Кіріспе

Тасманияның құрлықтағы экорегионы, Австралия

Тасманияның қоңыржай белдеудегі жаңбырлы ормандары – Тасманияның батысындағы қоңыржай жапырақты және аралас ормандардың экорегионы. Бұл экорегион Австралазия аймағының бір бөлігі болып табылады, оған Тасмания, Австралия, Жаңа Зеландия, Жаңа Гвинея, Жаңа Каледония және ілеспе аралдар кіреді. Оны тропикалық, субтропикалық, муссондық және қоңыржай жаңбырлы ормандарға бөлуге болады. Тасмания жаңбырлы ормандары салқын қоңыржай жаңбырлы ормандар ретінде жіктеледі және Австралиядағы осы ормандар түрінің флористикалық тұрғыдан ең күрделі және ең жақсы дамыған түрін көрсетеді. Тасманияда оларды батыста, Савидж өзені ұлттық паркінде, оңтүстік-батыста, солтүстік-шығыста және шығыс жағалауында шашыраңқы жерлерде кездестіруге болады. Ағаш түрлерінің шектеулі санынің себебі, қайталап мұз басуларға байланысты деп саналады. Тасманияның салқын қоңыржай жаңбырлы орманын төрт түрге бөлуге болады: Callidendrous жаңбырлы ормандары, Thamnic жаңбырлы ормандары, Implicate жаңбырлы ормандары және Ашық таулы ормандар. Бұл төрт негізгі түр құрылымы, флорасы, таралуы, эндемизм деңгейі және экологиясы сияқты көптеген ерекшеліктерімен өзгешеленеді.

Каллидендрлі жаңбырлы орман

Бұл Тасманиядағы ең қарапайым жаңбырлы орман қауымдастығы; ол әдетте Nothofagus cunninghamii және/немесе Atherosperma moschatum басымдығымен орташа және биік ормандармен сипатталады, көбінесе Leptospermum lanigerum (жүнді шай ағашы) немесе Acacia melanoxylon (Австралия қара ағашы) қосылады. Әдетте, мұндай ормандардың биіктігі кем дегенде болады. Ағаштар әдетте жақсы қалыптасқан және кеңінен орналасқан, ал астыңғы қабаты ашық және көбінесе саябақ сияқты сипатталады. Көптеген аймақтарда папоротниктердің әртүрлілігі жоғары, және осы аймақтарда эпифиттер көбінесе гүлдейді. Histiopteris incisa (жауын-шалақтың қанаты) және Hypolepis rugosula (қалқанды жер папоротнигі) бұзылған жерлерде, мысалы, жол бойындағы жарықтарда кездеседі. Биіктік артқан сайын орманның биіктігі төмендейді, Nothofagus cunninghamii көп сабақты болады, қисық еңкейген сабақтары мен көптеген эпифиттік бриофиттері пайда болады, ал лишайниктер діңдерде өрнекті әсер тудырады. Типтік астыңғы қабат Tasmannia lanceolata (тау бұрышы) және Telopea truncata (Тасмания варатасы) басымдығымен ерекшеленеді, ал жер қабатында Oxalis megellancia және Lagenophora stipitata (көк шишагүл) өседі. Птеридофиттердің әртүрлілігі төмендейді және тек Lycopodium fastigiatum (альпілік клуб мүшесі), Hymenophyllum peltatum, Grammitis billardierei (жалпы саусақ папоротнигі) және Blechnum penna marina (Антарктика қатты папоротнигі) сияқты шағын түрлер ғана сақталады. Каллидендриялық жаңбырлы ормандар штаттың шығыс жартысында, сондай-ақ Тасманияның солтүстік-батыс және орталық бөліктерінде кездеседі. Табылған түрлер %Жапқыш Түрі/Формасы Atherosperma moschatum >75 Басым түрлер Histiopteris insica 1 Астыңғы қабат Dicksonia antarctica 5 Астыңғы қабат Chiloglottis cornuta 1 сирегірек Corybas diemenicus 1 сирегірек Clematis aristata 1 сирегірек Comprosma quadrifida 1 сирегірек Hymenophyllum australia 1 сирегірекКесте 1 Лира құсының табиғат жолы, Mt Feild, Тасмания: аралас Callidendrous және Thamnic жаңбыр ормандары қауымдастығының түр құрамы мен құрылымы; Биіктігі ~, жердің 90% -ы төсенішпен жабылған, 5% -ы тас және 5% -ы ашық жер.

Таминий жаңбырлы орманы

Тамандық жаңбырлы ормандар орташа биіктіктегі, жақсы қалыптасқан ағаштармен және айқын бұталық қабатпен сипатталады. Жапырақты қабат әдетте 2–5 түрдің қоспасынан тұрады, оның ішінде Nothofagus cunninghamii, Eucryphia lucida, Atherosperma moschatum, Lagarostrobos franklinii, Eucryphia milliganii (ергежейлі теріс), Phyllocladus aspleniifolius (селерийдің жоғарғы соснысы), Athrotaxis selaginoides және сирек кездесетін Nothofagus gunnii (түйінды бунақ). Нәтижесінде, төменгі қабаттан жарық азаюына байланысты папоротниктердің түрлері азаяды. Parablechnum wattsii (қатаң су папоротнигі) – басты жер папоротнигі; ол ылғалды, көлеңкелі жерлерді ұнатады және кейбір аймақтарда өте тығыз қабат құрайды, бірақ басқаларында кездеспеуі мүмкін. Кішкентай эпифиттер кең таралған, оларға Hymenophyllum rarum (жіңішке папоротник) және Grammitis billardierei жатады. Apteropteris applanata Athrotaxis өсетін жерлерде кездесуі мүмкін. Басқа да ірі эпифиттер кездеседі, бірақ олар көбінесе көзге түспейді. Биіктеп орналасқан жерлерде жалпы көрінісі каллидендросты жаңбырлы орманға ұқсас, бірақ флористикалық айырмашылықтар сақталады. Тамандық жаңбырлы ормандар көбінесе Тасманияның батыс және оңтүстік-батысында кездеседі. Cenarrhenes nitida, Telopea truncata, Agastachys odorata, Comprosma nitida, Archeria eriocarpa, Archeria serpyllifolia, Archeria hirtella, Olearia persoonioides, Trochocarpa cunninghamii, Trochocarpa gunnii, Richea pandanifolia, Richea scoparia, Dracophyllum milliganii және Prionotes cerinthoides – осы қауымдастықтарды құрайтын типтік бұталар немесе шағын ағаштар. Папоротниктердің арасында Parablechnum wattsii басым, бірақ кішкентай эпифиттер де кең таралған: Hymenophyllum rarum, Hymenophyllum marginatum, Grammitis billardierei және Apteropteris applanata Athrotaxis бар қауымдастықтарда кездеседі. Көбінесе Тасманияның батыс және оңтүстік-батысында кездеседі. Кейде Hymenophyllum peltatum және Apteropteris applanata сияқты кішкентай түрлер де кездесуі мүмкін. Орталық платода кездеседі, бірақ оңтүстікке қарайғы тауларға дейін шағын участалар түрінде таралуы мүмкін. Импликатты ормандар керісінше, көбінесе органикалық топырақтарда немесе кварциттер мен кремнийлі конгломераттар сияқты қоректік заттарға кедей тау жыныстарынан пайда болған минералды топырақтарда өседі.

Қорғау

1982 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы (ЮНЕСКО) осы экожүйенің солтүстік бөлігін Әлемдік мұра ретінде тағайындады.