Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айова штатындағы ет өңдеу компаниясы
Meat packing company in Iowa
Rath Packing Company – 1891 жылдан 1985 жылға дейін Айова штатының Ватерлоо қаласында орналасқан ет өңдеу компаниясы.
The Rath Packing Company was a meatpacking company located in Waterloo, Iowa, between 1891 and 1985.
Өмірбаян
Джордж Джон Рат (кейде Джордж Рат, ал кейде Джон Джордж Рат деп аталған) 1821 жылы Германияның Вюртемберг провинциясындағы Брейтнау қаласында дүниеге келген. Ол 1840 жылдардың соңында АҚШ-қа келіп, әрі қарай Айова штатының Дубук қаласына қоныстанды. Дубукте Рат сабын мен майлы шамдар жасап сатумен айналысты. Сонымен қатар, ол шошқа етін қаптау ісін де бастады. 1873 жылға қарай оның екі істе де жаңа серігі болды: оның ұлы, Е. Ф. (Эдвард Фредерик) Рат, «Джордж Рат және Ұлы» деген атпен бизнес жүргізді. 1891 жылдың ақпан айында Дубуктегі Раттың шағын шошқа етін қаптау зауыты мен бөлшек сауда дүкені өрттен қирады. Бұл өрт Айова штатының көптеген дамып келе жатқан қалалары ет өңдеушілерді өздерінің қалаларына көшіруге немесе жаңа кәсіпорындар ашуға тартуға тырысқан кезде орын алды. Қаптау зауыты кішкентай, бірақ амбициялы қала үшін маңызды жетістік болды. Мұндай бизнес жергілікті тұтынушыларға жаңа ет, жұмыс орындары және әдетте мал базары құруға мүмкіндік берді, бұл жергілікті сауда мен өркендеуге үлкен үлес қосты. Раттарға Ватерлоо, Айова қаласының Сауда кеңесі (Сауда палатасының алдағысы) жүгінді және оларды көндіруге жете алды. Оларға 10 000 доллар көлемінде капитал, зауыт салуға жер және салық жеңілдіктері ұсынылды. Осы процестің бір кезеңінде Джордж Дж. Рат Дубукті тастамай, ет қаптау бизнесімен айналыспай, керісінше, өзінің сауда бизнесімен шұғылдануға шешім қабылдады. Оның ұлы Э. Ф. Рат және Айова штатының Акли қаласынан келген туысы Джон В. Рат Ватерлоодағы кәсіпорынды бастады.
George John Rath (variously referred to as George Rath and John George Rath) was born in 1821 in Breitenau, Württemberg province, Germany. He came to the United States in the late 1840s and eventually settled in Dubuque, Iowa. In Dubuque, Rath began a merchant business, making and selling soap and tallow candles. He also began a pork packing operation. By 1873 he had a new partner in both endeavors: His son, E. F. (Edward Frederick) Rath, doing business under the name George Rath and Son. In February 1891, the Rath's small pork packing plant and retail market in Dubuque was destroyed by fire. The fire came at a time when many growing towns in Iowa were trying to attract meat packers to relocate or open operations in their communities. A packing plant was a major acquisition for a small but ambitious town. Such a business meant locally available fresh meat, employment, and typically created a livestock market, all adding to local commerce and prosperity. The Raths were approached by the Waterloo, Iowa, Board of Trade (a Chamber of Commerce forerunner) and were eventually won over. Incentives included $10,000 in capital, land for a plant, and tax concessions. At some point during this process, George J. Rath decided not to leave Dubuque and not to continue in the meat packing business, rather to stay with his mercantile business. His son E. F. Rath, and John W. Rath, a cousin from Ackley, Iowa, began the Waterloo venture.
"Рат" компаниясы
Ватерлоодағы (Айова штаты) «Рат Пэкинг» компаниясы (Рат) 1891 жылғы 24 қарашада Седар өзенінің жанында қызметін бастады. Бастапқыда компания шошқаға назар аударды, бірақ 1908 жылға қарай сиыр етін және жақын арада қозы етін де союға көшті. Бизнес гүлденді; екі дүниежүзілік соғыс кезінде қарулы күштерге ет жеткізу бойынша жасалған тиімді келісімдер компанияның өсуіне көмектесті. 1930-1950 жылдар аралығында беконды әдемі құрғату және етті вакуумде консервілеу сияқты жаңалықтар да өсім мен пайдалылыққа ықпал етті. 1941 жылы компанияның 50 жылдығына қарай Ватерлоодағы шағын аймақтық ет қаптау орны 12 штатта филиалдары бар елдегі ең ірі ет өңдеу кәсіпорнына айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде «Рат» АҚШ-тағы бесінші ірі ет өңдеуші компания болды. Екі дүниежүзілік соғыс, қор нарығының дағдарысы, депрессия және құрғақшылыққа қарамастан, компания өзінің жұмыс істеген жылдарының тек төртінде ғана пайда таба алмады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдар еңбек дауларын әкелді. 1948 жылы Ватерлоо зауытындағы ереуіл ереуілге шыққан кәсіподақ мүшесінің қазасына және тәртіпсіздікке әкелді. Айова Ұлттық гвардиясы тәртіпті қалпына келтіру үшін шақырылды. «Рат» басшылығы келіссөздерде кәсіподақтың ықпалынан асып түсті, бірақ еңбек қатынастары шиеленіскен күйінде қалды.
The Rath Packing Company (Rath) of Waterloo (Iowa) opened for business on November 24, 1891, on the Cedar River. Initially, the company concentrated on hogs, but by 1908 the company was also slaughtering beef and soon lamb as well. Business thrived; lucrative contracts to supply meat to the Armed Forces during both World Wars helped the company grow. Growth and profitability were also spurred between the 1930s and 1950s by innovations such as the fancy dry curing of bacon and the vacuum canning of meats. By the company's fiftieth anniversary in 1941, the small regional packing house in Waterloo had grown into the nation's single largest meatpacking facility with branch facilities in 12 states. By the end of World War II, Rath was the fifth largest meatpacker in the U. S. Through two world wars, stock market panics, depression, and drought, the company had failed to show a profit in only four of its years. The years following World War II brought labor troubles. A 1948 strike at the Waterloo plant resulted in the death of a striking union member and a riot. Iowa National Guard troops were called in to restore order. Holding firm, Rath management eventually outlasted the union in negotiations, but labor relations remained sour.
Компанияның құлдырауы
1960-1970 жылдар ет өңдеу өнеркәсібі үшін қиын кезең болды. Бәсекелестік өте күшті болды және өндіріс жоғары көлемді, төмен пайдалы болды. 1960 жылдан бастап жан басына шаққандағы шошқа еті тұтынудың азаюы пайдалылыққа зиян келтірді. 1970 жылдардың ортасына қарай Раттың 50 жылдық төрт қабатты зауыты ескірген болатын. Қазіргі заманғы ет комбинатының жаңа үлгісі – бір деңгейлі зауыттар, үздіксіз қозғалатын автоматтандырылған ажырату желілері. Сонымен қатар, Раттың жұмыс күші көбінесе орта жастағы, ет комбинаты саласының орташа жасынан үлкен болғандықтан, орташа еңбекақы мен әлеуметтік төлемдері жоғары болды. 1980 жылы жұмыс күшінің көп бөлігін білдіретін Біріккен азық-түлік және коммерциялық жұмысшылар кәсіби одағының 41-ші жергілікті ұйымы, жұмысшылардан еңбекақы мен әлеуметтік жәрдемақыдан бас тартудың орнына, оларға Раттың директорлар кеңесін басқару құқығын беретін келісімге келді. Қызметкерлерге тиесілі Рат 1981-1983 жылдары зиянмен жұмыс істеді. Көптеген қаржылық қиындықтардан кейін, Рат 1984 жылдың желтоқсан айында қызметін тоқтатты және 1985 жылы таратылды.
The 1960s and 1970s were difficult times for the meat packing industry. Competition was fierce and the industry had become high volume, low margin. Profitability was hurt by a decline in per capita pork consumption beginning in 1960. By the mid 1970s, Rath's 50 year old four story plant was obsolete. The new model for packing houses called for single level plants with continually moving automated disassembly lines. In addition, Rath's workforce was predominantly middle aged, older than the industry average for packing houses, and thus burdened with higher than average wage and benefit costs. In 1980, Local 41 of the United Food and Commercial Workers Union which represented most of the labor force, negotiated a plan that, in exchange for wage and benefit concessions from the workers, gave them control of Rath's board of directors. The employee owned Rath operated at a loss in 1981 1983. After a series of further financial setbacks, Rath ceased operations in December, 1984 and was liquidated in 1985.
Белгілі қызметкерлері
Боксшы және болашақ актер Ал Хоусман 1930 жылдардың аяғында зауытта жұмыс істеген.
Boxer and future actor Al Hoosman worked at the plant in the late 1930s.