Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бастапқыда Ұлыбританияда құрылған еріктілер армиясы болды.
Initially all volunteer army formed in the United Kingdom
Жаңа армия, көбінесе Китченер армиясы деп, кейде жеңілтеңе қарап Китченер мобы деп аталатын, 1914 жылдың шілдесінің соңында Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуынан кейін 1914 жылдан бастап Ұлыбританияда құрылған Британ армиясының (бастапқыда) толыққанды еріктілерден тұратын бөлігі еді. Ол Герберт Китченердің, сол кездегі соғыс министрінің, армияға 500 000 ерікті жинау жөніндегі ұсынысы бойынша құрылды. Китченердің бастапқы ниеті осы адамдарды 1916 жылдың ортасына қарай әрекетке дайын бөлімдерге біріктіру болған, бірақ жағдай осы әскерлерді одан бұрын қолдануға мәжбүр етті. Китченер армиясының бөлімдерінің алғашқы ірі шайқасы Лоос шайқасында (1915 жылдың қыркүйек-қазан айлары) болды.
The New Army, often referred to as Kitchener's Army or, disparagingly, as Kitchener's Mob,
was an (initially) all volunteer portion of the British Army formed in the United Kingdom from 1914 onwards following the outbreak of hostilities in the First World War in late July 1914. It originated on the recommendation of Herbert Kitchener, then the Secretary of State for War to obtain 500,000 volunteers for the Army. Kitchener's original intention was that these men would be formed into units that would be ready to be put into action in mid 1916, but circumstances dictated the use of these troops before then. The first use in a major action of Kitchener's Army units came at the Battle of Loos (September–October 1915).
Шығу тегі
Китченер соғыстың 1914 жылы Рождествоға дейін аяқталады деген кең тараған сенімге қайшы, ұзақ және қатыгез соғыс болатынын болжады. Ол Еуропаға жаңа, жақсы даярланған және жақсы басқарылатын дивизиялардың орасан зор күштерінің келуі Орталық державаларға қарсы шешуші соққы болады деп сенді. Китченер өзінің жоспарына қарсылық білдірді және оның әлеуетін әлсірету немесе суландыруға тырысты, соның ішінде Жаңа армия батальондарын қолданыстағы тұрақты немесе аумақтық күш бөлімдеріне бөлу (Британдық экспедициялық күштердің (БЭК) бас қолбасшысы, фельдмаршал Френчтің пікірі). Китченер жаңа армияның негізі ретінде қолданыстағы аумақтық күшті (Лорд Холдейн мен Дуглас Хейгтің Эдвард дәуіріндегі армия реформаларының бір бөлігі ретінде құрған) пайдаланудан бас тартты, өйткені оның көптеген мүшелері тек "Үй қызметіне" ерікті түрде қатысқан еді, және ол 1870-1871 жылдардағы франко-пруссия соғысында француз "аумақтықтарының" нашар жұмыс істегендігіне күдікпен қарады. Соғыстың алғашқы күндері аумақтық күш тұрақты армияны нығайта алмады, өйткені оған заманауи жабдықтар, әсіресе артиллерия жетіспеді. Сонымен қатар, "Жалпыға қызмет" деп аталған еріктілерден тұратын бірінші қатардағы бөлімшелерді құруға уақыт қажет болды. Жаңа армияға шақырылғандар Британ армиясының полктері бойынша толық батальондар құруға пайдаланылды. Бұл жаңа батальондар "XXth (Service) Battalion, <полк атауы>" түріндегі атауларға ие болды. Жаңа армияның алғашқы дивизиялары алғаш рет 1915 жылдың тамызында Галлиполи жорығы кезінде Сувла шығанағында және 1915 жылдың күзінде Батыс майдандағы Лус шайқасында қолданылды; олар Сомма шайқасында ауыр сынақтан өтті. 1914 жылдың тамызында бес тұрақты дивизиядан тұратын алғашқы БЭК, 1914 жылдың соңында аумақтық бөлімдер орналастырылған кезде 16 дивизиядан тұратын екі далалық армияға, ал 1916 жылдың жазында жалпы саны 60 дивизиядан тұратын бес армияға дейін өсті; шамамен 2 миллион адам, оның жартысы жаяу әскер (ал қалғандары – қарушылар, жабдықтаушылар және логистика қызметкерлері және т.б.).
Contrary to the popular belief that the war would be over by Christmas 1914, Kitchener predicted a long and brutal war. He believed that arrival in Europe of an overwhelming force of new, well trained and well led divisions would prove a decisive blow against the Central Powers. Kitchener fought off opposition to his plan, and attempts to weaken or water down its potential, including piece meal dispersal of the New Army battalions into existing regular or Territorial Force divisions (the view of the Commander in Chief of the British Expeditionary Force (BEF), Field Marshal French). Kitchener declined to use the existing Territorial Force (set up by Lord Haldane and Douglas Haig as part of the Army reforms of the Edwardian period) as the basis for the New Army, as many of its members had volunteered for "Home Service" only, and because he was suspicious of the poor performance of French "territorials" in the Franco Prussian War 1870–1871. In the early days of the war, the Territorial Force could not reinforce the regular army, as it lacked modern equipment, particularly artillery. In addition, it took time to form first line units composed only of men who had volunteered for "General Service". Those recruited into the New Army were used to form complete battalions under existing British Army regiments. These new battalions had titles of the form "xxth (Service) Battalion, <regiment name>". The first New Army divisions were first used in August 1915 at Suvla Bay during the Gallipoli Campaign and also the Battle of Loos on the Western Front in the autumn of 1915; they were sorely tested in the Battle of the Somme. The initial BEF—a single army of five regular divisions in August 1914, grew to two field armies comprising 16 divisions by the end of 1914 when the Territorials had been deployed, and to five armies totalling around 60 divisions in strength by the summer of 1916; approximately 2 million men, of whom around half were infantry (the rest were gun crews, supply and logistics men etc.)
Жұмысқа қабылдау
Барлық бес толық армиялық топ (армиялар тобы емес, армияға ұқсас бөлімдер тобы) ерікті жалдамалы сарбаздардан құралды, олардың ішінде әйгілі «Палс» батальондары да болды. Әскери қызметке тілмекші болғандардың көптігіне байланысты, кейбір жерлерде жалдау кеңселерiнiң сыртында шақырымға дейін кезек пайда болды, жаңа сарбаздарды жабдықтап, баспанамен қамтамасыз етуде көптеген қиындықтар туды. Үкімет жылдам түрде көптеген жаңа жалдау орталықтарын ашты, бұл қабылдау жүктемесін жеңілдетті және негізгі оқу лагерьлерінде уақытша құрылыс бағдарламасын бастады. 12 қыркүйекке дейін жарты миллионға жуық адам тіркелді. Жалдамалы сарбаздарды алдымен K1 бөлімдеріне, содан кейін резервтік батальондарға, одан кейін K2 бөлімдеріне орналастыруға басымдық берілді. Шамамен 2,5 миллион адам Киченер армиясына ерікті түрде қосылды. Соғыс басқармасы осы жаңа құралымдарға старшиналарды (NCO) қайта тіркелгендерден таңдау керектігін белгіледі. Ұлыбритания, соғысқа қатысқан басқа да ірі державалар сияқты, 1916 жылғы Әскери қызмет заңына сәйкес міндетті әскери қызметке көшті. (Мiндеттi әскери қызмет «кері» қолданылды, яғни соғыстың басында ерікті келген білікті жұмысшылар мен шеберлерді қажеттілік туғанда оқ-дәрі өнеркәсібіне қайтаруға болады.) Алғашқы міндетті әскери қызметшілер 1916 жылдың соңында Францияға келді және Сомма шайқасында азайып кеткен еріктілердің орнын толтырды. 1916 және 1917 жылдардағы қанды шайқастардан кейін, 1918 жылғы Людендорф шабуылына қарсы тұрған британ армиясының көп бөлігі міндетті әскери қызметтен өткендер болды, олардың көпшілігі 21 жасқа толмаған немесе отыздың соңында немесе одан да үлкен жастағы жастар еді. Басқа сарбаздардың көпшілігі соғыс басында ерікті келген, бірақ кейін артқы эшелондардан «іріктеліп алынған» төмен физикалық дайындық деңгейі бар адамдар еді. Соғыс бойы британ армиясында қызмет еткендердің шамамен жартысы, оның ішінде 1918 жылы британ армиясында қызмет еткен бес миллион сарбаздың жартысынан астамы міндетті әскери қызметтен өткендер еді.
All five of the full army groups (meaning a group of divisions similar in size to an army, not a group of armies) were made up of volunteer recruits, which included the famous Pals' Battalions. Due to the huge numbers of men wishing to sign up, in places queues up to a mile long formed outside recruitment offices, there were many problems in equipping and providing shelter for the new recruits. Rapidly the Government added many new recruitment centres, which eased the admissions burden, and began a programme of temporary construction at the main training camps. By 12 September, almost half a million men had enlisted. The priority placement of recruits was to make up the strength of K1 units, then the Reserve battalions, and then the K2 units. Almost 2.5 million men volunteered for Kitchener's Army. The War Office stipulated that NCOs for these new formations should be selected from those men reenlisting. Great Britain had to resort to conscription under the Military Service Act 1916, like the other great powers involved in the war. (Conscription was also applied "in reverse", so that skilled workers and craftsmen who had volunteered early in the war could be drafted back into the munitions industry, where they were sorely needed.) The first conscripts arrived in France in late 1916 to fill the gaps in the volunteer units, which had been greatly diminished during the Battle of the Somme. After the bloody battles of 1916 and 1917, many of the British Army facing the Ludendorff Offensive of 1918 were conscripts, many of whom were youths under 21 years of age, or in their late thirties or older. Many of the other soldiers were men of lower levels of fitness who had volunteered earlier in the war and had since been "combed out" of rear echelon jobs. Roughly half of those who served in the British Army throughout the war, including more than half of the five million men serving in the British Army in 1918, were conscripts.
Оқыту
Британдық армия дәстүрлі түрде полк негізінде жұмылған, сондықтан армияға қабылданған жауынгер алдымен жаңа полкінің қоймасына жіберілді, онда ол қажетті жабдықтарын алып, армия тәртібімен және жаттығумен таныстырылды. Содан кейін ол батальонына қосылу үшін негізгі оқу лагерлеріне жіберілді. Бірақ іс жүзінде ең бір полктің де қажетті жабдықтары жеткіліксіз болды, сондай-ақ көптеген жауынгерлерді оқытуға жететін адам күші де болмады; жауынгерлер өз киімдері мен аяқ киімдерін киіп жаттықты. Бұл мәселені азайту үшін армия ескі сақталған киімдерді, оның ішінде Бірінші Бур соғысы кезінде киілген қызыл жакеттерді шығарды. Кейбір полктер мемлекеттік жинаудан алынған ақшаға өздеріне киім-кешек пен аяқ киім сатып алды. Көптеген полктерге сондай-ақ, «Китченер көгі» деп белгілі болған, шұғыл жағдайда киюге арналған көк түсті форма да берілді. Осы дағдарыс кезінде сарбаздар өз киімдеріне полк және бөлімше таңбаларын немесе мақтамаларды бекітіп жүрді. Сол заманнан қалған көптеген суреттерде әскери форма киген сарбаздар, қызыл жакет киген офицерлердің басшылығымен, қарапайым киім киген сарбаздармен бірге жаттығу жасап жатыр. Полктерді даярлауға жеткілікті офицерлердің де жетіспеушілігі байқалды. Үкімет барлық резервтегі офицерлерді, сондай-ақ осы кезеңде Ұлыбританияда демалыста болған Британдық Үндістан армиясының офицерлерін шақырып алды. Танымал мемлекеттік мектептерді бітірген және университет түлектері, олардың көпшілігі офицерлік дайындық корпусында әскери дайындықтан өткен, көбінесе тікелей офицерлік шен беруге ие болды. Басшыларды үміткерлерді жоғарылатуға ынталандырды, ал соғыс барысында офицерлер («уақытша джентльмендер») сұранысқа жауап беру үшін қатардан жоғарылатылып, әсіресе кіші пехота офицерлері арасындағы шығынның жоғары деңгейіне байланысты жиі кездесетін жағдай болды. Көптеген офицерлер, тұрақты және уақытша, олар күткеннен әлдеқайда жоғары шендерге және жауапкершілікке көтерілді. Армия жаңа бөлімшелерді қарумен қамтамасыз етуде қиындықтарға тап болды. Жаңа артиллериялық бригадаларды даярлау үшін Британияда ең бір артиллериялық құрал да қалмаған еді, ал көптеген батальондар ескірген мылтықтармен немесе ағаштан жасалған макеттермен жаттығуға мәжбүр болды. 1915 жылдың басына қарай үкімет осы мәселелердің көпшілігін шешіп шықты. Оның әдістерінің бірі – ескі салтанатты пушкаларды және аяқталмаған заманауи артиллериялық құралдарды (оларда нысана табу құралдары болмаған) пайдалану болды. 1915 жылы ол осы кемшіліктерді жойды.
The British Army traditionally recruited on a regimental basis, therefore a recruit accepted into the Army was first sent to his new regiment's depot, where he received his kit and was introduced to army discipline and training. Next he was sent to the main training camps to join his battalion. In practice, no regiment had the required stocks of equipment, or the manpower to train the flood of recruits; men trained wearing their own clothes and shoes. To mitigate this problem, the army issued old stored uniforms, including First Boer War–vintage red jackets. Some regiments bought their own uniform and boots with money paid from public collections. Many regiments were also issued with emergency blue uniforms, popularly known as Kitchener Blue. Whilst this crisis went on, the soldiers wore regimental and unit badges or patches on their clothing. Many photographs from the era show uniformed soldiers drilling alongside civilian clothed soldiers, perhaps led by red jacketed NCOs. The Regiments also suffered from a lack of officers to train them. The government called up all reserve list officers and any British Indian Army officer who happened to be on leave in the UK during the period. Men who had been to a recognised public school and university graduates, many of whom had some prior military training in Officer Training Corps, were often granted direct commissions. Commanding officers were encouraged to promote promising leaders and later in the war it was common for officers ("temporary gentlemen") to have been promoted from the ranks to meet the demand, especially as casualty rates among junior infantry officers were extremely high. Many officers, both regular and temporary, were promoted to ranks and responsibilities far greater than they had ever realistically expected to hold. The Army had difficulty supplying new units with enough weapons. No artillery pieces had been left in Britain to train new artillery brigades, and most battalions had to drill with obsolete rifles or wooden mockups. By early 1915 the Government had overcome many of these problems. Among its methods was pressing into use old ceremonial cannons and unfinished modern artillery pieces (they lacked targeting sights). During 1915, it corrected such shortages.
Кейінгі дамуы
1918 жылдың басында Франциядағы британдық экспедициялық корпусында адам күшінің тапшылығы күрт өршіді. Армия жаяу әскер дивизияларын он екі жаяу әскер батальонынан тоғызға дейін азайтуға бұйрық берді. Жоғары нөмірленген батальондар (фактыде Жаңа армия бөлімдері, сондай-ақ кейбір Екінші желілік аумақтық бөлімдер) төмен нөмірленген тұрақты және Бірінші желілік аумақтық батальондардың орнына таратылатын болды. (Китченердің 1916 жылы қаза болғаннан кейін, ешбір маңызды тұлға Жаңа армия құрылған принциптерге осы түбірлі өзгеріске қарсы шыққан жоқ.) Кейбір жағдайларда Жаңа армия дивизиялары тұрақты немесе Бірінші желілік аумақтық дивизиялардан ауыстырылған артық батальондарға орын ашу үшін өздерінің шамамен жарты бөлімін таратуға мәжбүр болды. Бұл өзгеріс кейбір Жаңа армия құралымдарының ерекше айқындығын азайтса да, Франциядағы дивизияларды біртекті бірліктерге айналдырды. Осы кезде тұрақты, аумақтық және Жаңа армия дивизиялары арасындағы нақты айырмашылық көріне бермейтін болды.
At the beginning of 1918, the shortage of manpower in the British Expeditionary Force in France became acute. The Army ordered infantry divisions to be reduced from twelve infantry battalions to nine. The higher numbered battalions (in effect the New Army units, and some Second Line Territorial units) were to be disbanded rather than the lower numbered Regular and First Line Territorial battalions. (Since Kitchener's death in 1916, no other major figure opposed this fundamental change to the principles on which the New Army had been raised.) In some cases, New Army divisions had to disband about half of their units to make room for surplus battalions transferred from Regular or First Line Territorial divisions. While the change reduced the unique sense of identity of some New Army formations, it developed the divisions in France into more homogeneous units. By this time there was no longer much real distinction between Regular, Territorial, and New Army divisions.