Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1935 жылы Уильям Станиер жобалаған локомотив.
1935 locomotive designed by William Stanier
LMS Turbomotive – Уильям Станиер жобалаған және 1935 жылы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы құрастырған LMS Princess Royal классының бу турбиналық локомотиві. Ол 1922 жылы тұңғыш рет пайда болған шведтік Льюнстрем локомотивтерінің ықпалымен жасалған. Онда поршеньдердің орнына турбиналар қолданылған. Кейіннен ол No. 46202 «Принцесса Анна» дәстүрлі локомотивіне айналдырылды.
The LMS Turbomotive was a modified LMS Princess Royal Class steam turbine locomotive designed by William Stanier and built by the London, Midland and Scottish Railway in 1935. It was inspired by the Swedish Ljungström locomotives first introduced in 1922. It used turbines instead of cylinders. It was later rebuilt as a conventional locomotive No. 46202 Princess Anne.
Дизайн
Локомотив шассиі LMS Princess Royal Class класының үшінші прототипі ретінде құрастырылды, класс рамасының дизайны қолданылып, 6202 нөмірі берілді. Алдыңғы турбинада 18 қатарлы лопастар болды. Қуат 7060 айналым/мин жылдамдықта берілді, бұл қазан қысымында жұмыс істеуге сәйкес келеді. Турбина ең жоғары 18 дюймдік кері қысымда жұмыс істеуге есептелген, бұл дәстүрлі екі жарылыс құбырының қазанға су тартуын қамтамасыз етіп, су тарту желдеткіштерін қажетсіз етті, олар жиі үлкен қиындықтар туғызатын. Кері турбинада төрт қатарлы лопастар болды. Ол иттің қосқышы арқылы қосылды, кері бағытталғанда "0" күйіне келгенде іске қосылды. Бастапқыда бұл кішкентай поршень мен цилиндрмен бумен басқарылды. LNER-дің W1 локомотивтері сияқты сол дәуірдегі басқа эксперименттік булы локомотивтерімен салыстырғанда, Turbomotive салыстырмалы түрде табысты болды, ол кәдімгі поршеньді локомотивтерге қарағанда көмірді үнемдеуге және рельсте соққыны болдырмауға мүмкіндік берді. Бу турбиналары тұнқырылып жұмыс істегенде тиімділігі төмендегендіктен (бу кемелерінде мұндай мәселе болмаса, турбиналар тұрақты қуатпен жұмыс істейді, бірақ теміржол локомотивтері әртүрлі жылдамдықпен жұмыс істеуі керек), қуатты басқару үшін турбинаға берілетін бу соплоларының саны өзгертілді (барлығы алты сопло болды). Дизайнның бір кемшілігі – кішкентай кері турбинаның қуаты "жеңіл локомотивті" маневрлеу үшін ғана жеткілікті болды, ал пойызды тарту үшін локомотивті әрқашан алға бұру қажет болды. 1949 жылы турбина бұзылғанда, соғыстан кейінгі үнемдеу шаралары кезінде жөндеу экономикалық тұрғыдан тиімсіз деп танылды, сондықтан локомотив қайта құруды күтіп, пайдаланудан алынды.
The locomotive chassis was constructed as the third prototype of the LMS Princess Royal Class, utilising the class frame design, and numbered 6202. The forward turbine had 18 rows of blading. Power output was at 7,060 rpm, corresponding to running at Boiler pressure was The turbine was designed to operate into a maximum back pressure of , allowing a conventional double blast pipe to provide the boiler draught, and eliminating draught fans, which always seemed to give a disproportionate amount of trouble. The reverse turbine had four rows of blades. It was engaged by a dog clutch, activated when the reverser lever was set to "0". This was originally steam operated by a small piston and cylinder. Compared to some other experimental steam locomotives of the era, such as the LNER's W1, Turbomotive was relatively successful, showing a saving of coal compared to a normal reciprocating engine and no hammer blow on the track. Because steam turbines are highly inefficient when throttled (not a problem on steamships, where turbines typically run at constant output, but a major disadvantage for a railway locomotive which has to run at different speeds), power was instead controlled by turning on a different number of nozzles (from the six available) through which steam was admitted to the turbine. One disadvantage of the design was that the small reverse turbine only had sufficient power for manoeuvring "light engine" and the locomotive always had to be turned to face forwards in order to pull a train. When a turbine failure occurred in 1949, it was considered uneconomic to repair during post war austerity measures, so the locomotive was taken out of service pending a rebuild.
46202 Ханшайым Анна
46202 1952 жылы жаңа негізгі бөліктер мен "Коронация" класында қолданылған сияқты цилиндрлер жиынтығымен қалыпты локомотив ретінде қайта жаңартылды және "Принцесса Энн" деп аталды. 1952 жылдың 8 қазанында, қызмет еткеніне екі ай болған соң, Ливерпуль Лайм-стритке бағытталған экспресс пойызды тартып келе жатқанда, Харроу мен Уэльдстоун теміржол апатына қатысты. Локомотив Крюге апарылды, онда оны экономикалық тұрғыдан жөндеу мүмкін емес деп танып, мақұлдады. 46202 нөмірінің жойылғандығы BR Standard Class 8 локомотивінің 71000, "Duke of Gloucester" құрылысына әкелді.
46202 was rebuilt as a conventional locomotive in 1952, using new mainframes and a set of cylinders of the same type as used in the "Coronation" Class, and named Princess Anne. On 8 October 1952, after only two months in service, while hauling an express train bound for Liverpool Lime Street, it was involved in the Harrow and Wealdstone rail crash. The locomotive was taken to Crewe, where it was deemed beyond economical repair and scrapped. The destruction of No. 46202 led to the construction of BR Standard Class 8 number 71000, Duke of Gloucester.