Кіріспе

XY толық гонадалық дисгенез, сонымен қатар Суйер синдромы деп аталады, бұл 46,XY кариотипі бар адамдағы гипогонадизмнің туа пайда болған кемістігі. Олар әдетте қалыпты кіндік тесігіне ие болады. Бұл синдром Лондондағы эндокринолог Джеральд Суйердің құрметіне аталған.

Таза гонадалық дисгенез

Гонадалық дисгенездің бірнеше түрі бар. "Таза гонадалық дисгенез" (PGD) термині қалыпты жыныстық хромосома жиынтығы бар жағдайларды сипаттау үшін қолданылады (мысалы, 46,XX немесе 46,XY), екінші жыныстық хромосоманың толығымен немесе жартылай жоқтығынан туындаған гонадалық дисгенезден өзгеше. Соңғы топқа Тернер синдромы (мысалы, 45,X) және оның түрлері, сондай-ақ аралас гонадалық дисгенез және жасушалық құрамында Y хромосомасы бар жағдайлар (мысалы, 46,XY/45,X) кіреді. Осылайша, Суйер синдромы PGD, 46,XY ретінде, ал XX гонадалық дисгенез PGD, 46,XX ретінде белгіленеді. ПГД-сы бар адамдардың кариотипі қалыпты болуы мүмкін, бірақ хромосомадағы нақты генде ақаулар кездесуі мүмкін.

Патогенез

Ер ұрықтың жыныстық дамуының алғашқы белгілі қадамы – мүшеқаптардың (тестис) қалыптасуы болып табылады. Жүктіліктің екінші айында мүшеқаптардың пайда болуының бастапқы кезеңдеріне бірнеше гендердің қатысуы қажет, олардың ең ерте және маңыздысы – SRY: Y хромосомасының жынысты анықтайтын аймағы. Егер мұндай генде ақаулық болса, XY ұрықтағы бейтарап жыныс бездері мүшеқаптарға айналмайды. Мүшеқаптар болмаған жағдайда тестостерон немесе антимюллер гормоны (АМГ) өндірілмейді. Тестостеронның жетіспеуіне байланысты Вольф жолдары дамымайды, сондықтан ішкі еркек мүшелері қалыптаспайды. Сонымен қатар, тестостеронның жетіспеуі дигидротестостеронның пайда болмауына әкеледі, нәтижесінде сыртқы жыныс мүшелері еркектенуге ұшырамайды, осының салдарынан қалыпты кіндік (вульва) пайда болады. АМГ болмаған жағдайда Мюллер жолдары қалыпты ішкі әйел мүшелеріне (жатыр, фаллопий түтікшелері, жатыр мойны, кіндік) айналады.

Диагностика

Жыныс бездерінің жыныстық гормондарды (эстрогендер мен андрогендер) өндіре алмауына байланысты, көптеген екіншілік жыныстық белгілер дамымайды. Бұл әсіресе эстрогенге байланысты өзгерістерге қатысты, мысалы, кеуде дамуы, жамбас пен бүйірлердің кеңеюі және менструальді циклдің басталуы. Адренал бездер андрогендерді шектеулі мөлшерде өндіре алады және бұл синдромға ұшырамайтындықтан, көптеген адамдарда шашық пайда болады, бірақ көбінесе ол сирек болады. Ересе өмірге қадам басудың кешігуін бағалау кезінде гонадотропиндердің деңгейінің жоғарылауы анықталады, бұл гипофиздің ересе өмірге қадам басу сигналын беріп тұрғанын, бірақ жыныс бездерінің оған жауап бермейтінін көрсетеді. Зерттеудің келесі қадамдары әдетте кариотипті тексеру және жамбас аймағының суретке түсіруін қамтиды. Кариотип XY хромосомаларын көрсетеді, ал суретте жатырдың бар екені, бірақ жұмыртқалық бездердің жоқтығы анықталады (жолақты жыныс бездері көбінесе суретте көрінбейді). XY кариотипі толық андрогендік сезімталдық синдромын да көрсетуі мүмкін, бірақ кеуде жоқтығы, жатырдың және шашықтың болуы осы мүмкіндікті жоққа шығарады. Осы кезде дәрігерге Суйер синдромын диагностикалауға болады.

Қатынасты жағдайлар

Суйер синдромы – жыныс бездерінің қалыпты дамымауының бір фенотиптік көрінісі және осыған байланысты, жыныс бездері дисгенезі деп аталатын жағдайлар тобына жатады. Жыныс бездері дисгенезінің көптеген түрлері бар. Суйер синдромы – сыртқы түрде әйел денесінде дисгенетикалық, атипиялық немесе аномальды жыныс бездері болатын жағдайдың мысалы. Басқа мысалдарға толық андрогенге сезімталдық жоқтығы синдромы, X хромосомасының ішінара жойылуы, липидтік туа біткен бүйрек үсті безі гиперплазиясы және Тернер синдромы кіреді.

Емдеу

Диагноз қойылғаннан кейін, әдетте эстроген және прогестогенмен терапия басталды, бұл әйел денесінің қалыпты дамуына көмектеседі. Гормондық алмастыру терапиясы остеопороз қаупін де азайтуға мүмкіндік береді.

Эпидемиология

2017 жылғы зерттеу Суйер синдромының шамамен 100 000 әйелдің бірінде кездесетінін көрсетті. 2018 жылға дейін 100-ден аз жағдай хабарланған. Суйер синдромының отбасылық түрлері өте сирек кездеседі.

Тарих

Свайер синдромы алғаш рет 1955 жылы Г.И.М. Свайер екі жағдайды сипаттаған еңбегінде жарияланды.