Кіріспе

Ла Гуаира штаты (esˈtaðo ˈβaɾɣas), 2019 жылға дейін Варгас штаты деп аталған, Венесуэланың 23 штатының бірі. Бұрын Венесуэланың алғашқы азаматтық президенті Хосе Мария Варгастың құрметіне аталған Варгас штаты, Венесуэланың солтүстігіндегі жағалау аймағын қамтиды. Батысында Арагуа штатымен, шығысында Миранда штатымен, солтүстігінде Кариб теңізімен және оңтүстігінде Астаналық округпен шектеседі. Штатта елдің ең ірі теңіз порты мен әуежайы орналасқан. Штаттың астанасы және ең ірі қаласы – Ла Гуаира, одан кейін Катия Ла Мар және Майкетия қалалары. Литорал Варгуенсе агломерациясы штаттың негізгі қалалық жиынтығы болып табылады және Үлкен Каракас аймағының құрамына кіреді. 1999 жылы Варгас штатының географиялық орталығы ауыр су тасқыны мен тау жылаудан зардап шекті, бұл оқиға "Варгас трагедиясы" (La Tragedia de Vargas) деп белгілі болды. Осы трагедия салдарынан көптеген адамдар қаза тапты, мүліктер жойылды және халықтың көші-қонына әкеліп соқты, тіпті кейбір шағын қалалар толығымен жойылды. Мыңдаған адам қаза тауып, одан да көптегені басқа штаттарға қашып кетті. 2019 жылдың 14 маусымында штаттың атауы Ла Гуаира деп өзгертілді.

Шығу тегі

Алдымен Орталық жағалауда, содан кейін Венесуэланың батыс бөлігінде арауако индейлері қоныстанды. Бірақ, Христофор Колумб келгенге дейін 500 жыл бұрын, олар кейбір жерлерде карибтермен ығыстырылып, осы жағалауларға қоныс аударды. Ла Гуаира штаты кейіннен Пуэрто-Мая мен Валлес-дель-Туй аралығында кең жайылған, кариб тілінде сөйлейтін үндістермен мекенделген үлкен Тарма ұлтына айналды.

Испан отарлауы

Гуаикери метисі Франсиско Фахардо 1555 жылы келіп, Ла Вилла-дель-Росарио қаласын құрды. Онымен бірге келген испандықтардың жергілікті тұрғындарға жасаған қиянаты оның бейбіт жолмен жаулау әрекетінің сәтсіздікке ұшырауына себеп болды. Осының салдарынан, Макутоның Уверос аймағында өткен және басшысы Гуайкамакуто шақырған жергілікті халықтардың құрылтайы Франсиско Фахардоны басып алынған жерлерден қууға тырысты, бұл республикалық демократияның алғашқы үлгілерін көрсетті.

Аумақтық тарих

Бұл саяси аумақтық аймақ жылдар бойы маңызды өзгерістерге ұшырады, оның аумағы (Агуадо және Варгас) отарлық кезеңнің барлық кезеңінде Каракас провинциясының құрамына кірді. Маршал Хуан Крисостомо Фальконның 1864 жылғы 9 наурыздағы жарлығымен Федералды округтың ұйымдастырылуы келесі шарттарда белгіленді: "2-бап. Бас қаласы Каракас болатын Федералды округ, бұрынғы Каракас, Ла Гуаира және Майкетия кантондарынан тұрады, олар "Эль Либертадор", "Варгас" және "Агуадо" аттарымен департаменттерге біріктіріледі, олардың орталықтары Каракас, Ла Гуаира және Майкетия болады. Олардың шекаралары 1856 жылғы 28 сәуірдегі аумақтық бөлініс туралы заңда көрсетілген". 1868 жылы Варгас Либертадор департаментімен бірге Боливар штатының құрамына кірді (қазіргі Миранда штаты, Астана округі және Ла Гуаира штаты). 1879 жылы 30 сәуірдегі келісім арқылы Венесуэла Біріккен Штаттарының жиырма штаты жеті ірі штатқа дейін азайтылды, бұл азаю 1856 жылғы 28 сәуірдегі заңмен реттелді, ол соңғы бөлімдік шекараны белгіледі, осы арқылы Боливар, Гусман Бланко, Гуарико, Апуре және Нуэва Эспартадан тұратын Орталық штат құрылды. 1881 жылғы 27 сәуірде бұл штат "Гусман Бланко штаты" болып өзгерді, оның құрамына Боливар, Арагуа, Гуарико, Нуэва Эспарта және Федералды округтың Варгас департаменті кірді. 1889 жылы, Антонио Гусман Бланко биліктен кеткеннен кейін бір жыл өткен соң, жаңа аумақтық қайта ұйымдастыру кезінде Гусман Бланко штатының атын "Миранда штаты" деп өзгертуге шешім қабылданды, Арагуа провинциясы бұл жаңа құрамнан шығарылды. 1909 жылы Варгас және Агуадо екеуі де Федералды округке қосылды. 1936 жылы Агуадо және Варгас бірігіп, Варгас департаментін құрды. 1987 жылға дейін департамент мәртебесін сақтап, 1986 жылғы жарлық бойынша Варгас муниципалитетіне айналды. 20 ғасырдың 90-жылдарында Ла Гуаира штатын Федералды округтен саяси және экономикалық жағынан ерекшеленетін аймақ ретінде талап еткен автономиялық қозғалыстар күшейді. 1998 жылы Рафаэль Кальдера үкіметі Варгас муниципалитетін Федералды округтен бөлек, Федералды территория мәртебесімен автономды деп жариялады, ал көп ұзамай ол елдегі 23-ші штатқа айналды. Ла Гуаира штатының құрылуы елдің басқа аймақтарында жаңа автономиялық қозғалыстардың пайда болуына ықпал етті, мысалы, Апуре штатындағы Паэс муниципалитеті, географиялық ерекшеліктері жағынан Тачираға, Апуренің қалған бөлігіне қарағанда жақын. Бұрын Ла Гуаира штаты Лос-Рокес архипелагының құзырының толығымен штатқа берілуін қалаған. Сондай-ақ, штатты 2 немесе 3 муниципалитетке бөлу туралы ұсыныстар бар, қазіргі уақытта ол тек бір әкімшілік бірлікке ие.

Жақында болған тарих

Венесуэланың бұл аймағы жылдар бойы маңызды өзгерістерге ұшырады, географиялық шекаралар сақталғанмен, аумақтық белгілеу өзгерді. Бұл аймақ бұрын Венесуэла Федералды округінің департаменттерінің бірі болған (екіншісі – Либертадор департаменті, қазір Либертадор муниципалитеті), ал осы аймақтың губернаторын ұлттық үкімет тағайындаған. Кейіннен аймақ муниципалитетке айналды, бірақ Федералды округ губернаторына тәуелділігін сақтап қалды. 1990 жылдары Варгасты Федералды округтен бөлек, тәуелсіз бірлік етуге шақырулар күшейді. 1998 жылы Рафаэль Кальдера үкіметі Варгасты Федералды округтен бөліп, Федералды аумақ мәртебесі берілген тәуелсіз муниципалитет деп жариялады. Ұзақ өтпей ол Венесуэланың 23-ші штаты атанды. 1999 жылдың желтоқсан ортасындағы бірнеше күн бойы ауа райы нашарлап, Кордильера-де-ла-Коста-Сентраль және жағалау бойындағы алаптарға 24 сағат ішінде мол жаңбыр жауды. Нәтижесінде штат ауқымды су тасқынына ұшырады, осыдан адам өмірі мен мүлікке зор зиян келді. 16 желтоқсаннан бастап апаттан құтқарылғандар мемлекеттік инфрақұрылымның көп бөлігінің қирағанын көрді, соның ішінде көптеген жолдар, көпірлер, тұрғын үйлер, мемлекеттік және жеке ғимараттар, электрмен жабдықтау және байланыс сияқты негізгі қызметтер тоқырады. Оқиға салдарынан мыңдаған адам қаза тапты немесе жоғалып кетті. Ресми мәліметтерге сәйкес, 50 мыңға жуық адам қаза тапқан немесе із-түссіз жоғалған, бірақ нақты саны одан да көп болуы мүмкін. Келесі апталарда штаттың халқының көбі қоныс аударды. Жергілікті тұрғындар 1999 жылғы желтоқсандағы оқиғаны "Варгас трагедиясы" деп атайды. Мұндай климаттық құбылыс (өте жоғары жауын-шашын деңгейі) мерзімді болып көрінеді, шамамен 70 жылдық циклмен қайталанып, алыс өткенде жүздеген, тіпті мыңдаған рет орын алған болуы мүмкін.

Геосаяси бөліну

Ла Гуаира штатының жалпы ауданы құрайды.

Жауын-шашын

Варгас штатының өкілді метеорологиялық станциялары тобының айлық орташа жауын-шашын деректеріне сәйкес, желтоқсаннан наурызға дейінгі кезеңді қоспағанда, жыл бойы көбінесе жауын-шашынды айлар басым. Айлық орташа жауын-шашын көрсеткіштері ең жоғары маусымдар – Каруао және Эль-Портачуэло, онда ылғалды айлардың саны 10 айға тең немесе одан да көп. Жағалау жазығында және тауалды аймақтарда орташа айлық жауын-шашын көрсеткіштері жыл бойы төмен, ал Мамо маусымы қаңтардан наурызға дейін ең құрғақ кезеңді көрсетеді.

Температуралар

Жылдық орташа температураның географиялық таралуын талдау қолжетімді мәліметтері бар станциялар негізінде жүргізіледі, олар жағалау аймағында орналасқан станциялар. Таулы аймақ үшін, ауданның орташа температурасы (Цельсий градустарымен) мен теңіз деңгейінен биіктік арасындағы корреляция теңдеуін бейімдедік. Теңдеу бойынша: орташа температура 27,6 °C (орташа деңгей 0,6) / 100.

Аймақтар

Тіркелген және шамаланған мәндер негізінде үш анық аймақ бөлінеді: жылдық орташа температурасы 25,4 °C-тан 26,1 °C-қа дейін болатын жағалау аймағы. Теңіз деңгейінен 972 метрден 1300 метрге дейінгі аралықта орналасқан орташа таулы аймақ, температурасы 18,4 °C-тан 21,2 °C-қа дейін; және теңіз деңгейінен 1787 метрден 2101 метрге дейінгі биіктіктегі тағы бір жоғары таулы аймақ, онда салыстырмалы түрде төмен температуралар тіркелді – Alto de Ño León жерінде 13,9 °C, ал Арагуа штатында орналасқан Colonia Tovar жоғары орналасқан стансасында 15,8 °C.

Көңіл көтеру

Штат Кариб теңізіне қарай орналасқандықтан, көбінесе жағалаудан тұрады, бірақ штаттың оңтүстігінде Авила төбесі орналасқан, ол штаттың және Каракастың символы болып табылады. Бұл төбе Кордильера-де-ла-Коста тау тізбегінің бір бөлігі және 2000 метрден биік шыңдарға ие, мысалы, Наигуата шыңы (теңіз деңгейінен 2765 метр биіктікте). Галипан осы төбеде орналасқан, ол Ла Гуаира штатының ең биік орналасқан халқы бар жері (мұның себебі, оның бір бөлігі Каракас қаласында, ал екінші бөлігі Миранда штатында орналасқан).

Геология

Бұл Жағалау қатарында жасалған нұсқаға сәйкес келеді. Оның геологиялық шекарасы – Ла-Виктория жарылысы, онда Гран-Каракас тобының тау жыныстары төменгі палеозойдың Себастополь кешенінің магмалық-метаморфтық негізінде шығады, ол гнейстік гранит және хлоритті тақтатастан тұрады. Сондай-ақ, мына формациялар да орналасқан: мезозойға жататын Пена-де-Мора, жоғарғы креда кезеңінің Тодасана магмалық кешені, кейінгі плиоценнің Лас-Пайлас формациясы және теңіз шөгінділерінен құралған Абиссиния формациясы.

Топырақ

Талдау бірлігі ретінде Варгас штаты құрамына кіретін Жағалау тау жүйесін қарастыра отырып, осы бірліктегі басым топырақ түрі – Хаплюстульт, оның негізгі сипаттамалары: орташа тереңдігі (75 см-ден 100 см-ге дейін), орташа және ұсақ текстуралы, тереңдеген сайын балшық құрамы артады. Орташа тасты, беткі горизонттардағы органикалық заттардың мөлшері орташадан жоғары. Су өткізгіштігі жақсыдан аса толық өткізгіштікке дейін өзгереді. Топырақ түзілу факторлары мен басым анықтамалық топырақ түріне (Хаплюстульт) сүйене отырып, аймақта Haplargids және Torriorthents топырақ түрлері ылғалдылық жағдайларының маңызды болатын жағалауға жақын аудандарда анықталды. Жоғары еңісті жерлерде Udorthents топырақтары, ал төменгі еңістерде Paleustults топырақтары жіктеледі. Тау ландшафтының ерекшелігі – төмен температуралы аймақтарда дамыған, терең топырақтар Haplohumults деп аталады. Жағдайдың жоғары ылғалдылығы бар аймақтарда, мысалы, штаттың шеткі бөліктерінде Hapludults топырақтары жіктеледі.

Биологиялық әртүрлілік

Варгас штатының биоәртүрлілігі оның табиғи кеңістіктерімен бірдей бай және алуан түрлі. Штаттың оңтүстік-батыс бөлігінде, бұлтты орманның таулы аймағында, ағаш түрлерінің мол әртүрлілігі кездеседі, олардың ішінде гранадилло (Prumnopitys harmsiana), Sapium sp. және кедр (Cedrela montana) сияқты ең көрнектілері бар. Соңғы түрдің бірі – «гигант кедр» деп аталатын нұсқасы, биіктігі 47 метр, диаметрі 22 метр және Ла Флорида шыңында (теңіз деңгейінен 2240 метр биіктікте) орналасқан. Аймақтағы тағы бір әсерлі ағаш – Жағалау жотасына ендемик Niño (Gyranthera caribensis). Гуамоның (Inga sp.), Protium sp., Alchornea triplinervia және Micropholis crotonoides түрлерінің көптеген өкілдері, сондай-ақ көзге түсетін прапа (Wettinia praemorsa) сияқты пальмалар да бар. Беткейлерде сәнді патша пальмаларын (Ceroxylon interruptum), пальметто (Euterpe predatoria), молинилло (Chamaedorea pinnatifrons) және араку (Dictyocaryum fuscum) көруге болады. Басқа да маңызды түрлерге орхидеялар жатады, әсіресе Рождество орхидеясы (Masdevallia tovarensis) – Агустин Кодацци табиғи ескерткішіне ендемик түр.

Үкімет және саясат

Басқа штаттар сияқты, Варгас штатының үкімет құрылымы Конституцияда, мемлекеттің жоғары заңында белгіленген. Ол – тәуелсіз штат және саяси тұрғыдан Венесуэла федерациясының барлық штаттарымен тең. Өзінің басқаруын және мемлекеттік билік органдарын Ла Гуаира штатының Конституциясы арқылы ұйымдастырады, ол Заң шығарушы кеңес бекіткен, 2001 жылғы 23 тамызда санкцияланған және 2001 жылғы 30 тамызда күшіне енген, ол Мемлекеттік ресми газетте жарияланды.

Атқарушы билік

Оның құрамына губернатор және оған үкіметті басқаруда көмектесу үшін тағайындалған мемлекеттік хатшылардың тобы кіреді. Губернатор халықтың тікелей және құпия дауыс беруі арқылы төрт жылға сайланады және сол мерзімге бірден қайта сайлану мүмкіндігіне ие, ол мемлекеттік басқаруды жүзеге асырады. Федеративтік штат мәртебесіне көтерілгеннен бері штат өз губернаторларын тікелей сайлау арқылы таңдайды, ал 1998 жылға дейін штаттың губернаторы тарап кеткен Федералды округтің губернаторы болған. Қазіргі штат үкіметіне 2021 жылдан бері Хосе Мануэль Суарес басшылық етеді.

Заң шығарушы билік

Мемлекеттік заң шығару билігі Ла-Гуаира штатының Заң шығару кеңесіне жүктеледі, ол бір палаталы парламент. Ол халықтың тікелей және құпия дауыс беру арқылы төрт жыл сайын сайланады, және штаттың және оның муниципалитеттерінің халқының пропорционалдық өкілдігі жүйесінде бірінен соң бірі мерзімдерге қайта сайлануға құқылы. Соңғы сайлаудан бері штаттың 7 депутаты бар, олардың 1-і оппозициялық партиядан, ал 6-сы үкіметтік партиядан.

Варгас полициясы

Венесуэланың тағы 23 федералдық бірлігі сияқты, штаттың да өз полиция күші бар, ол Ұлттық полиция және Венесуэла Ұлттық гвардиясымен қолдалады және күшейтіледі.

Тарихи орындар

La Casa Guipuzcoana: Бұл әсерлі отарлық құрылыс 1734 және 1736 жылдар аралығында король Филипп V-нің бұйрығымен салынған. Каракас Корольдік Гипузкоана компаниясының негізгі міндеті – Венесуэланың жағалауларын және саудасын қорғау болды. Қазіргі уақытта бұл Ла Гуаира штатының әкімдігінің орналасқан жері. Сан-Карлос бекінісі: Оның құрылысы 1769 жылы, сол кездегі граф Мигель Ронкалидің жобасы бойынша басталған. Дегенмен, құрылысында 1604 жылы болған басқа бекіністің бөліктері қолданылды, деп мәлімдейді Энрике Риводо. Бекініс жұлдыз тәрізді пішінде салынған және 1876 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Эль-Вигия бекінісі: Ол 18-ші ғасырдың басында Дон Франсиско Альберрео салған. Одан кемелердің портына келгенін қоңыраулар мен тулардың көтерілуі арқылы хабарлаған, оның көрінісі таң қалдырады. Ла Гуаираның отарлық аймағы: 1589 жылдың 29 маусымында дон Диего де Осорио и Вильегас Сан-Педро де Ла Гуаира қаласын құрды. Бүгінде отарлық ғимараттардың фасадтары мен үлкен терезелерімен қалалық ауданда көруге болады. Лас-Салинас қамалы: Ол Гарсия Лаукарс отбасының жеріне салынған. Франсиско Табеао қамалдың негізін салған, ол бастапқыда қазіргіге қарағанда кішкентай құрылыс болуы тиіс еді. Жоғарғы қабаттар кейінірек қонақ үй немесе мейманхана жобасы үшін салынған. Қамал аяқталмады, себебі жұмысты жалғастыруға тыйым салынды, өйткені рұқсат берген адам қосымша төлем талап еткен. Тыйым салудың себебі – қамал салынған жердің тұрақсыздығы болды.

Мұражайлар

Атенео де Ла Гуаира: XVIII ғасырда салынған ғимарат үш деңгейден тұрады, оның ең төменгісі – жертөле, ал ең жоғарғысы – шатыр. Атено штаб-пәтерінде Үшбұрыш театры орналасқан. Панаригуа археологиялық мұражайы: Археолог Луис Лаффер бұл мұражайды Плана Ла Ансермера де Караякада құрды, мақсаты – Эль Лимонның әртүрлі аймақтарында табылған петроглифтерді және Маргарита, Валенсия және Фальконнан әкелінген археологиялық коллекцияларды болашақ ұрпақ үшін сақтап қалу. Армандо Реверонның арманды теңіз тастары мұражайы, Сан-Хосе-де-Галипан: 1990 жылдың 30 маусымында бұл мұражайды Симон Боливар университетінің басшылары, Журналистер қауымдастығы және Варгас муниципалитетінің префектурасы ашты. Бұл мұражай стилі бойынша әлемдегі алғашқы экологиялық өнер мұражайы деп есептеледі. Армандо Реверон мұражайы: Армандо Реверонға шабыт берген Лас 15 Летрас аймағында орналасқан. Оның үйі (Кастильлете) 1974 жылы мұражайға айналдырылды. Армандо Реверон мұражайы қорында суретшінің түпнұсқа картиналары мен көптеген туындылары сақталған. Гал галереясы: Чуспада және бүкіл Ла Гуаира штатындағы мәдени орталық. Атауы суретші Фройлан Колинадан шыққан, ол барлық жұмыстарын Gal деп қол қояды, бұл оның Galopo деген лақап атының қысқартылған түрі. Галереяда аймақтың суретшілерінің туындылары қойылған. Ақиқат мұражайы: Луис Кафелланың Тодасанада құрған мекемесі, негізгі мақсаты – өнерді дамыту және мұражайды жастардың санасын қалыптастыру, ақпарат беру және алдын алу құралы ретінде пайдалану. Мұражайда әрқашан өмірлік сабақ немесе моральдық тұжырымдары бар дидактикалық және моральдық мүсіндер қойылған.

Ла Гуаира үйінің Боливарлық қоғамы

Бұл Венесуэла тарихын зерттеулермен қатар, пікірсайыстар, әңгімелер мен білімді талқылауларға қызығушылық тудыратын орын; Ла Гуаираның Боливариандық қоғамының бас кеңсесі. Гуаираның тарихи орталық аймағының шетінде орналасқан және оған сәйкес келеді, дәл сол жерде "Адам Хосе Сейхас" кітапханасы бар. Мүлік отарлау дәуірінде салынған деп есептеледі. Ішкі ауласы негізгі ось болып табылады, оның айналасында кеңселер мен бөлмелер орналасқан, соңында сарайлар, ал екі жағында қойма, жатын бөлмелер немесе бөлмелер бар. Бірақ олардың ішінде ағаштан жасалған немесе құлыпты есіктер орналасқан, сондай-ақ орталықтың әртүрлі отырыстары үшін конференц-зал да бар. Құрылыс бір қабаттан тұрады, ағаш шатырлары черепицамен жабылған, басты есігі ағаштан жасалған және тормен әшекейленген, үш терезесі де ағаштан және темірден жасалған, ал қасбеті қарапайым фризден тұрады. Сондай-ақ, Ла Гуаираның Боливариандық қоғамы үйінде Лайонс клубы мен Ротари клубының бөлімдері мен іс-шаралары да орналасқандығын атап өткен жөн.

Даналардың шығу тегі

Әр жылғы 6 қаңтарда балалар үш патшаға ойыншық сұрап жазбаша өтініш жасайды, ал сұралған сыйлықты өз аяқ киімдеріне қояды. Бұл дәстүр балалық шақтың қиялын сақтап, қазіргі заманда жоғалған нәрсені тірілтеді.

Канделярияның құдайы

Жыл сайын 2 ақпанда Канделярияның Қамқоршы Қасиетті күні оның мәнісінде әлеуметтік топтардың халықтық діни әрекеттерінен құралады. Би тобы, киімдер, маскалар және музыкалық топтар шалқыған мерекелік сезімді көрсетеді. Соңында, Candlemas фестивалі ұлттық деңгейде кеңейіп, Арекипа, Лима секілді жерлерде Пуноның қамқоршылық фестивалін қайта жаңғыртуда, онда Альтипланоның тұрғындары өздерінің мәдени ерекшеліктерін көрсетеді. Адамдар аймақтағы көрікті жерлерді аралап көруге мүмкіндік алады.

Сардиндар көмілгенде

Ол Күл жексенбісінде, карнавалдан кейін тойланады және кері рөлдердегі екіұшты тұлғалармен, сондай-ақ босаңсуды білдіретін көріністермен толы. Бастапқыда ол Ұлы ораза күндерінде ет жеуге тыйым салуды символдайтын "сардина" деп аталатын шошқа қабырғасын жерлеу салтымен байланысты болған. Кейбір адамдар сардинаны жерлеудің мақсаты жаңа өсімдік циклы басталар алдында мол балық аулау мен жануарлардың көбею қабілетін арттыру екенін айтады, бірақ бұл карнавалдың типік мерекесі деп есептеледі, себебі бұл уақытта әдетте тыйым салынған нәрсені жасауға рұқсат беріледі және осы мереке де сондай сипатқа ие. Бұл – қала көшелерінде жерлеу рәсімін пародизациялайтын шара.

Қасиетті Жүсіп күні

Мемлекеттегі көптеген дәстүрлер сияқты, Әулие Иосиф мерекесі де наурыздың 19-ы күні тойланады.

Найгуатаның билеуші жындылары

Corpus Christi билеуші шайтандары, елдегі тағы 11 бауырластықпен бірге, Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы (ЮНЕСКО) Парижде 2012 жылдың 6 желтоқсанында бекіткен Адамзаттың материалдық емес мәдени мұрасының тізіміне енді.25 Бұл – Найгуатаның алғашқы тұрғындарының мұрасы, нәсілдік және мәдени араласудың нәтижесі. Корпус Кристи мерекесінде қасиетті Алтарь сакраментіне табынушылық ерекше діни синкретизммен үйлесіп, жүздеген шайтанның биімен бүкіл қалаға тарайды, осылайша олардың дәстүрі уақытқа төтеп беріп, ешқашан ұмытылмайды. Олар өздерін киімдерін бояу арқылы таниды, ақ шалбар мен ақ көйлек киіп, оған крест, жолақ және шеңберлер салады, бұл оларды жамандықтан қорғайды. Маскалары көбінесе теңіз жануарларының бейнесінде болады. Олар айқыш тәрізді шапалақ киеді, қасиетті пальма бұтақтары мен кресттерді ұстайды. Олар плащ та, мандатор да кимейді.

Қасиетті кінәсіздер мейрамы

Әр жылдың 28 желтоқсанында католик шіркеуі Ирод патшаның бұйрығымен өлтірілген нәрестелердің құрметіне "Қасиетті нәркестер" мерекесін еске алады. Орта ғасырларда бұл рәсім Рождество мен Жаңа жыл арасында тойланатын, көне дәуірден келген "Ақымақтар мерекесі" деп аталатын басқа бір мерекемен байланысты болды. Тарихтың, діннің және жазыққырушылықтың осы бірігуі әлемнің әртүрлі аймақтарында костюмдер, дәстүрлі музыка және қауымдық жиындармен бірге тойланатын мерекелерге әкеліп соқты.

Шомылдыру рәсімін жасаған Жақияның мерекесі

Венесуэлада бұл халықтың дәстүрі бойынша, мереке Сан-Хуан Баутиста күнінің қарсаңында, яғни 23 маусым күні түні басталады. Күндіздің ортасынан бастап, барабаншылар алаңның бір жағында орналасқан шахта барабаны мен корбатаны орындауға кіріседі. Түнде Сан-Хуан Баутистаның кішкентай мүсіні орналасқан, түрлі-түсті қағаздармен, гүлдермен, маталармен және пальма жапырақтарымен әсем безендірілген нишасы бар жақын үйге барабаншылар келіп, бірінші тіршілікке (вакқа) бастау үшін әулиенің алдында "әуендеуді" бастайды.

Спорт

Ла Гуаира штатында түрлі спорт түрлері таралған, ең көп танымалдары – бейсбол, баскетбол, волейбол және футбол. Футбол командаларының ішінде Венесуэланың бірінші лигасынде ойнайтын «Депортиво Ла Гуайра» футбол клубын атауға болады. Ал бейсболдан штатты «Лос Тибуронес де Ла Гуайра» ұсынады, ол Венесуэланың кәсіби бейсбол лигасы немесе LVBP-де (испан тіліндегі аббревиатурасы) ойнайды. Ең маңызды спорттық нысандарға Жозе Мария Варгас куполы (баскетбол, волейбол немесе жабық футбол сияқты спорт түрлері үшін қолданылады), Ла Гуаира Форум стадионы (немесе Ла Гуаира бейсбол стадионы), Катия Ла Мардағы Сезар Нивес стадионы, Уго Чавес жағажай аренасы және Маре Абаходағы спорт кешені жатады. Штат көптеген спорттық шараларды ұйымдастырды, соның ішінде 2019 жылғы Боливар жағажай ойындары мен 2014 жылғы Оңтүстік Америка жағажай ойындарын атауға болады.