Джон Поуп: Американ азамат соғысының генералы және топографиялық инженері
John Pope (general)
Джон Поуп (1822-1892) – АҚШ армиясының генералы, Азамат соғысындағы одақтас. Манссас шайқасындағы жеңілісімен танымал, сондай-ақ теміржол жобаларындағы еңбегімен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы (1822–1892)
United States Army general (1822–1892)
Джон Поп (16 наурыз 1822 – 23 қыркүйек 1892) – АҚШ армиясының офицері және Америка Азамат соғысындағы Одақ генералы. Ол Батыс майданында қысқа ғана уақыт қызмет еткен, бірақ ол Шығыстағы Екінші Булл-Ран шайқасында (Екінші Манассас) жеңіліске ұшырғандығымен әйгілі. Поп 1842 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірген. Ол Мексика-Америка соғысында қызмет етті және Флорида, Нью-Мексико және Миннесота штаттарында топографиялық инженер және геодезист ретінде көптеген тапсырмалар орындады. Азамат соғысына дейінгі соңғы он жылды бірінші құрлықарлық темір жолдың мүмкін болатын оңтүстік бағыттарын зерттеумен өткізді. Ол еріктілердің бригадир генералы қызметіне ерте тағайындалды және бастапқыда генерал-майор Джон С. Фремонттың басшылығында қызмет етті. Ол Миссури штатында бригадалық генерал Стерлинг Прайске қарсы алғашқы табысқа жетті, содан кейін Миссисипи өзеніндегі 10-шы аралды басып алған сәтті науқанға жетекшілік етті. Бұл Линкольн әкімшілігін оны Шығыс майданына, жаңадан құрылған Вирджиния армиясын басқаруға шақыруға итермеледі. Бастапқыда ол өзінің Батыс командасымен салыстырғанда офицерлері мен салдатының жетістіктерін жария түрде сынап, олардан алшақтады. Ол генерал Роберт Лидің Конфедерация армиясына қарсы шабуылға шықты, оның барысында генерал-майор Стоунволл Джексонның стратегиялық маневріне тап болды. Екінші Булл-Ран шайқасында ол Джексонға шабуыл жасауға назар аударғанда, генерал-майор Джеймс Лонгстрит басқарған Конфедерация корпусы оның қанатына шабуыл жасап, армиясын жеңді. Манассастан кейін Поп Шығыс майданынан алыс, Миннесота штатындағы Солтүстік-Батыс департаментіне жіберілді, онда ол 1862 жылғы Дакота соғысында АҚШ күштеріне қолбасшылық етті. 1865 жылы Миссури департаментін басқаруға тағайындалды және Атлантадағы Қайта құру кезеңінде белсенді және ықпалды қолбасшы болды. Әскери мансабының қалған бөлігін Үнді соғыстарында, әсіресе апачи және сиуктерге қарсы күресте өткізді.
John Pope (March 16, 1822 – September 23, 1892) was a career United States Army officer and Union general in the American Civil War. He had a brief stint in the Western Theater, but he is best known for his defeat at the Second Battle of Bull Run (Second Manassas) in the East. Pope was a graduate of the United States Military Academy in 1842. He served in the Mexican–American War and had numerous assignments as a topographical engineer and surveyor in Florida, New Mexico, and Minnesota. He spent much of the last decade before the Civil War surveying possible southern routes for the proposed first transcontinental railroad. He was an early appointee as a Union brigadier general of volunteers and served initially under Maj. Gen. John C. Frémont. He achieved initial success against Brig. Gen. Sterling Price in Missouri, then led a successful campaign that captured Island No. 10 on the Mississippi River. This inspired the Lincoln administration to bring him to the Eastern Theater to lead the newly formed Army of Virginia. He initially distanced himself from many of his officers and men by publicly denigrating their record in comparison to his Western command. He launched an offensive against the Confederate army of General Robert E. Lee, in which he fell prey to a strategic turning movement into his rear areas by Maj. Gen. Stonewall Jackson. At Second Bull Run, he concentrated his attention on attacking Jackson while the other Confederate corps led by Maj. Gen. James Longstreet attacked his flank and routed his army. Following Manassas, Pope was banished far from the Eastern Theater to the Department of the Northwest in Minnesota, where he commanded U. S. Forces in the Dakota War of 1862. He was appointed to command the Department of the Missouri in 1865 and was a prominent and activist commander during Reconstruction in Atlanta. For the rest of his military career, he fought in the Indian Wars, particularly against the Apache and Sioux.
Ерте өмір
Поуп Луисвилл қаласында, Кентукки штатында, Иллинойс территориясының алғашқы федералды судьясы және адвокат Абрахам Линкольннің досы Натаниел Поуптың ұлы болып дүниеге келді. Ол Маннинг Форстың күйеу інісі, ал алыс туысы Мэри Тодд Линкольннің әпкесіне үйленді. 1842 жылы 56 студенттің арасында 17-ші орынды алып, АҚШ Әскери академиясын бітірді және Топографиялық инженерлер корпусына екінші лейтенант болып тағайындалды. Ол Иллинойс штатына еріктілерді жинау үшін жіберілді. Батыс департаментінде, генерал-майор Джон С. Фремонттың басшылығымен, Поуп шілде айында Миссисипи өзенінің бір бөлігінде операциялық бақылаумен Солтүстік және Орталық Миссури округінің басшылығын қабылдады. Ол Фремонтпен қарым-қатынаста қиындықтарды бастан өткерді және оны қызметтен шеттету үшін жасырын әрекеттер жасады. Фремонт Поуптың өзіне қарсы опасыздық ниеттері бар деп сенді, бұл Миссуриде Фремонттың жоспарланған шабуылдарын іске асырудағы оның әрекетсіздігімен көрінді. Тарихшы Аллан Невинс былай деп жазды: "Шындығында, Поптың сатқындығынан гөрі, нашар қабілеті мен қорқыныштылығы жақсы түсіндіріледі, бірақ ол, әрине, бағынбаушылық рухын көрсетті". Поуп ақырында Стерлинг Прайс басқаратын Конфедерация күштерін оңтүстікке қарай шегінуге мәжбүр етті және 18 желтоқсанда Миссури штатының Блэкуотер қаласы маңындағы шағын шайқаста 1200 тұтқынға алды. Соғыстың басында мақтанғақтығымен танылған Поуп өзінің шағын жеңісіне баспасөздің қызығушылығын арттыра алды, бұл оны Фремонттың орнын басатын генерал-майор Генри В. Галлектың назарына жеткізді. Осы батылдығына қарамастан, және Макклелланның Потомак армиясынан келген бөлімдер Вирджиния армиясын 70 000 адамға дейін жеткізгеніне қарамастан, Поуптың агрессивтілігі оның стратегиялық қабілеттерін асып кетті, әсіресе ол енді Конфедерация генералы Роберт Лимен бетпе-бет келгендіктен. Ли Поптың шешімсіздігін сезініп, өзінің кішігірім (55 000 адамнан тұратын) армиясын бөліп, генерал-майор Томас Дж. "Стоунволл" Джексонды 24 000 адаммен Седар тауына шалғындыру үшін жіберді, онда Джексон Поптың бағыныштысы Натаниел Банксті жеңді. Поуп 1862 жылдың 12 қыркүйегінде қолбасшылықтан босатылды, ал оның армиясы Макклеллан басқаратын Потомак армиясына қосылды. Ол соғыстың қалған бөлігін Миннесотадағы Солтүстік-Батыс департаментінде өткізді, 1862 жылғы Дакота соғысымен айналысты. Батыстағы науқандары оның мансабына пайда әкелді, өйткені ол 1865 жылдың 30 қаңтарында Миссури әскери бөлімін басқаруға тағайындалды және 1865 жылдың 13 наурызында No. 10 аралындағы қызметі үшін регулярлы армияда генерал-майор шеніне көтерілді. Осыдан кейін Поуп 1868 жылдың 13 қаңтарынан 1870 жылдың 30 сәуіріне дейін Көлдер департаментінің (Детройт, Мичиган штатында орналасқан) басшысы болып тағайындалды. Грант президент болған кезде Поуп Батысқа Миссури департаментінің (елдегі екінші ірі географиялық басқару) қолбасшысы ретінде оралды және 1883 жылға дейін осы қызметте болды. Поптың беделі 1879 жылы президент Рутерфорд Б. Хейз шақырған және генерал-майор Джон Скофилд (Миссури департаментіне Поптың тікелей алдыңғысы, содан кейін Тынық мұхиты департаментінің басшысы) басқарған тергеу кеңесінің кешіккен шешімінен зардап шекті. Кеңес генерал-майор Фитц Джон Портердің екінші Булл-Ран шайқасында қорқыныш пен мойынсұнбаушылық үшін әділетсіз айыпталып сотталғанын анықтады. Скофилдтің баяндамасында бұрынғы Конфедерация қолбасшыларының куәліктері пайдаланылып, Поптың өзі Одақтың жеңілісіне жауапты екеніне қорытынды жасалды. Баяндамада Поптың шайқас кезіндегі оқиғалар туралы ақпаратсыздығы және қауіпсіздігі айтылды, сонымен қатар генерал Ирвин Макдауэлл (Поп жек көретін) сынға алынды және Портердің мойынсұнбауы Одақ армиясын толық құлаудан сақтап қалды деген тұжырым жасалды. Поуп 1882 жылы регулярлы армияда генерал-майор шеніне көтерілді және 1883 жылы Тынық мұхиты әскери бөлімінің басшылығына тағайындалды, онда ол зейнеткерлікке шыққанға дейін қызмет етті.
Pope was born in Louisville, Kentucky, the son of Nathaniel Pope, a prominent Federal judge in early Illinois Territory and a friend of lawyer Abraham Lincoln. He was the brother in law of Manning Force, and a distant cousin married the sister of Mary Todd Lincoln. He graduated from the United States Military Academy, 17th in a class of 56, in 1842, and was commissioned a brevet second lieutenant in the Corps of Topographical Engineers. and was ordered to Illinois to recruit volunteers. In the Department of the West under Maj. Gen. John C. Frémont, Pope assumed command of the District of North and Central Missouri in July, with operational control along a portion of the Mississippi River. He had an uncomfortable relationship with Frémont and politicked behind the scenes to get him removed from command. Frémont was convinced that Pope had treacherous intentions toward him, demonstrated by his lack of action in following Frémont's offensive plans in Missouri. Historian Allan Nevins wrote, "Actually, incompetence and timidity offer a better explanation of Pope than treachery, though he certainly showed an insubordinate spirit." Pope eventually forced the Confederates under Sterling Price to retreat southward, taking 1,200 prisoners in a minor action at Blackwater, Missouri, on December 18. Pope, who established a reputation as a braggart early in the war, was able to generate significant press interest in his minor victory, which brought him to the attention of Frémont's replacement, Maj. Gen. Henry W. Halleck. Despite this bravado, and despite receiving units from McClellan's Army of the Potomac that swelled the Army of Virginia to 70,000 men, Pope's aggressiveness exceeded his strategic capabilities, particularly since he was now facing Confederate General Robert E. Lee. Lee, sensing that Pope was indecisive, split his smaller (55,000 man) army, sending Maj. Gen. Thomas J. "Stonewall" Jackson with 24,000 men as a diversion to Cedar Mountain, where Jackson defeated Pope's subordinate, Nathaniel Banks. Pope himself was relieved of command on September 12, 1862, and his army was merged into the Army of the Potomac under McClellan. He spent the remainder of the war in the Department of the Northwest in Minnesota, dealing with the Dakota War of 1862. His months campaigning in the West paid career dividends because he was assigned to command the Military Division of the Missouri on January 30, 1865, and received a brevet promotion to major general in the regular army on March 13, 1865, for his service at Island No. 10. Following this, Pope was appointed head of the Department of the Lakes (based in Detroit, Michigan) from January 13, 1868, to April 30, 1870. Pope returned to the West as commander of the Department of the Missouri (the nation's second largest geographical command) during the Grant presidency, and held that command through 1883. Pope's reputation suffered a serious blow in 1879 when a late convened Board of Inquiry called by President Rutherford B. Hayes and led by Maj. Gen. John Schofield (Pope's immediate predecessor in the Department of the Missouri and then head of the Department of the Pacific) concluded that Major General Fitz John Porter had been unfairly convicted of cowardice and disobedience at the Second Battle of Bull Run. The Schofield report used evidence of former Confederate commanders and concluded that Pope himself bore most of the responsibility for the Union loss. The report characterized Pope as reckless and dangerously uninformed about events during the battle, also criticized General Irvin McDowell (whom Pope detested), and credited Porter's perceived disobedience with saving the Union army from complete ruin. Pope was promoted to major general in the Regular Army in 1882 and was assigned to command of the Military Division of the Pacific in 1883 where he served until his retirement.
Өлім және мұра
Поуп 1886 жылғы 16 наурызда Тұрақты армияда генерал-майор болып зейнетке шықты, ал оның әйелі Клара Поуп екі жылдан кейін дүние салды. National Tribune газеті оның естеліктерін 1887 жылдың ақпанынан 1891 жылдың наурызына дейін бөлім-бөлім жариялады. Генерал Поуп 1892 жылғы 23 қыркүйекте Огайо штатының Сандуски қаласы маңындағы Огайо әскерлері үйінде қайтыс болды. Ол әйелінің қасында Сент-Луис, Миссури штатындағы Беллефонтейн зиратына жерленген.
Pope retired as a major general in the Regular Army on March 16, 1886, and his wife, Clara Pope, died two years later. The National Tribune serialized his memoirs, publishing them between February 1887 and March 1891. General Pope died on September 23, 1892, at the Ohio Soldiers' Home near Sandusky, Ohio. He is buried beside his wife in Bellefontaine Cemetery, St. Louis, Missouri.