Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бихач – Босния және Герцеговина Федерациясының Уна-Сана кантонының әкімшілік орталығы, Босния және Герцеговинаның құрамындағы бірлік. Ол Босния және Герцеговинаның солтүстік-батысындағы Уна өзенінің жағасында, Босния Кражина аймағында орналасқан. 2013 жылы оның халқы 56 261 адамды құрады.
Bihać is a city and the administrative centre of Una Sana Canton of the Federation of Bosnia and Herzegovina, an entity of Bosnia and Herzegovina. It is situated on the banks of river Una in northwestern Bosnia and Herzegovina, in the Bosanska Krajina region. In 2013 its population was 56,261.
Тарих
Құжаттар мен тарихи дереккөздерге сәйкес, Уна өзенінің маңындағы алғашқы ортағасырлық қалалық елді мекендер 13 ғасырдың ортасында пайда бола бастады. Бихач, Пунье орталығы ретінде, алғаш рет 1260 жылғы 26 ақпанда Венгрия королі Бела IV-нің жарғысында еске алынып, Топуско бенедиктиндік аббаттығына тиесілі, өзендегі Сент-Ладислав аралында салынған қала ретінде сипатталды. Екі жыл өткен соң, 1262 жылы Бела Бихачты патшалық бос қала деп жариялап, оны Венгрия тәжінің тікелей билігіне бағындырды, осы мәртебеге байланысты барлық құқықтар мен жеңілдіктерді берді, бұл қаланың жергілікті феодалдардың саяси ықпалынан толық тәуелсіз дамуына мүмкіндік берді. 1271 жылғы жарғыдағы келесі сілтеме Бихачтың сол кезде бос қала мәртебесіне ие болғанын растайды. Қала басшылығында қала ақсақалы немесе villa major тұрды, оны көбінесе судья деп атады, және оның шешімін тек король ғана өзгерте алатын. Бихачта сонымен қатар курия немесе магистраттар, осы қызметке ант берген жергілікті азаматтардан құралған кеңес, және сот және басқа да азаматтық істерді тіркеп сақтаған нотариустар болды. 1530 жылы Австрия Хорватиядағы жеті маңызды бекіністі қорғау үшін әскер жіберді, олардың бірі Бихач, ал екіншісі – жақын орналасқан Рипач болды. Османдықтар 1592 жылы 10 күндік қоршаудан кейін Бихачты басып алды, содан бері Бихач 19 ғасырға дейін Босниядағы ең маңызды бекіністердің бірі болып келді. Османдық үкімді 1810 жылдың 5 мамырында Ильрия провинцияларының генерал-губернаторы Аугуст Мармонт қысқа мерзімге тоқтатты. Ол Османдықтардың француздық Хорватияға шабуылдауына және Цетиннің толық жаулануына жол бермеуді көздеді. Осы мақсаттарға жеткеннен кейін ол Бихачтан шығып кетті. Бихачтағы Османдық үкім Берлин конгресінен кейін де-факто аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала Оккупациялық әскерлер тарапынан басылып алынып, Павеличтің Тәуелсіз Хорватия мемлекетіне (NDH) қосылды. Фашистік усташ режимі сербтерге қарсы геноцид пен Холокост жасады. 1941 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін Бихач маңындағы Гаравицеде шамамен 15 000 серб, сондай-ақ еврейлер мен цыгандар қырғынға ұшырады. Қала 1942 жылдың соңы мен 1943 жылдың басында екі айға дейін Бихач Республикасының астанасы болды, бірақ кейін неміс әскерлері тарапынан қайта басылып алынды. Бихач 1945 жылдың 28 наурызында Босния аумағына қайтарылды. Бихач 1992 жылдан 1995 жылға дейін Босния соғысы кезінде үш жыл бойы қоршауда болды.
According to documents and historical sources, the first medieval urban settlements and towns around the Una river, began to appear in the middle of the 13th century. Bihać, as the centre of Pounje, was first mentioned on 26 February 1260, in the charter of Hungarian King Bela IV, and was described as a town built on the river's Island of St. Ladislav, owned by the Benedictine abbey of Topusko. Just two years later, in 1262, Bela proclaimed Bihać a royal free city and placed it under the direct authority of the Hungarian throne, with all rights and privileges pertaining thereto, which ensured its ability to develop completely independent from the political powers of local lords. The following mention in the charter of 1271 confirms that Bihać at that time enjoyed the status of a free city. At the head of the municipality was the town elder or major villae, who was often called a judge, and whose decision could only be changed by the king. Bihać also had a curia or magistrates, an assembly of local citizens who took the oath of office for this duty, and notaries who kept court and other civil records. In 1530 Austria sent troops to defend seven key strongholds in Croatia, one of them was Bihać and another the nearby Ripač. The Ottomans occupied Bihać in 1592 after a 10 day siege and from that time Bihać was the most important forts in Bosnia until the 19th century. Ottoman rule was briefly interrupted by Auguste Marmont, general governor of Illyrian Provinces on 5 May 1810. He sought to prevent Ottomans from raiding French Croatia and finishing the Ottoman occupation of Cetin. After fulfilling these goals, he withdrew from Bihac. Ottoman rule in Bihac ended de facto after the Congress of Berlin. During World War II, the town was occupied by Axis troops and was included into the Pavelić's Independent State of Croatia (NDH). The fascist Ustashe regime committed the Genocide of the Serbs and the Holocaust. From July to September 1941, some 15,000 Serbs were massacred along with some Jews and Roma victims at the Garavice, an extermination location near Bihać. The town was the capital of a short lived territory, the Bihać Republic, for two months in late 1942 and early 1943, until it was recaptured by German forces. Bihać returned to Bosnian territory on March 28, 1945. Bihać was besieged for three years from 1992 to 1995 during the Bosnian War.
Демография
2013 жылғы халық санауы мәліметтері бойынша Бихач қаласының халқы 56 261 адамды құрайды.
According to the 2013 census, the city of Bihać has a population of 56,261 inhabitants.
Дін
Бихач қаласындағы басым дін – ислам, одан кейін католик және одан кейін православие.
Majority religion in Bihać city is Islam followed by Catholic and then Orthodox.
Экономика
Ауыл шаруашылығы саласы, кең және құнарлы топырақтардың көп болуына байланысты маңызды.
The agricultural sector is significant, due to the large and fertile soil.