Кіріспе

Джесси Холман Джонс (5 сәуір 1874 – 1 маусым 1956) – американдық демократ саясаткер және кәсіпкер. Джонс он төрт жасында Теннессидегі темекі фабрикасын басқарса, он тоғыз жасында ағасының ағаш кесетін орнын басқарды. Бес жылдан кейін, ағасы М.Т. Джонс қайтыс болған соң, ол ағасының мүлкін басқару үшін Хьюстонға көшіп келді және ағаш кесетін компания ашты, ол тез өркендеді. Осы кезеңде Джесси жеке бизнесін – Оңтүстік Техас ағаш компаниясын құрды. Ол жылжымайтын мүлік, коммерциялық құрылыс және банк ісіне де қадам басты. Оның Хьюстондағы коммерциялық құрылыс жобаларына орта және жоғары қабатты ғимараттар, қонақүйлер мен пәтерлер, сондай-ақ кинотеатрлар кірді. 1926 жылы ол «Хьюстон Хроникл» газетінің 50 пайызына иелік етіп, газеттің үйі болған Фостер ғимаратын салдырды. Джонстың қоғамдық және саяси өмірге қатысуы Хьюстон порты мен Хьюстон кеме каналынан басталды. Ол жергілікті банкирлер тобын мемлекеттік облигацияларды сатып алуға жетекшілік етті, кейін Хьюстон порты басқармасының төрағасы болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскерилерге көмек көрсету үшін ол Америка Қызыл Кресі атынан жергілікті қайырымдылық шараларын ұйымдастырды. Президент Уилсон Джонсты Америка Қызыл Кресінің бір бөлімін басқаруға тағайындады, ол 1917-1919 жылдар аралығында бұл міндетті атқарды. 1928 жылы ол Хьюстонның 1928 жылғы Демократиялық Ұлттық конвенцияны қабылдауға ұсынысын бастап, ұйымдастырды. Джонстың ең маңызды рөлі – 1932-1939 жылдардағы Қайта құру қаржы корпорациясы (ҚҚК) федералдық агенттігінде болды. Бұл агенттік Герберт Гувер әкімшілігінде құрылған, Ұлы депрессиямен күресуде және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өнеркәсіптің кеңеюін қаржыландыруда маңызды рөл атқарды. Гувер Джонсты алғаш рет басқармаға тағайындағаннан кейін, президент Франклин Д. Рузвельт ҚҚК-ның өкілеттіктерін кеңейтіп, 1933 жылы Джонсты төраға етіп тағайындады. Джонс 50 миллиард АҚШ долларын жұмсауды басқарды, әсіресе теміржолдарды қаржыландыру және қару-жарақ зауыттарын салуға бағытталды. 1940-1945 жылдары ол АҚШ сауда министрі қызметін атқарды, бұл қызметін ҚҚК төрағалығымен бірге атқарды. Осы федералдық лауазымдардың біріктірілген өкілеттігімен Джонс елдегі екінші ең беделді адам болды, бұл Рузвельттің оған берген «Иисус Джонс» лақап атымен расталды. Вашингтондағы қызметтен кейін Джесси мен Мэри Джонс қайырымдылыққа белсенді түрде араласты, 1937 жылы құрылған Хьюстон қоры арқылы жұмыс істеді. Олардың қайырымдылықтарының көп бөлігі Техас штатына бағытталған болса да, бір бөлігі Теннесси мен Массачусетс штаттарына да жетті. Олардың қайырымдылықтарының көп бөлігі білім беру саласына жұмсалды, соның ішінде Техас Оңтүстік университетінің бизнес мектебіне және Райс университетінің Джонс колледжіне үлкен қаржылай көмек көрсетілді. Алайда, олар ауруханалар мен өнер саласына да елеулі үлес қосты. Хьюстондағы көптеген ғимараттар Джесси Джонстың есімімен аталады, оның ішінде Хьюстонның орталық қаласында орналасқан Джонс залы музыкалық орын да бар.

Отбасы тарихы және ерте өмір

Джесси Х. Джонс 1650 жылдары Солтүстік Америкада Вирджинияны алғашқы қоныс еткен Уэльс ата-бабаларынан тараған. Олар онда қысқа ғана уақыт тұрғаннан кейін Солтүстік Каролинадағы Чован өзеніне көшіп, кем дегенде бір ғасыр бойы сонда қалды. 1774 жылы Илай Джонс пен оның бір бауыры батысқа бет алып, ақырында қазіргі Теннесси штатының Робертсон округіне жетті. Илайдың ұлы Уильям онда фермер болып орнықты және көрші фермердің қызы Лора Анна Холманға үйленді. Ферма отбасының барлық қажеттіліктерін қамтамасыз етуге және ішінара өз күштерімен, ішінара құлдардың еңбегімен сатылатын темекі өсіруге жеткілікті болды. Джесси Холман Джонс 1874 жылдың 5 сәуірінде Уильям мен Лора Джонстың отбасында дүниеге келді, ол бес баланың төртіншісі болды. Сэдли Плейс – оның балалық шағының үйі. 1883 жылы Джонс отбасы, ішінде тәте Нэнси мен жеті баласымен бірге Даллас, Техасқа көшіп келді, себебі Уильям ағасы Мартин Тилтон "М.Т." Джонстың сәтті ағаш өнеркәсібіне қосылғысы келді. Бірнеше жыл бұрын М.Т. Иллинойс штатында тоқтағаннан кейін отбасын Терелл, Техасқа көшірген болатын. Тәте Нэнси Далласта қалды және балаларды жергілікті мемлекеттік мектептерге берді, ал Уильям Тереллге көшіп, М.Т. Джонс ағаш компаниясын басқарды және фирманың Солтүстік-Шығыс Техастағы басқа ағаш қоймаларын қарады. Бұл М.Т.-ге Оңтүстік-Шығыс Техастағы орман алқаптарына және басқа мүдделеріне жақындауға мүмкіндік берді. Алайда Уильям екі жыл ғана тұрды және үлкен отбасымен Робертсон округіне оралды, онда ол жұмыс істеуге жаңа ферма сатып алды. Осылайша Джесси он екі жасында Теннессиге қайта келді. Уильям Джонстың жаңа иелігінде 600 акр жер болды, ал әкесі үлкен отбасын сыйдыру үшін он бөлмелі кең кірпіш үй салды. Бір биографтың айтуынша, бұл үй "Нэшвилльдің сыртындағы ең әдемі үй" болған. Кейін Джесси отбасылық ферманың мол өнім бергенін, барлық маусымға ет пен өнімнің жеткілікті болғанын еске алды. Олар тіпті қиын жағдайдағы көршілерімен қыс айларында тамақ бөлісіпті, - деді Джонс. Джесси бала кезінен малға күтім жасап, шаруашылық жұмыстарын жақсы атқарған. Отбасы Далласта тұрғанда, ол жасөспірім шағында шөп шапты, мақта теріп, мал бақты. Ол мектепте де осындай құлшыныс танытпады, кейіннен Джесси мұғалімдерінен көп рет сөгіс естіп, жазаланғанын еске алды. Әкесі екі ұлына темекі өсіруге арналған учаске берді. Ол әрқайсысына үш акр жер беріп, қажетті құрал-жабдықтармен қамтамасыз етті. Олар дүкендегі қарыздарын өтегеннен кейін қалған пайданы өзіне қалдыра алатын болды. Ол осы тәжірибесін сегізінші сыныпты бітіргеннен кейін мектепті тастап, темекі өнеркәсібінде жұмыс істеуге пайдаланды. Уильям Джонс тек темекі өсірген ғана емес, сонымен қатар сауда жасады және "Джонс, Холман және Армстронг" серіктестігіне қосылды, ол темекіні өңдеумен айналысты. Уильям Джессиді темекі зауыттарының біріне жетекші етіп тағайындады. Ол темекіні қабылдау (немесе кейде қабылдамау), саралау, қоймалау және жөнелтуге жауапты болды. Сонымен қатар, оның есімі компанияның банктік шотында болды және ол компанияның операциялары үшін төлемдерге қол қойды. Он жеті жасында Джесси отбасымен Далласқа оралды. Даллас және айналасындағы аймақта жұмыс іздеуге бірнеше рет тырысқаннан кейін, Джесси Хиллсборо, Техастағы ағасының ағаш қоймасында жұмыс істей бастады. Ол қолмен жұмыс істеді, сонымен қатар бухгалтерлік есеп және қарызды жинау сияқты кеңсе жұмыстарында да көмектесті. Осылайша түрлі жұмыстар атқарса да, ол сатушының стандартты айлығын – айына 40 доллар алды. Ол күні-түні жұмыс істегенін айтып, елу пайыздық үстеме сұрады. Ағасы бас тартты. Джесси әкесі Уильям Джонс қайтыс болғанға дейін көп ұзамай жұмыстан кетті. Өсиет бойынша, темекі бизнесін басқаруға сенімділер тағайындалды, ал Джесси жиырма бір жасқа келгенде басқаруды өз мойнына алуы керек болды. Оған сондай-ақ, 2000 доллар көлемінде акциялар мұрагерлікке тиді.

Ағаш және ағаш

Джесси мен оның бауыры әкелерінің мүлігіне тиген темекіні сатылып, түскен қаражатты әпкелерінің үйлеріне жұмсады. Джесси Далласқа оралып, М.Т. Джонс ағаш компаниясының Мэйн-стрит пен Сент-Пол көшелеріндегі орталық алаңында жұмыс істеуге өтініш берді. М.Т. оны жұмысқа алудан бас тартты, бұл Джонсты Хиллсбородағы бұрынғы басшысы оның жайлы жағымсыз пікір білдірген бе деп ойлануға мәжбүр етті. Бірақ Хиллсборо алаңындағы тексеру көрсетті, оның басқарушысы алаяқтық жасаған. Компанияның бас директоры К.Т. Харрис, сол басқарушыны жұмыстан шығарып, Джессиді үлкен Даллас алаңына есепші болып алды. Бастапқыда Джессинің апталық жалақысы Хиллсбородан 15 долларға көп болды. Алты айдан кейін Харрис Джессиді менеджер етіп тағайындады, оның айлық жалақысын айына 100 долларға дейін көтерді (1895 жылғы 100 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең). Харрис бұл шешімдерді компания иесі М.Т.пен ақылдаспай-ақ қабылдады. Джесси Даллас алаңын тиімді басқарды, тіпті жергілікті нарықта сегіз бәсекелес болғанына қарамастан. 1895 жылы М.Т. Даллас операцияларын әлі де сынап тұрғанда Джесси отставкаға кетті. Бірақ М.Т. Даллас алаңының есептерін тексеріп, олардың жайлы екенін анықтады. М.Т. Джессиден отставкасын кері алуын сұрады. Джесси бұрынғы жұмысына қайта оралуға, аптасына 150 доллар және табыстың алты пайызын алуға келісетінін айтты. М.Т. Джессидің талаптарына келісті. Джесси әлі де М.Т. Джонс үшін Далласта ағаш алаңын басқарып жүргенде, ол 1897 жылы Далласта өткен Техас штатының жәрмеңкесіне байланысты ағаш саудасында бәсекелескен кезде қаржылық тәуекелге бел буды. Штаттық жәрмеңке ұйымдастырушылары ғимараттар мен көрмелер үшін құрылыс материалдарын қажет етті, ал ағаш компаниялары директорлардан жеке кепілдіктерді талап етті. Джесси мүмкіндікті сезіп, бәсекелестерінен ерекшеленуге шешім қабылдады: ол штаттық жәрмеңке қауымдастығына тек қақпа түсімдерінің кепілімен несие берді. М.Т. несие шарттары мен Джессидің тәуекелінің ауқымын білгеннен кейін, ол Джессидің іс-әрекеттерін тергеп, оның шешімін сұрады. Бұл несиелер тез арада өтелді және Даллас ағаш алаңы осыдан пайда тапты. М.Т. мен Джесси арасындағы осы қақтығыстарға қарамастан, 1898 жылға қарай Джессидің ағасының сенімін қондырғаны анық болды. М.Т. сол жылы қайтыс болды және оның өсиеті Джессиді өзінің ірі ағаш бизнесінің бас менеджері етіп тағайындады. Ол енді Техас штатының шығысындағы үш округ пен Луизиананың бір бөлігіне тараған ондаған мың акр ағаш алқаптарын басқарды. Ол Оранж қаласында күн сайын жүздеген мың фут шикі ағаштарды шел, есік, терезе жақтаулары және екі дюймдік тақтайшаларға айналдыратын ағаш кесетін зауыттар мен фабрикаларға ие болды. Логистика да зор болды: кесілген ағаштарды зауыттарға тасымалдау керек еді, ал дайын өнімдерді штаттың және одан тыс жерлерде орналасқан ағаш алаңдарына жеткізу керек еді. Сенімділердің көмегімен және кеңесімен Джонс жерді сатып алып, сатты және басқарды, М.Т. Джонс ағаш компаниясын одан әрі кеңейтті. Оның өзінің айтуынша, ол компанияның басым бөлігін сатқанда, бір ағаш кесетін зауыт пен 20-дан астам ағаш алаңдарындағы үлесін сатқанда шамамен 1 миллион доллар пайда тапты. Бір ағаш алаңын сақтап қалғаннан басқа, ол 1911 немесе 1912 жылы ағаш және ағаш бизнесін белсенді басқарудан толығымен бас тартты.

Құрылыс және жылжымайтын мүлік

Джонс 1906 жылы құрылыс жұмыстарын бастады. Ол Бристоль қонақ үйіне қосымша ғимарат салуға келісімшарт жасады, жобаға 90 000 доллар (1906 жылы 90 000 доллар қазіргі кезде шамамен <есептелген сомаға> тең), оған шатырдағы бақ және би алаңы кірді. Ол сонымен қатар Техас компаниясына (Texaco) он қабатты ғимарат тапсырды, ал компания 1916 жылы өзінің штаб-пәтерін Хьюстонға көшірді. Сол жылы ол жылдам өсіп келе жатқан Хьюстон Хроникасы үшін жаңа зауыт салып, оған компанияның жарты үлесін берді, оған бұрын тек Марселлус Фостер ие болған. 1911 жылы Джонс Райс университетінен алғашқы бес қабатты Райс қонақ үйін сатып алды, бірақ университет ол тұрған жерді сақтап қалды. Райс институтының қамқорлар кеңесінің президенті капитан Джеймс А. Бейкермен бірге жұмыс істеп, ол бастапқы құрылымдарды қиратып, он жеті қабатты ғимаратты салдырды, содан кейін ол Райстен жалға алды. Жаңа Райс қонақ үйінде 500 бөлме жалға берілді және ол Хьюстонның әлеуметтік өмірінің орталығы болды. Қызыл Крестпен қызметін аяқтағаннан кейін Джонс Хьюстонға оралып, өзінің бизнес қызметін қайта бастады. Ол Хьюстонның орталық бөлігіндегі Мейн-стрит дәлізінде жер телімдерін жинады, Даллас қаласындағы Элм-стритте жер телімін сатып алды, сондай-ақ Форт-Уорт қаласына инвестиция салды. 1921 жылы ол Хьюстонның орталық бөлігіндегі ғимаратты Банкерс ипотекалық ғимаратына кеңейтті, сонымен бірге тағы екі он қабатты ғимараттың жоспарларын жасады. Осы уақыт ішінде ол жергілікті сәулетші Альфред С. Финнмен ынтымақтастығын жалғастырды, ол алғаш рет Райс қонақ үйінде жұмыс істеді. Джонс Хьюстон бағдарламасын Нью-Йорктегі даму бастамасымен біріктірді және Далласта Мелба театрын салдырды. 1920-жылдардың ортасында Джонс құрылыс және даму қызметін арттырды. Екі жаңа ғимарат, Кирби театры мен Кирби ағаш компаниясының ғимараты Мейн-стритте тұрды, ал ол Райс қонақ үйі мен Хьюстон электр ғимаратына қосымшалар салды. Сол кезеңде ол Манхэттенде жобалар бастады. Біріншісі - 97-ші көшедегі 1158-ші даңғылдағы пәтер ғимараты, содан кейін 67-ші көшедегі Парк даңғылында Мейфэр үйі болды. 200 Мэдисон даңғылындағы үшінші ғимарат J.P. Морганның үйіне қарады, оның төрт қабаты Нью-Йорктегі алғашқы Маршалл Филдс дүкеніне жалға берілген. Джонс Форт-Уорт қаласында медициналық өнер ғимаратын, Уорт қонақ үйі мен Уорт театрын салып, өз есімін қалдырды. Хьюстонның Демократиялық ұлттық конвенциясымен байланысты жылжымайтын мүлік және саяси қызметіне қоса, Джонс 1928 жылы басқа қалаларда бірнеше даму жобаларын жалғастырды. Ол Форт-Уорт қаласының орталығында он сегіз қабатты, аралас ғимаратты тапсырды, дүкеннің алдыңғы жағын және тағы екі қабатты Fair Department Store-ге жалға берді. Ол Нью-Йорктегі жобаларының бірі ретінде 61-ші көшеде 16 қабатты медициналық кеңсе ғимаратын орналастырды. Хьюстонда конгреске қатысы жоқ бірнеше құрылыс жұмыстары жүргізіліп жатыр екен. Сол жылы Джонс Levy Brothers дүкенін аяқтау кезінде Gulf Building құрылысына негіз салды. Келесі жылы Хьюстонның ең биік құрылымы ретінде Gulf Building аяқталды, бұл ерекшелік 1963 жылға дейін сақталды. Ол бас көшеде тағы бір сауда ғимаратын аяқтады, ол төрт қабатты Krupp және Tuffly Shoes дүкені. Ол өзінің төртінші қонақ үйін сатып алды, ол 16 қабатты ғимаратты қайтадан «Техас штатының қонақ үйі» деп атады. Алайда, Хьюстонның кем дегенде екі банкирі оның қарыз алу үрдісіне алаңдаушылық білдірді. Оның өз бағалауы бойынша, ол 3 миллион долларды қарызға алған. 1907 жылғы үлкен дағдарыс кезінде сынақ келді. Хьюстонның ең үлкен және ең көне банктерінің бірі, T.W. House Bank, осы экономикалық төмендеудің ортасында құлдырады. Банктің Джесси Джонс есімді адамға 500 000 доллар несиесі болған. Алайда, тіпті банктік дүрбелең кезінде Джонс жеткілікті мөлшерде ипотекалық қағаздарды сата алды және басқа банктерден жеткілікті мөлшерде несие ала алды. Сондықтан ол дағдарыстың ең нашар кезеңдері аяқталғаннан кейін жаңа инвестицияларды жасауға дайын болды. 1908 жылдан кейін Джонс Техас Траст Компаниясын ұйымдастырды. 1912 жылы ол Хьюстонның Ұлттық коммерциялық банкінің президенті болды. Кейіннен бұл банк 1964 жылы Техас Ұлттық банкімен бірігіп, Техас Ұлттық коммерциялық банкі болып, Техас коммерциялық банкі болып қайта аталды, ол ірі өңірлік қаржы институтына айналды. Ол 2008 жылы JP Morgan Chase & Co. құрамына кірді. 1931 жылы екі жергілікті банк банкротқа ұшырауы қаупі төнді. Ұлттық банк клиенттерден қолма-қол ақша талап етіп, Хьюстон Ұлттық банкіде қиындыққа ұшыраған несиелер көп болды. Ұлттық банктің қолма-қол ақшасы 24 қазандағы сенбіге дейін жетіп тұрды. Келесі күні Джонс жаңа Gulf Building-дегі кеңсесінде жергілікті банкирлердің кеңесін өткізді. Ол өзінің банк саласындағы әріптестерін екі қиын жағдайдағы банктерді тұрақтандыруға көмектесуге шақырды, осылайша жергілікті салымдар арасында жалпы дағдарыстың алдын алуға шақырды. Джонс жергілікті салымдарды қорғау үшін 1,25 миллион долларлық кепілдік беру жоспарын ұсынды, бұл саяси қолдауды көрнекті жергілікті банк инвесторы Джеймс А. Бейкер берді. Екі банктерді күйреуге жібергісі келетін банкирлердің бір тобына қарамастан, Джонс пен Бейкер жеңіске жетті, Джонс Public National Bank-ті сатып алды, Джозеф Мейерс мүдделері Houston National Bank-ті сатып алды, ал банктер мен коммуналдық компаниялардың консорциумы кепілдік беру қорына үлес қосты. Public National Bank-тің клиенттері 26 қазан күні өз шоттарына қол жеткізе алды.

Баспа ісі

Джонс 1906 жылғы тамызда Марселл Эллиот Фостерден «Хьюстон Хроникал» газетіндегі өзінің елу пайыздық үлесін сатып алды. Фостер газеттің редакторы болғанымен, Джонстың газет саясатына деген қатысы екеуінің арасындағы хаттарда анық көрінеді. Мысалы, Джонс Фостердің Ку-Клукс-Кланға қарсы тұруын қолдады, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Техаста күшейіп келе жатқан қозғалыс еді. Фостер редакциялық тәуелсіздігін қатаң сақтағанын айтса, Джонс ККК-қа қарсы шығу үшін қаржылық шығынға және жеке қауіп-қатерге тіпті дайын екенін мәлімдеді. 1925 жылы Джонс Фостердің Техас штатының губернаторы Мириам Фергюсонды қолдауына қарсылық білдірген кезде бұл қарым-қатынас шиеленісті. Олардың екеуі де оның Кланға қарсы позициясын қолдады, бірақ Джонс оның күйеуінің губернаторлық қызмет кезінде жасаған сыбайлас жемқорлығына байланысты оның кандидатурасын қолдаудан бас тартты. 1926 жылы Джонс «Хьюстон Хроникал» газетінің жалғыз иесі атанды және өзін баспагер деп тағайындады. Газетті сатып алған кезде күніне 75 000 оқырманға ие болды және компанияның құны 2,5 миллион долларға бағаланды. 1930 жылғы наурыз айында Джонс радиостанция сатып алып, Хьюстондағы «Райс» қонақ үйінен хабар таратуды бастады. Станцияның KTRH деп аталатын шақыру белгілері «The Rice Hotel» сөзінің бас әріптерінен құралған. KTRH «Колумбия радиожүйесінің» (Columbia Broadcasting System) кейбір хабарларын таратты, бұл Хьюстонда ұлттық бағдарламаларды эфирге шығаратын екінші радиостанция болды. Джонс «Хьюстон Хроникал» газетін қолдау мақсатымен станцияны құрды, өйткені «Хьюстон Пост» газеті KPRC радио филиалын құрған болатын. Джонс осы лауазымды қабылдауға дейін сол жылы Вудро Вильсон әкімшілігінен бірнеше ұсыныстан бас тартты. Эдвард Манделл Хаус, өткен жылы Вильсонды Демократиялық партиядан кандидат ретінде ұсынған, Джонсты АҚШ-тың жаңа президентіне қызмет етуге ұсынды. Вильсон әкімшілігі Джонсқа қазынашылық орынбасары, екі елшілік және ең бастысы – коммерция министрі лауазымдарын ұсынды. Джонс Манчестердегі кемежай мәселесінде мэр Кэмпбелл мен басқа да мүдделі тараптарға қарсы шықты, ол сол кезде қала шегінен тыс жерде орналасқан еді. Кэмпбелл жергілікті цемент зауыты үшін кемежай салуға Хьюстон портының 300 000 долларын жұмсауды ұсынды. Джонс бұл шығынға қарсы болды және қала жобаны мақұлдаған кезде басқа директорлармен бірге директорлар кеңесінен кетіп қалды.

Америка Қызыл Кресті

1917 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Джонс өзінің қызметін елге арнады, туған қаласына қарағанда федералды астанада көбірек уақыт өткізді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың қажеттіліктеріне жауап ретінде ол Хьюстон қаласында Америка Қызыл Кресі үшін қайырымдылық жинау науқанын басқарды. Оның 16 досы әрқайсысы 5000 доллар көмектесуге келісті, бұл жергілікті күштерді қайырымдылық жинау жоспарын орындауға және одан асып түсуге ынталандырды. Президент Уилсон Джонсты Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Америка Қызыл Кресінің әскери жәрдем көрсету жөніндегі бас директоры қызметіне тағайындады, ол 1919 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Джонс Ақ үйге қарап тұрған кеңсе ғимаратында жұмыс істеді, соңында президентке тікелей қол жеткізе алды. Американың әртүрлі қалаларында Қызыл Крест шерулерін ұйымдастыру кезінде ол президенттен Нью-Йорктегі шеру күні қайырымдылық жинауға қолдау білдіретін сөз сөйлеуін сұрады. Уилсон тартыншақ болды және Германияға қарсы соғыс жариялағаннан бері ауызша сөз сөйлемеген еді. Уилсонның өтініші бойынша Джонс Кливленд Доджді шараның төрағасы етіп тағайындады, бірақ Доджге президенттік сөз сөйлеуге қолайлы орын табуды тапсырды. Шеру күні президент Уилсон толыққанды Метрополитен опера театрына импровизациялық сөз сөйледі, онда Германияға қарсы соғыстың себептерін түсіндірді, Америка Қызыл Кресінің жұмысын жоғары бағалады, соғыс кезіндегі пайда табуға қарсы Уолл-стрит банкирлерін ескертті және американдықтарды Қызыл Креске ақша жұмсауға шақырды.

1928 жылғы Демократиялық ұлттық конгресс

Өз бастамасымен Джонс 1928 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияны Хьюстонға әкелу үшін 200 000 долларлық ұсыныс жасады. Басқа қалалар бұл соманы теңестірді немесе одан да асып түсті, бірақ Джонс Хьюстонның қонақжайлылық бойынша басымдық танытатынына уәде берді. Джонс Вашингтоннан Техасқа келгенде, жергілікті тұрғындар Маршалл және Конро қалаларындағы теміржол стансаларын қоршап, "Джесси Джонс президентке!" деген жазулы тулар көтеріп қарсы алды. Юнион стансасында 50 000 хьюстондық Джонсты салтанатты түрде қарсы алып, марш түріндегі оркестрлер, мерекелік тулар мен баннерлермен безендірілген шеру ұйымдастырды. Олар Юнион стансасынан Ламар қонақ үйіндегі Джонстың үйіне дейін шеру жасады. Демократиялық конвенция орналасқан жерді таңдау туралы шешім қабылдамас бұрын осы құрметті қарсы алу орын алды, бірақ Уолтер Липман мен «Нью-Йорк ивнинг пост» газеті Хьюстонның таңдалатынын болжады.

Қайта құруды қаржыландыру корпорациясы

Президент Гувер 1932 жылы Қайта құру қаржы корпорациясы (RFC) заңына қол қойғаннан кейін, республикашылдар Джонсты оның алғашқы директорлар кеңесіне кіретін үш мүшеден бірі ретінде таңдады және Қорғаныс өсімдіктер корпорациясын басқарды. Гувер демократтардың жетекшілерінен кеңес сұрағанда, Джонс Палата спикері Джон Нэнс Гарнер ұсынған жалғыз кандидат болды. Гувердің RFC бағдарламасы амбициялы болды. Ашылғанда RFC-де 300 штаттық қызметкерлік орын болды. Көп ұзамай ол жүздеген миллион долларлық несиелер берді, оның ішінде теміржолға 300 миллион доллар, Чарльз Доуэстің Чикагодағы банкін қолдауға 90 миллион доллар және Америка банкіне 65 миллион доллар бөлді. Бірақ Гувер RFC-ді шағын мекемелерге көмек көрсету бағдарламасы ретінде насихаттады. Bank of America RFC-ден алған қарызын екі жыл ішінде пайызбен және түпкілікті сомамен қайтарды. Басқа несиелер сәтті болмады. Джонс Миссури Пасификке несие беруге қарсы болды, себебі ол салық төлеушілердің қарзын төлеуге мәжбүр боларын қаушадады. Джонстың қолдауысыз RFC кеңесі теміржолға 23 миллион доллар бөлді, бірақ бұл компанияның келесі жылы банкротқа ұшырауына тосқауыл қоймады. 1933 жылы президент Франклин Делано Рузвельт оны RFC төрағасы етіп тағайындады және RFC-нің несие беру және банктерді құтқару өкілеттіктерін кеңейтті. Бұл кейбір адамдар Джонсты «үкіметтің төртінші тармағы» деп атауға себеп болды. Келесі жылы Конгресс қосымша 850 миллион доллар несие берді, содан кейін президент Рузвельт Джонсқа жаңа қаражатты инвестициялауға және несиелерді өтеуден түскен кірістерді қайта инвестициялауға құқығы болатынын жеткізді. Джонс Гувердің RFC-ні іске асыруын тым кеш және жеткіліксіз деп сынады. Конгресс және жаңа президент Франклин Д. Рузвельт 1933 жылдың 9 наурызында жаңа «Төтенше банк заңы» қабылдады. Президент Рузвельт «банк демалысын» жариялады, федералды банк инспекторлары банктердің жағдайын тексеру үшін банк қызметіне мораторий салды. Банк демалысынан кейін барлық тұрақты банктер жұмысын қайта бастайды. Шоттарына қол жеткізе алмаған адамдар үшін заңның тағы бір бөлігі атқарушы билікке банкрот болған банктерді қайта ұйымдастыруға және тоңған активтерді босатуға рұқсат берді. RFC-ге қаржы институттарына олардың артықшылықты акциялары арқылы инвестиция жасауға берілді. Американың 70 пайызы банкін алты күннен кейін қайта ашты. Джонстың RFC төрағасы ретіндегі міндеті тағы 2000 банкты қайта ашу болды. Ол Детройттың ең ірі екі банкін қайта ұйымдастырудан бастады, бұл үшін «General Motors» компаниясының Альфред П. Слоанмен бірлесіп жұмыс істеді. Олар RFC және General Motors инвестицияларымен жаңа банк құрды, бірақ одан да маңыздысы, RFC екі банкрот болған банктердің 800 000 тоңған шотының депозиттерін 230 миллион долларлық несиемен қамтамасыз етті. Рузвельт әкімшілігінің алғашқы үш жылында RFC 8 миллиард доллар несие берді, бірақ бұл шығындар 3,5 миллиард долларлық кірістермен (пайыз төлемдері мен түпкілікті соманы қайтару) өтелді. 1939 жылы Рузвельт Джонсты жаңа Федералды қарыз әкімшісі етіп тағайындады және оның RFC төрағасы лауазымын жойды.

Сауда министрі

Президент Вудро Вильсон Джонсқа АҚШ сауда министрі лауазымын ұсынды, бірақ Джонс оның орнына Хьюстон қаласында қалып, өз бизнесіне көңіл бөлді. Джонс 1940 жылы Рузвельттің вице-президенттікке үміткері болу үшін қарастырылғандардың тізімінде болды. Бұрынғы сайлау кезеңдерінде вице-президенттікке үміткерді Демократиялық конвент делегаттары шешкенімен, 1940 жылғы Чикаго конвентіндегі шешімдер президенттің ықпалымен жасалды. Рузвельт Джонсты вице-президенттікке қабылдамады, өйткені оны өзінің саясатын іске асыру үшін тым консервативті деп есептеді.

Вашингтоннан шығу

Генри Уоллес 1944 жылы вице-президенттікке кандидат ретінде тізімнен шығарылды. Рузвельт қайта сайланды және Джонстан сауда министрі лауазымынан кетуін сұрады, ол 1945 жылдың 21 қаңтарында осылай жасады. Келесі күні ол RFC-ден және барлық басқа мемлекеттік қызметтерден де кетті. Джонс екі хатты бірнеше газетке, соның ішінде The New York Times газетіне жіберді. Хаттарда Рузвельттың Уоллесті сауда министрі етіп тағайындау шешімі сыналып, бағаланды. Солтүстік Каролина штатының сенаторы Джозиа Бейли Джонс пен Уоллесті Сенаттың Сауда комитеті алдында куәлік беруге шақырды, олар күндері кезегімен сөйледі. Джонс бірінші күні Уоллес лайықты кандидат емес деп санайтынын мәлімдеді. Ол Уоллесті іскерлік тәжірибесі жоқ, көреген адам деп сипаттады. Келесі күні бес сағатқа созылған куәлігі барысында Уоллес өзінің бизнес тәжірибесі туралы айтты, бірақ Сауда департаменті мен Қайта құру қаржы корпорациясының өкілеттіктерін шектеуге тырысты, олардың бизнес мүдделері тарапынан пайдаланылғанын мәлімдеді. Джонстың соңғы өмірбаянын жазған Стивен Фенберг оны Франклин Делано Рузвельттен кейін Америкадағы ең ықпалды екінші адам деп сипаттады, сонымен қатар Рузвельт оны кейде "Иса Джонс" деп атаған.

Аймақтарға бөлудің қолдаушысы

Джонс 1948 жылдың басында Хьюстонға оралды. Қаңтар айында ол жаңа саяси жоба тапты және «Хьюстон Хроникасын» платформа ретінде пайдаланды. Ол «қажетсіз [коммерциялық] енулер» туралы алаңдаушылық білдірді және тұрғын аудандарды қорғау үшін жерді пайдалануды аймақтарға бөлуді жақтады. Хью Рой Каллен Хьюстон қаласында жерді дамытуға жаңа аймақтарға бөлу ережелерін енгізбеуге күш салды. Бұл Джонс пен Хьюстондағы басқа да аймақтарға бөлуді қолдайтындарға жауап ретінде жасалды. Каллен аймақтарға бөлу ережелерін социалистік және американдық емес деп есептеді. Джонс аймақ мәселесіне назар аударғанмен, оның қатысуы күресте өте кеш басталды, өйткені ол алғашқы пікірін «Хьюстон Хроникасында» дауыс беруге екі аптадан кем уақыт қалғанда жариялады. Джонс Хьюстондағы аймақтарға бөлуге қарсы Калленнің пікірін жариялады. Ол Джонсты сырттан келген адам деп айыптады, себебі Джонс Хьюстондан жиырма бес немесе отыз жыл бойы алыс тұрған. Сонымен қатар, ол Джонсты «Нью-Йорк яһудилерінің көмегімен» қаланы басқаруға тырысқаны үшін айыптады және Хьюстон университетінің регенттер кеңесіндегі төрағалықтан кетуге уәде берді. Джонс Калленнің пікірін және оған өзінің жауабын «Хьюстон Хроникасында» аймақтарға бөлу туралы дауыс беруден екі күн бұрын жариялады. Джонс көптеген басқа американдық қалаларда аймақтарға бөлу жүргізілгенін, Калленнің аймақтарға бөлу «американдық емес және неміс емес» деген пікірін жоққа шығарып жазды. Хьюстон аймақтарға бөлуге қарсы дауыс берді, ал Каллен бейкоммерциялық ұйымдардағы басшылық лауазымдарынан кету туралы уәдесін орындамады.

Қайырымдылық және коммерциялық емес ұйымдар

1937 жылға дейін Джесси мен Мэри Джонс қайырымдылыққа шамамен 1 миллион доллар жұмсаған. 1937 жылы олар филантропиялық қызметтерін ұйымдастыру үшін «Хьюстон қорын» құрды. Олардың «Коммерция компаниясы» отбасы бизнесінің көп бөлігін біріктіретін конгломерат ретінде құрылған еді. Олар компания акцияларының үштен бірін «Хьюстон қорына» берді және алғашқы қамқоршылар ретінде Милтон Бэклунд, Фред Хейне және В. В. Мурды тағайындады. Қор құрылған алғашқы жеті жылда «Хьюстон қоры» дотацияның басым бөлігін білім беруға жұмсады. 1932 жылдан бастап 1945 жылға дейін Джонс түрлі федералдық қызметтерінен тапқан жалақысын алған жоқ. 1946 жылы ол барлық соманы «Хьюстон қорына» берді. Джонс пен оның әйелі «Хьюстон қоры» арқылы осы ақшаны қайырымдылыққа жұмсады, оның көп бөлігі білім беру саласына бағытталды. «Хьюстон қоры» арқылы олар Вудро Вильсонның құрметіне Виржиния университетіне 300 000 доллар көлемінде грант берді. Олар Техас штатының әйелдер колледжіне, Прери-Вью A & M университетіне, Теннесси университетіне және Техас A & M университетіне стипендиялық қорлар құрды. Кейін Массачусетс технология институтында Билл Кнудсеннің құрметіне инженерлік стипендия, ал Джессидің інісі Джонның құрметіне Остин колледжінде экономика стипендиясын құрды. Райс университеті мен Техас A & M университетінде оқитын студенттерге он жылдық стипендия бағдарламалары арқылы қаржыландыру жүзеге асырылды, ал жеке стипендия алғандардың бір бөлігі Екінші дүниежүзілік соғысының ардагерлері болды. Тағы бір бағдарлама Хьюстон университетіндегі медбикелік мамандығына түсуге ниеттенген үміткерлерді қолдады. Олар сондай-ақ Американың Қызыл Крестіне, Хьюстон қауымдық қорына, Хьюстонның Көркемсурет мұражайына және Біріккен еврейлерге үлкен көмек көрсетті. 1946 жылы Джонс Техас медициналық орталығының қамқоршылар кеңесіне қосылды. 1956 жылы Теннесси штатының Спрингфилд қаласындағы ескі аурухананың орнына Джесси Холман Джонс атындағы аурухана салынды. Джонс 1957 жылы ашылған Джонс колледжін құру үшін Райс университетіне 1 миллион доллар сыйлық берді. Барлық студенттерге арналған жатақханаларға Мэри Гиббс Джонстың есімі берілді.

Құрметтер

1902 жылы Notsuoh фестивалі (Хьюстон атын кері жазу арқылы алынған) Джонсты өзінің Nottoc патшасы (пахта атын кері жазу арқылы алынған) етіп сайлады. Оның міндеті Тексас штатындағы Саксет (Техас) қаласының Текрамы (базары) үстінен билік ету еді. Бұл 1899 жылдан 1915 жылға дейін Хьюстон қаласында қайталап өткізілген әйгілі шара болды, ал бір аптаға созылған фестивальге билер мен шерулер кірді. Хьюстон қаласында небәрі төрт жыл тұрғаннан кейін Джонстың Nottoc патшасы ретінде тағайындалуы, оның жергілікті қоғамға тез қабылдануын көрсетеді. 1925 жылы Джонс Оңтүстік-Батыс университетінен құрметті заң докторы дәрежесін алды, ал 1941 жылы Оглеторп университетінен де дәреже алды. Хьюстон қаласы 1934 жылғы 26 желтоқсанда Джонстың құрметіне "Джесси Х. Джонс күнін" жариялады. Бұл туралы Хьюстон қаласының әкімі Оскар Холкомб мәлімдеді. Шотланд ритуал ғибадатханасы салтанатты шараға орын берді, онда Энрико Серракккио жасаған Джонстың қоладан құйылған бюсті алғаш рет көпшілік назарына ұсынылды. 1939 жылы Алабама Кусатта тайпасы Джонсты өз қауымына қабылдағанда оны Cue ya la na деп атады. Бұл есім "Сары қарағай" деп аударылады, ол олардың жергілікті ортасындағы ең биік ағаш және олардың қауымдастығының барлық мүшелеріне қызмет ететін нысанды білдіреді.

Жеке өмір

Джонс Хьюстон қаласындағы Райс қонақүйінде тұрды, бірақ сонымен қатар "Пансиондық үйде", әпкесі Луиза Джонстың үйінде де тұрды. Оның үйі Хьюстонның оңтүстігіндегі Анита және Мейн-стриттердің қиылысында орналасқан. Джонс ағасы М. Т. Джонстың мүлкін басқарды және көп жылдар бойы әпкесі мен туыстарының бизнес-менеджері қызметін атқарды. Оның әлеуметтік өмірінің көп бөлігі де олардың арасында өтті. Оның болашақ әйелі Мэри Гиббс Джонс, алдымен оның туысы Уилл Джонсқа үйленген. Джонс Мэри Гиббске 1920 жылдың 15 желтоқсанында үйленді. Олар 1926 жылға дейін Райс қонақүйінде тұрды, содан кейін жаңа Ламар қонақүйіндегі пентхаусқа көшіп барды. Альфред С. Финн ғимаратты жобалап, құрылысын қадағалады, бірақ Джонс пәтерінің ішкі дизайнын жасау үшін Джон Стаубты жалдады. Мэридің немерелерінің бірі – Одри Джонс та олармен бірге тұрды. Оның басқа туыстары да Ламарда пәтерлерде тұрды. Оның кейбір бизнес әріптестерімен қарым-қатынасы жақын достыққа негізделгендіктен, Джонс осы бизнес желісін өзінің "бизнес отбасысы" деп атады.

Өлім және мұра

Джонс 1956 жылғы 1 маусымда 82 жасында қайтыс болғанға дейін «Хьюстон Хроникалы» баспасының редакторы қызметін атқарды. Оның денесі Хьюстон қаласындағы Forest Park зиратына жерленді. Техас Оңтүстік университеті 1955 жылы Джесси Х. Джонс атындағы бизнес мектебін құрды. Джонс қайтыс болғаннан кейін Хьюстон қоры Райс университетіне қаржылай көмек көрсетті. Олар Джесси Х. Джонс атындағы менеджмент кафедрасын құрды, ал 1970 жылдары Джесси Х. Джонс атындағы магистратуралық бизнес мектебін ашуға 10 миллион доллар бөлді. Хьюстон университетінің студенттік өмір орталығы – Джесси Х. Джонс атындағы демалыс кешені Хьюстон қорымен толық қаржыландырылды. Бейлор университетінің орталық кітапханаларының құрамында Джесси Х. Джонс кітапханасы бар. Тексас лютеран университетінің Сегуин қаласындағы Джесси Х. Джонс атындағы дене шынықтыру кешені оның есімін иеленеді. Джонс Хьюстон медицина академиясы/Техас медициналық орталығының кітапханасы үшін жаңа ғимарат салуға қаржы жұмсады. Бұл ғимарат Джесси Х. Джонс кітапхана ғимараты деп аталады. Джесси Х. және Мэри Гиббс Джонс атындағы павильон (1977) «Мемориал Херман» ауруханасын Техас университетінің медицина мектебімен байланыстырады. Басқа Джонсқа тиесілі ғимараттарға Хьюстон қалалық кітапханасының орталық ғимараты және бұрын «Texaco» компаниясының кеңсесі болған, ал кейін Джонстың кеңсесі орналасқан «Great Jones» ғимараты кіреді. Ғимараттардан өзге, Хумбл қаласындағы Джесси Х. Джонс паркі мен табиғат орталығына да баруға болады. 1998 жылдан бері Үлкен Хьюстонның Дүниежүзілік істер кеңесі Джесси Х. Джонс сыйлығын табыс етіп келеді.