«Даланың арманы» (1989) фильмі – шаруаның бейсбол алаңын салу арқылы көшпенділерді шақыру туралы әңгіме. Кевин Костнер, Рэй Лиотта басты рөлдерде. Киносы үшін 3 «Оскар» номинациясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1989 жылғы Фил Алден Робинсонның фильмі
1989 film by Phil Alden Robinson
«Түс көрілген алаң» – Фил Алден Робинсонның сценарийін жазып, режиссерлік еткен, канадалық жазушы В. П. Кинселланың 1982 жылғы «Аяқ киімсіз Джо» романы негізінде түсірілген 1989 жылғы американдық спорттық фантастикалық драма. Фильмде Кевин Костнер жүгері егісіне бейсбол алаңын салған шаруа рөлін сомдайды, ол бейсболдың аңыз тұлғаларының көлеңкелерін тартады, олардың ішінде Аяқ киімсіз Джо Джексон (Рэй Лиотта) және «Чикаго Блэк Сокс» командасы бар. Эми Мадиган, Джеймс Эрл Джонс және Берт Ланкастер (оның соңғы фильмдегі рөлі) де түскен. Фильм 1989 жылдың 5 мамырында кең экрандарға шықты. Ол сыншылар тарапынан жағымды баға алды және үш «Оскар» сыйлығына ие болды: «Үздік фильм», «Үздік түпнұсқа музыка» және «Үздік бейімделген сценарий». 2017 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы оны АҚШ Ұлттық кино қорына енгізу үшін таңдады.
Field of Dreams is a 1989 American sports fantasy drama film written and directed by Phil Alden Robinson, based on Canadian novelist W. P. Kinsella's 1982 novel Shoeless Joe. The film stars Kevin Costner as a farmer who builds a baseball field in his cornfield that attracts the ghosts of baseball legends, including Shoeless Joe Jackson (Ray Liotta) and the Chicago Black Sox. Amy Madigan, James Earl Jones and Burt Lancaster (in his final film role) also star. The film was released on May 5, 1989. It received generally positive reviews from critics, and was nominated for three Academy Awards: Best Picture, Best Original Score and Best Adapted Screenplay. In 2017, it was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress.
Сюжет
Рей Кинселла әйелі Эннимен және қызы Каринмен Айова штатының Дайерсвилл қаласында жүгері өсіретін фермада тұрады. Қайтыс болған әкесі Джонмен қарым-қатынасының бұзылуынан қапаланып, Рей бейсбол жанкүйері ретінде есейіп, ештеңеге қол жеткізбей қалудан қорқады. Бір күні кешке ол жүгері өсіретін жерінен өтіп бара жатып, бір адамның: "Егер сен оны салсаң, ол да келеді" деп шыбырдағанын естиді. Ол жүгері бақшасында бейсбол алмасын және ортасында тұрған "Шоулес" Джо Джексонды (нағыз өмірде 1951 жылы қайтыс болған) көреді. Оған сенген Энни оған бейсбол алаңы салу үшін жүгері өнімін бөліп, қаржылай қиындықтарға ұшырауына мүмкіндік береді. Рей алаңға шыққанда Каринге 1919 жылғы "Блэк Сокс" скандалы туралы айтады. Бірнеше ай өткеннен кейін, Рей өзін-өзі күмәндана бастаған кезде, аяқ киімсіз Джо бір кешке қайта пайда болады. Джо Рейден: "Мен тағы да келе аламын ба? Білесіз бе, басқалар да болды. Біз сегіз адам едік". Сонда ол: "Кімге керек болса, соны айта аламын", - дейді. Келесі күні Джо басқа жеті "Блэк Сокс" ойыншысымен бірге оралады. Эннидің ағасы Марк ойыншыларды көре алмайды. Ол ерлі-зайыптыларды банкротқа ұшырайтынын ескертіп, жерлерін сатып алуға ұсыныс жасайды. Сол сәтте дауыс Рейді "азаңның азабын жеңілдетуге" шақырады. Рей мен Энни PTA кездесуіне қатысады, онда ол 1960 жылдардағы даулы автор және белсенді Теренс Маннның кітаптарын тыйым салуға тырысатын адамға қарсы пікір білдіреді. Рей дауыстың Маннға қатысты екенін түсінеді, ол кейіпкерлерінің бірін "Джон Кинселла" деп атады және бірде Бруклин Доджерс командасында ойнау туралы балалық арманы бар екенін мойындады. Сол түні, Рей мен Энни Рей мен Маннның Фенвей паркіне бірге ойынға қатысқаны туралы бірдей түстер көргеннен кейін, Рей оны іздеу үшін Бостонға барады. Бір ойынға қатысуға келіседі. Сол жерде Рей "қашықтықты көруге" шақыратын дауысты естиді, ал 1922 жылы Нью-Йорк гиганттары үшін бір ойын ойнаған, бірақ ешқашан соққы бермеген Арчи "Мунлайт" Грэмнің статистикасын көрді. Манн дауысты естігенін және есеп тақтасын көргенін мойындады. Олар Чишолмға (Миннесота штаты) барады, онда дәрігер болған Грэмнің бірнеше жыл бұрын қайтыс болғанын біледі. Рей Грэмді зерттейді, оның некрологында сүйікті және қайырымды дәрігер болғаны айтылған, бірақ оның бейсбол карьерасы туралы ештеңе айтылмаған. Рей кенеттен 1972 жылы өзін табады және қарт Грэмді кездестіреді, ол өмірдегі міндетін спорт емес, медицина деп санайды және Рейдің бейсбол алаңына барудан бас тартады. Айоваға қайтып бара жатқанда, Рей мен Манн Арчи Грэм есімді жас автостопшыны алады, ол бейсбол командасын іздеп жүр. Кейінірек Рей Маннға әкесі бейсболшы болуды армандағанын, содан кейін оны спортпен айналысуға мәжбүрлеуге тырысқанын айтады. 14 жасында, Маннның бір кітабын оқығаннан кейін, Рей әкесімен ауызша ойнауды тоқтатты, ал Джонды мазақтап: "Ол [Джо] қаһарманы қылмыскер болған адамды ешқашан құрметтей алмайды" деп айтқаннан кейін олар алыстады. Ол атасының қайтыс болғанына қатты өкінетінін айтады. Олар қозғалыс жалғастыра отырып, Манн мен Рей алаңның құрылуын мойындайды, ал Джоны қайтарып әкелу - Рейдің әкесімен болған қарым-қатынасы үшін өкініш. Фермаға келген соң, олар 1920-жылдардың әртүрлі жұлдызды ойыншыларының екінші команданы шығарып жатқанын көреді. Ойын аяқталып, Грэм ақыры шайқасқа шығады. Келесі күні таңертең Марк Рейден ферманы сатуды талап етеді, әйтпесе банк оны иемденіп алады. Карин адамдар футбол ойынын көру үшін ақша төлейді деп сендіреді. Манн бұған келісіп, балалық шақтағы кінәсіздігін қайтадан сезіну үшін "адамдар келеді" дейді. Рей мен Марк қақтығысып, Каринді көпірден құлатып жіберді. Ол өзінің қашып кеткеннен кейін қайтып келе алмайтынын білгенімен, қызды хот-догпен тұншығып қалудан құтқарады. Ол Рейді ешқашан өкінбейді деп сендіреді. Ол жүгері өрісіне қарай бет алған кезде, оны басқа ойыншылар мақтады, ал жүгері өрісіне жоғалып кетуден бұрын, Аяқ киімсіз Джо: "Эй, жаңадан келген! "Грехам тоқтап, аяқкиімсіз Джоға бұрылады, ол оған: "Сен жақсы болдың" дейді. Доктор Грэмнің көзіне жас келіп, күлімсірейді, жүгеріге қарай бұрылады да, оның ішіне сіңіп кетеді. Кенеттен Марк та ойыншыларды көріп, Рейді ферманы ұстауға шақырады. Аяқ киімсіз Джо Маннды жүгері бағына кіруге шақырады, ал Манн оған жоғалады. Рей шақырылмағанына ашуланады, бірақ Джо оны үгіттейді, үй тақтасындағы ұстауға қарап: "Егер сіз оны салсаңыз, ол келеді" дейді. Қақпашы маскасын алып тастағанда, Рей оны әкесі Джон ретінде т...
Ray Kinsella lives with his wife, Annie, and daughter, Karin, on their corn farm in Dyersville, Iowa. Troubled by his broken relationship with his late father John, a devoted baseball fan, Ray fears growing old without achieving anything. While walking through his cornfield one evening, he hears a voice whispering, "If you build it, he will come." He sees a vision of a baseball diamond in the cornfield and "Shoeless" Joe Jackson (who in real life died in 1951) standing in the middle. Believing in him, Annie lets him plow under part of their corn crop to build a baseball field, at risk of financial hardship. As Ray builds the field, he tells Karin about the 1919 Black Sox Scandal. Several months pass until, just as Ray is beginning to doubt himself, Shoeless Joe reappears one evening. Joe asks Ray, "Can I come back again? There were others, you know? There were eight of us." Ray replies, "Any time; they're all welcome here". The next day, Joe returns with the seven other Black Sox players. Annie's brother, Mark, cannot see the players. He warns the couple they are going bankrupt and offers to buy their land. The voice, meanwhile, urges Ray to "ease his pain." Ray and Annie attend a PTA meeting, where she argues against someone who is trying to ban books by Terence Mann, a controversial author and activist from the 1960s. Ray deduces the voice was referring to Mann, who had named one of his characters "John Kinsella" and had once professed a childhood dream of playing for the Brooklyn Dodgers. That night, after Ray and Annie have identical dreams about Ray and Mann attending a game together at Fenway Park, Ray drives to Boston to find him. Mann, who has become a disenchanted recluse, agrees to attend one game. There Ray hears the voice urging him to "go the distance", seeing statistics on the scoreboard for Archie "Moonlight" Graham, who played in one game for the New York Giants in 1922 but never got to bat. Mann also admits to hearing the voice and seeing the scoreboard. The pair drive to Chisholm, Minnesota, and learn that Graham, who became a physician, had died years earlier. Ray researches Graham, whose obituary said he was a beloved and charitable doctor, but makes no mention of his baseball career. Ray suddenly finds himself in 1972, and meets an elderly Graham, who feels his calling in life is medicine, not sports, and declines to visit Ray's baseball field. During the drive back to Iowa, Ray and Mann pick up a young hitchhiker named Archie Graham, who is looking for a baseball team to join. Ray later tells Mann that his father dreamed of being a baseball player, then tried to make him pick up the sport instead. At 14, after reading one of Mann's books, Ray stopped playing catch with his father, and they became estranged after he mocked John, saying "[he] could never respect a man whose hero [Joe] was a criminal." Ray admits that his greatest regret is that his father died before they could reconcile. As they continue the drive, Mann and Ray acknowledge the building of the field, and bringing Joe back, is Ray's penance for the estrangement with his father. Arriving at the farm, they see various all star players of the 1920s have arrived, fielding a second team. A game is played and Graham finally gets his turn at bat. The next morning, Mark returns, demanding that Ray sell the farm or the bank will foreclose on him. Karin insists that people will pay to watch the ballgames. Mann agrees, saying that "people will come" to relive their childhood innocence. Ray and Mark scuffle, accidentally knocking Karin off the bleachers. despite knowing he will be unable to return after stepping off the saves her from choking on a hot dog. Having become old Doc Graham again, he reassures Ray that he has no regrets. As he heads back toward the cornfield, he is commended by the other players, and before he can disappear into the corn, Shoeless Joe calls out, "Hey, rookie! ", Graham stops and turns to Shoeless Joe, who tells him, "You were good." Doc Graham's eyes shine with tears before he smiles, turns back toward the corn, and disappears into it. Suddenly, Mark too can see the players and urges Ray to keep the farm. Shoeless Joe invites Mann to enter the corn, and Mann disappears into it. Ray is angry at not being invited but Joe rebukes him, glancing towards the catcher at home plate, saying, "If you build it, he will come." When the catcher removes his mask, Ray recognizes him as his father, John, as a young man. Ray and Annie then understand that "ease his pain" and "go the distance" both refer to his father. Ray says to Shoeless Joe, "It was you" [the voice], but Joe replies, "No Ray, it was you". Ray introduces John to his wife and daughter, without acknowledging him as his father. Later, as evening falls, John says goodnight to Ray and they shake hands. As John is walking despondently towards the cornfield, Ray calls out, "Hey Dad you wanna have a catch?". John gladly accepts as hundreds of cars are seen approaching the field, fulfilling the prophecy that people will come to the field to watch baseball.
Актерлік құрам
Сонымен қатар, фильмнің шығуына төрт ай бұрын қайтыс болған Энн Сеймур, Рей мен Маннға көмектесетін мейірімді Чисхолм баспагері рөлінде соңғы рет түскен. Фильм шыққаннан бері, фильм бойында Реймен сөйлейтін "Дауыс" иесінің кім екені анықталған жоқ. Кейбіреулер бұл Костнер немесе Лиотта деп есептейді, бірақ кітап авторы В. П. Кинселлаға оған Эд Харрис (Мадиганның күйеуі) деп айтылған. Содан кейін Мэтт Деймон мен Бен Аффлек жасөспірім шақта Фенвей Парк көрінесінде массовкада болды.
In addition, Anne Seymour, who died four months before the film's release, makes her final film appearance as the kindly Chisholm publisher who helps Ray and Mann. The identity of the actor who provided "The Voice", who speaks to Ray throughout the film, has remained unconfirmed since the film's release. Some believe it is Costner or Liotta, but the book's author W. P. Kinsella said he was told it was Ed Harris (Madigan's husband). Then teenagers Matt Damon and Ben Affleck were extras in the Fenway Park scene.
Өндіріс
XX ғасыр Фокс атқарушысы Сара Коллетон 1980-жылдардың басында «Аяқсыз Джо» романын алғаш тауып, оны экранға түсіру құқығын сатып алды. Коллетон бұл жобаны продюсерлер Лоренс және Чарльз Гордонмен бірге дамытты. Лоренс Гордон 20th Century Fox компаниясында жұмыс істеді, кейде оның президенті болып та қызмет етті, және жиі айтатын: кітапты фильмге бейімдеу керек. Бірақ студия жобаның тым сыршыл және коммерциялық емес деп есептегендіктен, ұсынысты үнемі қабылдамай келді. Fox компаниясының өндіріс жетекшісі Скотт Рудин ақырында қолдауын кері алып, «Түс көрілген алаң» жобасын тоқтатты.
Twentieth Century Fox executive Sara Colleton first discovered and optioned Shoeless Joe in early 1980s. Colleton developed the project with producers Lawrence and Charles Gordon. Lawrence Gordon worked for 20th Century Fox, part of the time as its president, and repeatedly mentioned that the book should be adapted into a film, but the studio always turned down the suggestion because they felt the project was too esoteric and noncommercial—Fox’s Production Chief, Scott Rudin, eventually withdrew his support and put Field of Dreams into turnaround.
Кастинг
Робинсон мен продюсерлер бастапқыда Кевин Костнерді Рей Кинселла рөліне қарастырмады, өйткені олар оның «Буль Дурхамнан» кейін тағы бір бейсбол фильміне түсуге құштар болмайды деп ойлады. Рей рөлі алғаш Том Хэнкске ұсылды, бірақ ол бас тартты. Дегенмен, ол сценарийді оқып, жобаға қызығушылық танытты және бұл фильмнің «біздің ұрпақтың «Ақылға сыймас өмір» фильмі болатынын» айтты. Робинсонның режиссерлік дебюті «In the Mood» коммерциялық сәтсіздікке ұшырағандықтан, Костнер оған өндіріс жөнінде көмектесетінін мәлімдеді. Кітапта Рей іздеген жазушы – нағыз жазушы Дж.Д.Сэлинджер еді. Сэлинджер өзінің атын пайдаланған жағдайда сотқа беріп қоятынымен қорқытқан соң, Робинсон кейіпкерді усақ-түйекке көңіл бөлмейтін Теренс Манн ретінде қайта жазды. Ол Джеймс Эрл Джонс туралы ойлап жазды, себебі Рейдің мұндай алып адамды құрылыққа апаруға тырысқанын көру қызықты болады деп ойлады. Робинсон бастапқыда «Аяқ киімсіз Джо Джексонды» 40 жасқа жуық актер ойнайды деп жоспарлаған, ол Костнерден үлкен болып, оның әкесінің орнына келе алатын адам болуы керек еді. Рей Лиотта бұл талапқа сай келмеді, бірақ Робинсон оның рөлді жақсы орындайтынын ойлады, өйткені ол кейіпкерде Робинсон қалаған «қауіп сезімі» мен екіұштылықты сезіндірді. «Айшықты Грэм» рөлі Джеймс Стюартқа ұсылды, бірақ ол бас тартты. Бёрт Ланкастер бастапқыда «Мунлайт Грэм» рөлінен бас тартқан еді, бірақ бейсбол жанкүйері болған досы оған фильмде жұмыс істеу керектігін айтқаннан кейін пікірін өзгертті.
Robinson and the producers did not originally consider Kevin Costner for the part of Ray Kinsella because they did not think that he would want to follow Bull Durham with another baseball film. The role of Ray was first offered to Tom Hanks but he turned it down. He did, however, end up reading the script and became interested in the project, stating that he felt it would be "this generation's It's a Wonderful Life". Since Robinson's directing debut In the Mood had been a commercial failure, Costner also said that he would help him with the production. Amy Madigan, a fan of the book, joined the cast as Ray's wife, Annie. In the book, the writer Ray seeks out is real life author J. D. Salinger. When Salinger threatened the production with a lawsuit if his name was used, Robinson decided to rewrite the character as reclusive Terence Mann. He wrote with James Earl Jones in mind because he thought it would be fun to see Ray trying to kidnap such a big man. Robinson had originally envisioned Shoeless Joe Jackson as being played by an actor in his 40s, someone who would be older than Costner and who could thereby act as a father surrogate. Ray Liotta did not fit that criterion, but Robinson thought he would be a better fit for the part because he had the "sense of danger" and ambiguity which Robinson wanted in the character. The role of Moonlight Graham was offered to James Stewart but he turned it down. Burt Lancaster had originally turned down the part of Moonlight Graham, but changed his mind after a friend, who was also a baseball fan, told him that he had to work on the film.
Түсірілім
Фильм түсірілімі 1988 жылдың 25 мамырында басталды. Түсірілім кестесі Костнердің мүмкіндіктеріне сәйкес жасалды, себебі ол тамыз айында «Кек алу» фильмін түсіруге кететін. Ауа райының қолайсыздығы мен басқа да уақыт шектеулерінен басқа, түсірілім аптасына алты күн жүргізілді. Киношылар отырғызған жүгерінің өсуі күтпегендей баяу болғандықтан, алдымен интерьерлік көріністер түсірілді. Жүгеріні Костнердің бойына жеткізу үшін суару қажет болды. Негізгі түсірілім орындары Айова штатының Дубук округінде орналасты; Дайерсвилл маңындағы шаруашылық Кинселла үйі ретінде пайдаланылды, ал Дубуктегі бос қойма түрлі интерьерлік декорациялар салу үшін қолданылды. Иллинойс штатындағы Галена қаласы Айшықты Грэмнің Миннесота штатындағы Чизхолм қаласының орнында болды. Робинсон жеткілікті бюджетке, сондай-ақ қалаған актерлер мен түсірілім тобына ие болғанына қарамастан, түсірілім барысында үнемі шиеленісіп, депрессияға түсті. Ол өзін ерекше фильм жасау үшін тым көп қысым сезінді және түпнұсқа романға лайықты келмейтінінен қорықты. Лоренс Гордон оны түсірілген фильмнің тиімді болатынына көндірді. Дайерсвиллде жарық өшіріліп, жергілікті актерлар өз көліктерін алаңға айдап әкелді. Көлік жүргізушілерге қозғалыс иллюзиясын жасау үшін, алыс және жақын жарықтарды үнемі ауыстыру тапсырылды.
Filming began on May 25, 1988. The shooting schedule was built around Costner's availability because he would be leaving in August to film Revenge. Except for some weather delays and other time constraints, production rolled six days a week. The interior scenes were the first ones shot because the cornfield planted by the filmmakers was taking too long to grow. Irrigation had to be used to quickly grow the corn to Costner's height. Primary shot locations were in Dubuque County, Iowa; a farm near Dyersville was used for the Kinsella home; an empty warehouse in Dubuque was used to build various interior sets. Galena, Illinois, served as Moonlight Graham's Chisholm, Minnesota. Robinson, despite having a sufficient budget as well as the cast and crew he wanted, constantly felt tense and depressed during filming. He felt that he was under too much pressure to create an outstanding film, and that he was not doing justice to the original novel. Lawrence Gordon convinced him that the end product would be effective. Dyersville was then blacked out and local extras drove their vehicles to the field. In order to give the illusion of movement, the drivers were instructed to continuously switch between their low and high beams.
Тарихи байланыстар
Бёрт Ланкастер мен Фрэнк Уэйли сомдаған Арчибальд "Мұнлайт" Грэм кейіпкері, сол аттас бейсболшының өмірінен алынған. Оның кейіпкері көбінесе шынайы өмірге сәйкес келеді, бірақ көркемдік мақсаттармен бірнеше деректі өзгерістер енгізілген. Мысалы, нағыз Грэмнің жоғары лигадағы жалғыз ойыны 1922 жылғы маусымның соңында емес, 1905 жылдың маусым айында өткен. Нағыз Грэм фильмде көрсетілгендей 1972 жылы емес, 1965 жылы қайтыс болды. Фильмде Теренс Манн Грэм туралы көптеген адамдармен сұхбаттасады. DVD-дегі қосымша мәліметтерде оған берілген фактілердің нағыз адам туралы жазылған мақалалардан алынғаны айтылады.
The character played by Burt Lancaster and Frank Whaley, Archibald "Moonlight" Graham, is based on an actual baseball player with the same name. His character is largely true to life except for a few factual liberties taken for artistic reasons. For instance, the real Graham's lone major league game occurred in June 1905, rather than on the final day of the 1922 season. The real Graham died in 1965, as opposed to 1972 as the film depicts. In the film, Terence Mann interviews a number of people about Graham. The DVD special points out that the facts they gave him were taken from articles written about the real man.
Шығару
Көрікті фильм "Field of Dreams" 1989 жылғы 21 сәуірде АҚШ-та кеңінен көрсетіле бастайды. Фильм бастапқыда тек бірнеше кинотеатрда көрсетілді, содан кейін жазғы маусымның табысты фильмдерінің қатарында болу үшін экрандар саны біртіндеп артты. Нәтижесінде, ол желтоқсан айына дейін көрсетілді.
Universal scheduled Field of Dreams to open in the U. S. on April 21, 1989. The film debuted in just a few theaters and was gradually released to more screens so that it would have a spot among the summer blockbusters. It ended up playing until December.
Қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильмнің мақұлдау рейтингі 65 рецензия негізінде 88% құрайды, орташа рейтингі 8.00/10. Сайттың сыншыларының пікірі: "Field of Dreams – сезімтал фильм, бірақ бұл жағымды ерекшелік; ол ертегі, бейсбол және отбасылық бірлестіктің керемет үйлесімі". Metacritic сайтында фильмге 18 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкаладан 57 бал берілді, бұл "аралас немесе орташа пікірлер" дегенді көрсетеді. CinemaScore сауалнамасы бойынша көрермендер фильмге A+ – F шкаласы бойынша орташа "A" бағасын қойды.
On Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 88% based on 65 reviews, with an average rating of 8.00/10. The website's critics consensus reads: "Field of Dreams is sentimental, but in the best way; it's a mix of fairy tale, baseball, and family togetherness." On Metacritic the film has a weighted average score of 57 out of 100, based on 18 critics, indicating "mixed or average reviews". Audiences surveyed by CinemaScore gave the film an average grade of "A" on scale of A+ to F.
Роджер Эберт фильмге ең жоғары – төрт жұлдыз берді, оның амбициясын жоғары бағалады: "Бұл фильмді Фрэнк Капра түсіргендей, ал Джеймс Стюарт армандар туралы фильмде ойнағандай". "Нью-Йорк Таймс" газетінің журналисі Карин Джеймс: "Осылай ақылмен жазылған, әдемі түсірілген, керемет ойнатылған фильм, сезімталдықты шынайы сезімге айналдырудың көзі тірілмейтін мүмкін емес тәсілін көрсетеді", – деп жазды. "The Hollywood Reporter" журналының Дуэн Байрдж Костнердің актерлік шеберлігін мақтап, оның "Dreams-ті жиі механикалық эстетикалық қарқынынан асырып түсетін, допқа назар салған құштарлығы" деп бағалады. Variety журналы фильмге аралас пікір берді: "Сценарийде афоризмдер мен артық сезімталдық болғанына қарамастан, Field of Dreams бейсбол идеясының ең таза мәніне толы арманды көңіл-күйді сақтайды". Rolling Stone журналынан Питер Траверс фильмді сынап, былай деп жазды: "Шындығында, мен де бірдеңелерді естіп қалдым. Джонс бейсболдың "Америкада бұрынғыдай жақсы болатын нәрсенің символы" екендігі туралы кешірілмейтіндей сөз сөйлеп жатқанда, мен "Егер ол сөйлей берсе, мен кетемін" деген сөздерді естідім". Бұрынғы АҚШ президенті Джордж Буш бұл фильмді өзінің сүйікті фильмі деп атады.
Roger Ebert awarded the film a perfect four stars, admiring its ambition: "This is the kind of movie Frank Capra might have directed, and James Stewart might have starred in—a movie about dreams." Caryn James of The New York Times wrote: "A work so smartly written, so beautifully filmed, so perfectly acted, that it does the almost impossible trick of turning sentimentality into true emotion." Duane Byrge of The Hollywood Reporter praised Costner for his performance, writing that it was his "eye on the ball exuberance that carries Dreams past its often mechanical aesthetic paces." Variety gave the film a mixed review: "In spite of a script hobbled with cloying aphorisms and shameless sentimentality, Field of Dreams sustains a dreamy mood in which the idea of baseball is distilled to its purest essence." Peter Travers at Rolling Stone panned the film, and wrote: "To be honest, I started hearing things, too. Just when Jones was delivering an inexcusably sappy speech about baseball being "a symbol of all that was once good in America," I heard the words "If he keeps talking, I'm walking."" Former U. S. president George W. Bush named the film as his favorite.
Үй медиасы
Фильм 1989 жылы VHS форматында жарық көрді. Кейін 1998 жылдың 29 сәуірінде DVD форматында шықты. 2011 жылдың 13 наурызында Blu-ray форматында жарық көрді.
The film was released on VHS in 1989. It was later released on DVD on April 29, 1998. It was released on Blu ray on March 13, 2011.
Мұра
Фильм үшін салынған бейсбол алаңы туристік орын ретінде сақталып келеді. Фильм түсірілгеннен кейінгі алғашқы жылы фермер Аль Амескамп өзінің жерінде жүгері өсірді, бірақ келесі жылы егістігінің бір бөлігін қалпына келтіріп, сувенирлік дүкен ашты. Фермер Дон Лансинг өзінің жерін туристік мақсатта пайдалануды жалғастырды. 2010 жылдың шілдесінде "Field" фермасы сатылымға қойылды. 2011 жылдың 31 қазанында ол Go The Distance Baseball, LLC компаниясына құпия сомаға, шамамен 5,4 миллион долларға сатылды. 2021 жылы MLB-нің тәжірибелі ойыншысы Фрэнк Томас басым үлесіне ие болды.
The ballpark that was built for the movie is maintained as a tourist attraction. The first year after shooting the film, farm owner Al Ameskamp again grew corn on his property, but then restored his portion of the field the next year and added a souvenir shop. Farmer Don Lansing maintained his property as a tourist destination. In July 2010, the farm containing the "Field" was listed for sale. It was sold on October 31, 2011, to Go The Distance Baseball, LLC for an undisclosed fee, believed to be around $5.4 million. In 2021, MLB veteran Frank Thomas became the majority owner.
МЛБ армандар алаңында
2019 жылы Үлкен бейсбол лигасы 2020 жылдың 13 тамызында Дайерсвилл алаңында Чикаго Уайт Сокс пен Нью-Йорк Янкис арасындағы бейтарап алаңдағы ресми маусымдық ойын өткізілетінін жариялады. 8000 орындық алаң бастапқы алаңға жақын орналасқан болады, екеуі де жолмен қосылатын болады. Алаң «Ақ Сокс» командасының бұрынғы алаңы, «Комиски Парк» (1910–1990) үлгісінде салынды. 2020 жылдың шілдесінде COVID-19 пандемиясының салдарынан 2020 жылғы Үлкен бейсбол лигасы маусымы қысқартылғандықтан, «Уайт Сокс» командасы «Янкис» орнына «Сент-Луис Кардиналс» командасымен ойнайтыны хабарланды. 2020 жылдың 3 тамызында Үлкен бейсбол лигасы логистикалық мәселелерге байланысты 2020 жылғы ойынның күшін жойғанын мәлімдеді. Ойын ақыры 2021 жылдың 12 тамызында «Ақ Сокс» пен «Янкис» командаларының бастапқы жарияланған кездесуімен өтті. Ойынға дейін Кевин Костнер жүгері егістігінен шығып, алаңға келді, одан кейін екі команданың ойыншылары мен бас жаттықтырушылары да келді. Алаңдағы ескі микрофонға Костнер: «Бұл жұмақ па? Иә, осылай», – деді. «Уайт Сокс» командасы «Янкис» командасын 9:8 есебімен жеңді, Тим Андерсон 9-шы иннингтің соңында хоум-ран соғып, «Янкис» командасы бұл иннингтің басында төрт ұпай жинап, 8:7 есебімен көшбасшылыққа шыққаннан кейін. 2022 жылғы маусымда тағы бір «Field of Dreams» ойыны 11 тамызда өтті. Онда 1919 жылғы әлем чемпионатына қатысқан «Цинциннати Редс» (сол кезде «Black Sox» жанжалынан зардап шеккен «Ақ Сокс» командасын жеңген) «Чикаго Кабс» командасымен кездесті, нәтижесінде «Кабс» 4:2 есебімен жеңіске жетті. Бұл жолы фильмге сілтеме жасап, Кен Гриффи-младший ойынға дейін әкесі Кен Гриффи-старшыдан доп тастауға рұқсат сұрады. «Редс» командасы үшін ойнаған және «Сиэтл Маринерс» командасы үшін бірге ойнаған Гриффилерге әкелер мен ұлдары (және қыздары) қосылып, доп тастады. Содан кейін «Кабс» және «Редс» командалары орталық алаңнан тыс жүгері егістігінен шықты, сонымен қатар екі команданың да атынан Ұлттық Бейсбол Даңқы залының бірнеше өкілдері келді: «Редс» командасынан ұстаушы Джонни Бенч және шортстоп Барри Ларкин, ал «Кабс» командасынан екінші база ойыншысы Райн Сэндберг, аутфильдер Андре Доусон, питчер Фергюсон Дженкинс және сол жақ ойыншы Билли Уильямс. Дженкинс сондай-ақ Бенчке салтанатты алғашқы допты тастады.
In 2019, Major League Baseball announced that it would hold a neutral site regular season game between the Chicago White Sox and New York Yankees at the Dyersville site on August 13, 2020, playing on an 8,000 seat field constructed adjacent to the original, with a pathway connecting the two. The field would be modeled after the White Sox's former field, Comiskey Park (1910–1990). In July 2020, because of the shortened 2020 Major League Baseball season due to the COVID 19 pandemic, it was announced that the White Sox would be playing the St. Louis Cardinals instead of the Yankees. On August 3, 2020, Major League Baseball announced that the 2020 game was cancelled due to logistics. The game was finally held on the field on August 12, 2021, with the originally announced matchup of the White Sox and Yankees. In the pre game show, Kevin Costner emerged from the cornfield onto the outfield, followed by the players and managers from both teams. At the old fashioned microphone in the diamond, Costner said, "Is this heaven? Yes, it is." The White Sox beat the Yankees 9–8, following a walk off home run in the bottom of the 9th inning by Tim Anderson, after the Yankees had scored four runs in the top of the inning to take an 8–7 lead. A second Field of Dreams game was played during the 2022 season on August 11 with the Cincinnati Reds – who beat the White Sox in the 1919 World Series that was marred by the Black Sox Scandal – facing the Chicago Cubs, with the Cubs winning 4–2. This time, the movie was referenced in the pregame ceremonies by Ken Griffey Jr. asking his father Ken Griffey Sr. if he wanted to play catch. Both Griffeys – who played for the Reds and also played together for the Seattle Mariners – were joined first by fathers and sons (and daughters) also playing catch. The Cubs and Reds then also entered from the cornfield beyond centerfield along with multiple National Baseball Hall of Fame members representing both teams – catcher Johnny Bench and shortstop Barry Larkin for the Reds along with second baseman Ryne Sandberg, outfielder Andre Dawson, pitcher Ferguson Jenkins and left fielder Billy Williams for the Cubs. Jenkins also threw the ceremonial first pitch to Bench.
Теледидар сериалының ұсынысы
2021 жылдың тамызында фильмді телесериал ретінде қайта түсіру жоспарлары жарияланды, оны Лоуренс Гордон өндіріске алып, Майкл Шур жазбақ болған, бұл жоба Peacock арнасы үшін көзделіпті. 2022 жылдың маусым айында жоба Peacock арнасында ілгерілемегені және Universal Television оны басқа арналарға ұсынып бастағаны белгілі болды.
In August 2021, plans were announced to remake the film as a television series, produced by Lawrence Gordon and written by Michael Schur, for Peacock. In June 2022, it was revealed it was no longer moving forward at Peacock and Universal Television had begun shopping the project elsewhere.