Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негізгі белдеу астероиді
Main belt asteroid
Масса және тығыздық
Розеттаның ұшуы Лутецияның массасы (1,700 ± 0,017) кг екенін көрсетті. Оның тығыздығы 3,4 ± 0,3 г/см³ болып, астероидтердегі ең жоғары тығыздықтардың біріне жатады. Бұрын көптеген астероидтердің таза металлдан тұратынына сенген, алайда М типі астероидтарға жасалған радарлық байқаулар, олардың үштен екісінің, Лутецияны қоса алғанда, металлға қаныққан силикаттардан құралғанын көрсетті. Шындығында, Лутецияның телескоптық спектрлері көміртекті хондриттер мен С типі астероидтарға ұқсас, жазық және төмен жиілікті спектрді көрсетті, металл метеориттерден өзгеше.
The Rosetta flyby demonstrated that the mass of Lutetia is (1.700 ± 0.017) kg, It has one of the highest densities seen in asteroids at 3.4 ± 0.3 g/cm3. most of which were historically believed to be nearly purely metallic. However, radar observations of the M types suggest that two thirds of them, including Lutetia, may instead consist of metal enriched silicates. Indeed, telescopic spectra of Lutetia have shown a flat, low frequency spectrum similar to that of carbonaceous chondrites and C type asteroids and unlike metallic meteorites,
Розеттаның байқаулары Лутецияның беті 50–100 мкм өлшемді шаң бөлшектерінен тұратын реголитпен жабылғанын анықтады. Оның қалыңдығы 3 км шамасында деп есептеледі және көптеген ірі кратерлердің шекараларын жұмсартуы мүмкін.
Rosetta observations revealed that the surface of Lutetia is covered with a regolith made of loosely aggregated dust particles 50–100 μm in size. It is estimated to be 3 km thick and may be responsible for the softened outlines of many of the larger craters.
Пішін және осьтік еңіс
Розетта зондының суреттері 2003 жылғы жарық қисығын талдаудың нәтижелерін растады, ол Лутецияны "қатаң және бейірленбеген пішін ерекшеліктерімен" дөңгелек шар ретінде сипаттады. Розеттаның нәтижелері осы мәлімдемені қолдай ма, әлі анық емес. Розеттаның суреттерін фотометриялық жарық қисықтарымен бірге талдау Лутецияның солтүстік айналу полюсінің орнын анықтады: . Бұл 96° (кері айналушы) осьтік бұрылысқа сәйкес келеді, яғни айналу осі эклиптикаға шамамен параллель, Уран планетасына ұқсас.
The Rosetta probe's photographs confirmed the results of a 2003 lightcurve analysis that described Lutetia as a rough sphere with "sharp and irregular shape features". It is not yet clear whether Rosetta'''s findings support this claim. The analysis of Rosetta'' images in combination with photometric light curves yielded the position of the north rotational pole of Lutetia: , This gives an axial tilt of 96° (retrograde rotator), meaning that the axis of rotation is approximately parallel to the ecliptic, similar to the planet Uranus.
Номенклатура
2011 жылдың наурыз айында Халықаралық астрономиялық одақтағы Планеталық номенклатура жөніндегі жұмыс тобы Лутециядағы географиялық нысандарға атау беру жүйесін бекітті. Лутеция рим қаласы болғандықтан, астероидтің кратерлері Лутецияның бар болған кезеңінде Рим империясы мен оған жақын Еуропа аймақтарының қалаларының құрметіне аталды. Оның аймақтары Лутецияны ашқан Голдшмидт есімімен және Лутеция заманындағы Рим империясының провинцияларының атауларымен байланыстырылды. Басқа нысандар Рим империясы мен оған жақын Еуропа аймақтарының өзендерінің есімдерімен аталады.
In March, 2011, the Working Group for Planetary Nomenclature at the International Astronomical Union agreed on a naming scheme for geographical features on Lutetia. Since Lutetia was a Roman city, the asteroid's craters are named after cities of the Roman Empire and the adjacent parts of Europe during the time of Lutetia's existence. Its regions are named after the discoverer of Lutetia (Goldschmidt) and after provinces of the Roman Empire at the time of Lutetia. Other features are named after rivers of the Roman Empire and the adjacent parts of Europe at the time of the city.
Шығу тегі
Лутетияның құрамы оның Күн жүйесінің ішкі бөлігінде, Жер сияқты планеталардың арасында пайда болғанын және олардың біреуімен болған әрекеттесу нәтижесінде астероид белдеуіне шығарылғанын көрсетеді.
The composition of Lutetia suggests that it formed in the inner Solar System, among the terrestrial planets, and was ejected into the asteroid belt through an interaction with one of them.