Кіріспе
VIII ғасырдағы антипапа Константин II (шамамен 769 жылы қайтыс болған) – 28 маусым 767 жылдан 6 тамыз 768 жылға дейін папалыққа таласқан римдік шенді. Ол ломбардтардың араласуымен тақтан түсіріліп, 769 жылғы Латеран кеңесінде сотталып, шіркеуден қуылғанға дейін азапталды. Рим папасы Павел I қайтыс болғаннан кейін түрлі топтар өз кандидаттарын папа етіп тағайындауға күш салды. Константин, ол дінші емес болса да, оның бауыры бастаған тосканалық ақсүйектер тобы қолдау көрсетті. Олар қару күшімен оның сайлануын қамтамасыз етті. Келесі көктемде жергілікті билік ломбардтардың қолдауымен оны биліктен құлатты. Содан кейін ломбардтар Филипп есімді діни қызметкерді өз кандидаттары ретінде тағайындауға тырысты. Бірақ сол күні жергілікті билік оны құлатып, шіркеу өкілі Степанды сайлады. Константин қысқа мерзімге қала сыртында да қолдау тапты, бұл қарулы қақтығысқа әкелді. Степанның жақтастары тұтқындалған Константиннің көзін жойды, бұл көбінесе рұқсат етілгендей, Степан оған кедергі келтіре алмады. Нотариустардың примицериусы Христофор Тотоны папа сайлаудың дәстүрлі діни тәсілін құрметтеуге ант беруге мәжбүр етті. Константин әлі де дінге кірмеген адам болғандықтан, оны жеделдетілген тәртіппен диакон және священник қылып тағайындап, содан кейін епископқа бекіту қажет болды. Канондық заңмен бұл тыйым салынса да, сол кезде мұндай тәсіл жаңа емес еді. Сондықтан оны қарулы адамдар тобымен Латеран сарайына алып барды, онда олар Пренесте епископы Георгийді Константинге монах ретінде изденуге мәжбүрлеуге тырысты. Георгий Константиннің аяғына жығылып, оған мұндай іс жасауға бұйырмауын өтінді. Бірақ Константин мен оның жақтастары оны бір жолмен немесе екінші жолмен мәжбүрлей алатындарын көрсетті. Дегенмен, өміріне қауіп төніп тұрғанын сезген соң, олар Қасиетті Петр базиликасына қашып, 768 жылдың сәуір айына дейін сонда қалды.
Antipope Constantine II (died c. 769) was a Roman prelate who claimed the papacy from 28 June 767 to 6 August 768. He was overthrown through the intervention of the Lombards and tortured before he was condemned and expelled from the Church during the Lateran Council of 769. Upon the death of Pope Paul I various factions contended to secure the appointment of their respective candidates as pope. Constantine, although a layman, was supported by a group of Tuscan nobles, led by his brother. They secured his election by force of arms. The following spring, local authorities, with Lombard support, succeeded in deposing him. The Lombards then attempted to install their own candidate, a priest named Philip. He, in turn, was overthrown the same day by the local authorities who then elected the churchman Stephen. For a short time Constantine retained some support outside the city, which resulted in armed conflict. The supporters of Stephen had the imprisoned Constantine blinded, which, it seems to be generally allowed, Stephen was unable to hinder. Christophorus, the primicerius of the notaries, forced Toto to take an oath to respect the traditional clerical method of papal elections. Since Constantine was still a layperson, he needed to be ordained deacon and priest and then consecrated as bishop in rapid succession. Although frowned upon by canon law, this approach was far from unknown at the time. Therefore, accompanied by a group of armed men, he was escorted to the Lateran Palace, where they attempted to force George, the Bishop of Praeneste, to ordain Constantine as a monk. George threw himself at Constantine’s feet, begging Constantine not to make him do this. However, Constantine and his supporters made it clear that he would be forced to, one way or another. Noting, however, that their lives were in danger, they fled for sanctuary to St. Peter’s Basilica, where they remained until April 768.
Билік
Константиннің алғашқы әрекеттерінің бірі – франк патшасы Пипин Ұзаққа өзінің сайлануы туралы хабарлау болды, патшаның оның әрекеттерін мақұлдауын қамтамасыз ету мақсатында. Константиннің Пипинге жазған хатында, оның тілегіне қарсы, Рим халқы мен оған жақын қалалардың оны Апостолдық таққа көтергені және Пипиннің бұрынғы екі папа – Павел I және Стефан II-ге көрсеткен достығының жалғасатынына үміттене бастағаны айтылды. Пипин бұл хатқа жауап бермеді, сонда Константин тағы бір хат жазды, онда халықтың әрекеті ғана оны ауыр міндетке итергенін мәлімдеді. Ол Пипинге достығын сыйлауын өтінді, бұрынғы папалардан да көп қарыз болады және оған немесе оның сайлануына қатысты жала жаңға мән бермеуге уәде берді. Пипин екі хатқа да жауап бермеді. Константин бұл хатты римдіктерге оқып берді, сосын патша Пипинге жіберді. Осы уақытта Христофор мен Сергий қаладағы маңызды қолдаушыларымен бірге құлық құрды. Ломбардтар қалаға кіргені туралы хабар келгенде, Тото өз күштерімен оларға қарсы тұруға шықты. Рим көшелерінде болған шайқаста Тото қаза тапты, ал оның інісі Пассив Константинге қашуға асығыс хабар жеткізді. Екі бауыр ақыры Әулие Цезарийдің ораториясына тығылып кірді. Константин түрмеден шығарылып, жылқыға мінгізіліп, аяқтарына ауыр салмақтар байланып, әйелдің жалатысында отырғызылып, наразылық білдіріп шу көтерген халықтың арасынан өткізілді. Дегенмен, Константинге қолдау көрсетушілер де болды. Алатри қаласы, губернаторы Грацилис басшылығымен, ол трибун атағын иеленді, олар оған көмек көрсетуге тыйым салды. Бірақ 24 сағаттан кейін халықтың шағымдары монахтарды оны монастырға қайта қамауға мәжбүр етті. 769 жылдың сәуір айында папа Стефан III жаңа Латеран соборын ашты, онда Константиннің тағайындалуы талқыланды. Көзі жоқ тұтқын соборға әкелінді, онда оның әлі де мирян болған кезде Апостолдық таққа көтерілуіне күмән келтірді. Константин бұл лауазымды атқаруға мәжбүр болғанын айтты, себебі римдіктер папа Павел I қалдырған мәселелерді шеше алатын адамды іздеді. Содан кейін ол өз кінәсін мойындап, собордың мейіріміне жалбарыну үшін өзін тапсырды.