Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1946–2021)
Canadian politician (1946–2021)
Дональд Уильям Кэмерон (20 мамыр 1946 – 3 мамыр 2021) – канадалық саясаткер, 1991 жылдың ақпанынан 1993 жылдың маусымына дейін Нова-Скотияның 22-ші премьер-министрі қызметін атқарды. Ол 1974 жылдан 1993 жылға дейін Нова-Скотия провинциялық мәжілісінде Пиктоу-Ист сайлау округін өкілдік етті, Нова-Скотияның Прогрессивті консервативтік партиясының мүшесі ретінде. Саяси мансабынан кейін ол Жаңа Англиядағы Канаданың бас консулы болып тағайындалды.
Donald William Cameron (May 20, 1946May 3, 2021) was a Canadian politician who served as the 22nd premier of Nova Scotia from February 1991 to June 1993. He represented the electoral district of Pictou East in the Nova Scotia House of Assembly from 1974 to 1993, as a member of the Progressive Conservative Party of Nova Scotia. Following his political career, he was appointed the Canadian Consul General to New England.
Ерте өмір және білім
Камерон 1946 жылы 20 мамырда Новая Шотландияның Эгертон қаласында туған. Оның ата-анасы Хелен мен Уильям Дэвид Кэмерон болды, және ол олардың отбасылық шаруашылығында өсті. 1968 жылы ол Макгилл университетін ғылым бакалавры дипломымен бітірді.
Cameron was born in Egerton, Nova Scotia, on May 20, 1946. His parents were Helen and William David Cameron, and he was raised on their family farm. He graduated from McGill University with a Bachelor of Science degree in 1968.
Саяси мансап
Кэмерон 1974 жылғы провинциялық сайлауда саяси мансабын бастады, Пиктоу Шығыс округінде Либерал Лестер МакЛелланды 272 дауыспен жеңді. 1978 жылғы сайлауда ол шамамен 2000 дауыспен қайта сайланды. 1978 жылдың 5 қазанында Кэмерон Жаңа Шотландияның Атқару кеңесіне Балық шаруашылығы және Демалыс министрі болып тағайындалды. 1980 жылдың 25 маусымында ол министрлік лауазымынан қанағаттанды. 1981 және 1984 жылдарғы сайлауларда қайта сайланды. 1988 жылдың 20 сәуірінде Кэмерон Индустрия, Сауда және Технология министрі болып қайта тағайындалды. 1988 жылғы сайлауда Кэмерон Либерал Уэйн Фрейзерді 753 дауыспен жеңіп, қайта сайланды. 1990 жылдың қыркүйегінде Джон Бьюкенен премьер-министр қызметінен кетті, ал көшбасшылық конвенция 1991 жылдың ақпанына жоспарланды. 1990 жылдың 2 қарашасында Кэмерон Нова-Скотияның Прогрессивті консервативтік партиясының төрағалығына үміткерлігін жариялады. 1991 жылдың 9 ақпанында өткен көшбасшылық конвенциясында Кэмерон алғашқы екі кезеңде көш бастап, үшінші кезеңде Роланд Дж. Торнхиллді 143 дауыспен жеңіп, төрағалыққа ие болды. 26 ақпанда ол Нова-Скотияның 22-ші премьері болып ант берді.
Cameron entered provincial politics in the 1974 election, defeating Liberal Lester MacLellan by 272 votes in the Pictou East riding. He was re elected in the 1978 election by almost 2,000 votes. On October 5, 1978, Cameron was appointed to the Executive Council of Nova Scotia as Minister of Fisheries and Minister of Recreation. He resigned from cabinet on June 25, 1980. He was re elected in the 1981 and 1984 elections. On April 20, 1988, Cameron was reappointed to cabinet as Minister of Industry, Trade and Technology. Cameron was re elected in the 1988 election, defeating Liberal Wayne Fraser by 753 votes. In September 1990, John Buchanan resigned as premier, and a leadership convention was scheduled for February 1991. On November 2, 1990, Cameron announced his candidacy for the leadership of the Progressive Conservative Party of Nova Scotia. At the leadership convention, on February 9, 1991, Cameron led through the first two ballots and defeated Roland J. Thornhill by 143 votes on the third ballot to win the leadership. He was sworn in as the 22nd premier of Nova Scotia on February 26.
Жаңа Шотландияның премьер-министрі
Камеронның әкімшілігі кішкентай кабинет құруымен, кемсітушілікке қарсы шараларды қолдауымен және гейлер мен лесбиянтарды қорғауды кеңейту үшін адам құқықтары заңына түзетулер енгізуімен белгілі болды. Бұл сол кезде Канададағы ең ірі жекешелендіру болып саналды. Камерон сонымен қатар, еңбек өнімділігіне негізделген жұмысқа орналастыру кодексін енгізіп, Атлантикалық аймақтағы мемлекеттік сатып алу туралы келісімге қол қойды және 3, 6, 9 және 12-сыныптарда міндетті тестілеу жүргізіп, нәтижелерін жариялады. Камеронның үкіметі сайлау округтерінің шекараларын қайта қарау үшін бейтарап комиссия құрды, бұл округтерді манипуляциялауға қарсы күрестің бір бөлігі болды. Камерон судьяларды саяси байланыстарсыз тағайындауды бастады, бензин бағасын либералдауға көшті және Галифакс портынан екі қабатты вагондармен тасымалдауға (оның сайлау округіндегі TrentonWorks вагондар зауытына пайда әкелген) және төрт жолақты тас жолдарға инвестиция жасады. Оның партиялық ықпалды тоқтатуға жасаған тыраны Жаңа Шотландия саясатындағы өзгерісті білдірді, оны оның ізбасарлары – Джон Савидж және Джон Хамм жалғастыра алды, бұл тағайындаулардың ашықтығын арттырды. Камерон қайғылы оқиғаға әкелген жобаны ынтамен қолдаған адам ретінде танылды. Ол бастапқыда жергілікті заң шығарушы, содан кейін Джон Бьюкенен үкіметіндегі индустрия министрі, ал кейін премьер-министр ретінде Жаңа Шотландияның Пиктоу округіндегі Вестрей кенішін дамытуға белсенді қатысты. Көптеген адамдар провинциялық БАҚ-та мұндай кеніште жұмыс істейтін жұмысшылардың қауіпсіздігіне алаңдаушылық білдірді. Көмір шахталарынан әдетте жарылғыш метан газы шығады, ал Вестрей кеніші Пиктоу округінің метан газының жоғары концентрацияланған аймағында орналасқан. Бірақ, федералды бюрократтардың, оппозициялық саясаткерлердің және Кейп-Бретон даму корпорациясының (Devco) қарсылығына қарамастан, бұл федералдық мемлекеттік кәсіпорын Кейп-Бретон аймағындағы көмір өндірісіне жауапты болды, Вестрей кеніші 1980-ші жылдардың соңында дамытылып, 1991 жылы провинциялық және федералдық үкіметтердің қолдауымен ашылды. 1992 жылдың 9 мамырында метан газының жарылуы салдарынан 26 шахтер қаза тапты. 1993 жылғы сайлауда Камерон Пиктоу-Ист округінде қайта сайланды, бірақ оның үкіметі Джон Савидж басқаратын Жаңа Шотландия Либералдық партиясынан күйреуге ұшырады. Сайлау түні Камерон партия басшысы және Пиктоу-Ист округінің депутаты лауазымынан кетіп қалатынын мәлімдеді.
Cameron's administration was known for a smaller cabinet, supporting anti discrimination measures, and amending the human rights act to extend protection to gays and lesbians. the largest privatization move in Canada at the time. Cameron also introduced merit based hiring codes, signed on to the Atlantic Procurement Agreement and introduced mandatory testing in grades 3, 6, 9 and 12 with public release of test scores. Cameron's government established a nonpartisan electoral boundaries revision commission in an attempt to end gerrymandering. Cameron began the practice of non political appointment of judges, deregulation of gasoline prices and made investments in double stack rail service from the Port of Halifax (benefitting the TrentonWorks rail car plant in his riding) as well as four lane highways. His efforts in ending party patronage marked a change in politics in Nova Scotia that his successors – John Savage and John Hamm – were able to continue, making appointments more transparent. Cameron was noted as a vocal supporter of a development project that turned deadly. He was instrumental, first as a local MLA, then as industry minister in the government of John Buchanan, and then as premier, in the development of the Westray Mine in Pictou County, Nova Scotia. Many expressed concern in the provincial media for the safety of workers in such a mine. While coal mining typically releases explosive methane gas, the location of the mine was in an area of Pictou County that had an unusually high level of methane. However, despite the opposition from federal bureaucrats, opposition politicians and the Cape Breton Development Corporation (Devco), a federal crown agency responsible for coal mining in Cape Breton, Westray Mine was developed through the late eighties and opened in 1991 with significant provincial and federal government assistance. Subsequently, a methane gas explosion killed 26 miners on May 9, 1992. In the 1993 election, Cameron won personal re election in his Pictou East riding, but his government was defeated in a landslide by the Nova Scotia Liberal Party under John Savage. On election night, Cameron announced his resignation as both party leader and MLA for Pictou East.
Жеке өмір
1969 жылы Кэмерон Розмари Симпсонға үйленді. Олардың Натали, Дэвид және Кристин атты үш баласы болды.
Cameron married Rosemary Simpson in 1969. Together, they had three children: Natalie, David, and Christine.