Кіріспе

«Бойздар жыламайды» – 1999 жылы түсірілген американдық деректі фильм, режиссері Кимберли Пирс, сценарийін Пирс пен Энди Биенен бірлесіп жазған. Фильм Небраска штатында өзін табуға тырысқан, бірақ екі танысының жасаған қатыгез зорлық-зомбылық құрбаны болған американдық трансгендер адам Брэндон Тинаның (Хилари Суонк ойнады) өмірін баяндайды. Фильмде Брэндонның сүйіктісі Лана Тисдел рөлін Хлоя Севиньи сомдайды. Колледжде оқып жүрген кезінде осы оқиға туралы естіген Пирс, сценарий үшін жан-жақты зерттеулер жүргізіп, оған бес жылға жуық уақыт жұмсады. Фильм Брэндон мен Лананың қарым-қатынасына негізделген. Сценарийге 1998 жылғы «Брэндон Тинаның оқиғасы» деректі фильмінен алынған тікелей диалогтар енгізілген. Хилари Суонкқа рөл берілгенге дейін үш жылға созылған кастинг кезеңінде көптеген актерлер басты рөлге үміттенеді. Суонк Брэндонның мінезіне ұқсас болғандықтан таңдалды. Фильмнің көптеген кейіпкерлері нақты адамдардың прототипі болса, қалғандары бірнеше тұлғалардың қосындысынан жасалған. Фильмді түсіру 1998 жылдың қазан және қараша айларында Техас штатының Даллас аймағында өтті. Продюсерлер бастапқыда түсірілімдерді оқиғаның өзі болған Небраска штатының Фолс-Сити қаласында өткізуді жоспарлаған, бірақ бюджет шектеулеріне байланысты түсірілім Техаста жүргізілуге тиіс болды. Фильмнің операторлық жұмысы тұңғыр және жасанды жарықтандыруды пайдаланады, неореализм және Мартин Скорсезе фильмдері сияқты түрлі стильдердің ықпалында болды. Саундтрек көбінесе кантри, блюз және рок музыкасынан құралған. Фильмнің тақырыптары романтикалық және достастық қарым-қатынастардың мәні, ЛГБТ, әсіресе трансгендер адамдарға қарсы зорлық-зомбылықтың себептері, сондай-ақ әлеуметтік жағдай, нәсіл және гендер арасындағы байланыс сияқты мәселелерді қамтиды. Фильмнің тұсаукесері 1999 жылдың 8 қазанында Нью-Йорк кинофестивалінде өтті, содан кейін ол бірнеше кинофестивальдарда көрсетілді. Fox Searchlight Pictures тарапынан таралған фильм 1999 жылдың 22 қазанында АҚШ-та шектеулі прокатқа шықты және Солтүстік Америка кассасында табысты болды, 2000 жылдың мамыр айына қарай өндіріс бюджеті үш есеге артты. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, көптеген сыншылар оны жылдың үздік фильмдерінің бірі деп атады. Мақтаулар Суонк пен Севиньидің актерлік шеберлігіне, сондай-ақ фильмнің тақырыбын бейнелеуіне бағытталды. Алайда, Брэндонның өмірімен байланысы бар кейбір адамдар фильмді оқиғаны дәл бейнелемегені үшін сынады. «Бойздар жыламайды» бірнеше марапатқа ұсынылды. 2000 жылы өткен 72-ші «Оскар» марапаттауында Хилари Суонк «Ең үздік әйел актер» сыйлығын алды, ал Хлоя Севиньи «Ең үздік әйел актер рөлі» номинациясына ие болды. Екеуі де 57-ші «Алтын глобус» марапаттауында ұсынылып, Суонк «Драма жанрындағы ең үздік әйел актер» сыйлығын жеңіп алды. Даулы мәселелерді көтерген «Бойздар жыламайды» бастапқыда NC-17 рейтингісін алған, бірақ кейін R рейтингісіне өзгертілді. Фильм 2000 жылдың қыркүйегінде үйде көрсетуге шығарылды. 2019 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы фильмді «мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды» деп танып, АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізді.

Сюжет

Брэндон Тина - жас транссексуал. Брендонды бұрынғы қыздарының ағасы трансгендер екенін білгенде, оған өлім қаупі төніп тұр. Көп ұзамай ол бардағы ұрыс-керіске түсіп, ағасының трейлерінен шығарылады. Брэндон Фолс-Ситиге, Небраскаға көшіп келеді, онда ол бұрынғы сотталған Джон Лоттер мен Том Ниссенмен және олардың достары Кандис пен Лана Тисделмен дос болады. Брэндон Ланамен романтикалық қарым-қатынасқа түседі, ол бастапқыда өзінің анатомиясы мен қиын-қыстау өткенін білмейді. Екеуі Мемфиске көшіп баруды жоспарлайды, онда Брэндон Лананың караоке әнші карьерасын басқарады. Ақырында олар бір-бірімен кездесу кезінде өсіп, жыныстық қатынасқа түседі. Полиция Брэндонды көшіруден бұрын туындаған айыптар бойынша ұстайды; олар оны Фолс-Сити түрмесінің әйелдер бөліміне орналастырады. Лана Брэндонның кепілдікпен босатылуын талап етеді және оның не үшін әйелдер түрмесіне отырғанын сұрайды. Брэндон оған өтірік айтуға тырысады, ол интерсекс болып туылған және жақында жыныс мүшелерін қалпына келтіру операциясы өтеді, бірақ Лана оны тоқтатып, жынысына қарамастан оған деген сүйіспеншілігін мәлімдейді. Алайда, Брэндон түрмеде болған кезде, Кандис Брэндонның туған есімі көрсетілген бірқатар құжаттарды табады, ал ол және оның достары бұл жаңалыққа шок пен ренжіумен жауап береді. Олар Брэндонның бөлмесіне кіріп, Брэндонның заттарын қарап, күдіктерін растайтын трансгендерлік буклеттерді табады. Брэндон мен Лана қайтып келгенде, Том мен Джон Брэндонға қарсы шығып, оны ваннаға алып кіреді, оған шымылдықтарын алып тастауға және жыныс мүшелерін көрсетуге мәжбүр етеді. Олар Лананы қарап тұруға мәжбүрлейді, бірақ ол көзін жасырып, бұрылып қалады. Осы жанжалдан кейін Том мен Джон Брэндонды Джонның машинасына сүйреп, оқшауланған жерге апарады, онда олар оны қатыгездікпен ұрып-соғып, топпен зорлайды. Содан кейін олар Брэндонды Томның үйіне алып барады, онда Брэндон ванна бөлмесінің терезесінен қашып кетеді. Оның шабуылшылары Брэндонды қорқытып, полицияға хабарламауды ескерткенмен, Лана оны солай етуге көндіреді. Алайда полиция бастығы қылмысқа көп көңіл бөлмейді және Брэндонды жыныстық сәйкестігі туралы тергеп-тексеруді бастайды. Кейін Джон мен Том мас болып, Кандис үйіне барады. Лана оларды тоқтатуға тырысады, бірақ олар жақын маңдағы сарайда жасырынған Брэндонды табады. Джон Брэндонды жақтан атып, бірден өлтіреді. Кендис баласын құтқар деп айқайлап жатқанда, Том оның басын атып өлтіреді, Лана олармен күресіп, тоқтатуды сұрайды. Том Брэндонның жансыз денесін пышақпен шағады. Джон мен Том оқиға орныннан қашады, ал жылап жатқан Лана Брэндонның денесімен бірге жатыр, ал сәби ашық есіктен сыртқа шығып, жылап жатыр. Келесі күні Лана Брэндонның өлі денесімен оянады. Анасы келіп, қызды алып кетеді. Лана Фолс-Ситиден кеткенде, оның денесінде табылған Брэндонның хаты, Мемфисте "Мен сені күтемін, мәңгілік махаббат" деп айтқан дауыста естіледі.

Өмірбаян

Брэндон Тина – 1993 жылы 21 жасында таныстарының тобы зорлап, өлтірген трансген ер адам еді. Жобаға түрлі өндіріс компаниялары қызығушылық танытты. Диана Китонның "Blue Relief" атты продюсерлік компаниясы 1990-шы жылдардың ортасында сценарийге қызығушылық білдірді. Алғашқыда фильм негізінен Афродита Джонстың 1996 жылғы "Ол қалағанның бәрі" атты деректі қылмыстық кітабына негізделуі тиіс еді, ол Брэндонның соңғы бірнеше аптасының оқиғасын баяндады. Пирс Энди Биененмен бірлесіп сценарий жазды. Олар соңғы нұсқаларын 18 ай бойы бірге жетілдіріп, Брэндонды "алыпқабаттауға" тырыспай, оның адамгершілігін сақтауға тырысты. Пирс сондай-ақ Тисделдің анасымен және Брэндонның таныстарымен сұхбаттасты. Дегенмен, ол Брэндонның анасымен немесе оның туған отбасымен сұхбаттаса алмады.

Кастинг

Фильмнің түсірушілері оқиғаның нақты тұлғаларының көптеген есімдерін сақтап қалды, бірақ кейбір қосалқы кейіпкерлердің есімдері өзгертілді. Мысалы, Кандис кейіпкерінің нақты аты Лиза Ламберт еді. 22 жастағы Суонк кастинг кезінде Пирске өзінің жасы туралы жалған айтты. Суонк Брэндон сияқты өзінің 21 жаста екенін мәлімдеді. Пірз кейін оның жалғаны туралы сұрағанда, Суонк: "Бірақ Брэндон да солай істейтін еді" деп жауап берді. Оның табысы соншалықты төмен болды, ол денсаулық сақтануға құқылы емес еді. Пирс ақырында Хлоя Севиньиді "Дискотеканың соңғы күндері" (1998) фильміндегі ойнаған рөліне қарап актерлік құрамға іріктеуді шешті. Сарсгаард рөлге дайындалу үшін Лоттер туралы түсірілген кадрларды көріп, оның жайлы мәліметтерді оқыды. Пирс Лиза Ламбертке ұқсас болғандықтан "Розанна" ситкомында Бекки рөлін ойнаған Алисия Горансонды Кандис рөліне таңдады.

Музыка

Фильмнің оқиғасы АҚШ-тың орталық-батыс аймағындағы ауылдық жерлерде өрнектелетіндіктен, "Boys Don't Cry" саундтрек альбомы кантри, блюз және рок музыкасының жинағынан тұрады. The Cardigans тобының Нейтан Ларсон мен Нина Перссон 1988 жылы Restless Heart тобының "The Bluest Eyes in Texas" әнінің аспаптық нұсқасын жазды, оның вариациясы фильмнің махаббат тақырыбы мен музыкалық сүйемелдемесі ретінде қолданылды. Натан Ларсон орындаған әннің американдық нұсқасы Лана Брэндонды түрмеден босату сахнасында және олардың арасындағы жыныстық көріністердің бірінде фонограмма ретінде ойнатылады. Дегенмен, бұл ән шығарылған саундтрекке енбеген. Lynyrd Skynyrd ("Tuesday's Gone"), Paisley Underground тобы Opal ("She's a Diamond") және The Charlatans ("Codine Blues") әндері де фильмде кездеседі, сондай-ақ басқа әндердің кавер нұсқалары да бар. Саундтрек 1999 жылдың 23 қарашасында Koch Records компаниясы арқылы жарық көрді. "The Bluest Eyes in Texas" әні 2000 жылы Хилари Суэнк "Ең үздік әйел актер" сыйлығын алу үшін сахнаға шыққанда ойнатылды. Бұл ән фильмнің соңғы титрлерінің астында да дыбысталады. Журналист Джанет Маслин фильмнің жеке бастылықты қабылдау туралы екенін айтты, ал бұл өз кезегінде сол жеке бастылыққа тағайындалған тағдырды қабылдауды білдіреді. "Ирлер компаниясында" (1997), "Американдық сұлулық" (1999), "Жеңіс клубы" (1999) және "Американдық психо" (2000) сияқты мыңжылдық басындағы басқа фильмдермен қатар, Винсент Хаусман "Жігіттер жыламайды" фильмінің "еркектіктің дағдарыстағы мәселесін кеңінен зерттейтінін" айтты. Джейсон Вуд бұл фильмнің Патти Дженкинстің "Монстр" (2003) фильмімен бірге "әлеуметтік проблемаларды" зерттейтінін мәлімдеді.

Романтикалық және платондық қарым-қатынастар

Бірнеше ғалым Брэндон мен Лананың қарым-қатынасы, сондай-ақ Брэндонның Джон мен Томмен арақатынасы туралы пікір білдірді. Кэрол Сигел бұл фильмін Ромео мен Джульеттаға ұқсас, екі бақытсыз ғашықтың тақырыптық тұрғыдан бай махаббат оқиғасы деп қарастырды. "Психикалық денсаулықтағы шығармашылық журналында" Джиннел Вероник Агилар Брэндонның фильмде жеке қарым-қатынастар құру қабілеті туралы талқылады. Ол Брэндонның жақын қарым-қатынас құруға ниеттенгенін, бірақ Ланамен жақын болғанға дейін трансгендер екендігіне байланысты бұл мүмкін болмағанын айтты. "Брэндон Ланамен қысқа, бірақ шынайы байланыс орната алса да, ол әлемде жалғыздық сезімін сезінуді жалғастырады. Ол үнемі өзі және басқа трансгендерлердің күш динамикасына байланысты қорқыныш сезінеді. Брэндон қарым-қатынастардың басты парадоксын бастан кешіреді, ол байланысқа ұмтылады; алайда, ол кездесетін нақты қауіптің салдарынан, сол байланысты орната алмайды". Майра Хирд "Халықаралық феминистік саясат журналында" Джон мен Брэндонның еркектіктің екі түрлі және қарама-қарсы үлгісін бейнелейтінін, ал фильмдегі әйел персонаждар Брэндонның нұсқасын Арнольд Шварценеггер мен Джимми Стюартпен салыстырып, жоғары бағалайтынын айтты. "Фильмде Джон көрерменге гетеронормативті еркектіктің стандартты суретін ұсынады. [ ] Осы гегемониялық еркектікке қарсы, Брэндон рыцарлық дәуірдегі еркектікті еске түсіреді". Сонымен қатар, ол Джонның Брэндонның еркектік үлгісінен қорқыныш сезінгенін мәлімдеді. "Батыс қоғамында гендерлік шекаралар өте қатаң сақталады, ал "Балалар жыламайды" фильмі Джон мен Томның Брэндонның еркектік "үлгісін" қаншалықты қауіпті деп санайтынын көрсетеді. Джон Брэндонның еркектерге тән артықшылықтарға қол жеткізуге деген құштарлығына және оның қабілетіне шыдамайды, сондықтан оның реакциясы Брэндонды зорлау арқылы әйел болуға мәжбүрлеу болып табылады."

ЛГБТ-ке қарсы зорлық-зомбылықтың себептері

Басқа түсіндірушілер Брэндонның қанына қосқан күрделі психологиялық себептерді талқылады. Халберштам кісі өлтірудің күрделі себептері және оның трансфобия немесе гомофобия салдарынан болғандығы туралы пікір білдірді: "Қорытындыда Boys [Don't Cry] фильмінде трансгендерлік нысанының екіұштылығы гуманизмнің жалпыадамдық көзқарасына ұшырады, трансгендер ер адам мен оның жақыны лесбиянка болып шығады, ал кісі өлтіру оның орнына қатыгез гомофобиялық ашудың нәтижесі сияқты көрінеді". Эберт бұл фильмді "жалынға тым жақын ұшуға тырысқан бостандық сүйгіш жан туралы қасіретті ән" деп сипаттады.

Өзін-өзі тану және трансгендерлік болмысы

Көптеген ғалымдар фильмдегі кейіпкерлердің жыныстық ролін әртүрлі көрсетуіне тоқталды. Мосс пен Линн Зейвин фильмді "Брэндонның транссексуалдық бейімділіктерін еуфориялық жеңістер сериясы ретінде бейнелейтін" және "оның транссексуалдығына қатысты алаңдаушылық реакцияларының кең ауқымын көрсететін" "жағдай туралы есеп" деп атап, психоаналитикалық талдау жасады. [ ] немесе әйелдер гистериясы туралы емес, әйелдерге деген жеккөрушілік туралы не білдіретінін көрсету үшін". Фильмнің тақырыптарын кеңінен түсіндіре келе, олар былай деп жазды: "Өзінің фильмінде Пирс транссексуалдықтың дәстүрлі емес мәселелерін дәстүрлі повестволық құрылымға енгізеді. Фильмде Брэндон Джеймс Дин, Стив Маккуин және Пол Ньюман сияқты танымал кинодағы жаман жігіттердің шежіресінде орналасқан, алдамшы және әдемі алаяқ ретінде танылады. Осы алдыңғылар сияқты, Брэндонның беделі оның [sic] өзінің жеке басын құрбан етуге дайын болмауынан туындайды. Пирс Брэндонның биологиялық детерминизмге қарсы күресін абыройлы қарсыластың күресі ретінде көрсетеді. Бренда Купер "Critical Studies in Media Communication" журналында фильмді "гетеронормативтілік пен гегемоникалық ерлік орталықтарын әйел ерлігін басым ету және гетеросексуалдық нормалардан ерекшелігін атап өту арқылы құмарлықпен босататын бостандыққа шақырушы повество ретінде қарастыруға болады" деп дәлелдеді. Ол фильмнің американдық Heartland тұжырымын сынап, гетеросексуалдық ерлік пен оның ішкіленген агрессиясы, "әйел ерлігін орталыққа қою" және гендерлік шекараларды бұрмалау арқылы гетеронормативтілікке қарсы шыққанын айтты. Мишель Аарон "Screen" журналында фильмнің негізгі тақырыбы "трансвестизмнің көрінісі" екенін және фильмнің тұтастай алғанда "жасырыну туралы әңгіме" екенін мәлімдеді. Дженифер Эспозито былай деп жазды: "Біз экранда Брэндонның кеудесін байлап, дилдосын жинап, шашын айнада түзегенін көреміз. Оның еркектігі мұқият жоспарланған. Джон мен Том ешқашан еркектікке дайындық жасамайды. Олар бастапқыда-ақ еркек болып келеді". Мелисса Ригни фильм Брэндонды белгілі бір стереотиптерге шектемей, трансгендерлік кейіпкерлердің дәстүрлі бейнелеуіне қарсы тұрғанын айтты. "Жер бетінде, "Boys Don't Cry" гендерді шамадан тыс көрсетуге мүмкіндік беретін сияқты: Брэндон Тинаның кейіпкері әртүрлі түрде – еркек, лесбиянка, трансгендер, транссексуал және гетеросексуал ретінде қарастырылуы мүмкін. [ ] Бұл фильмде әйелдердің ерлігі басты орынға шықса да, фильмде гендерлік заңсыздықтың трансгрессивті әлеуетін лесбияндық шеңберге және повествоға сіңіруге тырысады деп санаймын, бұл Брэндонның гендерлік және сексуалдық артықшылығын азайтады және ақырында жоққа шығарады". Керісінше, Аннабель Уилкокс фильм гендерлік бинарлықты нығайтады деп есептейді, өйткені "Брэндонның денесі осындай риторика мен бейнелеумен белгіленген және трансгендерлік субъектілік, гендерлік және сексуалдық туралы сұрақтарды жабатын "ақиқат" орны деп есептеледі". Ол сондай-ақ көптеген кино сыншылары Брэндонның еркек тұлғасын елемегенін немесе оған қатысты әйел затының атауын қолданғанын атап өтті. Рейчел Сван "Film Quarterly" журналына жазған хатында Брэндонның еркектігі Лананың әйелдігімен салыстырылатынын, осылайша гендерлік бинарлықтың екі жағын көрсетуге тырысылғанын жазды. Сонымен қатар, ол Джон мен Томның Брэндонды зорлағанын оны психологиялық жағынан кастрациялау әрекеті деп қарастырды. Басқа бір мақаласында Халберштам Брэндонның медиадағы бейнесін Билли Типтонмен, трансгендер екені ешкім білмейтін джаз музыкантымен салыстырды. Ол былай деп жазды: "Бір деңгейде Брэндонның тарихы, өзінің ерекшелігіне адал болып, ашық повество болып қалуы керек – FTM транссексуалдық сәйкестігінің тұрақты әңгімесі емес, квирлерді ұрып-соғудың бірегей оқиғасы емес, Американың ауылдық жерлерінің зорлық-зомбылығы туралы ескерту ертегісі емес, квир қауымдастықтарының қалалық ұйымдарына жарнама емес; Билли Типтонның тарихы сияқты, Брэндонның тарихы да трансформация арманына жол береді". Кристин Дандо "еркектік сыртқы кеңістікпен, ал әйелдік – ішкі кеңістікпен байланысты" деп дәлелдеді. Дженнифер Девире Броди фильмде атыс кезінде қаза тапқан мүгедек афроамерикалық Филип Девайнның көрсетілмегені туралы пікір білдірді. "Бәлкім, бұл шешімнің себептерін болжауға болады. Бірақ нәсілшілдік бейнелеу тарихында оның салдары жақсы белгілі. Девайнды сюжеттен жою ақ нәресте әйелдердің денелерін қылмыстың жалғыз құрбандары ретінде көрсетеді; және фильмнің Девайнды құрбан ретінде көрсетуге қабілетсіздігі қара нәресте әрқашан қылмыскер деген мифті мәңгілеп сақтады". Девайн туралы Халберштам былай деп жазды: "Пирс, бәлкім, екі сағатқа жуық фильмге тағы бір қосымша сюжет сыймайды деп ойлаған шығар, бірақ Филип Девайннің тарихы маңызды және Heartland жүрегінде орын алған гендер, нәсіл, сексуалдық және сынып драмасының маңызды бөлігі болып табылады. Нәсіл бұл әңгімеде маңызды емес, көбінесе ақ нәрестелердің Орта Батыс шағын қалаларындағы оқиғаларға қатысты, ал Девайннің тарихын "Boys Don't Cry" фильмінен шығару арқылы Пирс трансгендерлік әңгімелерді нәсіл туралы әңгімелерден бөліп, Девайнның естелігін ұмытылуға тастайды". Ол сондай-ақ оқиға орны визуалды түрде ғана емес, кейіпкерлердің үйлері арқылы да берілгенін айтты. "Фолс-Ситиде трейлерлік аудан болмаса да, Брэндонның қауымдастығы маргиналды жерде орналасқан: Кандас пен Лананың үйлері қаланың шетінде немесе тіпті қаланың сыртында орналасқан сияқты. Толыққанды отбасылар жоқ, тек құрылған отбасы ғана бар. Ерлердің үйі жоқ сияқты, қарым-қатынас немесе физикалық тұрғыдан: ешкімнің отбасы жоқ екені көрсетілмейді". Фильм 1999 жылдың 8 қазанында Нью-Йорк кинофестивалінде көрсетілді және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. "Boys Don't Cry" фильмі Санденс кинофестивалінде эпизодтар түрінде арнайы көрсетілді. Сол кезде фильм әлі "Take It Like a Man" деп аталатын. Фильм 1999 жылдың 22 қазанында АҚШ-та шектеулі көрсетімде шықты, оны Twentieth Century Fox компаниясының тәуелді компаниясы Fox Searchlight Pictures таратты, ол тәуелсіз фильмдерге маманданған. Бастапқыда көптеген көрермендер фильмді өздерінің жанында көрсетілмейтініне қатысты электрондық пошта арқылы Пирске шағымданды, өйткені фильм ел бойынша тек 25 экранда көрсетілді. Алайда, 2000 жылдың наурыз айына қарай бұл сан 200-ге жуықтап жетті. Фильмдің алғашқы аптасында 73 720 доллар табыс әкелді. 2000 жылдың 5 желтоқсанына қарай фильм 2 миллион доллардан астам табыс тапқан. 2000 жылдың мамыр айына қарай АҚШ-тағы жалпы табысы 11 540 607 долларды құрады – өндіріс бюджетінен үш есе көп. Халықаралық аренада фильм 2000 жылдың 2 наурызында Австралияда және 2000 жылдың 9 сәуірінде Ұлыбританияда көрсетілді.

Сыни жауап

Сынықтанушылар «Балалар жыламайды» фильмін шыққаннан кейін жоғары бағалады, көптеген адамдар оны жылдың ең жақсы фильмдерінің бірі деп атады. Бір рецензент фильмді «критикалық нокаут» деп сипаттады, ал The Film Stage журналы Суонктың ойынын «Үздік әйел рөлі» үшін Оскар сыйлығын алған «ең ұлы» рөлдердің бірі деп атады. Сан-Франциско хроникасынан Питер Стэк Суонк, Севиньи, Саарсгард және Секстон III-тің басты рөлдерін жоғары бағалап, «Бұл жылдың ең жақсы актерлік шеберлігі көрсетілген фильмі болуы мүмкін» деп жазды. Онлайн киносыншысы Джеймс Берардинелли фильмге төрт жұлдыздың үш жарым жұлдызын берді, Суонк пен Севиньидің ойынын фильмнің ең үлкен жетістігі деп атады және фильмнің қарқындылығын пойыз апатына теңеді. Берардинелли Суонк «өміріндегі ең жақсы рөлін орындады» деп жазды және «Севиньидің ойыны Суонктікінен дәстүрлі болғанымен, одан кем емес. Ол фильмнің соңғы бөлігінде зұлымдыққа қарсы тепе-теңдікті қамтамасыз етеді». Premiere журналы Суонктың ойынын «Барлық уақыттың 100 ең ұлы рөлінің» бірі деп тізімге енгізді. Фильмді сынға алғандар да болды, олар фильмде Брэндонның бейнесі мен оның іс-әрекеттеріне назар аударды. Time журналының Ричард Корлис фильмнің жағымсыз сыншыларының бірі болды, ол «фильм материалды әлсіретеді. Ол тым салқын: тек мінез-құлық, ешқандай қызулық жоқ» деп жазды. 2007 жылы Premiere журналы фильмді «25 ең қауіпті фильмнің» тізіміне қосты. Купер «Балалар жыламайды» фильмі «бәлкім, өзін-өзі квир режиссер деп атайтын және әйелдердің еркектігі мәселесін көтеретін, сонымен қатар кең аудиторияға жететін және сыншылардың мақтауына және маңызды сыйлықтарға ие болатын жалғыз фильм» деп жазды. Алайда, Mother Jones журналына жазған Ноэль Хоуи, сыншылардың жоғары бағасына қарамастан, өте аз сыншылар фильмнің басты мәнін түсінгенін айтты – Брэндон трансфобияның құрбаны болды. Хоуи былай деді: «Балалар жыламайды» фильміне жазылған сын-пікірлерге үстірт қарасаңыз, көптеген сыншылар фильмді жоғары бағалағанымен, оның басты идеясын түсінбегенін көруге болады: Брэндон Тина өзінің еркек екенін сезінетін биологиялық қыз болған. Көптеген БАҚ Тинаны трансгендерлікке қарсы зұлымдық құрбаны емес, жаңа мыңжылдықтың Йентлісі ретінде көрсетті». Фильмнің кинотеатрларда көрсетілуінен бұрын Лана Тисдел фильмнің продюсерлерін сотқа берді, фильм оны «жалқау, ақ қоқыс және әдепсіз жылан» ретінде бейнелегенін айтты. Тисдел Fox Searchlight компаниясына қарсы сот ісін белгісіз сомаға бітірді. Лананың әпкесі Лесли Тисдел фильмді «өтірік фильм» деп атады.

Марапаттар мен ұсыныстар

Фильм көптеген марапаттарға ие болды, олардың көпшілігі Суонктің ойнаған рөлі үшін берілді. Суонк «Оскар» сыйлығын «Ең үздік әйел актер» номинациясы бойынша жеңіп алды, ал Севиньи «Ең үздік қосымша рөлдегі әйел актер» номинациясына ие болды. Сынға қарамастан, Кевин О'Кифф, Out журналында жариялаған мақаласында Суонктің марапаттау сөзін қорғады; ол: «Суонк батылдығы үшін, актриса ретінде ғана емес, сонымен қатар марапат иегері ретінде де, марапаттау сөздерінің қатарында лайықты орын алады» деді.

Рейтинг және үйдегі ақпарат құралдары

Boys Don't Cry фильмі зорлыққа негітелген суреттемелік көрінісі үшін көп назар аударды. DVD-нің қосымша мүмкіндіктері Кимберли Пирстің түсіндіруімен бірге, Пирс, Суонк және Севиньимен жасалған интервьюлерді қамтитын сахна артындағы материалдарды, сондай-ақ театрлық трейлер мен үш телеарна трейлерін қамтыды. Осы басылым 2009 жылы жаңа мұқабамен қайта шығарылды. Фильм 2011 жылдың 16 ақпанында 20th Century Fox Entertainment және Fox Pathé Europa компанияларының бірлескен өндірісімен Blu-ray форматында жарық көрді.