Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йошитаро Номура (野村 芳太郎) – жапониялық көп туынды жасайтын кинорежиссер, кинопродюсер және сценарийші. Оның алғашқы ресми танылған фильмі «Көгершін» (鳩) 1952 жылы шықты; соңғы фильмі «Қауіпті әйелдер» (危険な女たち) 1985 жылы шықты. Ол мансабында бірнеше сыйлық алды, соның ішінде 1978 жылғы «Ібіліс» фильмі үшін «Ең үздік режиссер» номинациясында Жапон академиясының сыйлығын жеңіп алды.
Yoshitarō Nomura (野村 芳太郎) was a prolific Japanese film director, film producer, and screenwriter. His first accredited film, Pigeon (鳩), was released in 1952; his last, Kikenna Onna tachi (危険な女たち), in 1985. He received several awards during his career, including the Japanese Academy Award for "Best Director" for his 1978 film The Demon.
Өмірбаян
Номура – Шочику киностудиясының келісімшарт режиссері Хотей Номураның ұлы. 1936 жылы Кио университетінің өнер факультетіне түсіп, 1941 жылы бітірген соң Шочику студиясына қосылды. Алғашқыда режиссердің ассистенты ретінде жұмысқа қабылданды, бірақ ешқандай жобаға тағайындалмас бұрын армияға шақырылып, 1946 жылдың шілдесінде әскерден босатылды. Сол жылдың күзінде Шочикуға оралып, өмірінің соңына дейін осы студияда жұмыс істеді. Режиссердің ассистенты болып жұмыс істеген жылдары Кисуке Сасаки, Юзо Кавасима және Акира Куросава сияқты режиссерлердің жетекшілігінде жұмыс істеді, 1951 жылы Федор Достоевскийдің романы бойынша түсірілген «Ақымақ» фильмінде Акира Куросавамен бірге жұмыс істеді. 1952 жылы Номура режиссер болып тағайындалды және 1953 жылы «Көгершін» (鳩) фильмімен режиссерлік дебютін жасады. Фильмнің сәттілігіне байланысты студия келесі жылы оған тағы бес фильм түсіруді тапсырды. Ол жапон киносындағы нуар жанрының негізін қалаушылардың бірі саналады және оның сегіз туындысын фильмге бейімдеген құпия жазушы Сейчо Мацумотомен жиі жұмыс істеді. Номура барлығы 89 фильм түсірді. Ол мюзиклдер мен джидайгеки (тарихи драмалар) сияқты түрлі жанрларда жұмыс істесе де, триллер жанрында ең шебер деп есептелді. Номураның фильмдерінде жапон қоғамын сынайтын жасырын мәселелер жиі кездеседі. 1974 жылы түсірген «Құм сарайы» триллері үшін 1975 жылы 9-шы Мәскеу халықаралық кинофестивалінде диплом алды. Көптеген киносыншылар осы туындысын ең жақсы жұмысы деп санайды. Номура 1985 жылы режиссерлік қызметтен зейнетке шықты, содан кейін теледидар продюсері және басқа жапон режиссерлеріне кеңесші ретінде жұмыс істеді. 1995 жылы Жапония үкіметі оны Жапонияның екінші жоғары ордені – «Көктем күні» орденімен марапаттады. 2005 жылдың 8 сәуірінде Токиодағы Шинжуку ауданында пневмониядан қайтыс болды.
Nomura was the son of Hotei Nomura, a contract film director at the Shochiku film studio. He entered Keio University to study art in 1936, graduated in 1941, and then joined the Shochiku studios as well. He was first hired as an assistant director but before being assigned any projects he was drafted into the army before being discharged in July 1946. In the fall of the same year, he returned to Shochiku and spent his entire film career working there. During his years as an assistant director, he worked under the helm of film directors such as Keisuke Sasaki, Yuzo Kawashima, and Akira Kurosawa, whom he worked with in 1951 on the filming of The Idiot, based on the novel by Fyodor Dostoyevsky. In 1952, Nomura was promoted to director and made his directorial debut in 1953 with the film Pigeon (鳩), which was such a success that the studio gave him five more films to direct the following year. He is considered one of the pioneers of Japanese film noir and frequently collaborated with mystery writer Seichō Matsumoto, adapting eight of his works into films. Nomura directed 89 films in total. He worked in several different genres, including musicals and jidaigeki (period dramas), but was considered most proficient within the thriller genre. Nomura's films frequently contain veiled criticism of Japanese society. His 1974 thriller Castle of Sand, for which he won a diploma at the 9th Moscow International Film Festival in 1975, is considered by many critics as his best work. Nomura retired from directing in 1985, after which he worked as a TV producer and as consultant to other Japanese directors. In 1995, he was decorated by the Japanese Government with the Order of the Rising Sun, the second highest order of Japan. He died of pneumonia on 8 April 2005 in Shinjuku, Tokyo.
Ретроспективті
2014 жылы Ұлыбританиядағы Ұлттық ғылым және медиа мұражайы Номураның бес фильмінен тұратын бағдарлама ұйымдастырды, олардың бәрі Сейчо Мацумотоның әңгімелері негізінде түсірілген.
In 2014, the National Science and Media Museum in the UK organised a programme of five Nomura films, all of which were adaptations of Seichō Matsumoto stories.