Кіріспе

Алясканың жергілікті халқы, АҚШ

Алясканың түпкі тұрғындары (сондай-ақ, Аляска үндістері, Алясканың түпкі халқы, Алясканың түпкі тұрғындары, Алясканың түпкі тұрғындары немесе Алғашқы Аляска тұрғындары деп те аталады) – Алясканың түпкі халқы болып табылады және Аляска креолдарын, инупиаттарды, юпиктерді, алеуттарды, ияктарды, тлингиттерді, хайдаларды, цимшиандарды және бірқатар Солтүстік Атабаскан мәдениеттерін қамтиды. Олар көбінесе тілдік топтарымен анықталады. Көптеген Аляска тумалары федералды мойындалған Аляска тумалары тайпалық бірлестіктеріне мүше, олар өз кезегінде 13 Аляска тумалары аймақтық корпорацияларына жатады, олар жерді және қаржылық талаптарды басқарады. Алясканың түпкі тұрғындарының ата-бабалары мыңдаған жылдар бұрын, кем дегенде екі әртүрлі толқынмен осы аймаққа көшіп келген. Олардың кейбіреулері Солтүстік Американың солтүстік бөлігіне қоныстанған халықтың үшінші толқынынан тараған. Олар ешқашан оңтүстік аймақтарға көшкен жоқ. Осы себепті генетикалық зерттеулер олардың Оңтүстік Американың түпкі халықтарымен тығыз байланыста еместігін көрсетеді. Алясканың түпкі тұрғындары Азиядан келген. Антропологтар олардың Азиядан Аляскаға сапары Беринг мұхитының құрлық көпірі арқылы немесе теңіз арқылы жасалғанын айтады. Арктика және циркумполярлық солтүстік аймақтарында Алясканың түпкі тұрғындарының ата-бабалары уақыт өте келе әр түрлі, күрделі мәдениеттерді қалыптастырды. Олар қиын климат пен қоршаған ортамен күресудің жетілдірілген тәсілдерін дамытты. Тарихи топтар бірнеше ірі тілдік отбасыларға жататын тілдерімен анықталды. Бүгінде Алясканың түпкі тұрғындары Аляска халқының 20% -дан астамын құрайды.

Демография

Алясканың жергілікті тұрғындар комиссиясы 1990 жылы Аляскада шамамен 86 000 Алясканың жергілікті тұрғыны тұрғанын, ал Аляскадан тыс жерлерде тағы 17 000-ға жуық адам тұрғанын бағалады. 2013 жылы Алясканың Еңбек және еңбек ресурстарын дамыту департаменті жүргізген зерттеуде Аляскада 120 000-нан астам Алясканың жергілікті тұрғыны тіркелді. Алясканың түпкілікті тұрғындарының көпшілігі кішкентай ауылдарда немесе Ном, Диллингэм және Бетел сияқты қашық аймақтық орталықтарда тұрса да, қалалық жерлерде тұратындардың үлесі артып келеді. 2010 жылы олардың 44%-ы қалалық жерлерде тұрды, ал 2000 жылғы халық санағында бұл көрсеткіш 38% болған.

Тарих

Алясканың жергілікті тұрғындарының қазіргі тарихы Алясканың алғашқы халықтары мен XVIII ғасырда Сібірден келген орыс теңізшілері арасындағы алғашқы кездесуден басталады. Солтүстік Американың негізінен шығыс жағалауынан келген британдық және американдық саудагерлер, көбінесе XIX ғасырға дейін бұл аймаққа жеткен жоқ. Кейбір жағдайларда христиан миссионерлері Аляскада ХХ ғасырға дейін активті қызмет етпеді.

Ресей отарлау кезеңдері

Витус Беринг экспедиция кезінде Алясканы көріп өткен. Алясканың жергілікті халқы алғаш рет 18 ғасырда орыстармен қарым-қатынас жасады. Орыстармен байланыс уақыты әрбір жергілікті топ үшін әртүрлі болды, себебі Алясканың жергілікті топтары бүкіл Аляскаға таралып кеткен. 18 ғасырдың ортасында Сибірден кемемен келген орыстар Алясканың жергілікті халқымен, атап айтқанда Алеут аралдарында сауда-саттық бастады. Олар сауда посттарының маңында жаңа елді мекендер құрды, олардың ішінде орыс православиелік миссионерлер де болды. Ресейлік миссионерлер алғашқы болып христиан дінінің кітаптарын Тлингит сияқты жергілікті тілдерге аударды. 21 ғасырда Аляскадағы көптеген орыс православиелік қауымдары осы ертедегі тарихты көрсетеді, өйткені олардың көп бөлігі Алясканың жергілікті халқынан тұрады. Сибірлік орыс промыслениктері теңіз жануарларын өзі аулаудың орнына, алеуттерді олар үшін жұмыс істеуге мәжбүрледі, осылайша алеуттерді жеке бастық құлдыққа салды. Терінің мол екендігі туралы хабар тараған сайын, орыс компаниялары арасындағы бәсекелестік күшейді. 1763 жылы императрица болған Екатерина II алеут халқына жақсылық тілеп, оларды әділ қарым-қатынасқа шақырды. Сауда компаниялары арасындағы бәсекелестік күшейіп, олардың саны азайып, үлкен және күшті корпорацияларға бірігуі, жергілікті халықтармен қарым-қатынасты нашарлатқан қақтығыстарға әкелді. Арада жылдар өткен соң, жағдай алеуттер үшін, сондай-ақ Ресеймен байланыс салдарынан зардап шеккен басқа да Алясканың жергілікті халқы үшін апатты жағдайға жетті. Жануарлардың саны азайғанда, ресейліктермен тері саудасы арқылы құрылған жаңа айырбас экономикасына тәуелді болған алеуттер, Тынық мұхитының солтүстік суларындағы қауіпті жағдайда көбірек терілі жануарларды аулауға мәжбүр болды. Шелихов-Голиков компаниясы, кейіннен Ресей-Америка компаниясы монополия ретінде дамып, жергілікті халықты отарлау құралы ретінде ұрыс-керіс пен жүйелі зорлық-зомбылықты пайдаланды. Алеуттер көтеріліс жасап, кейбір жеңістерге жеткенде, орыстар де соны қайтарып, көптеген адамдарды өлтірді. Олар сондай-ақ, адамдардың қайықтары мен аң аулау құралдарын жойып, оларға тіршілік етудің ешқандай құралын қалдырмады. Алеуттердің жаңа аурулармен кездесуінен ең көп өлім-жітім болды: Ресеймен байланыстың алғашқы екі буынында (1741/1759 – 1781/1799 жж.) алеут халқының 80 пайызы еуразиялық жұқпалы аурулардан қайтыс болды. Бұл аурулар ғасырлар бойы еуропалықтардың арасында кең таралған, бірақ алеуттердің осы ауруларға қарсы иммунитеті болмады.

Ресей отарлауының әсері

Ресей патшасы өзінің геосаяси мүдделері үшін қазіргі Аляскадағы жергілікті халықтардың жерлерін кеңейтті. Ол сауда кезеңінде осы аумақтың табиғи ресурстарын пайдаланды, ал орыс православиесі таратылды. Олардың жергілікті қауымдардың мекендеген аймақтарына кіруі демографиялық және табиғи ландшафтты өзгертіп жіберді. Тарихшылар Ресей-Америка компаниясы жергілікті халықтарды арзан жұмыс күші ретінде пайдаланғанын айтады. Ресей-Америка компаниясы жергілікті отбасыларға әскери күш қолданып, ер адамдары тері жеткізгенше оларды кепілге алды. Екатерина II 1799 жылы салық жинауды тоқтатты, бірақ оның үкіметі 18 мен 50 жас аралығындағы жергілікті еркектерді Ресей-Америка компаниясы үшін ғана тері аулауға міндетті түрде жұмысқа шақырды. Еңбекке жарамды еркектердің аң ауына кетуінен кейін, ауылдарда әйелдер, балалар және қарттар ғана қалды, сондықтан оларды қорғау мүмкіндігі шектеулі болды. Осы кезеңдегі жазбалар аз болғанымен, 1800 жылға қарай алеут халқының 80 пайызы жоғалып кеткені айтылады. Иоанн Вениаминов, кейін Алясканың қасиетті Иннокентийі атанған, православие шіркеуінің жергілікті халықтарды христиан дініне өткізу мақсатын іске асырған маңызды миссионер болды.

Америка отаршылдығы

Аляскада көптеген табиғи ресурстар бар, оның ішінде алтын да бар, ол АҚШ-тың назарын аударды. Американдықтар растық сегрегация мен кемсітуші заңдарды (Жим Кроу заңдарына ұқсас) енгізді, олар Алясканың тума халқының мүмкіндіктерін және мәдениетке қатысуын шектеп, оларды екінші деңгейдегі азаматтар ретінде қарады. Дискриминациялық заңдар енгізілгеннен кейін Алясканың жергілікті тұрғындары мен американдықтар арасында сегрегация болды; мысалы, "ақтар ғана" деген жазулар жергілікті тұрғындарды ғимараттарға кіруден шеттетті. Сондай-ақ, сегрегациялық мектептер де болды. 1880 жылғы сот ісінде баланың анасы жергілікті болғандықтан американдықтармен бірге мектепке баруға рұқсат етілмегені айтылады. Ата-анасының бірі жергілікті, екіншісі американдық балаға отбасы өз мәдениетінен бас тартса ғана американдық балалармен бірге оқуға рұқсат етілді. Бұл олар енді өз ана тілінде сөйлей алмайды, дәстүрлі киімдерін кие алмайды, басқа жерлестерімен араласа алмайды, жергілікті тағамдар жей алмайды немесе өз дінін ұстана алмайды дегенді білдірді. 1912 жылы азаматтық құқықтары үшін күресу мақсатында Аляска тума халқының бауырластығы (АНБ) құрылды. 1915 жылы Аляска тума халқының әйелдер бауырластығы (АНС) құрылды. Сондай-ақ 1915 жылы Аляска аумақтық заң шығарушы органы Алясканың тума халқына дауыс беру құқығын беретін заң қабылдады, бірақ олар мәдени әдет-ғұрыптары мен дәстүрлерінен бас тартқан жағдайда ғана. 1924 жылы қабылданған Үндістан азаматтығы туралы заң барлық тума американдықтарға АҚШ азаматтығын берді. Осы наразылықтардың нәтижесінде 1945 жылы Аляскада тең құқықтылық туралы заң қабылданды, ол АҚШ-тағы бірінші дискриминацияға қарсы заң болды. Ол барлық аляскалықтарға қоғамдық орындар мен бизнесті "толық және тең дәрежеде пайдалану" құқығын берді және сегрегациялық жазуларды тыйым салды.

Аляска 1959 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр Алясканы 49-шы штат ретінде мойындағаннан кейін АҚШ-тың бір бөлігі болды. 1971 жылы ANSCA-дан кейін Жер бөлу туралы заң күшін жойды, содан кейін резервациялар таратылды. Тағы бір ерекшелік – Аляска тума халқының тайпалық үкіметтерінің, АҚШ Жоғарғы Сотының 1998 жылғы Аляска мен Венеция тайпалық үкіметі арасындағы іс бойынша шешіміне сәйкес, тайпалық жерлердегі бизнес үшін салық жинау құқығы жоқ. Тсимшиан тайпасынан басқа, Алясканың тума халқы енді резервацияларды ұстамайды, бірақ кейбір жерлерді басқарады. 1972 жылғы Теңіз сүтқоректілерін қорғау туралы заңға сәйкес, Алясканың тума халқы киттер мен басқа теңіз сүтқоректілерін аулау құқығын сақтап қалды.

Климаттың өзгеруі

Аляскадағы төрт түпкілікті тайпа – Шишмареф, Кивалина, Шактұлик және Ньюток тайпалары, теңіз мұздарының еруі мен аймақтардағы (Бронен және Брубакер) орман өрттерінің күшеюіне байланысты Америка үшін алғашқы климаттық босқындар деп есептеледі. Климаттың өзгеруі Аляска халқына кең ауқымда әсер етеді, соның ішінде ауруларға шалдығу қаупінің артуы, психикалық денсаулық мәселелері, жарақаттар, азық-түлік және су қауіпсіздігіне қатысты мәселелер бар (Брубакер). Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің (EPA) мәліметінше, мұздың жоғалуы эрозия аймағын ұлғайтып, одан әрі жергілікті қауымдастықтарды орын аударып кетуге мәжбүрлейді. Теңіз мұздарының еруі тайпалардың тіршілік көзіне айналған кейбір жануарлардың қоныс аударуына да әсер етеді, ал мұз еруіне байланысты алынған азық-түлікті сақтауға орын болмайды (EPA). Тұңғиықтың еруі салдарынан бұрыннан бар инфрақұрылым тұрақсыз болып, жергілікті ауылдар қирап қалуы мүмкін (EPA). Шишмареф, Кивалина, Шактұлик және Ньюток тайпалары Алясканың батыс жағалауында орналасқан, теңіз деңгейінің көтерілуіне байланысты ауылдар жағалауларын бұзатын қатты дауылдарға жиі ұшырайды (Бронен). Бұл тайпалар қазіргі тұратын аймақтарында көшіп кетуге жарамды жер таппайды, бұл осы қауымдастықтарды көшіп кетуге және өмір салтын толығымен өзгертуге мәжбүр етеді (Бронен). Болжам бойынша, климаттық оқиғалар салдарынан 15 жылдың ішінде тайпалар толығымен су астында қалуы мүмкін (Бронен). Ауа райының экстремалды болуы жарақат алу қаупін арттырды, әдетте жыл бойы мұздың қалың қабаттары болады, бірақ атмосфера мен теңіз температурасының артуына байланысты мұз жұқарып, мұздан құлап кеткен адамдардың саны көбейді. Егер адам аман қалса, олар басқа да денсаулық мәселелеріне тап болады (Брубакер). Климаттың өзгеруінен туындаған судың қауіпсіздігінің төмендеуі мен инфрақұрылымның нашарлауы санитария мәселелерін тудырды, бұл Алясканың көптеген аймақтарында тыныс алу жолдары ауруларының көбеюіне әкелді, 2005 жылы пневмония ауруханаға жатқызудың басты себебі болды (Брубакер). Көптеген зардап шеккен тайпалар климаттың өзгеруіне байланысты психикалық стресске ұшырап, көшіп-қону мәселесімен күресуде, бірақ көшіру саясаты немесе жолы әлі әзірленбеген (Брубакер). Тұңғиықтың еруіне байланысты инфрақұрылымға зиян келтіретін ауылдарда да стресс күшейді, Аляска үкіметі тұңғиықтың үстінде салуды немесе іргетастың қабырғаларында (EPA) қолданылатын қосымша жылу оқшаулағыштарды пайдалануды ұсынғаннан басқа ешқандай ереже жоқ. Азық-түлік қауіпсіздігі де стресс пен денсаулық мәселелерін тудырады, себебі жануарлар да өздеріне қолайлы климатқа көшіп кеткендіктен, отбасылар жеткілікті азық-түлік ала алмайды (Брубакер). Отбасыларда азық-түлік қауіпсіздігі жоқ, өйткені олардың азық-түлік сақтау тәсілдері – жер асты мұздықтары климаттың өзгеруіне байланысты жыл бойы мұздатылмайды, жаз айларында еріп, азық-түліктері жеуге жарамсыз болып қалады.