Кіріспе

Көлбеу геккон немесе кірпік гекко (Correlophus ciliatus) – Жаңа Каледонияның (Франция) оңтүстігіне тән геккон түрі. 1866 жылы француз зоологы Альфонс Гишенот осы гекконды сипаттаған. Жаңа Каледония геккондарының бірнеше түрімен бірге, ол жабайы флора мен фауна түрлерінің халықаралық саудасы бойынша құрып кету қаупі төнген түрлерді қорғау конвенциясымен қорғалатын мәртебе алуға қарастырылып жатыр.

Таксономия

Бұл түрді алғаш рет 1866 жылы Альфон Гюйшона "Notice sur un nouveau genre de sauriens de la famille des geckotiens du Muséum de Paris" ("Париж мұражайының геккон тұқымдасына жататын жаңа кесіртке түрі туралы хабарлама") атты мақаласында Correlophus ciliatus деп сипаттады. Кейіннен 1883 жылы Rhacodactylus ciliatus деп қайта аталды. Жақындағы филогенетикалық талдаулар R. ciliatus және R. sarasinorum бір-бірімен тығыз байланысты емес екенін көрсетті, сондықтан бұл 55 түр Rhacodactylus туысынан Correlophus туысына қайта жіктелді. Ciliatus деген атау латын тілінен шыққан, "cilia" ("қабақ қауырсыны" немесе "кірпік") деген сөзден алынған және жануардың көздерінің үстіндегі кірпіктерге ұқсайтын тері тізбесін білдіреді.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Қалқалы гекон Жаңа Каледонияның Оңтүстік провинциясына ендемик. Үш жекеге бөлінген популяция бар, біреуі Пайн аралы мен оны қоршаған кіші аралдарда, ал екі популяция Гранде-Терре бас аралда орналасқан. Бір популяциясы Блю-Ривер маңында, ол қорғалатын провинциялық саябақ, ал екіншісі солтүстікке қарай, Дзумак тауының оңтүстігінде. Олар көптеген тропикалық аймақтарда кездеседі.

Физикалық сипаттама

Қалқанды геккондардың ұзындығы әдетте, құйрығының ұзындығын қоса алғанда, арасында болады. Бұл геккондардың жартылай ұстап тұруға арналған құйрығы бар, оны көтерілуге көмектесу үшін пайдаланады. Жыртқыштарды шатыстыру үшін құйрығын (құйрық автотомиясы арқылы) түсіре алады. Қалқанды геккондар жоғалтқаннан кейін құйрықтарын қайта өсірмейді; жабайы табиғаттағы көптеген ересек геккондардың құйрықтары жоқ.

Экология және мінез-құлық

Қалқалы гекколар негізінен ағаш өсімдіктерінде тіршілік ететін түр, олар Жаңа Каледония жаңбырлы ормандарының жоғары жағында мекендеуді ұнатады. Жаңа орындарға өту үшін олар бұтақтар арасында ұзақ қашықтыққа секіре алады. Қалқалы гекколар түнгі жануарлар және әдетте күндізгі уақытта биік бұтақтардағы қауіпсіз жерлерде ұйықтайды. Қалқалы гекколар – бәсекелес жейтін жануарлар, олар жемістермен, нектармен, тозаңмен және әртүрлі жәндіктермен қоректенеді. 1994 жылы қайта табылар алдында, олардың жойылып кеткеніне сенген еді. Жабайы популяцияға ең үлкен қауіп – Жаңа Каледонияға кішкентай отты құмырсқаның (Wassmania auropunctata) әкелуі болып табылады.

Көбею

Жаңбырлы гекконның жабайыдағы көбею мінез-құлқы туралы көп мәлімет жоқ; қолда бар ақпарат көбінесе тұтқындықтағы жануарлардан алынған. Аналықтары әдетте бір уылдырыққа екі жұмыртқа салады, олар салынғаннан кейін 60–150 күнде жарылады. Кекілді гекконның аналығы 8–10 айға созылатын көбею циклында 4–6 апта сайын 2 жұмыртқа салу үшін бір рет ғана атамен жұптасуы жеткілікті. Көбею циклы аяқталғаннан кейін, жабайыдағы аналықтар қыс мезгіліндегі температура мен күн сәулесінің аз ғана өзгеруінен туындайтын "салқындану" циклынан өтеді. Осы кезеңде аналықтар жұмыртқа салу кезінде жоғалтқан дене салмағы мен қоректік заттарын қайта толықтай алады. Кекілді гекконның аузының жоғары жағында кальцийді сақтауға арналған екі кішкентай қалтасы болады. Егер жұмыртқалайтын аналықта кальций жеткіліксіз болса, оның қалтасы тозығып, кальций тапшылығына ұшырайды. Бұл кальцийдің күрт төмендеуіне алып келуі мүмкін, онда аналық дірілдеп немесе теңселіп, шаршап, тәбеті жойылып, тіпті өлімге де соқтыруы мүмкін.