Кіріспе

Эстон жазушысы

Яан Крос (19 ақпан 1920 – 27 желтоқсан 2007) – эстон жазушысы. Ол 1995 жылы Италияда өткен Халықаралық Нонино сыйлығының лауреаты атанды.

Ерте өмір

Таллинде, Эстонияда, білікті металл жұмысшысының ұлы болып туған Яан Кросс Якоб Вестхолм гимназиясында оқыды, Тарту университетінде білім алды (1938–1945) және заң факультетін бітірді. Ол 1946 жылға дейін онда лекция оқыды, ал 1998 жылы қайтадан Либералды өнер профессоры болды. 1940 жылы, Кросс 20 жасқа толғанда, Кеңес Одағы үш Балтық елдерін – Эстонияны, Латвияны және Литваны басып алып, олардың үкіметтерінің көпшілігін тұтқындап, жазалады. 1941 жылы нацистік Германия елге шабуыл жасап, билікке келді. Кросс 1944 жылы Германияның Эстонияны оккупациялау кезінде (1941–1944) алты айға тұтқындалды, оны «ұлтшылдық» қылығына күдікпен қарады, яғни Эстонияның тәуелсіздігін жақтады. Содан кейін, 1946 жылдың 5 қаңтарында, Эстония Кеңес Одағының қайта басып алуынан кейін, оны кеңес оккупациялық билігі тұтқындады, қысқа уақыт жергілікті НКВД штабының жертөлесінде ұстады, содан кейін Таллинде түрмеге қамады, және 1947 жылдың қазан айында Ресейдегі Воркута қаласындағы Гулаг лагеріне депортациялады. Ол Солтүстік Ресейдің осы бөлігінде барлығы сегіз жыл өткізді, оның алты жылы Интадағы Минлаг еңбек лагерінде шахтада жұмыс істеді, содан кейін жеңіл жұмыстармен айналысты, ал екі жылы депортацияланған адам ретінде, бірақ еңбек лагерінде емес, өмір сүрді. 1954 жылы Эстонияға оралғаннан кейін ол кәсіби жазушы болды, себебі Эстонияның тәуелсіздік кезінде алған заң білімі енді ешқандай маңызға ие болмады, өйткені кеңестік заң үстемдік танытты. Бастапқыда Кросс өлеңдер жазды, тарихи тұлғалар туралы жазу арқылы қазіргі заманғы құбылыстарға ишарат жасады. Бірақ ол тез арада проза жазуға көшті, бұл жанр оның негізгі жанрына айналды.

Таным мен аударма

Крос – эстондық ең көп аударылған және ұлттық және халықаралық деңгейде танымал жазушы болды. Ол 1985 жылы Эстон КСР-інің халық жазушысы құрметті атағын және 1977 жылы Эстон КСР-інің Мемлекеттік сыйлығын алды. Ол сондай-ақ бірнеше құрметті докторлық дәрежесіне ие болды және халықаралық марапаттар алды, соның ішінде Эстонияның ең жоғары ордені және Германияның ең жоғары ордендерінің бірі. 1999 жылы Балтық Ассамблеясының әдебиет сыйлығымен марапатталды. 1990 жылы Крос Халықаралық Рақымшылық ұйымының «Алтын жалын» сыйлығын жеңіп алды. 1995 жылы Италияда Халықаралық Нонино сыйлығына ие болды. 1990-жылдардың басында ол бірнеше рет Әдебиет бойынша Нобель сыйлығына ұсынылған. Кросстың эстондық жетекші автор ретіндегі мәртебесі мен танымал болуына байланысты оның шығармалары көптеген тілдерге аударылды, бірақ ең көп фин, швед, орыс, неміс және латыш тілдеріне аударылды. Бұл географиялық жақындықтан және ортақ тарихтан туындайды (мысалы, Эстония 17 ғасырда Швецияның колониясы болды, ал неміс тілі жүздеген жылдар бойы эстон қоғамының жоғарғы топтарының тілі болды). 2015 жылға дейін Кросстың бес кітабы АҚШ пен Ұлыбританиядағы баспа үйлерде ағылшын тіліне аударылып жарық көргенін төмендегі тізім көрсетіп тұр. Бірақ бірнеше қысқа романдар, новеллалар мен әңгімелер Кеңес үкіметі кезінде (1944–1991) ағылшын тіліне аударылып, КСРО-да басылды. Аудармалардың көп бөлігі эстон тіліндегі түпнұсқадан жасалған. Кейде аудармалар кеңестік кезеңде алдымен орыс тіліне, содан кейін орыс тілінен ағылшын тіліне жасалды, көбінесе орыс немесе эстон тілінде еркін сөйлейтін аудармашылардың қатысуымен. Бүгінде Кросстың шығармалары ағылшын тіліне тікелей эстон тілінен немесе фин тілінен аударылады. Жаан Кросстың ағылшын тілінен басқа тілдерге аударылған шығармаларының толық тізімін ELIC веб-сайтынан табуға болады. Крос отбасының достары неміс тілінде ана тілі ретінде сөйлегендіктен, ол неміс тілін ерте жасынан білген, ал анасы да оны жақсы меңгерген. Бірақ орыс тілін ол ГУЛАГ-та мәжбүрлі еңбекші ретінде жұмыс істеген кезде үйренген. Ол сонымен қатар швед тілін біраз білген және Кристиан Стиннің (эстондық романшы Карл Ристикивидің псевдонимі) бір детективтік романын швед тілінен аударған. Ол сондай-ақ Пьер Жан де Беранже, Оноре де Бальзак және Поль Элуардтың шығармаларын француз тілінен, Бертольт Брехт пен Рольф Хоххутты неміс тілінен, Иван Гончаров пен Давид Самойловты орыс тілінен, ал «Алиса Ажарлы елде», «Макбет» және «Отелло» шығармаларын ағылшын тілінен аударған.

Мазмұны мен стилі

Кросстың романдары мен повестери көбінесе тарихи болып табылады; тіпті, ол тарихи роман жанрын жаңартумен жиі марапатталады. Оның көптеген туындылары Эстонияда өтеді және көбінесе эстондықтар мен балтық немістері мен орыстардың қарым-қатынасын көрсетеді. Кросстың эстондықтардың балтық немістеріне қарсы күресінің тарихи суреттемесі, көбінесе, кеңестік оккупацияға қарсы қазіргі күрестің метафорасы болып табылады. Дегенмен, Кросстың халықаралық (және Эстония тәуелсіздігін қайта алғаннан кейін де) танылуы оның романдары тек осы мәселелерді ғана қамтымайтынын, керісінше, ұжымдық жекелік, адалдық және жатақтық туралы сұрақтарды көтеретінін көрсетеді. Жалпы, "Царьдің ақылсыз адамы" Кросстың ең жақсы романы саналады; ол сонымен қатар ең көп аударылған туынды. "Профессор Мартенстің кетуі" де жақсы аударылған, өйткені оның тақырыбы (академиялық, сараптамалық және ұлттық адалдық) академиялық ортада өте танымал және маңызды "профессорлық роман". 1950 жылдардың ортасында жазылған "Қазбалар" романы Сталиннің өлімінен кейінгі еріген кезеңді, сондай-ақ Орта ғасырларда Эстонияның Дания тарапынан басылып алынуын көрсетеді. Тарихи роман аясында Кросстың романдары екі түрге бөлінеді: шынайы тарихи және автобиографиялық элементтері бар заманауи повестьтер. Тізімде, тарихи, көбінесе өткен ғасырларда орын алатын, 16 ғасырдағы "Үш оба арасында" тетралогиясы, 18 ғасырдағы (тақырыбы екіұшты) "Раквере романы / Романс", 19 ғасырдағы "Царьдің ақылсыз адамы", 19-шы және 20-шы ғасырлардың тоғысындағы профессор Мартенстің кетуі және 1918 жылға жуық "Қашқындар / Жасырыну" кіреді. Жартылай автобиографиялық романдарға Кросстың мектептегі сыныптастарының тағдыры туралы романы, яғни "Викман ұлдары" (Викман оның альма-матер Вестхолм гимназиясының аты, екі атау да шведтік текті), университеттегі достары туралы ұқсас роман, "Месмер шеңбері / сақинасы"; "Қазбалар" романы, онда Кросстың өзінің бейнесі Питер Мирк және оның археология, конформизм, қарсылық, келісім және алаяқтыққа толы шытырман оқиғаларын Сибір еңбек лагерьлерінен және жер аударылудан оралғаннан кейін сипаттайды. Ағылшын тілінде жарық көрген роман "Ауада серуендеу" деп аталады, ал оның көптеген повестери осы жанрға жатады. Кросстың романдарының стильдік лейтмотиві – ішкі монологты қолдану, әдетте, кейіпкер қиын мәселені шешуге тырысқанда. Оқырман "Царьдің ақылсыз адамы" романындағы Тимофей фон Боктан бастап, Кросстың екі бейнесі Жаак Сиркель мен Питер Миркке дейінгі жартылай автобиографиялық романдардағы әрбір басты кейіпкер немесе баяндаушы осы амалға жүгінетінін байқайды. Әсіресе, ағылшын тілінде "Желге қарсы желкендеу" (2012) деп жарық көрген романның басты кейіпкері, сәтсіз телескоп ойлап тапқан Бернхард Шмидт. Кросстың романдарының тағы бір ортақ белгісі – әр түрлі тарихи дәуірлер мен қазіргі заманды салыстыру, кейде ашық, бірақ көбінесе жасырын. Кросстың жазу өмірінің көп бөлігі кеңестік шындықтан тұрды, оның ішінде цензура, шетелге еркін саяхаттауға мүмкіндіксіздік, тұтыну тауарларының жетіспеушілігі, КГБ мен құпия хабар берушілердің үнемі бақылауы және т.б. Крос әрқашан кеңес билігінің қабылдай алатын шектерінде қалып, өте шебер болды. Крос сонымен қатар, бірдей немесе ұқсас есімдері бар адамдардың жеке тұлғаларымен ойнауды ұнататын. Бұл "Профессор Мартенстің кетуі" романында орын алады, онда бірнеше онжылдықтар аралығында өмір сүрген екі түрлі Мартенс фигуралары талқыланады, сондай-ақ "Желге қарсы желкендеу" романында, онда бір арман көру сахнасында басты кейіпкер Бернхард Шмидт Шмидт есімді басқа бірнеше адаммен кездеседі. Крос 70-тің соңында Тарту университетінде бірқатар лекциялар оқыды, онда өзінің романдарының кейбір аспектілерін, әсіресе, романның кілттік өлшемін түсіндірді, өйткені оның кейіпкерлерінің көпшілігі шынайы өмірдегі адамдарға негізделген, шынайы тарихи романдар мен жартылай автобиографиялық романдарда. Бұл лекциялар 2003 жылы жарық көрген "Omaeluloolisus ja alltekst" (Автобиографиялық және субтекст) атты кітапқа жинақталған. Өмірінің соңғы жиырма жылында Жан Крос уақытының бір бөлігін естеліктерін жазумен өткізді (атауы "Қымбат сапарластар", бұл атаудың аудармасы "сапарластар" сөзінің теріс мағынасынан аулақ). Бұл екі томда оның өмірінен алынған көптеген фотосуреттермен қоса, барлығы 1200 беттен тұрады. Оның өмірі тыныш басталып, бала кезіндегі жазғы үй және мектеп жылдары сияқты қарапайым нәрселерді сипаттағаннан кейін, Крос Эстонияның алғашқы кеңестік оккупациясына, нацистік Германия оккупациясы кезінде Waffen SS-ке шақырылудан сәтті қашуға, түрмеде және еңбек лагерьлеріндегі тәжірибесін қамтитын үлкен бөлімге көшеді. Соңғы бөлім лагерьден оралуын және авторлыққа жасаған тырашаларын сипаттайды. Екінші том Таллин қаласының орталық бөлігіндегі пәтерге көшкеннен басталады, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды, сондай-ақ жазушы ретінде өсіп келе жатқан сәттілігін көрсетеді. Жаңадан тәуелсіздік алғаннан кейін Парламент мүшесі болған бір жылдық мерзімі және әйелімен бірге шетелге жасаған сапарлары туралы бөлім де бар.

Өлім

Яан Кросс 2007 жылдың 27 желтоқсанында 87 жасында Таллин қаласында қайтыс болды. Одан соң әйелі, балалар жазушысы және ақын Эллен Нийт, сондай-ақ төрт баласы қалды. Эстония президенті (сол кездегі) Тоомас Хендрик Ильвес Кроссты "эстон тілі мен мәдениетін сақтап қалған адам" деп бағалады.

Дәйексөздер

Ол халықтың рухын жаңартып, Эстонияның тәуелсіздігін қайта орнату мүмкіндігін пайдалануға бізді дайындағандардың бірі болды. — Тоомас Хендрик Ильвес