Кіріспе

Эстонияның 1917 жылғы төңкерістен кейінгі үкіметі

Эстония провинциялық ассамблеясы немесе Эстония мемлекеттік диетасы, сондай-ақ көбінесе эстон тілінде Maapäev деп аталады, 1917 жылдың мамыр-маусымында Ресей төңкерісі кезінде Эстония автономиялық губернаторлығының провинциялық парламенті (диета) ретінде сайланды. 1917 жылдың 28 қарашасында Ресейде большевиктердің төңкерілісінен кейін Ассамблея Эстониядағы жалғыз егемен билік деп жарияланды және Эстония Құрылтай жиналысына сайлау шақырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Эстонияның неміс басқындығы алдында кеңес Эстонияның Ұлттық құтқару комитетін сайлады және 1918 жылдың 24 ақпанында Эстонияның тәуелсіздік туралы декларациясын қабылдады.

Тарих

1917 жылдың 12 сәуірінде Ресейдің Уақытша үкіметі Эстонияның уақытша автономиясы туралы жарлық шығарды. Эстония губернаторлығы (қазіргі Солтүстік Эстония) Ливония губернаторлығының (қазіргі Оңтүстік Эстония) эстон тілінде сөйлейтін солтүстік бөлігімен біріктіріліп, автономды губернаторлық құрылды. Ресейдің Уақытша үкіметі провинциялық жиналысты жалпыға бірдей, тікелей емес сайлау арқылы сайланатын мүшелермен құру туралы декрет қабылдады. Маапаевтың 62 депутатын сайлау көп кезеңде өтті; ауылдық қауымдардан өкілдер мамыр-маусым айларында екі деңгейлі сайлауда сайланды, ал қалалық өкілдер 1917 жылдың шілде-тамыз айларында сайланды. Сайлау процесі эстон ұлттық партияларының құрылуына және қайта ұйымдастырылуына ықпал етті. Парламентте алты партия, үш тәуелсіз депутат және жергілікті неміс және швед тілінде сөйлейтін азшылықтарды ұсынушы екі депутат болды.

Салдары

1917 жылы қарашада Петроградта болшевиктердің төңкерісінен кейін, болшевиктердің "Эстон әскери-революциялық комитеті" Эстонияның астанасы Ревальде (Таллин) ұқсас төңкеріс жасағанда, Маапаев жаңа болшевик үкіметін мойындаудан бас тартты. Болшевиктер одан кейін кеңесті таратуға тырысты. 1917 жылғы 15 қарашадағы соңғы отырысында Маапаев Конституциялық жиналыс шақырылғанға дейін Эстонияның жоғарғы құқықтық билігі екенін жариялады. Ақсақалдар комитетіне заң шығару құқығы берілді. Кеңес 26 қарашада болшевиктер тарапынан күшпен таратылды, бұл жетекші саясаткерлерді жасырынуға мәжбүр етті. 1918 жылдың басында болшевиктер ұйымдастырған Конституциялық жиналыс сайлауында сайлаушылардың үштен екісі ұлттық мемлекеттік құрылымды қолдайтын партияларды қолдады. Болшевиктер сайлауды дереу жарамсыз деп жариялады. 1918 жылғы 19 ақпанда Елдік Кеңестің Ақсақалдар комитеті Эстонияның тәуелсіздігін жариялау туралы шешім қабылдады. Осы мақсатта, Маапаев Ассамблеяның жұмысы қиындыққа тап болған кезде атқарушы орган ретінде құрылған үш мүшеден тұратын Құтқару комитеті, арнайы өкілеттіктермен жабдықталды. 24 ақпанда, болшевиктер Таллиннен кеткеннен кейін және неміс әскерлері елдің астанасын басып алғанға бір күн бұрын, Құтқару комитеті Эстония Республикасының тәуелсіздігін ресми түрде жариялады. Эстония неміс оккупациясынан азат болғаннан кейін, Маапаев 1919 жылға дейін Эстонияның заң шығару органы ретінде жұмысын жалғастырды.