Краниосакралды терапия – ғылыми дәлелсіз, қауіпті емдеу тәсілі. Бас сүйектеріне әсер ету арқылы емдеуге тырысады, бірақ тиімділігі дәлелденбеген. Балаларға ерекше зиянды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Псевдонауылдық баламалы медицина әдісі
Pseudoscientific alternative medicine technique
Краниосакральді терапия (КТТ) немесе бас сүйегінің остеопатиясы – бас сүйегінің бұлжымайтын тігіздерінің жоқ деп есептелетін ырғақты қозғалыстарын анықтау үшін жұмсақ тиісуді қолданатын және терапиялық нәтижеге жету үшін оларды реттеуге тырысатын баламалы медицинаның бір түрі. КТТ – жалған ғылым және оның практикасы шарлатандық деп танылған. Медициналық зерттеулер КТТ немесе бас сүйегінің остеопатиясының денсаулыққа қандай да бір пайдасы бар екенін көрсете алмады, ал бас сүйегінің тігіздерін манипуляциялауға тырысу, әсіресе балалар мен нәрестелер үшін зиянды болуы мүмкін.
Craniosacral therapy (CST) or cranial osteopathy is a form of alternative medicine that uses gentle touch to feel non existent rhythmic movements of the skull's bones and supposedly adjust the immovable joints of the skull to achieve a therapeutic result. CST is a pseudoscience and its practice has been characterized as quackery. Medical research has found no significant evidence that either CST or cranial osteopathy confers any health benefit, and attempts to manipulate the bones of the skull can be harmful, particularly for children or infants.
Тиімділік және қауіпсіздік
CST-ні қолданушылар оның көптеген ауруларды емдеуде тиімді екенін айтады, кейде оны қатерлі ісікке немесе барлық дертіне ем деп мәлімдейді. Дәрігерлер әсіресе балаларға CST қолдануды жақтайды. CST омыртқа манипуляциясынан кем дегенде екі өлім жағдайы тіркелген. Шағын зерттеуде бас жарақаты бар қатысушылардың симптомдары CST салдарынан нашарлаған. Алайда, бұл зерттеудің қорытындылары Макгилл университетінің Ғылым және қоғам кеңсесі тарапынан талдауға алынған жеке зерттеулердің нашар әдістемелік сапасымен байланысты дау тудырды. 2012 жылдың қазан айында Эджард Эрнст краниосакральді терапияның рандомизацияланған клиникалық сынақтарының жүйелі шолуын жасады. Ол «CST тек қана белгілі бір әсерлермен байланысты деген пікір қатаң рандомизацияланған клиникалық сынақтардың нақты дәлелдеріне негізделмеген» деген қорытындыға келді. Осы қорытындыға қатысты Эрнст блогында «Бұл CST-нің жалған екенін айтудың сыпайы және ғылыми жолы» деп жазды. Эрнст 2011 жылғы Джекель мен фон Хауншильд жасаған жүйелі шолуды бақылау зерттеулерін және сау еріктілермен жүргізілген зерттеулерді қамтығаны үшін сынға алды. CST үшін дәлелдік база жеткіліксіз және биологиялық тұрғыдан негізделген механизм жоқ. Қатаң, жақсы жоспарланған рандомизацияланған бақыланатын сынақтардың болмауы салдарынан, бұл жалған ғылым, ал оның практикасы – шарлатандық. Тесттер көрсеткендей, CST практиктері болжамды краниосакральді импульсті анықтай алмайды және бір науқасқа әртүрлі практиктер әртүрлі нәтижелер береді. Краниосакральдік ырғақ туралы идея ғылыми тұрғыдан қолдау таппайды.
Practitioners of CST claim it is effective in treating a wide range of conditions, sometimes claiming it is a cancer cure, or a cure all. Practitioners particularly advocate the use of CST on children. at least two deaths had been reported resulting from CST spinal manipulation. In a small study, participants with head injuries suffered worsening symptoms as a result of CST. However, the conclusions of this study were disputed by the Office for Science and Society at McGill University due to the poor methodological quality of the individual studies that made up the analysis. In October 2012, Edzard Ernst conducted a systematic review of randomized clinical trials of craniosacral therapy. He concluded that "the notion that CST is associated with more than non specific effects is not based on evidence from rigorous randomised clinical trials." Commenting specifically on this conclusion, Ernst wrote on his blog that he had chosen the wording as "a polite and scientific way of saying that CST is bogus." Ernst criticized a 2011 systematic review performed by Jakel and von Hauenschild for including observational studies and including studies with healthy volunteers. The evidence base for CST is sparse and lacks a demonstrated biologically plausible mechanism. In the absence of rigorous, well designed randomized controlled trials, it is a pseudoscience, and its practice quackery. Tests show that CST practitioners cannot in fact identify the purported craniosacral pulse, and different practitioners will get different results for the same patient. The idea of a craniosacral rhythm cannot be scientifically supported.
Реттеу
Эджард Эрнст 2005 жылы Ұлыбританияда сол кездегі Принц Чарльздің қоры КТТ-ны бірнеше танымал балама емдеулердің бірі ретінде тізімдеген кітапша шығарды, бірақ бұл емдеу реттелмегенін және нақты оқу бағдарламасының немесе кәсіби ұйымның бақылауының жоқтығын мойындады. Эрнст жазғандай, бұл КТТ-мен шұғылданатын емдеушілерді "жасыл жебеге қарағанда аз реттелген" етеді.
Edzard Ernst wrote that in 2005 in the United Kingdom, a foundation of then Prince Charles issued a booklet listing CST as one of several popular alternative therapies, but admitted that the therapy was unregulated and lacked either a defined training program or the oversight of a professional body. Ernst writes that this makes the therapists practising CST "less regulated than publicans."
Тарих
Бас сүйек остеопатиясы, КТТ-ның алға басушысы, 1898–1900 жылдары Сазерлендпен құрастырылды. Ажыратылған бас сүйекті қарап тұрғанда, Сазерлендке уақытша сүйектердің тігістері, олар тоқпан сүйектерімен кездесетін жерде, "балықтың қабыршақтары сияқты, тыныс алу механизмі үшін буынды қозғалмалылықты көрсетеді" деген ой келді. Кейінірек осы зерттеулерге жасалған тәуелсіз саралаулар краниосакральді терапияның тиімділігін немесе ұсынылған бас сүйектерінің қозғалысын дәлелдейтін нақты мәліметтер жоқ екенін көрсетті.
Cranial osteopathy, a forerunner of CST, was originated by Sutherland in 1898–1900. While looking at a disarticulated skull, Sutherland was struck by the idea that the cranial sutures of the temporal bones where they meet the parietal bones were "beveled, like the gills of a fish, indicating articular mobility for a respiratory mechanism." Later independent reviews of these studies concluded that they presented no good evidence for the effectiveness of craniosacral therapy or the existence of the proposed cranial bone movement.
Тұжырымдамалық негіз
Краниоостеопатия және CST тәжірибешілері ми сүйектерінің кішкентай, ырғақты қозғалыстарының ми-жұлынсұйықтығының немесе артериялық қысымның салдары екенін айтады. CST-нің негізгі қағидасы – бас сүйегінің осы ырғақты қозғалысын анықтау үшін бас сүйегін бағалау (пальпациялау) қолданылады, ал емдеу нәтижесіне қол жеткізу үшін бас сүйегін манипуляциялауға арналған таңдамалы қысым қолданылуы мүмкін. Дегенмен, адам бас сүйегінің сүйектерін мұндай манипуляциялар арқылы қоздыруға болатынын көрсететін ешқандай дәлел жоқ.
Practitioners of both cranial osteopathy and CST assert that there are small, rhythmic motions of the cranial bones attributed to cerebrospinal fluid pressure or arterial pressure. The premise of CST is that palpation of the cranium can be used to detect this rhythmic movement of the cranial bones and selective pressures may be used to manipulate the cranial bones to achieve a therapeutic result. However, there is no evidence that the bones of the human skull can be moved by such manipulations.
Кренальдық остеопатия мен Кренальдық сакральдық терапия
Оны бас сүйек остеопатиясымен салыстырып, Апледжер былай деп жазды: "Др. Сазерлендтің бас сүйек тігістерінің икемділігі туралы жаңалығы CranioSacral терапиясының алғашқы зерттеулеріне бастап әкелді – және екі тәсіл де бас сүйек, сакраль және кокцикске әсер етеді, бірақ одан арғы ұқсастықтар жоқ." Дегенмен, қазіргі заманғы бас сүйек остеопаттары екі тәсілдің де бірдей екенін көбінесе санайды, бірақ бас сүйек остеопатиясы "CranialSacral терапиясы деген атпен остеопат емес мамандарға үйретіледі".
Comparing it to cranial osteopathy Upledger wrote: "Dr. Sutherland's discovery regarding the flexibility of skull sutures led to the early research behind CranioSacral Therapy– and both approaches affect the cranium, sacrum and coccyx– the similarities end there." However, modern day cranial osteopaths largely consider the two practices to be the same, but that cranial osteopathy has "been taught to non osteopaths under the name CranialSacral therapy."