrique Ugarte from the Argentine Air Force's 1st Anti Aircraft Group, and Sergeant Roberto Daniel Berdugo from the 12th Regiment) that had been helicoptered to Egg Harbour House, an abandoned farmhouse in Lafonia, to shoot down British aircraft with SA 7 shoulder launched missiles. On 7 June, a Sea King arrived with 20 Gurkhas to clear this outpost. On being ordered to lie down to be searched by the Gurkhas, all the wet and hungry Argentine soldiers, including Sergeant Berdugo, did so, except the air force officer. A Gurkha rifleman, brandishing a 10" Kukri blade, threatened the air force officer with beheading, then Lieutenant Ugarte obeyed.

Командирлер

Подполковник Итало Анхель Пиагги 29 мамыр күні, Аргентинаның Ұлттық армия күнінде Гус Гриндегі күштерін тапсырды. Соғыстан кейін ол әскерден кетуге мәжбүр болды және Гус Гриндегі оның құзыретіне күмән келтіретін сот процестеріне қатысты. 1986 жылы ол "Гансо Верде" атты кітап жазды, онда соғыс кезіндегі шешімдерін қатты қорғады және Стэнлиден логистикалық қолдаудың жетіспеуін сынады. Оның сөзіне сүйенсек, "Мерседес" тобының 7,62 мм патрондары жеткілікті болды, бірақ 81 мм миномет оқ-дәрілері таусылып, 105 мм артиллерияға бар болғаны 394 снаряд қалды. 1992 жылдың 24 ақпанында азаматтық және әскери соттардағы ұзақ күрес нәтижесінде Пиагги зейнеткерлік шені мен жалақысын толық полковник ретінде қайта алды. Ол 2012 жылдың шілдесінде қайтыс болды. Подполковник Герберт 'H' Джонс 30 мамырда Аякс шығанағында жерленді; соғыс аяқталғаннан кейін оның денесі қайта қазылып, Сан-Карлостағы британдық бейіштесіне көшірілді. Ол қаза болғаннан кейін Виктория кресімен марапатталды. Джонс қаза тапқан кезде 2-парашют полкінің басшылығын алған майор Крис Кибл Гус Гриндегі іс-қимылдары үшін DSO орденімен марапатталды. Киблдің басшылығы британдықтардың жеңісіне үлкен үлес қосты, өйткені оның икемді басқару стилі және рота командирлеріне берген тәуелсіздігі Джонстың қатаң бақылауынан және жоспарға қатаң ұстануынан әлдеқайда тиімді болды. 2-парашют полкінің сарбаздары арасында оның басшылық лауазымында қалуын қалағандар болғанымен, оның орнына Ұлыбританиядан келген подполковник Дэвид Роберт Чондлер батальонға басшылық ету үшін тағайындалды.

Аргентина әскерлері

• Бірінші лейтенант Роберто Нестор Эстевес: Аргентинаның Батылдық шайқасы үшін Батырлық кресімен қаза болғаннан кейін марапатталды. Ол Дарвиндегі аргентиналық әскери бейіште жерленген.

Дала жазалары

Ұрыс аяқталған жылдары аргентиналық әскери офицерлер мен сержанттар соғыс кезінде Гуз Грин және басқа да жерлерде өз әскерлеріне қатыгездікпен тәртіптік жаза бергені үшін айыпталыпты. 2009 жылы Аргентинаның Комодоро Ривадавия билігі Рио-Гранде билігінің шешімін бекітіп, 70 офицер мен сержантты соғыс кезінде мерзімі өткен әскерлерге қатыгездікпен қарағаны үшін сотқа тартуға ниетті екенін жариялады. Бірақ, аргентиналық офицерлер мен сержанттарды тастап кеткеніне қатысты айыптауға дәлел ретінде қолданған жалған куәліктер болды; ал күдік келтіргендерді айыптаған Пабло Вассель Корриентес облысының адам құқықтары жөніндегі хатшысы лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Басқа да ардагерлер айыптаулардың растығына күмән келтірді, Фолкленд соғысының қатысушысы, бұрынғы 601-ші командалық рота офицері полковник Хосе Мартиниано Дуарте бұрынғы мерзімі өткен әскерлердің өз командирлерін тастап кеткеніне қатысты айыптаулардың «модаға айналғанын» айтты. 2009 жылғы жарияланғаннан бері әскери қызметтегілердің, зейнеткер офицерлер мен сержанттардың ешқайсысы да сотталған жоқ, бұл Вассельді 2014 жылдың сәуірінде былай деуге мәжбүр етті:

«Біз екі жылдан астам уақыт сот шешімін күтіп отырмыз. Кейбір қылмыстарды, диктатура кезіндегі қылмыстар сияқты, қанша уақыт өткеніне қарамастан, ешбір мемлекет жазасыз қалдыруға рұқсат етпеуі керек. Өткен жылы Германияда 98 жастағы бір офицер нацистік Германия басып алған Шығыс Еуропа елдерінің біріндегі концлагерьдегі рөлі үшін сотталды. Оның жасы мен шені ескерілмеді».