Майамидегі Бискайн шығанағы

Кіріспе

Флорида лагунасы

Бискейн шығанағы – Оңтүстік Флориданың Атлант мұхитының жағалауында орналасқан, сағаның сипаттамаларына ие лагуна. Лагунаның солтүстік жағы Майами қалалық аймағының тығыз дамыған орталығымен қоршалған, ал оңтүстік жағының көп бөлігі дамытылмаған, лагунаның үлкен бөлігі Бискейн ұлттық паркінің құрамына кіреді. Дәстүрлі түрде "Бискейн шығанағы" деп аталатын лагунаның бөлігі шамамен 56 километр (35 миль) ұзындықта және 13 километрге (8 миль) дейін енді, оның бетінің ауданы 572 шаршы километр (221 шаршы миль) құрайды. Әртүрлі анықтамалар Dumfoundling шығанағын, Card Sound және Barnes Sound-ты да 97 километр (60 миль) ұзындығы бар және шамамен 702 шаршы километр (271 шаршы миль) бетіне ие үлкен "Бискейн шығанағына" қосуы мүмкін.

Этимология

Эрнандо де Эскаланте Фонтанеда 16 ғасырда Бискай шығанағынан келген Вискайно немесе Бискайно аталған теңізшінің кемесі апатқа ұшырағаннан кейін Флориданың төменгі шығыс жағалауында біраз уақыт өмір сүргенін айтқан. 17 ғасырдағы картада Кейо де Бискайнхос белгіленген, бұл атаудың Кей Бискейнге қатысы болуы мүмкін. Лагуна 19 ғасырда "Кей Бискейн шығанағы" деп белгілі болды, ал 19 ғасырдың соңында "Бискейн шығанағы" деп қысқартылды.

Басқа атаулары

Бұл лагуна бірнеше атаумен белгілі болған. Хуан Понсе де Леон 1513 жылы оны Чекеша деп атады, ал Педро Менендес де Авилес 1565 жылы Текеста деп атады. Бұл атаулар – сол кезде лагуна маңында тұрған Текеста тайпасының атының әртүрлі жазылулары. Флориданы оккупациялаған британдықтар (1763–1783) лагунаны «Кейп-Ривер», «Дартмут шығанағы» және «Сэндвич шығанағы» деп атады.

География

Бискейн шығанағы – Майами-Дейд округінің көп бөлігін алып жатқан, Солтүстік Майами Бичтен Флориданың жоғарғы кілстеріне дейін созылатын жартылай немесе субтропикалық лагуна. Қатаң мағынада, Бискейн шығанағы Солтүстік Майами Бич пен Санни Айлс Бич арасындағы нүктеден оңтүстікке қарай Арсеникер-Кейз және осы аралдардың шығысындағы Кэттер Бэнкке дейін созылады. Лагуна туралы көптеген пікірталастар Бискейн шығанағының бір бөлігі ретінде Солтүстік Майами Бичтің солтүстігіндегі кішкентай лагуна – Дэмфундлинг шығанағын, сондай-ақ Ки-Ларгоға жақын орналасқан Оңтүстік Майами-Дейд округінің Кард Саунд және Барнс Саундтарын қамтиды. Лагунаның батысы Флорида материгімен шектеседі, ал шығысы Атлант мұхитынан лагунаның солтүстік бөлігіндегі кедергілі аралдар тізбегі, орталық бөлігіндегі үлкен саздық және оңтүстіктегі Флорида кілстерінің ең солтүстік бөлігі арқылы бөлінеді. Лагуна Дэмфундлинг шығанағынан (25° 58′ Солтүстік ендік, Солтүстік Майами Бичтің солтүстігінде) Кард Саундқа дейін созылып, егер Кард Саунд пен Барнс Саунд лагунаға қосылса, тағы да Jewfish Creek-ке (25° 24′ Солтүстік ендік) дейін жетеді. Лагуна ең кең жерінде шамамен … км-ге жетеді. Дэмфундлинг шығанағынан Арсеникер-Кейзге дейінгі лагунаның беткі ауданы шамамен … м², ал Кард Саунд пен Барнс Саундты қоса алғанда, беткі ауданы шамамен … м² құрайды. Орташа тереңдігі … метрді құрайды, ал арналар қазылмаған жерлерде максималды тереңдігі … метрге жетеді. Лагунаның шығыс жағасы шамамен 100 000 жыл бұрын Флорида платформасының оңтүстік-шығыс жиегінде болған ежелгі коралл рифтеріне негізделген. Висконсин мұз дәуірі теңіз деңгейін төмендетіп, рифті судан жоғары қалдырды. Өлі риф фоссилдесіп, Кей Ларго әктасын (әдетте «коралл тасы» деп аталады) құрады. Кей Ларго әктасы кедергілі аралдардың шығыс жағалауында және лагунаның солтүстік және орталық бөлігіндегі саздықтарда (Safety Valve) жатыр. Ол Safety Valve-дің ортасындағы Солдат Киде қысқаша көрінеді және оңтүстікке қарай теңіз деңгейінен жоғары көтеріліп, Флориданың жоғарғы кілстерін құрайды. Бұғаздың батыс жағында 16 су жолы бар, олардың ең үлкені – Майами өзені. Барлық су жолдары тұщы судың ішкі ағынын шектейтін және лагунаға тәтті судың ағынын реттейтін тұщы судың кіруін бақылайтын құрылымдармен жабдықталған. Бискейн су қоймасынан жер асты сулары ағып келіп, лагунаға тәтті су қосымша түседі. Лагунаның ежелгі рифтің батысындағы және оған іргелес материктің астындағы барлық тау жыныстары Майами әктасынан тұрады – бұл ежелгі рифтің артындағы лагунада пайда болған және Кей Ларго әктасымен бірдей жасқа ие оолиттік әктас. Лагунаның әк тасты түбі … қалыңдықтағы құммен, карбонатты лаймен және коралл сынықтарымен жабылып жатыр. Талқылау және талдау мақсатында Бискейн шығанағы көбінесе үш бөлікке бөлінеді: Солтүстік шығанағы, Орталық шығанағы және Оңтүстік шығанағы.

Biscayne Bay is a semi or subtropical lagoon extending most of the length of Miami Dade County, from North Miami Beach to the upper Florida Keys. Biscayne Bay, in the strictest sense, extends from a point between North Miami Beach and Sunny Isles Beach south to the Arsenicker Keys and the Cutter Bank just to the east of those islands. Many discussions about the lagoon include Dumfoundling Bay, a small lagoon just north of North Miami Beach, as part of Biscayne Bay, and include Card Sound and Barnes Sound, in southern Miami Dade County adjacent to Key Largo, as either part of a system of connected lagoons including Biscayne Bay, or as part of Biscayne Bay itself. The lagoon is bordered on its west by the mainland of Florida, and is separated from the Atlantic Ocean to the east by a string of barrier islands in the northern part of the lagoon, a large shoal in the central section, and the northernmost of the Florida Keys in the south. The lagoon is about long from Dumfoundling Bay (25° 58′ North latitude) (north of North Miami Beach) to Card Sound, and another to Jewfish Creek (25° 24′ North latitude), if Card Sound and Barnes Sound are included in the lagoon. The lagoon is across at its widest point. The lagoon, from Dumfoundling Bay to the Arsenicker Keys, has a surface area of about The larger lagoon, including Card Sound and Barnes Sound, has a surface area of about It has an average depth of and, except where channels have been dredged, a maximum depth of
The eastern rim of the lagoon is based on an ancient coral reef which existed along the southeastern edge of the Florida Platform about 100,000 years ago. The ensuing Wisconsin glaciation lowered sea levels, leaving the reef above water. The dead reef became fossilized, forming the Key Largo Limestone (commonly called "coral rock"). Key Largo Limestone underlies the Eastern edge of the barrier islands and the shoals (Safety Valve) along the northern and middle part of the lagoon. It makes a brief appearance at Soldier Key, in the middle of the Safety Valve, and rises above sea level to the south to form the upper Florida Keys. The western side of the bay has characteristics of an estuary, with 16 waterways, the largest of which is the Miami River, flowing into it. All of the waterways have saltwater intrusion control structures, which restrict the flow of saltwater inland, and regulate the flow of fresh water into the lagoon. Some fresh water enters the lagoon as groundwater flow from the Biscayne Aquifer. All of the bedrock under the lagoon west of the ancient reef, and the adjacent mainland, consists of Miami Limestone, an oolitic limestone that formed in a lagoon behind the ancient reef that became the Key Largo limestone, and is the same age as the Key Largo limestone. The limestone bottom of the lagoon is overlain by of sand, carbonate mud, and coral rubble sediments. For purposes of discussion and analysis, Biscayne Bay is often divided into three sections: North Bay, Central Bay, and South Bay.

Орталық шығанағы

Орталық шығанақ – шығанақтың ең үлкен бөлігі. Ол Рикенбакер көпірінен және Вирджиния кілтінен солтүстікке қарай, Блэк-Пойнттан Бока-Чита кілтіне дейін шығанақты кесіп өтетін Featherbed Bank-ке дейін созылады. Оны Атлант мұхитынан Кей-Бискейн, Safety Valve және Флорида кілтінің ең солтүстік бөлігі – Ragged Keys бөліп тұрады. Батыс жағалауында Майами, Корал-Гейблс, Пальметто-Бей, Катлер-Бей қалалары және Майами-Дейд округінің бір бөлігі орналасқан. Кей-Бискейн аралдың ортаңғы үштен бір бөлігін Орталық шығанақтың шығыс жағында алып жатыр. Орталық шығанақтың тұщы су көздеріне Корал-Гейблс су жолы және Снаппер сағасы жатады. Орталық шығанақ пен мұхит арасындағы су ағыны Вирджиния-Кей мен Кей-Бискейн арасындағы Bear Cut және Safety Valve арқылы жүзеге асырылады. Солтүстік шығанақты өзгерткен даму Орталық шығанақтың солтүстік жағалауының көп бөлігіне тарады. Майами Seaquarium және Майами университетінің теңіз, атмосфера және жер ғылымдарының Розенстиль мектебі Вирджиния кілтінің оңтүстік шетінде орналасқан, бұл аралдың Орталық шығанақпен шектесетін жалғыз бөлігі. Гров аралы, Майамидің Коконат-Гров ауданына жақын орналасқан, Орталық шығанақтағы жасанды арал. Диннер-Кейдегі үлкен марина да Коконат-Гровте орналасқан. Орталық шығанаққа, негізінен, бөгеттер, каналдар арқылы төгілетін қалалық ағынды сулар және табиғи тұщы су ағынының жоғалуы кері әсер етеді.

Оңтүстік шығанағы

Оңтүстік шығанағы Орталық шығанаққа шамамен тең және ол Featherbed Bank-тен Arsenicker Keys-ке дейін, немесе Arsenicker Keys-тің шығысында орналасқан Cutter Bank-ке дейін созылады. (Браун және басқалар South Bay-ді Card Sound және Barnes Sound-тан тұратын деп анықтайды.) Ол Флорида аралдарының ең солтүстігінде, Бока Чита аралынан Олд Родс аралына дейін мұхиттан бөлінеді. Оңтүстік шығанағының тұщы су көздері: Блэк Крик, Гулдс каналы, Солтүстік каналы, Флорида Сити каналы және Модель Лэнд каналы. Теңізбен су алмасуы Sands Cut, Caesar's Creek және Broad Creek арқылы жүзеге асады. Бока Чита, Эллиотт және Олд Родс аралдарының барлығы 20-шы ғасырдың бірінші жартысында қазба жұмыстары арқылы кеңейтілген. Бока Чита аралы 20-ғасырдың басында құрылыс алаңы болған. Марк С. Ханивелл 1937 жылы бұл аралды сатып алып, онда 20 метрлік жалған маяк қоса алғанда, үлкен демалыс орнын салған. Оңтүстік шығанағы адам қызметінен ең аз зардап шегеді, бірақ табиғи тұщы су ағынының азаюынан да зардап көреді. Түркия мүшесі ядролық электр станциясы материктік жағалауда маңызды орынға ие.

Кард және Барнс дыбыстары

Кард саунды – Бискейн шығанағының Оңтүстік шығанағының оңтүстігіндегі кеңейтімі. Кішкентай Кард саунды одан әрі оңтүстікке қарай орналасқан, ал Кард саундыдан Кард Банкі бөліп тұрады. Кард саунд көпірінің тас жолы қазір Барнс саундыны Кішкентай Кард саундының оңтүстігінен бөліп тұрады. Манати шығанағы Барнс саундының батысында жатыр. Кард саунды мен Барнс саунды шығыстан Ки-Ларгомен шектеседі. Оңтүстік Бискейн шығанағы кейде Кард саунды мен Барнс саундыны қамтиды деп анықталады. Барнс саунды Флорида шығанағымен бірнеше шағын арналар арқылы байланысты. Манати шығанағы Шорт-Кей және Мейн-Кей аралдары арқылы Барнс саундыдан жартылай бөлінген. 1994 жылы ол Флорида-Кис аралдарындағы ең бұзылмаған орта бірі деп сипатталды. Ашық мұхиттан алыс орналасқандығы және Бискейн шығанағының басқа бөліктері арасындағы тар өткелдердің болуы Манати шығанағындағы тасқын су алмасуын азайтады, ал C 197 каналы C 111 каналынан Манати шығанағына тұщы судың ағып түсуіне мүмкіндік береді. Манати шығанағындағы тұздылық деңгейі 14 мыңнан (ppt) 45 мыңға (теңіз суының орташа тұздылығы 35 ppt) дейін жетеді. 2023 жылдың шілдесінде бұл шығанақтағы су температурасы рекордтық деңгейге жетті.

Қауіпсіздік клапаны

"Қауіпсіздік клапаны" – теңіз суының ағысымен бөлінген, сайлау жазықтықтардың тізбегі. Ол Бискейн аралының оңтүстік жағынан Флорида аралдарының солтүстігіндегі Раггд-Кейз аймағына дейін шамамен 8 мильге (13 км) созылады. Бұл жазықтықтарға "қауіпсіздік клапаны" деген атауды Ральф Мунроу берген. Ол Бискейн аралын Раггд-Кейз және одан әрі байланыстыратын жартастар мен көпірлер салуға қарсы болды, себебі мұндай құрылыс шығанақтан теңізге қарай дауыл толқындарының еркін ағынын тоқтатуы мүмкін еді. Ол бұл аймақ дауыл толқындарының шығанаққа тигізетін зиянын азайтады деп саналады. Флориданың Атлантикалық жағалауындағы құмның ұзақ бойға қарай оңтүстікке жылжуы "Қауіпсіздік клапаны" аймағында аяқталады. "Қауіпсіздік клапанының" құрылымы кем дегенде соңғы ғасыр бойында өзгермеген. (Бұл аймақ испан Флоридасы кезеңінде испан карталарында және теңізшілердің нұсқаулықтарында Бокас-де-Мигель-де-Мора деп белгіленген.) Стилтсвилл – "Қауіпсіздік клапанының" солтүстік жағындағы бірнеше құмдық жазықтықтарда орналасқан ғимараттардың жиынтығы.

Тарих

Қазіргі Бискейн шығанағы 4000 жыл бұрын тұщы сулы бассейн болған. Теңіз деңгейі көтерілген сайын, мұхит суы бассейнге еніп, оны сағаға / лагунаға айналдырды. 20 ғасырдан бұрын, шығанақтың батысында және оған параллель жағалаудағы қырқаның арқасында, қырқаның батысындағы жер асты суларының көп бөлігі Эверглейдс пен Флорида шығанағына қарай ағып, ал қырқаның шығысындағы тар жағалау жолағындағы жер асты сулары шығанаққа ағып түсті. Шығанақтың батыс жағалауында тұщы сулы батпақтар, ал жағалау мен шығанақтың түбінде тұщы сулы бұлақтар болған. XIX ғасырдың аяғында Ральф Манроу осы шығанақтың түбіндегі бұлақтардан ауыз су алуға болатынын байқаған. Бұлақтар әлі де шығанақта бар, бірақ олардың суы енді кермекті. Қазіргі Бискейн шығанағы орналасқан жерде адамдар шығанақ пайда болғанға дейін ұзақ уақыт бойы өмір сүрген. Cutler Fossil Site-де, қазір шығанақтан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан су астында қалған жерде, 11000 жылдай бұрын жасалған адамның сүйектері, тістері мен артефакттары табылды. Еуропалықтар 16 ғасырдың басында шығанақтың айналасындағы аймақты Текеста халқы мекен еткен. Текеста 2000 жылдай уақыт бойы өмір сүрген Глэйдс мәдениетінің құрамына кірді. Текестаның басты қаласы, сондай-ақ Текеста деп аталады, шамамен 1200 жылдан бастап Майами өзенінің сағасында болды. Майами өзенінің сағасынан оңтүстікке қарай орналасқан Майами шеңбері құрылысқа арналған тесіктер ретінде ұсынылды. Бұл жер 1200 жылы, өзеннің солтүстігіндегі қала орналасқан кезде тасталып кетті. Хуан Понсе де Леон 1513 жылы Бискайн шығанағына, ал Педро Менендес де Авилес 1565 жылы да барған. Испан зерттеушілерінің ертедегі есебі Бискейн шығанағының солтүстік шетін мұхиттан бөліп тұратын ұзақ кедергілі түкіртте бір немесе бірнеше сағалардың бар екендігін көрсетті (олардың бірі "Бока Раттонес" деп аталады, ол 1770-ші жылдардағы Бернард Роман картасында пайда болды), бірақ мұндай сағалар уақыт өте келе ашылады және жабылады. 19 ғасырдың басында Форт-Лодердейлдегі Нью-Ривер сағасы мен Беар Кат арасындағы кедергілі түкірт арқылы, қазіргі Вирджиния-Кейдің оңтүстік шетінде, кіреберіс болмаған. 1835 және 1838 жылдардағы дауылдар Вирджиния кілін Майами Бичтің оңтүстік шетіндегі Фишер аралынан бөліп, Нароуз Кат (қазір Норрис Кат деп аталады) жаңа кіреберіс ашты. 1905 жылы Үкіметтік кесімнің ашылуы Фишер аралын Майами Бичтен бөлді және кедергі слюлы сәл қысқарды. Бейкердің Хауловер кіреберісінің 1925 жылы шығанақтың солтүстік шетіндегі бөгеттің үстіне құйылуы Майами Бич орналасқан бөгеттің үстіне құйылған бөлікті бөгеттік аралға айналдырды. Су жолдары арқылы тәтті су ағысының өзгеруі және ХХ ғасырда Үкіметтік кесілім мен Бейкердің Хауловер кіреберісінің ашылуы лагунаның тұздылығын арттырды. Майами портының кеме арнасы мен бұрылу бассейнінің және басқа да навигациялық арналардың, соның ішінде ішкі жағалау су жолының, дренажы Солтүстік шығанақта жасанды аралдардың пайда болуына әкелді. 1981 жылы Солтүстік шығанақтың 40% -дан астамы сумен толтырылған немесе жасанды аралдарды қалыптастыру үшін толтырылған. Солтүстік шығанақтың барлық жағалауында теңіз қабырғалары орналасқан. Өткен ғасырда шығанаққа шикі ағынды сулар, қалалардағы ағынды сулар, жағалаудағы бөгеттер, су бұру, жасанды аралдар құру және шығанаққа табиғи тұщы су ағынының жоғалуы қатты әсер етті. Алайда 1979 жылы тұрақты түрде бақылау жүргізіле бастағаннан бері су сапасы бірте-бірте жақсарып келеді. Солтүстік шығанақтың су аумағының 10% -ы ғана.

What is now Biscayne Bay was a freshwater basin 4,000 years ago. As the sea level rose, ocean water entered the basin, turning it into an estuary/lagoon. Before the 20th century, a coastal ridge west of and parallel to the bay caused most of the ground water west of the ridge to flow towards the Everglades and Florida Bay, while ground water on the narrow coastal strip east of the ridge flowed into the bay. Freshwater marshes were located all along the western shore of the bay, and fresh water springs were located along the shore and on the bottom of the bay. Ralph Munroe noted in the late 19th century that potable water could be pumped from one of those bay bottom springs. Springs can still be found in the bay, but the water from them is now brackish. People lived in the area that is now Biscayne Bay long before the bay was formed. Human bones, teeth, and artifacts that are almost 11,000 years old have been found at the Cutler Fossil Site, a sinkhole that is now a couple of kilometers from the bay. At the time of European contact, in the early 16th century, the area around the bay was occupied by the Tequesta. The Tequesta belonged to the Glades culture, which had been in place for about 2,000 years. The chief town of the Tequesta, also called Tequesta, was on the bay at the mouth of the Miami River, from about 1200. The Miami Circle, just south of the mouth of the Miami River, has been proposed to be post holes for a structure. The site was abandoned in about 1200, when the town site north of the river was occupied. Juan Ponce de León visited Biscayne Bay in 1513, and Pedro Menéndez de Avilés did so in 1565. Early accounts by Spanish explorers indicated the existence of one or more inlets somewhere on the long barrier spit then separating the northern end of Biscayne Bay from the ocean (one called "Boca Rattones" appears on the 1770s map by Bernard Romans), but such inlets open and close over time. At the beginning of the 19th century, there was no inlet through the barrier spit between the New River inlet in Fort Lauderdale and Bear Cut, at the south end of what is now Virginia Key. Hurricanes in 1835 and 1838 opened a new inlet, Narrows Cut (now known as Norris Cut), separating Virginia Key from what is now Fisher Island at the south end of Miami Beach. The opening of Government Cut in 1905 separated Fisher Island from Miami Beach and slightly shortened the barrier spit. The dredging of Baker's Haulover Inlet in 1925 across the barrier spit near the north end of the bay converted that part of the barrier spit where Miami Beach was located into a barrier island. Modification of the flow of fresh water through waterways, and the opening of Government Cut and the Baker's Haulover Inlet during the 20th century increased the salinity of the lagoon. Dredging of the ship channel and turning basin for the Port of Miami and other navigation channels, including the Intracoastal Waterway, has resulted in the build up of artificial islands in the Northern Bay. as of 1981 more than 40% of the area of North Bay had either been dredged or filled to form artificial islands. Seawalls line almost all of the shoreline of North Bay. The bay has been severely affected over the last century by raw sewage releases, urban runoff, shoreline bulkheading, dredging, the creation of artificial islands and the loss of natural fresh water flow into the bay. However, water quality has steadily improved since regular monitoring began in 1979. North Bay accounts for only 10% of the water area of the bay.

Жолдар

Бискейн шығанағы арқылы салынған алғашқы көпір – 1912 жылы Джон С. Коллинз бен оның күйеу баласы Томас Панкост құрған, 4 км (2.5 миль) ұзындығындағы ағаштан жасалған Коллинз көпірі болды. Олар Майами Бичті Жақсарту Корпорациясын құрды, ал қаржыландыруды Карл Г. Фишер және Майамидегі банкир ағайындылары Джон Н. Луммус пен Джеймс Э. Луммус жүзеге асырды. Құрылыс 1912 жылдың 22 шілдесінде басталды. Жобаның бастапқы құны 75 000 доллар болғанымен, құрылыс кешігіп, шығындар жоспардан асып кетті. Көпір 1913 жылы жартылай аяқталды. Бұл көпір «дүниедегі ең ұзын ағаштан жасалған көпір» деп жарияланды және аймақты сәнді қысқы курорт және демалыс орны ретінде дамытуға мүмкіндік берді. Көпір Карл Г. Фишер салған Дикси шоссесінде аяқталды. Көпірден өту үшін ақы төленді; 1920 жылы екі орындық автомобильдер үшін бір бағыттағы ақы 20 центтен 15 центке (ал бар-жоқ үшін 25 центке) төмендетілді. Көпір Бискейн шығанағын Жақсарту қауымдастығына сатылды, ол бес жасанды аралды – Венеция аралдарын жасады: Майамидегі Бискейн және Сан-Марко, Майами Бичтегі Сан-Марино, Ди Лидо және Риво-Альто. Көпір 1925 жылы бұзылып, келесі жылы оның орнына «күштірек» Венеция жолы салынды. Луммус ағайындылары округтік комиссиядан Майамиді Майами Бичтің тосқауыл аралдарымен байланыстыратын екінші жолды қолдауын сұрады, және 1920 жылдың 17 ақпанында округтік жол – кейіннен МакАртур жолы ашылды. 1925 жылы Майами Бичтің солтүстік жағында Бискейн Пойнт құрылды. 1929 жылы үшінші жол Нормандия аралы арқылы Бискейн шығанағын кесіп өтті, оны әзірлеуші Генри Леви бірнеше жыл бұрын Мед аралының оңтүстік жартысын құрғатып, толтырып жасаған еді. Джулия Таттл жолы 1959 жылы салынды. Басқа жолдар – Джон Ф. Кеннеди (79-шы көше) және Брод жолдары (Майами материгін байланыстырады), сондай-ақ Рикенбакер жолы (Майамиді Ки Бискайнмен байланыстырады). Кард Саунд көпірі Флорида штатының Хоумстед аймағындағы материкті Ки Ларгоның солтүстік бөлігімен байланыстырады.

The first bridge across Biscayne Bay was the 2.5 mile (4 km) wooden Collins Bridge built in 1912 by John S. Collins and his son in law Thomas Pancoast, who formed the Miami Beach Improvement Corporation; financing was provided by Carl G. Fisher and the Miami banker brothers John N. Lummus and James E. Lummus. Construction began on July 22, 1912. Although the cost of the project was initially $75,000, the construction project faced delays and cost overruns. The bridge was partially completed in 1913. The bridge was "hailed as the longest wooden vehicle bridge in the world, and opened up the area as a luxury winter resort and playground." The bridge terminated at the Dixie Highway, built by Carl G. Fisher. The bridge was a toll bridge; in 1920, the toll was reduced from 20 cents each way (for two seat cars) to 15 cents one way (and 25 cents round trip). The bridge was sold to the Biscayne Bay Improvement Association, which developed five artificial islands that became known as the Venetian Islands: Biscayne and San Marco in Miami, San Marino, Di Lido, and Rivo Alto in Miami Beach. The bridge was torn down in 1925 and replaced with the "more substantial" Venetian Causeway the next year. The Lummus brothers lobbied for the county commission's support for a second causeway connecting Miami to the barrier islands of Miami Beach, and the County Causeway—later the MacArthur Causeway—opened on February 17, 1920. In 1925, Biscayne Point was created in Miami Beach's north end. In 1929, a third causeway crossed Biscayne Bay at Normandy Isle, which developer Henri Levy had created several years earlier by dredging and filling the south half of Meade Island. The Julia Tuttle Causeway was built in 1959. Other causeways are the John F. Kennedy (79th Street) and Broad causeways (connecting the Miami mainland), and the Rickenbacker Causeway (connecting Miami to Key Biscayne). The Card Sound Bridge connects the mainland in the Homestead, Florida area to the northern part of Key Largo.

Парктер мен теңіз айлақтары

Орталық шығанақтың көп бөлігі және Оңтүстік шығанақтың дерлік барлығы, сондай-ақ Қауіпсіздік клапаны және Ки-Ларгоның солтүстігіндегі Флорида кілстері Бискейн ұлттық паркінің шегінде орналасқан. Лагунаға қарап тұрған бірнеше басқа мемлекеттік және жергілікті саябақтар бар, негізінен Солтүстік шығанақта және Орталық шығанақтың солтүстік жағасында. Билл Баггс Кейп Флорида мемлекеттік паркі Ки-Бискейннің оңтүстік бөлігінде орналасқан. Олета өзені мемлекеттік паркі Олета өзенінің оңтүстік жағында, ол Дамфоундлинг шығанағы мен Солтүстік шығанағын байланыстыратын Ішкі су жолының бөлігіне құятын жерде орналасқан, Солтүстік шығанаққа қарап, оңтүстікке қарай кеңейгенде. Майами-Дейд округі Бискейн шығанағына беткейі бар бірнеше саябақтарды басқарады. Хауловер паркі Бейкердің Хауловер шығанағынан солтүстікке қарай созылатын тосқауыл аралда орналасқан. Крандон паркі Ки-Бискейннің солтүстік бөлігін қамтиды. Vizcaya мұражайы мен бақтары Майамиде, Орталық шығанақтың солтүстік жиегіне жақын орналасқан. Мэтисон Хаммак паркі, Чарльз Диринг мүлігі және Чепмен Филд паркі Орталық шығанақтың батыс жағалауында орналасқан. Блэк Пойнт паркі мен маринасы және Хоумстед Бейфронт паркі Оңтүстік шығанақтың батыс жағалауында орналасқан. Блэк Пойнт, Крандон, Хауловер, Хоумстед Бейфронт және Мэтисон Хаммак саябақтарында қоғамдық мариналар бар. Округ сонымен қатар кішкентай саябақты қамтитын Пеликан Харбор маринасын да басқарады. Ол Солтүстік шығанақтағы Джон Ф. Кеннеди (79-шы көше) жолында орналасқан. Майами қаласында лагунаға қарап тұрған көптеген саябақтар бар, олардың ең маңыздылары: Бейфронт паркі, Элис Уэйнрайт паркі, Маргарет Пейс паркі, Морис А. Ферре паркі, Морнингсайд паркі және Пикок паркі. Майами қаласы басқаратын Бискейн шығанағындағы қоғамдық мариналар: Диннер-Кей маринасы, Майами теңіз стадионы маринасы және Bayside-дегі Miamarina.

Қорғалатын аумақтар

Бискейн шығанағының сулы қорығы Бискейн шығанағының көп бөлігін (кең мағынада) қамтиды, Бискейн ұлттық паркіне кірмейтін бөлігін. Бұл қорық Флорида заң шығарушы органының 1974 жылғы шешімімен құрылды және бастапқыда Олета өзенінен Кард саундтың оңтүстік шекарасына дейінгі Бискейн шығанағының барлық бөлігін қамтыды. Бискейн ұлттық ескерткіші Бискейн ұлттық паркіне айналғанда, қорық екіге бөлінді. Солтүстік бөлігі Олета өзенінің бастауынан Бискейн ұлттық паркінің солтүстік шекарасына дейін созылады, шығысында Кей Бискейннің оңтүстігіне, ал батысында Чарльз Диринг мүлігіне жататын Чикен-Кейдің оңтүстігіне дейін. Қорғаудың оңтүстік бөлігіне Кард саунд кіреді. Қорық мемлекеттік меншіктегі су астындағы жерлердің шамамен 4 миллион акр жерін қамтиды. Бискейн шығанағы Флорида мүйісінен Монро округіне дейінгі сулы қорық 1975 жылы құрылды. Бұл қорық Флорида мүйісінен Майами-Дейд округі мен Монро округінің шекарасына дейін, сондай-ақ Атлантика мұхитындағы Флориданың аумақтық суларының шегінен Бискейн шығанағындағы Ішкі су жолына дейін созылды. Бискейн ұлттық ескерткіші ұлттық парк мәртебесіне көтерілген кезде, ұлттық парктегі барлық сулар Бискейн шығанағы Флорида мүйісінен Монро округіне дейінгі сулы қорығынан алынып тасталды. Бұл қорықтың қалған бөлігі Кеи-Бискейн маңындағы су астындағы жерлерден тұрады. Екі қорық бірлесіп Бискейн шығанағының сулы қорықтары деп аталады. Кард саунд және Барнс саунд Флорида Кис Ұлттық теңіз қорығының құрамында орналасқан. Ки-Ларгодағы Крокодил көлі ұлттық жануарлар қорығы Кард саунд пен Барнс саундтың ашық суларын қамтиды. Бискейн шығанағының Кард саунд лобстер қорығында лобстерлер жыл бойы қорғалады. Қорыққа Флорида мүйісінен Матисон Хаммок округінің паркіне дейінгі сызықтан Кард саунд көпірі мен дамбасына дейінгі барлық лагуна кіреді. 2020 жылдың тамызында Бискейн шығанағының суларында еріген оттегінің азаюы балықтардың кең ауқымды қырылуына әкелді. Тұншығып қалған балықтар су бетіне көтерілді. Билік шұғыл шара ретінде суды ауамен қанау үшін өрт сөндіру кемелерін жіберіп, суды су шашыратқыштарымен биікке бүркіді.

The Biscayne Bay Aquatic Preserve includes most of Biscayne Bay (in the wider sense) that is not in Biscayne National Park. The preserve was created by the Florida Legislature in 1974, and then included all of Biscayne Bay from the Oleta River to the southern end of Card Sound. The preserve was split into two parts when the Biscayne National Monument became Biscayne National Park. The northern part extends from the headwaters of the Oleta River to the northern boundary of Biscayne National Park, just to the south of Key Biscayne on the east, and just to the south of Chicken Key, part of the Charles Deering Estate, on the west. The southern part of the preserve includes Card Sound. The preserve includes about of submerged land owned by the state. The Biscayne Bay Cape Florida to Monroe County Line Aquatic Preserve was created in 1975. That preserve ran from Cape Florida to the Miami Dade County Monroe County line, and from the limit of Florida territorial waters in the Atlantic to the Intracoastal Waterway in Biscayne Bay. When the Biscayne National Monument was upgraded to a National Park, all waters in the National Park were removed from the Biscayne Bay Cape Florida to Monroe County Line Aquatic Preserve. The remainder of that preserve consists of about of submerged lands near Key Biscayne. The two preserves are known collectively as the Biscayne Bay Aquatic Preserves. Card Sound and Barnes Sound lie within the Florida Keys National Marine Sanctuary. The Crocodile Lake National Wildlife Refuge on Key Largo includes of open water in Card Sound and Barnes Sound. Lobsters are protected year round in the Biscayne Bay Card Sound Lobster Sanctuary. The sanctuary includes all of the lagoon from a line running from Cape Florida to Matheson Hammock County Park south to the Card Sound Bridge and causeway. In August 2020 the depletion of dissolved oxygen in the waters of Biscayne Bay triggered a fish kill. Fish that had suffocated were floating to the surface. Authorities took the emergency measure of dispatching fireboats to aerate the water, by spraying the water high into the air with their water cannons.