Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық дипломат (1913–1989)
Canadian diplomat (1913–1989)
Георгий Павлович Игнатьев (16 желтоқсан, 1913 – 10 тамыз, 1989) – канадалық дипломат. Оның мансабы Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезеңде бес онжылдыққа жуық созылды.
Count George Pavlovich Ignatieff, (Георгий Па́влович Игнатьев; December 16, 1913 – August 10, 1989) was a Canadian diplomat. His career spanned nearly five decades in World War II and the postwar period.
Ерте өмір және білім
Граф Игнатьев Ресей империясының Санкт-Петербург қаласында, беделді орыс дворяндық отбасының бес баласының ең кішісі болып дүниеге келді. Оның анасы – Наталья Николаевна Мещерская, ал әкесі – граф Павел Игнатьев, патша Николай II-нің жақын кеңесшісі және оның соңғы Білім министрі болған. 1918 жылы, Ресей революциясынан кейін граф Игнатьев тұтқындалды, бірақ оның босатылуына көмектескен жандар арқылы келіссөздер жүргізілді. Отбасы Францияға қашып, кейін Канадаға көшті. Джордж Игнатьев Лондондағы Сент-Пол мектебінде, Төменгі Канада колледжінде және Торонто университетінің Тринити колледжінде оқыды, содан кейін Оксфордта оқу үшін Родс стипендиясын алды.
Count Ignatieff was born in Saint Petersburg, Russian Empire, the youngest of five sons, to a distinguished Russian noble family. His mother was Princess Natalia Nikolayevna Meshcherskaya and his father was Count Pavel Ignatiev, a close advisor to Tsar Nicholas II serving as his last Minister of Education. In 1918, the year after the Russian Revolution, Count Ignatieff was imprisoned, but his release was negotiated by sympathetic supporters. The family fled to France, and later moved to Canada. George Ignatieff was educated at St Paul's School, London, Lower Canada College, and the University of Trinity College, University of Toronto, before being awarded a Rhodes Scholarship to study at Oxford.
Соғыс уақытындағы қызмет және соғыстан кейінгі дипломатия
Соғыс басталғанда Игнатьев Корольдік артиллерияға қосылып, фотобарлау саласында жұмыс істеді. 1940 жылы ол Канада Сыртқы істер министрлігіне қызметке түсті. Лондондағы Канаданың жоғарғы комиссары Винсент Мэйсидің жеке хатшысы болып жұмыс істеді, және Лондонға тағайындалған кезінде болашақ Канада премьер-министрі Лестер Пирсонмен достық қарым-қатынас орнатты. Игнатьев соғыс жылдары Халықаралық Қызыл Крестке Канада делегаты ретінде де қызмет етті. Соғыстан кейінгі кезеңде Игнатьев канадалық дипломатия мен халықаралық қатынастардағы маңызды тұлға болды. Ол Югославиядағы елші (1956–1958), НАТО-дағы тұрақты өкіл (1963–1966), Біріккен Ұлттар Ұйымындағы Канада елшісі (1966–1969) және Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің төрағасы (1968–1969) қызметтерін атқарды. 1984 жылы премьер-министр Джон Тернер Игнатьевті қарусыздандыру жөніндегі елші етіп тағайындады. Игнатьев 1970-ші және 1980-ші жылдардағы Трюдо үкіметтерінің сыртқы саясатына наразы болды және үкіметтік қызметкерлерге қарсы шығудан тартынбады. Ол канадалық қорғаныс саясатын сақтықпен қайта қарауды және толыққанды ядролық сынақтарға тыйым салуды жақтады. Ұстазы Пирсон сияқты, Игнатьев та ұлттардың бір-біріне тәуелділігіне сенді, сондай-ақ терроризм, экономикалық дағдарыс және экологиялық бұзылулардың алдағы қатеріне оқшау сезімталдық танытты. Игнатьев 1972 жылдан 1979 жылға дейін Тринити колледжінің проректоры, ал кейін 1980 жылдан 1986 жылға дейін Торонто университетінің канцлері болды. Тринити колледжінің театры Игнатьевтің есімімен аталып, «GIT» (айтылуы – «жит») деп жиі аталады. Джордж Игнатьев «Канаданың ең керемет генерал-губернаторы болмаған» деп сипатталған. Оның «Бейбітшілік сақтаушының жасалуы» атты автобиографиясы 1985 жылы Торонто университетінің баспасында жарық көрді.
With the advent of war, Ignatieff joined the Royal Artillery, where he worked in photographic intelligence. In 1940 he joined the Canadian Department of External Affairs. He became personal assistant to the Canadian High Commissioner in London, Vincent Massey, and during his London posting began a friendship with Lester Pearson, later Prime Minister of Canada. Ignatieff also served as the wartime Canadian delegate to the International Red Cross. Ignatieff was a key figure in Canadian diplomacy and international relations through the postwar period. He was Ambassador to Yugoslavia (1956–1958), permanent representative to NATO (1963–1966), Canadian Ambassador to the United Nations (1966–1969) and president of the United Nations Security Council (1968–1969). In 1984 Ignatieff was appointed Ambassador for Disarmament by Prime Minister John Turner. Ignatieff was unimpressed by the foreign policy of the Trudeau governments of the 1970s and 1980s, and was unafraid to provoke government functionaries. He advocated cautious realignment of Canadian defence policy, and a complete nuclear test ban. Like his mentor Pearson, Ignatieff believed in the interdependence of nations, and had an acute prescience for the impending threats of terror, economic breakdown, and environmental degradation. Ignatieff served as Provost of the University of Trinity College from 1972 to 1979, and later as chancellor of the University of Toronto from 1980 to 1986. The University of Trinity College's theatre is named after Ignatieff, and is fondly known as the GIT (pronounced 'jit'). George Ignatieff has been described as the "best Governor General (Canada) never had". His autobiography, The Making of a Peacemonger, was published in 1985 by the University of Toronto Press.
Жеке өмір
Игнатьев 1944 жылы Элисон Грантқа (Джордж Монро Гранттың немересі және Винсент Массидің қызы) үйленді және екі ұлы болды. Үлкен ұлы Майкл Игнатьев 2008-2011 жылдары Канада Либералдық партиясының және Ресми оппозицияның жетекшісі болды. Эндрю Игнатьев қоғамдық қызметкер болды және бауырласының жетекшілік науқанына көмектесті.
Ignatieff married Alison Grant (the granddaughter of George Monro Grant and niece of Vincent Massey) in 1944, and had two sons. The elder, Michael Ignatieff, was Leader of the Liberal Party of Canada and Leader of the Official Opposition from 2008 to 2011. Andrew Ignatieff was a community worker and assisted in his brother's leadership campaign.
Сыйлықтар мен құрметті дәрежелер
Игнатьев 1973 жылы Канада орденінің серігі атанды. 1984 жылы халықаралық қызметтегі еңбегі үшін Пирсон бейбітшілік медалімен марапатталды. Ол Канада университеттерінен сегіз құрметті доктор дәрежесін алды.
Ignatieff was made a Companion of the Order of Canada in 1973. He received the Pearson Medal of Peace for his work in international service in 1984. He received eight Honorary Degrees from Canadian universities. Brock University in St. Catharines, Ontario (LL. D) on May 27, 1969
University of Saskatchewan in Saskatoon, Saskatchewan (LL. D) on May 18, 1973
York University in Toronto, Ontario (LL. D) Fall 1975
Mount Allison University in Sackville, New Brunswick (LL. D) in 1978
University of Victoria in Victoria, British Columbia (LL. D) in June 1984
Trent University in Peterborough, Ontario (LL. D) in Fall 1984
Онтарио штатындағы Сент-Катарин қаласындағы Брок университеті (LL. D) – 1969 жылдың 27 мамырында.
Саскатчеван университеті (LL. D) – 1973 жылдың 18 мамырында, Саскатун қаласы, Саскатчеван штаты.
Онтарио штатындағы Торонто қаласындағы Йорк университеті (LL. D) – 1975 жылдың күзінде.
Нью-Брансуик штатындағы Саквилл қаласындағы Маунт-Аллисон университеті (LL. D) – 1978 жылы.
Британдық Колумбия штатындағы Виктория қаласындағы Виктория университеті (LL. D) – 1984 жылдың маусым айында.
Онтарио штатындағы Питерборо қаласындағы Трент университеті (LL. D) – 1984 жылдың күзінде.
Ignatieff was made a Companion of the Order of Canada in 1973. He received the Pearson Medal of Peace for his work in international service in 1984. He received eight Honorary Degrees from Canadian universities. Brock University in St. Catharines, Ontario (LL. D) on May 27, 1969
University of Saskatchewan in Saskatoon, Saskatchewan (LL. D) on May 18, 1973
York University in Toronto, Ontario (LL. D) Fall 1975
Mount Allison University in Sackville, New Brunswick (LL. D) in 1978
University of Victoria in Victoria, British Columbia (LL. D) in June 1984
Trent University in Peterborough, Ontario (LL. D) in Fall 1984