Кіріспе

Британдық сахна және кино актрисасы Маргарет Мэри Дей Локвуд, CBE (15 қыркүйек 1916 – 15 шілде 1990),

«Британдық арыстан» үшін ол «Габриэль Перри ісі» (1935) фильмінде ойнады, содан кейін Грета Ниссенмен «Мүгедектегі адам» (1935) және Дуглас Фейрбанкс кішінің қатысуымен «Сәт уақыты» (1935) фильмдерінде түсті. Бұл стандартты жас қыз рөлдері болды. Ол Карол Рид режиссерлік еткен «Midshipman Easy» (1935) фильміндегі әйел басты рөлді ойнады, ол Локвудтың мансабы үшін өте маңызды болды. Ол Майкл Пауэлл режиссерлік еткен «Кейбір күні» (1935) және Ральф Инс режиссерлік еткен «Жюринің куәлігі» (1936) фильмдерінде басты рөлді ойнады. Локвуд «Аматор джентльмен» (1936) фильмінде шағын рөлде ойнады, тағы да Фейрбанкспен бірге. Оның танымалдылығы Морис Шевальемен бірге «Сүйікті саяхатшы» (1936) фильмінде түскеннен кейін арта түсті.

Одан кейін ол «Ирландиялық сәттілік» (1936) және «Көше әншісі» (1937) фильмдерінде ойнады. Ол Карол Рид үшін тағы да «Сіздің досыңыз кім?» (1937) фильмінде шағын рөлде ойнады және «Ән мен романс» (1937) фильмінде түсті.

Гоммонт Британдық

Gaumont British Джордж Арлис пен Анна Ли қатысқан, режиссер Рой Уильям Нилл мен продюсер Эдвард Блэк жұмыс істеген «Доктор Син» романының киноверсиясын түсіріп жатты. Ли түсірілімнен бас тартып, оның орнына Локвуд келді. Локвуд студияны, әсіресе оның жақтаушысы болған Блэкті өте әсерлі етті, ол 1937 жылдың маусымында Gainsborough Pictures компаниясымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Бұл келісімшарттың құны жылына 4000 фунтты құрады. Жазушы Алан Вудтың айтуынша, "Көптеген адамдар Тед Блэктің оған жасаған келісімшартына таң қалды, бірақ одан себебін сұрағанда, ол: "Оның бойында қалалық қыздардың әрқайсысы өзін сезіне алатын ерекшелік бар" деді. Блэк өзінің болжамын дұрыс деп тапты және Маргарет Локвудты жұлдызға айналдырды". Блэк пен режиссер Роберт Стивенсон үшін ол Джон Лодермен бірге Уилл Файфпен «Оуд Боб» (1938) фильмінде ойнады.

Британдық жұлдыздық: Bank Holiday және The Lady Vanishes

Кейін Локвудқа Кэрол Рид режиссерлік еткен және Блэк продюсерлік жасаған "Банк мейрамы" фильмінде басты рөлді ойнау мүмкіндігі туды. Бұл фильм сәтті болды және Локвудты жұлдыз ретінде таныстырды. Ол оны "өте жақсы жазылған сценарийі мен керемет рөлі бар, менің алғашқы үлкен фильмім" деп атады. Одан да танымал болған келесі фильмі – Альфред Хичкок режиссерлік еткен, Блэк продюсерлік жасаған және Майкл Редгрейвпен бірге ойнаған "The Lady Vanishes" фильмі. Локвуд оны "барлық мансабымда ең көп ұнаған фильмдердің бірі" деп сипаттады. Хичкок Локвудтың талантына қатты әсер етіп, баспасөзге былай деді:
Оның сұлулығын эмоция арқылы жеткізуде даусыз қабілеті бар, бұл камераға өте жақсы үйлеседі. Бұған қоса, ол әдеттегіден де оңай фотоға түседі және өзінің рөлін сезінуде ерекше шеберлік танытады, фильмнің соңына дейін оның ішінде өмір сүреді. Маргарет Локвудтан британдық киноиндустриясы бұрын-соңды болмаған мүмкіндіктерге ие жұлдызды дамытуға қабілетті деп күтуге болады. Одан кейін ол Блэк пен Рид үшін хор қыздары туралы "A Girl Must Live" атты музыкалық комедиясын түсірді. Бұл фильм Гомонттың АҚШ нарығына бағытталған фильмдерінің бірі болды.

Америка фильмдері

Gaumont British АҚШ-тағы 20th Century Fox компаниясымен дистрибьюторлық келісімшартқа қол қойды, және олар Локвудты бірнеше фильмге қарызға алуға ниет білдірді. Ол Лос-Анджелеске сапар шекті және "Сузанна оф таунтиз" (1939) фильмінде Ширли Темплге көмекші актер ретінде жұмыс істеді. Paramount компаниясы оны Уилл Файф және Дуглас Фейрбанкс-младшиймен бірге "Rulers of the Sea" (1939) фильміне қарызға алды. Paramount Локвудты тағы фильмдерге пайдалануға ынта білдірді, бірақ ол үйіне қайтуды шешті.

Британияға оралу

Локвуд 1939 жылғы маусым айында Ұлыбританияға оралды. Ол «Роб Рой» және «Көк лагуна» фильмдерін түсіруге ниеттенген, бірақ соғыс басталған соң екі жоба да тоқтатылды. Оның орнына ол Кэрол Ридтің «Жұлдыздар төмен қарап тұр» фильмінде Майкл Редгрейвтің кейіпкерінің өзімшіл, жеңілтек әйелі Джени Санли рөлін ойнады. Кейін Локвуд: «Мен жағымсыз рөлге көнуге дайын болмадым және барлығы маған күдікпен қарады. Бірақ фильмнің түсірілімі барысында мен Кэрол Рид пен Майкл Редгрейвпен қайта жұмыс істеп, рөлге қандай түс беруге болатынын көруге қызығушылық таныттым» деп мойындады. Ол Рид пен Редгрейвпен «Жаңалықтардағы қыз» (1940) фильмінде қайта қатысуға тиіс еді, бірақ Редгрейв бас тартты, оның орнына Барри К. Барнс келді: Блэк продюсерлікпен айналысты, ал Сидни Джиллиат сценарий жазды. «Тыныш той» (1941) – Энтони Асквиттің комедиялық фильмі. Ол «Шляпалар сарайы» фильміне түсуге ниеттенген, бірақ жүктілігіне байланысты бас тартты. Оның актерлік мансабына оралуы «Алиби» (1942) триллері болды, ол оны «сәттілікке жетпеген, жаман фильм» деп атады. 1943 жылдың қыркүйегінде «Variety» журналы оның бір фильмге төлемақысын 24 000 АҚШ доллары деп бағалады (1943 жылғы 24 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең).

Сұр киім киген адам

Локвуд орта деңгейдегі актриса ретінде танымал болды. Оны алдыңғы қатарға шығарған фильм – "Сұр киімдегі адам" (1943), ол "Гэйнсборо мелодрамалары" деп аталатын туындылардың алғашқысы еді. Локвуд Кларисса рөлін ойнағысы келді, бірақ продюсер Эдвард Блэк оны зұлым Хестер рөліне бекітті. Ол режиссер Лесли Арлис үшін Филис Калверт, Джеймс Мейсон және Стюарт Грэйнджермен бірге түсті. Фильм үлкен сәттілікке ие болды, 1943 жылғы Ұлыбританиядағы ең табысты фильмдердің біріне айналды және төрт басты актерді де танымал жұлдыздарға айналдырды. Жыл соңында кинотеатр операторлары Локвудты кассадағы ең танымал британдық актрисалардың жетіншісі деп таныды. Ол Блэк үшін екі комедияда ойнады: Доди Смиттің пьесасы бойынша Майкл Уайлдингпен бірге "Dear Octopus" (1943) фильмінде, Локвуд бұл рөлді кері қадам деп есептеді, және Вал Гест режиссерлік еткен "Give Us the Moon" (1944) фильмінде Вик Оливермен бірге. Алайда, бұлардың екеуінен де артық танымал болған мелодрама – Арлис пен Грэйнджердің қатысуымен түсірілген "Махаббат тарихы" (1944) фильмі, онда ол өлімге төлігіп жатқан пианист рөлін ойнады. Локвуд Джеймс Мейсонмен "Өзіне лайық орын" (1945) фильмінде қайтыс болған қыздың рухымен иеленген үй шаруасының рөлінде ойнады, бірақ фильм сәтті болмады. "I'll Be Your Sweetheart" (1945) – Гэст пен Вик Оливердің қатысуымен түсірілген мюзикл.

Зұлым әйел

Локвуд өзінің мансабындағы ең үлкен жетістігін режиссер Арлис түсірген "Зұлым әйел" (1945) фильміндегі басты рөлді ойнау арқылы иеленді. Фильм 1946 жылы британдық прокатта ең көп тамашаланған фильм болды. 1946 жылы Локвуд Daily Mail Ұлттық кино марапаттарында ең танымал британдық актриса номинациясы бойынша бірінші жүлдені жеңіп алды. Оған "Сылық садақ" фильміндегі Бьянка рөлі ұсынылды, бірақ ол рөлді ұнатпай, одан бас тартты. Оның орнына ол "Беделия" (1946) фильмінде кісі өлтірушінің рөлін ойнады, ол Британияда танымал болғанымен, бұрынғыдай сәтті болмады.

Ранкпен келісімшарт

1946 жылдың шілдесінде Локвуд Ранкпен жылына екі фильм түсіру туралы алты жылдық келісімшартқа қол қойды. Олардың біріншісі – "Аштық төбе" (1947), Дафна дю Мориердің романының қымбатқа түскен бейімделуі, бірақ ол кассада күтілген табыс әкелмеді. 1947 жылы британдық кассада жетінші орында тұрған "Жасси" (1947) көбірек танымал болды. Бұл "ресми" Гейнсборо мелодрамаларының соңғысы болды – студияны жанрды ұнатпайтын Дж. Артур Ранк басқарды. Ол Гарольд Хут пен Джон Корфилд еңбек еткен "Ақ біржан" (1947) мелодрамасында күзетші рөлін ойнады. Ранк оны Мария Магдалина туралы фильмде түсіргісі келді, бірақ Локвуд сценарийге көңілі толмады. Ол "Гүлдер үшін оның жастығы" (кейін "Есімде бір түс" аталды) фильмінде түсуден бас тартты және уақытша жұмыстан шеттетілді. "Мен орташа рөлдер мен нашар сценарийлерден жалықтым", – деп кейін жазды ол. "1945 жылдан бері маған ұсынылып жатқан фильмдерде жақсару болған жоқ". Кейін ол "Бүлікші болудан ләззат алдым" деді. Ол Ранк үшін жарнамалық турнеге қатысты. Сонымен қатар, ол Пигмалионның (1948) жоғары бағаланған телеқойылымында ойнады. Ол Корфилд пен Хут үшін түсірген "Сүйер алдында ойлан" (1948) комедиясынан кейін жұмыстан шеттетілуі тоқтатылды. Локвуд "Картон кавалер" (1949) комедиясымен жанрды өзгертіп, Нелл Гвиннің рөлін ойнады. Алайда фильм сыншылар мен көрермендер тарапынан күтілген табысқа жете алмады. "Мен фильм туралы баспасөз хабарларын оқығанда қатты мазасыз болдым", – деп жазды Локвуд. Сол жылы Локвудтың "Vanity Fair" романының бейімделуінде Беки Шарп рөлінде ойнауы күтілді, бірақ фильм түсірілмеді. Локвуд "Жүректің құмарлығы" (1949) мелодрамасында ойнады, бірақ фильм аса сәтті болған жоқ. Австрияның Елизаветасы туралы фильмнің түсірілуі тоқтатылғаннан кейін, ол Ноэль Ковардтың "Жеке өмір" (1949) пьесасының рекордтық ұлттық гастрольдік көрсетіліміне қайта оралды, содан кейін 1949 және 1950 жылдары Дж. М. Барридің "Питер Пэн" пьесасындағы бас рөлді ойнады. Ол сондай-ақ Жан Симмонспен бірге Корольдік кинофестивалі үшін "Күлшегір" (Cinderella) пантомимасында ойнады; Локвуд бұл "мен қатысқан ең қуанышты қойылым" деп атады. Ол 18 айдан кейін киноға оралып, "Қауіпті жағдай" (1950) фильмінде түсті – бұл Эрик Амблердің арнайы оған арнап жазған және Рой Уорд Бейкердің режиссерлік еткен "Леди жоғалып кетті" сияқты комедиялық триллер. Фильм танымал болған жоқ. Ранк оны Х. Г. Уэллстің "Энн Вероника" романының бейімделуіне түсіргісі келді, бірақ фильм кейінге шегерілді. Ол "Браунинг нұсқасы" фильміндегі әйел басты рөлден бас тартты, ал "Зұлым әйелдің қызы" фильмінің жалғасы ешқашан түсірілмеді. Ақырында оның Ранкпен келісімшарты аяқталып, ол 1951 жылы Эдинбург фестивалінде Джордж Бернард Шоудың "Пигмалион" пьесасында Элиза Дулиттл рөлін ойнады.

Герберт Уилкокс

1952 жылы Локвуд Герберт Уилкокспен жылына 112 000 долларға екі фильмге келісімшартқа қол қойды, бұл оны британ фильмдеріндегі ең көп жалақы алатын актрисаға айналдырды. Локвудтың айтуынша, Уилкокс пен оның әйелі Анна Нигл келісімшартқа қол қоюдан кейін: "Мен олардың көкжиегінде шынымен жарқын және сәнді жұлдыз екенімді ешқашан ұмытуға мүмкіндік бермеді. Олар маған бұрын ешкім көрсетпегендей қамқорлық жасамақ. Олар солай істеді. Мен оны өте ұнаттым." Бұл қарым-қатынас Майкл Уайлинг пен Орсон Уэллспен түсірілген, танымал болған "Тренттің соңғы ісі" (1952) фильмімен жақсы басталды. Ол "Энн Вероника" және Шоудың "Капитан Брассбоундтың түрленуі" пьесасының тағы бір теледидарлық бейімделуінде (1953) телеарнада пайда болды. Уилкокс үшін түсірген келесі екі фильмі – "Күлімдеген Энн" (1953) және "Глендегі қиындықтар" (1954) коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Ол Уилкокспен бірге тағы фильм түсірмеді, ол оны "режиссердің қуанышы, өте дәлдікпен рөлді немесе кейіпкерді бейнелей алатын актриса" деп атады, бірақ олардың ынтымақтастығы "сәтті болмағанын" мойындады. Локвуд Агата Кристидің оған арнап жазылған "Өрмек торы" (1954) пьесасымен сахнаға оралды. Содан кейін ол режиссер Льюис Гилберттың "Қараңғы көлеңке таста" (1955) фильмінде Дирк Богардпен бірге ойнады. Гилберт кейін: "Фильм шамалы сәтті болды, бірақ сол кезде Маргарет бірнеше нашар фильмдерде ойнағандықтан, оның есімі фильмге кері әсер ететін" деді.

Теледидар

Соғыстан кейінгі жылдары оның танымалдылығы азайды, ол Вест-Энд сахнасында сирек қойылымдарға оралып, теледидарда пайда болды; оның теледидардағы алғашқы рөлі 1948 жылы Елиза Дулиттл рөлі болды. Ол BBC-нің Кристидің "Өрмек торы" (1955), Джанет Гриннің "Жаңсақ қателесу" (1956), Доди Смиттің "Күнді аяқтап пісіру" (1956) және Арнольд Беннетттің "Ұлы саяхат" (1958) телеспектакльдерінде ойнады. Ол "The Royalty" (1957–1958) телесериалында басты рөлді ойнады және телеантологиялық сериалдарда тұрақты түрде көрінді. Ол Герберт Ломмен бірге "Адамдардың аренасында" (1965) қайта оралуға тырысқан қартайған Вест-Энд жұлдызының рөлін сомдады. Ол "Ұшқыш аққу" (1965) сериалында да ойнады.

Кейінгі мансап

Кейінгі Уэст-Энд хиттері Оскар Уайльдтың «Идеал күйеуі» (1965–66, онда ол зұлым миссис Шевли рөлін сомдады), У. Сомерсет Могамның «Леди Фредерик» (1970), «Нәтижелі құндылықтар» (Ноэль Ковардтың қайта жандандырылуы, 1973) және «Қылмыс белгісі» (1962) және «Қос жиек» (1975) триллерлері. 1969 жылы ол TV-дағы «Justice is a Woman» пьесасында адвокат Джулия Стэнфорд рөлін ойнады. Бұл «Юстиция» телесериалының үш маусымында (39 бөлім) 1971 жылдан 1974 жылға дейін көрсетілді, және оның өмірдегі серіктесі Джон Стоун доктор Иан Муди рөлінде ойнады. Локвудтың Харриет Петерсон рөлін ойнағаны үшін «TV Times» (1971) және «The Sun» (1973) журналдарынан «Үздік актриса» сыйлығын алды. 1975 жылы режиссер Брайан Форбс оны көркем фильмдерден зейнетке шыққандай болғаннан кейін, «Слипер және роза» фильміндегі Ұлы ана рөліне ойнауға көндірді. Бұл фильмде Эдит Эванс пен Кеннет Мордың соңғы рөлдері де болды. Оның соңғы кәсіби өнері Ройс Райтонның «Матерім» (Ambassadors Theatre, 1980) пьесасындағы королева Александра рөлі болды. Маргарет Локвуд 1981 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. 2002 жылғы «Иттер солдаттары» фильміндегі Шон Пертуидің өлім сахнасына Маргарет Локвудтың ойнаған рөлі шабыттандырған болуы мүмкін. Бұл туралы сұрағанда, ол «Әділет – әйел» телеспектаклісіндегі оның кейіпкері Джулия Стэнфордтың жиі білдірген жаман қылығына сілтеме жасады. Ол 1963 жылғы желтоқсанда «Бұл сіздің өміріңіз» бағдарламасының кейіпкері болды. Ол 1951 жылғы 25 сәуірде «Desert Island Discs» радиошоуында қонақ болды.

Жеке өмір және өлім

Локвуд Руперт Леонға тұрмысқа шықты, оны ол жасөспірім кезінде таныстырып, 1937 жылы 21 жасқа толғанда құпия түрде үйленді; олар 1950 жылы ажырасты. Өмірінің соңғы жылдарын Темзадағы Кингстон қаласында жеке өмір сүрді, 1990 жылдың 15 шілдесінде 73 жасында Кромвель ауруханасында бауыр циррозынан қайтыс болды, бірақ ол ішімдік ішкен жоқ. Оның денесі Путни Вейл крематорийінде өртелді. Одан кейін актриса Джулия Локвуд (туған аты Маргарет Джулия Леон, 1941–2019) қызы қалды.