Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық әскер бөлімдері
British Army units in World War I
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы «Палс» батальондары – жергілікті жұмылдыру шараларында бірге тіркелген, достары, көршілері және әріптестерімен бірге қызмет ете алатынына сендірілген британдық әскердің арнайы құрылған бөлімдері. Олар батальондарға кездейсоқ тағайындалмайтын.
The Pals battalions of World War I were specially constituted battalions of the British Army comprising men who had enlisted together in local recruiting drives, with the promise that they would be able to serve alongside their friends, neighbours and colleagues, rather than being arbitrarily allocated to battalions.
Құру
1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы лорд Китченер соғысты жеңудің кілті – адам күшінің көптігінде екеніне сенді және барлық әлеуметтік топтан ер адамдарды қатарына қосудың жолдарын іздестіруге кірісті. Бұл идея ғасырлар бойы қалыптасқан британдық әскери дәстүрге тікелей қайшы келді. Осы дәстүр бойынша британдық армия кәсіби сарбаздарға сүйенетін, ал офицерлерді әулет ақсүйектерінен, ал қатардағы сарбаздарды қара халықтан тартатын. Генерал сэр Генри Роулинсон ер адамдардың достары мен әріптестерімен бірге қызмет ететінін білген жағдайда әскерге жазылуға көбірек ынталанатынын айтты. Ол Лондон қор брокерлеріне Лондон қаласының жұмысшыларынан батальон құрып, үлгі көрсетуді ұсынды. 1914 жылдың тамызының соңында осы 10-шы (қызметтік) батальонға, Корольдік фюзельерлерге, «Брокерлер батальоны» деп аталған 1600-ға жуық адам бір апта ішінде қабылданды. Бірнеше күннен кейін Дерби графы Ливерпульден ер адамдардан батальон құруға шешім қабылдады. Екі күннің ішінде жаңа батальонға 1500 ливерпульдік қосылды. Осы ерлерге сөз сөйлеген лорд Дерби: «Бұл дос-жаран батальоны болуы керек, бір кеңседегі достары Ұлыбританияның абыройы мен Ливерпульдің мәртебесі үшін иық тігісіп күресетін батальон» деді. Келесі бірнеше күнде Ливерпульде тағы үш батальон құрылды, олар Король полкінің (Ливерпуль) 17-ші, 18-ші, 19-шы және 20-шы батальондарын құрады. Лорд Дербидің табысынан шабыттанған Китченер бүкіл елде осындай жұмылдыру кампанияларын ұйымдастыру идеясын қолдады. 1914 жылдың қыркүйек айының соңына қарай елуден астам қалада «Дос батальондары» құрылды, ал ірі қалалар бірнеше батальон құра алды. Мысалы, Манчестер тамызда төрт батальон, ал қарашада тағы төрт батальон жинады. Соғыс министрлігінің пікірінше, «Дос батальоны» тәжірибесі күрт кеңейтілген тұрақты армияның жұмылдыру жүйесіне түскен ауыр жүктемені жеңілдетті, сондай-ақ қаржылық жағдайды да оңалтты. 1914 жылдың қыркүйегінде Китченер жергілікті жұмылдырушылардың бастапқы тұрғын үй және басқа да шығындарды, Соғыс министрлігі басқаруды өз қолына алғанға дейін өтеуі керектігін жариялады. Осыған сәйкес, жаңа «Дос батальондарына» шақырылған көптеген сарбаздар бастапқыда үйде тұрып, күнделікті жаттығуларға қатыса алды.
At the outbreak of World War I in August 1914 Lord Kitchener, the Secretary of State for War, believed that overwhelming manpower was the key to winning the war, and set about looking for ways to encourage men of all classes to join. This concept stood in direct contrast to centuries of British military tradition, in which the British Army had always relied on professional, rather than conscript, soldiers, and had drawn its members from either the gentry (for officers) or the lower classes (for enlisted men). General Sir Henry Rawlinson suggested that men would be more inclined to enlist in the Army if they knew that they were going to serve alongside their friends and colleagues. He appealed to London stockbrokers to raise a battalion of men from workers in the City of London to set an example. Sixteen hundred men enlisted in this 10th (Service) Battalion, Royal Fusiliers, the so called "Stockbrokers' Battalion", within a week in late August 1914. A few days later, the Earl of Derby decided to raise a battalion of men from Liverpool. Within two days, 1,500 Liverpudlians had joined the new battalion. Speaking to these men Lord Derby said: "This should be a battalion of pals, a battalion in which friends from the same office will fight shoulder to shoulder for the honour of Britain and the credit of Liverpool." Within the next few days, three more battalions were raised in Liverpool, forming the 17th, 18th, 19th and 20th Battalions of the King's Regiment (Liverpool). Encouraged by Lord Derby's success, Kitchener promoted the idea of organising similar recruitment campaigns throughout the entire country. By the end of September 1914, more than fifty towns had formed Pals battalions, whilst the larger towns and cities were able to form several battalions each; Manchester, for example, raised four battalions in August, and four more in November. From the perspective of the War Office, the Pals battalion experiment relieved the heavy strain on the recruiting structure of a suddenly expanded regular army as well as easing the financial strain. In September 1914 Kitchener announced that the organizers of locally raised units would have to meet the initial accommodation and other costs involved, until the War Office took over their management. Accordingly, many recruits for the new Pals battalions were initially able to live at home while reporting for daily basic training.
Мысалдар
"Гримсби достары" Гримсбидегі Винтрингэм орта мектебінің бұрынғы оқушыларынан құрылды. Басқа көптеген мектептер, соның ішінде жетекші жеке мектептер де батальондар құрды. Бірнеше спортшы батальондары құрылды, оның ішінде үш футболшы батальоны: Мидлсекс полкінің 17-ші және 23-ші (қызметтік) батальондары, және Корольдік шотланд полкінің 16-шы (2-ші Эдинбург) (қызметтік) батальоны. Соңғы аталған батальонға толық бірінші және резервтік команда ойыншылары, кеңес мүшелері мен қызметкерлердің бір бөлігі, сондай-ақ шотландтық кәсіби футбол клубы "Heart of Midlothian F. C." жанкүйерлерінің көптеген өкілдері кірді. Соғыстың алғашқы екі жылында құрылған 1000-ға жуық батальонның ішінде 145 қызметтік және 70 резервтік жаяу әскер бөлімдері жергілікті жұмылдыру арқылы құрылды.
The "Grimsby Chums" was formed by former schoolboys of Wintringham Secondary School in Grimsby. Many other schools, including some of the leading public schools, also formed battalions. Several sportsmen's battalions were formed, including three battalions of footballers: 17th and 23rd (Service) Battalions, Middlesex Regiment, and 16th (2nd Edinburgh) (Service) Battalion, Royal Scots, the last mentioned battalion containing the entire first and reserve team players, several boardroom and staff members, and a sizable contingent of supporters of Scottish professional club Heart of Midlothian F. C. Out of nearly 1,000 battalions raised during the first two years of the war, 145 Service and seventy Reserve infantry units were locally raised Pals battalions.
Рөлдер
Палс бөлімшелерінің көпшілігі жаяу әскер батальондары болғанмен, жергілікті бастамалар нәтижесінде 48 инженерлік рота, 42 далалық артиллерия батареясы және 11 оқ-дәрі колоннасы құрылды. Шабуылға қатысқан шамамен 700 Акрингтон Палс-тың 235-і қаза тауып, 350-і жиырма минуттың ішінде жараланды. Қайта-қайта жасалған әрекеттерге қарамастан, Серре 1917 жылдың ақпанына дейін жауланбады, сол кезде неміс әскері Гинденбург шебіне көшірілді.
While the majority of Pals units were infantry battalions, local initiatives resulted in the raising of forty eight companies of engineers, forty two batteries of field artillery and eleven ammunition columns, Of an estimated 700 Accrington Pals who took part in the attack, 235 were killed and 350 wounded within the space of twenty minutes. Despite repeated attempts, Serre was not taken until February 1917, at which time the German Army had evacuated to the Hindenburg Line.
Өңірлік немесе топтық жұмысқа қабылдауды тоқтату
Сомма шайқасы Палс батальондарының тәжірибесінде шешімді бетбұрыс болды. 1916 жылдың жазынан кейін бұл схема тиімсіздігіне жеткен соң, көптеген батальондар таратылды немесе біріктірілді. Ал кейбіреулері соғыс аяқталғанға дейін атауларын сақтап қалды, бірақ жаңа сарбаздарды қабылдау аймақтық немесе басқа да ортақ байланыстары бар адамдардың есебінен емес, жалпы әскерге шақырылғандардың есебінен жүзеге асты. Нақты бір аймақтан немесе топтан сарбаздарды тарту салдарынан, "Палс батальоны" ауыр шығынға ұшырағанда, Ұлыбританиядағы жекелеген қалалар, ауылдар, елді мекендер мен қауымдастықтарға тиетін әсер дереу және өте ауыр болуы мүмкін еді. Мысалы, Шеффилд қалалық батальоны (12-ші Йорк және Ланкастер полкі) Соммадағы 1 шілдеде (1916 жыл) бір күн ішінде 495 қаза және жараланғандарға ұшырады, ал ол батальонның қатарын осы жылдың қазан айына дейін түрлі аймақтардан келген сарбаздардың есебінен толықтыруға мүмкіндік болды. 1916 жылдың наурыз айында әскери міндеттілік енгізілгеннен кейін, жаңа Палс батальондарын құру қажеттігі туындаған жоқ. 1914-1915 жылдардағы атмосфераға тән, тұрақты армия құрылымынан тыс ерікті жергілікті жалдау практикасы Екінші дүниежүзілік соғыста қайталанбады.
The Battle of the Somme marked a turning point in the Pals battalion experiment. Many were disbanded or amalgamated after the scheme effectively came to an end following the summer of 1916. Others retained their titles until the end of the war but with recruitment dependent upon drafts from a common pool of conscripts rather than from those with regional or other common ties. The practice of drawing recruits from a particular region or group meant that, when a "Pals battalion" suffered heavy casualties, the impact on individual towns, villages, neighbourhoods and communities back in Britain could be immediate and devastating. As an example, The Sheffield City Battalion (12th York and Lancaster Regiment) had lost 495 dead and wounded in one day (1 July 1916) on the Somme and was brought back to strength by October that year only by drafts from diverse areas. With the introduction of conscription in March 1916, further Pals battalions were not sought. Voluntary local recruitment outside the regular army structure, so characteristic of the atmosphere of 1914–15, was not repeated in World War II.