Генри Клей Фольгер: Мұрагер, меценат және Шекспир кітапханасының негізін қалаушы.
Henry Clay Folger
Генри Клей Фольгер: мұнай магнаты, Шекспир коллекционері, «Folger Shakespeare Library» кітапханасының негізқалаушысы. Өмірбаяны мен туған тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық Шекспир коллекционері, меценат және Фолгер Шекспир кітапханасының құрдас негізін қалаушысы Генри Клей Фолгер кіші (18 маусым 1857 – 11 маусым 1930) – «Standard Oil of New York» компаниясының президенті және кейін төрағасы, Шекспир туралы материалдарды жинаушы және Фолгер Шекспир кітапханасын құрған адам.
American Shakespeare collector, philanthropist, and co founder of the Folger Shakespeare Library
Henry Clay Folger Jr. (June 18, 1857 – June 11, 1930) was president and later chairman of Standard Oil of New York, a collector of Shakespeareana, and founder of the Folger Shakespeare Library.
Ерте өмір
Генри Клей Фолгер-младший Нью-Йорк қаласында, Нантакет, Массачусетс штатының Генри Клей Фолгер-ағасы мен Нью-Йорктің Элиза Джейн (Кларк) Фолгерінің сегіз баласының үлкені болып дүниеге келді. Ол Бенджамин Франклиннің жеті буын алыс туысы және «Фолгер» кофеханасының негізін қалаушы Дж. А. Фолгердің туысы болды. Ол Питер Фолгердің (Бенджамин Франклиннің анасының әкесі) және Мэри Моррилл Фолгердің ұрпағы еді. Фолгер Бруклиндегі Адельфи академиясын бітірді, онда бизнесмен және Адельфидің қамқорлар кеңесінің президенті Чарльз Пратт оның ұстазы болды. Адельфиде Фолгер өнер, химия, классика және мәнерлеп оқу пәндерін оқыды және мектептің әдеби қоғамының президенті болып сайланды. Содан кейін ол Амхерст колледжінде жақын досы және Фолгердің Адельфидегі ұстазының ұлы Чарльз Миллард Праттпен бірге оқыды. Білімін қаржыландыру үшін Фолгер көптеген сөздік эссе конкурстарына қатысып, 1876 және 1879 жылдары жүлделі орындарға ие болды, бұл оның колледждің үшінші курсын төлеуге жеткілікті болды. Фолгер өзінің сөздік стилін Дэниел Вебстердің үлгісімен үйлестірді. Ол Шекспирге қатысты эссе конкурсын оның Шекспирге деген құмарлығының бастауы деп есептеді. Алайда, оның әйелі Эмили кейіннен Фолгердің Шекспирге деген алғашқы қызығушылығын 1879 жылы Ральф Уолдо Эмерсонның лекциясына байланысты деп санайды, оның әсерлі сөйлеуі колледж студентіне Шекспирге ұқсас болды. Амхерстте Фолгер Альфа Дельта Фи бауырластығының мүшесі болды және 1879 жылы Фи Бета Каппадан бітірді. Бітіргеннен кейін ол 1879 жылдан 1881 жылға дейін Колумбия құқық мектебінде оқыды және 1881 жылы адвокаттыққа қабылданды.
Henry Clay Folger Jr. was born in New York City to Henry Clay Folger Sr. of Nantucket, Massachusetts, and Eliza Jane (Clark) Folger of New York, the eldest of their eight children. He was a first cousin six times removed of Benjamin Franklin and a nephew of J. A. Folger, the founder of Folger Coffee. He descended from Peter Foulger (the maternal grandfather of Benjamin Franklin) and Mary Morrill Foulger. He graduated from Adelphi Academy, in Brooklyn, New York, where Charles Pratt, the businessman and president of Adelphi's board of trustees, became a mentor to him. At Adelphi, Folger was schooled in art, chemistry, classics, and recitation, and was elected president of the school's literary association. He then attended Amherst College with Charles Millard Pratt, a close friend and son of Folger's mentor at Adelphi. To fund his education, Folger competed in many oratorical essay contests, winning prizes in 1876 and again in 1879, which paid for his junior year of school. Folger modeled his rhetorical style on Daniel Webster's. He identified a Shakespeare related essay contest as the origin of his obsession with the Bard. His wife, Emily, however, would later attribute Folger's initial fascination with Shakespeare to an 1879 lecture by Ralph Waldo Emerson, whose eloquent delivery sounded Shakespearean to the college student. At Amherst, Folger was a member of the Alpha Delta Phi fraternity, graduating Phi Beta Kappa in 1879. Following graduation, he attended Columbia Law School from 1879 to 1881, gaining admittance to the bar in 1881.
Мансап
1881 жылдан бастап ол Джон Д. Рокфеллердің Standard Oil трестінде жұмыс істеді, мұнай бизнесіне Чарльз Пратт & Компанияда кеңсе кызметкері ретінде кірісті, ол Чарльз Пратттың, оның Адельфи және Амхерст сыныптасы Чарльз Миллард Пратттың әкесі болған. Пратт компаниясы сол кезде Standard Oil компаниясымен байланыста болды. Фольгер математик және статистик ретінде өзінің шеберлігін тез көрсетті; мұнай өңдеу туралы деректерді басқаруы 1886 жылы Standard Oil компаниясының өндірістік комитетінің хатшысы болғанда жоғарылатуға әкелді. 1890 жылы Фолгер мұнай бизнесі туралы Чемберс энциклопедиясы үшін мақала жазды. Фолгердің активтері 1899 жылы өсті, ол өндіріс комитетінің төрағасы қызметіне көтерілді, сол жылы Standard Oil of New Jersey Standard Oil Trust-тің орталық холдингі болды, ол Шерман монополияға қарсы заңның қабылдануынан кейін таратылды. Фолгердің Standard Oil of New Jersey компаниясының акциялары Фолгердің Шекспирді жинау қабілетіне елеулі үлес қосты. 1908 жылы ол Джерси Стандарттың қазынашысының көмекшісі болып сайланды және оның он алты директорлық кеңесінің құрамына кірді, компанияның қаржысын басқару және өндіріс деректерін жинақтау. Сол жылы Фолгер Джерси Стандарттың атқарушы комитетіне сайланды. 1911 жылы Жоғарғы Соттың Standard Oil Company of New Jersey монополиясын бұзу туралы шешімі Фолгерді таратылған Джерси Стандарттан, Нью-Йорк Standard Oil Company немесе Socony-ден құрылған екінші ірі компанияның президенті етіп сайлады. Фолгер сонымен қатар 1925 жылы Соконияның толық меншікті еншілес компаниясына айналған Техас компаниясы Магнолия Петролеум Компаниясының едәуір мөлшердегі акцияларына ие болды. Ол 1923 жылы президент болып зейнеткерлікке шықты, бірақ 1928 жылға дейін оның қамқоршылар кеңесінің бірінші төрағасы ретінде Соконияда қалды, ол ресми түрде зейнеткерлікке шыққаннан кейін өзінің Шекспир кітапханасының жоспарларына барлық назарын аударды. Фолгердің орнын Чарльз Пратттың тағы бір ұлы Герберт Л. Пратт басқарды. 1956 жылы Фолгер Шекспир кітапханасы Socony Mobil Oil компаниясынан Фолгердің жаңғақ үстелін алды. Сол жылдан бастап кітапхана директорының қолдауында. Фолгердің алғашқы сирек кездесетін кітабы - 1685 жылы 107,50 долларға сатып алынған Төртінші фолионың көшірмесі. Ол төрт жылдан кейін, 1893 жылы, Бірінші фолионың алғашқы түпнұсқасын сатып алды. Генри Э. Хантингтон мен Дж. П. Морган сияқты сол кезеңнің басқа бай коллекционерлерінен айырмашылығы, Фолгер сирек жинақтардың "кемшіліктері бар" көшірмелерін, олардың жазбалары мен басқа да белгілерімен жақсы көреді. Осы үрдісті ұстанған оның "Фолио" жинағы шығу тегі мен жағдайы бойынша әртүрлі болды. Ол 1567 - 1606 жылдар аралығында басылып шыққан кітаптардың ерте басылымдарын, сондай-ақ сол кезеңнің қолжазбаларын сатып алуды жөн көрді. Латын және француз тілдерін білгендіктен және Эмилидің неміс тілін жақсы білгендіктен, ерлі-зайыптылар континентте XVI және XVII ғасырларда жарық көрген сирек томдарды да жақсы көретін. Ерлі-зайыптылар өнер жинаумен аз қызығушылық танытты, ал олар сатып алған Шекспирге қатысты көптеген суреттер Томас Гейнсборо сияқты суретшілерге қате тиесілі болды. Фолгерлер кітап сатушылардың каталогтарынан сатып алу үшін заттарды таңдады, оларды бастапқыда Эмили оқып, белгілеп, Генриге тапсырғаннан кейін, ол өзінің сауда-саттық жасағысы келетін заттардың кең және нақты тізімін сақтады. Мүмкіндігінше, ол бір затты сатып алудан бұрын оны өзі тексеріп шығады. Ол сондай-ақ сирек жинақтар туралы ғалым сарапшылардан кеңес алудан аулақ болды, өзінің және Эмилидің тәжірибесіне басымдық берді, өйткені ол 1896 жылы Вассар колледжінен Шекспир туралы диссертация үшін магистр дәрежесін алды. Ол өзінің жеке басын жасыру арқылы бағаны төмен ұстай аламын деп ойлаған. Жинақтың өсуіне және олардың өртке қарсы қорғауға деген қамқорлығына байланысты, ақыр соңында Фолгерлердің сатып алуларының аз бөлігі олардың тұрғын үйінде сақталды. Олар Бруклиндегі үйінде үлкен карталар каталогын сақтап, сапарға шыққанда, өздерімен бірге кішірек, түсініктемелі тексеру тізімдерін ала жүретін. Жинақтың өзі Манхэттендегі бірнеше өртке қарсы қойма компанияларында арнайы жасалған ағаш корпустарда сақталған, олардың әрқайсысында екі бес галлондық май бар. Фредерик Фейлс, Фолгердің Standard Oil компаниясындағы әріптесі, компания үшін осы ауа өткізбейтін ағаш корпустарды жобалап, тапсырыс берді. Кейбір құнды заттар банктегі сейфтерде немесе Фолгердің кеңсесінде сақталған. Фолгер жарты ғасыр бойы Standard Oil компаниясының жалақысымен және компаниядағы кең инвестицияларымен жинауды қаржыландырды. Оның Standard Oil компаниясындағы жоғары орны сондай-ақ оған өзінің досы Чарльз Миллард Пратттан, Джон Д. Рокфеллерден және тіпті әйелінен қарыз алуға мүмкіндік берді, ол сатып алуларын қаржыландырды. Ол әдетте заттарды қолма-қол ақшамен төлейтін, бұл стратегия оған дереу қаражатқа мұқтаж көптеген кітап сатушылардың құрметін тудырды. Фолгер сонымен қатар ірі жинақтарды, мысалы, 1908 жылы сатып алынған Холливелл Филлипс жинағын сатып алуды жөн көрді, өйткені көлемді сатып алулар жеке заттардың бағасын төмендетті. Ол Бруклиндегі Орталық Конгрегациялық шіркеуінің қамқоршысы болды.
Beginning in 1881, he worked for the Standard Oil trust of John D. Rockefeller, getting his start in the oil business as a clerk at Charles Pratt & Company, a refinery owned by Charles Pratt, the father of his Adelphi and Amherst classmate Charles Millard Pratt. The Pratt Company was already associated with Standard Oil at that time. Folger quickly showed his prowess as a mathematician and statistician; his management of data on oil processing led to a promotion in 1886, when he became the secretary of Standard Oil's manufacturing committee. In 1890, Folger wrote Petroleum: Its Production and Products in Pennsylvania, an article for Chambers's Encyclopaedia about the oil business. Folger's assets increased in 1899, when he was promoted to chairman of the manufacturing committee, the same year that Standard Oil of New Jersey became the central holding company for the Standard Oil Trust, which dissolved after the passage of the Sherman Antitrust Act. The stock Folger held in Standard Oil of New Jersey would contribute significantly to Folger's ability to collect Shakespeareana. In 1908, he was elected assistant treasurer of Jersey Standard, and joined its board of sixteen directors, managing the company's finances and compiling production data. That year, Folger was also elected to Jersey Standard's executive committee. The 1911 Supreme Court decision to break up the Standard Oil Company of New Jersey monopoly resulted in the election of Folger as president of the second largest company formed from the dissolved Jersey Standard, the Standard Oil Company of New York, or Socony. Folger also owned significant amounts of stock in the Magnolia Petroleum Company, a Texan company that became a fully owned subsidiary of Socony in 1925. He retired as president in 1923, but stayed at Socony as the first chairman of its board of trustees until 1928, when he officially retired to devote all of his attention to plans for his Shakespeare Library. Folger was succeeded as president by Herbert L. Pratt, another son of Charles Pratt. In 1956, the Folger Shakespeare Library received Folger's walnut desk from Socony Mobil Oil. Since that year, it has been used by the Library's director. The first rare book Folger acquired was a 1685 copy of the Fourth Folio, purchased in 1889 for $107.50. He purchased his first original copy of the First Folio four years later, in 1893. Unlike other wealthy collectors of the period, like Henry E. Huntington and J. P. Morgan, Folger favored "imperfect" copies of rare volumes, with their marginalia and other markings. Following this trend, his Folio collection was marked with diversity in provenance and condition. He preferred to purchase Early Editions of books published between 1567 and 1606, in addition to manuscripts of the period. Based on their collective knowledge of Latin and French, and Emily's proficiency in German, the couple also favored rare volumes published on the Continent in the sixteenth and seventeenth centuries. The couple was less interested in art collection, and many of the Shakespeare related paintings they purchased were misattributed to artists like Thomas Gainsborough. The Folgers chose items to purchase from booksellers' catalogues, which were initially perused and marked up by Emily, before she passed them on to Henry, who kept an extensive and precise list of items he intended to bid on. If possible, he inspected an item personally before purchasing it. He also avoided consulting scholarly experts about rare volumes, preferring his own and Emily's expertise, as she received an M. A. from Vassar College in 1896 for a thesis on Shakespeare. Folger used professional booksellers as middlemen at auctions, believing that the concealment of his identity would keep prices low. Due to the growing size of the collection and their concern for fireproofing, eventually few of the Folgers' acquisitions were stored in their living space. They kept an extensive card catalog at home in Brooklyn, and when traveling, took a smaller, annotated set of check lists along with them. The collection itself was stored among several fireproof warehouse companies throughout Manhattan, in specially designed wooden cases originally meant to hold two five gallon cans of oil each. Frederick Fales, a co worker of Folger's at Standard Oil, initially designed and ordered these air tight wooden cases for company use. Some of the most valuable items were kept in bank vaults, or in a safe in Folger's office. Folger financed a half century of collecting with his Standard Oil salary and extensive investments in the company. His high placement at Standard Oil also allowed him to take out loans with his friend Charles Millard Pratt, John D. Rockefeller, and even his wife, to fund his purchases. He generally paid for items in cash, a strategy that earned him the favor of many booksellers who needed immediate funds. Folger also preferred to purchase whole collections, like the Halliwell Phillipps collection, acquired in 1908, because bulk purchases drove down prices of individual items. He was a trustee of the Central Congregational Church in Brooklyn
1933 жылы оның өлімінен кейін берілген лекциясында Эмили "Король Лир" пьесасын оның сүйікті Шекспир пьесасы деп атады. Оның жақын достары болған, әйелімен бірге Фолгерлермен жақсы қарым-қатынаста болған пастор Сэмюэл Паркс Кадман Генридің аза тұру сөзін айтты. Генридің күлі қазіргі Фолгер Шекспир кітапханасының Ескі Оқу залындағы Шекспирдің қорымдық ескерткішінің астына жерленді. Оның әйелі Эмили 1936 жылы қайтыс болды.
In a 1933 lecture delivered after his death, Emily identified King Lear as his favorite of Shakespeare's plays. Reverend Samuel Parkes Cadman, who, along with his wife, had been close with the Folgers, gave Henry's eulogy. Henry's ashes were interred beneath the Folgers' copy of Shakespeare's funerary monument in what is now the Folger Shakespeare Library's Old Reading Room. His wife Emily died in 1936.
Жазбалар
Фолгер «Мұнай: өндірісі және өнімдері» кітабын, сондай-ақ Шекспир және Шекспир туралы зерттеулерді жазды.
Folger wrote Petroleum: Its Production and Products and articles on Shakespeare and Shakespeareana.