Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиядағы экоөңір
Ecoregion in Australia
Австралия Альпы таулық шалғындары – Австралияның оңтүстік-шығысындағы, 1300 метрден жоғары таулы аймақтармен шектелген таулық шалғырлы экоөңір (эвкалипт пауцифлораның ең жоғары биіктік шегі).
The Australian Alps montane grasslands is a montane grassland ecoregion of south eastern Australia, restricted to the montane regions above 1300 metres (the upper altitudinal limit of Eucalyptus pauciflora).
Орналасуы және сипаттамасы
Австралия Альптері Австралия құрлығының 0,3% -дан азын алып, Канберраның жанындағы Бриндебельла жотасынан басталып, Австралия астанасы аумағы, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Виктория шекаралары бойымен Мельбурнге дейін 600 км-ге созылады. Ең биік нүктесі – Карлы тауларындағы Косьюшко тауы (2 228 м). Австралия материгінде бұл елдің Ұлы бөлгіш жотасының оңтүстік-шығыс бөлігі болып табылады, ал Тасманияда маңызды таулы шалғындықтар кездеседі. Австралияның көбінесе жазық және құрғақ болатын жерінде бұл таулы аймақтар ерекше көзге түседі, елдегі жауын-шашынның шамамен төрттен бір бөлігі оларға түседі және халықтың жартысына жуығы үшін су көзі болып табылады. Қыстары қараңғы, суық және желді, жер бетінде қар жатады, мысалы, Косьюшко тауында жылына бар болғаны 10 күн мұзсыз болады. Материктегі Австралия Альптерінің таулы шалғындықтары төменгі жазықтықта Оңтүстік-Шығыс Австралияның қоңыржай орманды аймақтарымен қоршалған.
The Australian Alps occupy less than 0.3% of the Australian landmass and run for 600 km from the Brindabella Ranges near Canberra along the borders of the Australian Capital Territory, New South Wales and Victoria almost as far as Melbourne. The highest point is Mount Kosciuszko (2,228 m) in the Snowy Mountains. On the Australian mainland these are the south eastern section of the country's Great Dividing Range while there are also significant elements of montane grassland in Tasmania. These mountain areas are notable in Australia, which is mostly flat and dry, and the Alps receive almost a quarter of the country's rainfall and are the water source for almost half of the population. Winters are dark, cold and windy with snow on the ground, with Mount Kosciuszko for example only having 10 frost free days per year. On the mainland, the Australian Alps montane grasslands are surrounded at lower elevations by the Southeast Australia temperate forests ecoregion.
Флора
Таулы шалғындар – шалғыр, жалбыр және батпақтардың аралас мекені болып табылады, мұнда суық климатқа, қар мен қатал құрғақ қыстарға бейімделген Альпі және басқа да өсімдіктердің көптеген түрлері кездеседі. Экоаймақты таулық (1100 м мен 1400 м аралығында), субальпілік (1400 м мен 1850 м аралығында) және альпілік (әдетте 1850 м-ден жоғары) белдеулерге бөлуге болады. Төменгі биіктіктерде таулы өзендердің құнарлы топырақтарында эвкалипт түрлерінің бірнеше түрлері өседі, оның ішінде тау шашыраны (Eucalyptus regnans) және тау беткейлерінде Альпі шашыраны (Eucalyptus delagatensis). Ал субальпілік белдеулерде қарлы эвкалипт (Eucalyptus pauciflora) және қара сальса (Eucalyptus stellulata) ағаштары өседі, ал жер бетін жалбыр бұталары жабады. Ағаш шебі 1600-1800 м аралығында, одан жоғары альпілік флора негізінен Poa (қар шөптері) түрлерінен тұрады, олар әдетте жабық және ашық бұталы жерлерде, сондай-ақ Grevillea, Prostanthera және Hovea бұталарымен қатар кездеседі. Таудың ең биік жерлерінде бұл мозаикалар далалық белгіге немесе жаз айларында қар жауып тұратын аймақтарда қарлы алаңдарға айналуы мүмкін. Sphagnum cristatum және Empodisma minus (тарақшалы шабалғы) Sphagnum балдырларының қауымдастықтары өзен арналарында және басқа да көлемі аз жерлерде кездеседі. Шалғындардың пайда болуы – экологиялық кульминация жағдайын, шөп түрлерінің көшеттерін қорғайтын ағаш бұталарымен жалаңаш жерді мекендеу циклінің аяқталуын білдіреді. Бұталар 40-50 жылдан кейін қартаяды, соның салдарынан жабық қанаты қалдырады.
The montane grasslands are a mixed habitat of grassland, heath and bog that is home to a rich collection of Alpine and other plants adapted to the cold climate, snow and harsh dry winters. The ecoregion can be sub categorised in to montane (between 1,100 m and 1,400 m), subalpine (between 1,400 m and 1,850 m), and alpine (normally above 1,850 m) bands. At lower elevations a number of different types of eucalyptus species including mountain ash '(Eucalyptus regnans) grow on the rich soils of the mountain valleys and Alpine Ash (Eucalyptus delagatensis) on the slopes. Meanwhile, the trees of the subalpine elevations are snow gum (Eucalyptus pauciflora)and black sallee (Eucalyptus stellulata) with a ground cover of heath shrubs. The tree line is between 1600 and 1800 m and above that the alpine flora consists predominantly of species of Poa (snow grass), usually associated with closed and open shrublands of orites, Grevillea, Prostanthera, and Hovea. At the highest alpine elevations, these mosaics may give way to a feldmark or, in zones where snow lies into the summer months, to a snow patch community. Sphagnum bog communities of Sphagnum cristatum and Empodisma minus (spreading rope rush) occur in stream beds or other low lying areas. The occurrence of grasslands represents an ecological climax condition, the culmination of a cycle of colonisation of bare ground by woody shrubs which provide protection for seedlings of grass species. The shrubs senesce after 40 to 50 years, leaving a closed canopy.
Фауна
Бұл қатал орта болса да, Альп тауларында көптеген эндемикалық жануарлар кездеседі, оның ішінде хамелеонға ұқсас альпілік термобоязық шегіртке (Kosciuscola tristis), тау пигмейі (Burramys parvus) және корроборе бақасы (Pseudophryne corroboree). Ерекше шектеулі ареалға ие түр – Baw Baw бақасы (Philoria frosti), ол тек Виктория штатындағы Baw Baw үстіртінде ғана өмір сүреді. Төменгі биіктіктегі ірі сүтқоректілерге: қызыл мойынды валлаби (Macropus rufogriseus), батпақты валлаби (Wallabia bicolor), жалпы вамбат (Vombatus ursinus), жолбарыс квелл (Dasyurus maculatus), қысқа мүңкілі эхидна (Tachyglossus aculeatus) және платипус (Ornithorhynchus anatinus) жатады.
Although this is a harsh environment there is much endemic wildlife in the Alps including the chameleon like Alpine thermocolour grasshopper (Kosciuscola tristis), mountain pygmy possum (Burramys parvus) and the corroboree frog (Pseudophryne corroboree). One particularly restricted range species is the Baw Baw frog (Philoria frosti) which only lives on the Baw Baw Plateau in Victoria. The larger mammals of the lower elevations include red necked wallaby (Macropus rufogriseus), swamp wallaby (Wallabia bicolor), common wombat (Vombatus ursinus), tiger quoll (Dasyurus maculatus), short beaked echidna (Tachyglossus aculeatus) and platypus (Ornithorhynchus anatinus).
Қауіп-қатерлер мен сақтау
Бұл экоөңірде еуропалықтар қоныстанғанға дейін ұзақ жылдар бойы минималды бұзылулар болған деп саналады. XIX ғасырдан бері мал жаю және өрттің жиілеуі аймақтың жағдайының нашарлауына және батпақты қоғамдастықтарға кең ауқымды зиян келтірді, нәтижесінде өсімдік қоғамдастықтарының қалпына келуі баяу жүрді. Австралияның оңтүстік-шығысындағы ұзаққа созылған ыстық, құрғақ ауа райы кезеңдерінде өрттер жиілеп барады. Сансыз зерттеулер климаттың өзгеруі салдарынан келесі ғасырда өрттің жиілігі мен күштілігінің артуы мүмкін екенін көрсетеді. Альп таулары ұзақ жылдар бойы су көздерін сақтау мақсатында ұлттық паркі ретінде қорғалып келді, ал аймақтың көп бөлігі қазір үлкен, біріккен ұлттық паркінің құрамында. Оларға Канберраның жанындағы Бриндабелла және Намадги ұлттық парктері, Бимбери және Скабби тауларының табиғат қорықтары, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Косцюшко, Альпі және Сноуи өзендерінің ұлттық парктері, сондай-ақ Виктория штатындағы Эйвон жабайы табиғат паркі кіреді. Бұл паркілік жерлерде туризммен байланысты қоқыстар, жануарлар дүниесіне зиян келтіру және басқа да зардаптар болады, оның ішінде шаңғы курорттарын салу үшін паркілік жерлерді тазалау да бар.
This ecoregion is generally thought to have experienced long periods of minimal disturbance prior to European settlement. Since the nineteenth century, grazing and an increased incidence of fire resulted in a reduction in range condition, and extensive damage to bog communities, from which plant communities have been slow to recover. Fires have become increasingly common in south eastern Australia during periods of extended hot, dry weather. Numerous studies indicate that fire frequency and severity are likely to increase in the coming century due to climate change. The Alps have long been protected as national parkland in order to preserve the water sources and most of the region is now contained in large contiguous National Parks. These include Brindabella and Namadgi National Park and Bimberi and Scabby Range Nature Reserves near Canberra, Kosciuszko in New South Wales, and Alpine and Snowy River National Parks and the Avon Wilderness Park in Victoria. This parkland which does suffer litter, trampling of wildlife and other damage associated with tourism including the clearance of parkland to create ski resorts.