Кіріспе

Америкалық журналистика сыйлығы.

Пулитцер сыйлығы сын саласындағы еңбегі үшін 1970 жылдан бері АҚШ-тағы газет қызметкеріне тапсырылады, оның еңбегі "ерекше сындық ой-пікірді" көрсеткен болуы керек. Сыйлық иегерлері тәуелсіз комиссиямен таңдалып, ресми түрде Колумбия университетімен басқарылады. Пулитцер комитеті сыйлықтың негіздемесін түсіндіретін ресми мәлімдеме жасайды.

Жеңімпаздар мен атақтар

Критика саласындағы Пулитцер жүлдесі 1992 жылды қоспағанда, әр жыл сайын бір адамға беріледі – 1970–2013 жылдар аралығында 44 жылдың ішінде 43 жүлде табысталды. Уэсли Моррис бұл жүлдені екі рет жеңіп алған жалғыз адам, ол 2012 және 2021 жылдары марапатқа ие болды.

2020 жылдар

2020: Кристофер Найт, «Лос-Анджелес Таймс» газетінен, «сыншы ретінде ерекше қоғамдық қызмет көрсеткені үшін, өзінің білімі мен кәсібилігін Л.А. Каунти өнер музейін жаңғырту жобасын және оның институттың миссиясына тигізер әсерін сынауға қолданды». Джастин Дэвидсон, Нью-Йорктан, «Манхэттеннің Хадсон-Ярдс ауданындағы құрылысқа арналған эссесі арқылы көзге түскен, өткір көзқарасымен, терең білімімен және көркем жазуымен ерекшеленетін сәулет сын-мақалалары үшін». Сорая Надя Макдональд, «The Undefeated» журналынан, «театр мен киноға арналған очерктері үшін, олар нәсіл мен өнердің қиылысына жаңа және тартымды ой-пікірлер әкелді». 2021: Уэсли Моррис, «Нью-Йорк Таймс» газетінен, «Америкадағы нәсіл мен мәдениеттің қиылысына қатысты тұрақты және терең сынды жазғаны үшін, ерекше стильде, ойыншыл және терең ойлармен алмасады». Моррис 2012 жылы да осы сыйлықты жеңіп алды және қазір Пулитцер сыйлығын бірнеше рет жеңіп алған алғашқы адам. Крейг Дженкинс, Нью-Йорктан, «әлеуметтік желілер, музыка және комедия сияқты танымал тақырыптар туралы жазғаны үшін, жылдың құлпыраған жағдайымен күресіп, мәдениет пен әңгімелесудің онлайн режимінде қалай дамитынын және бұзылатынын зерттегені үшін». Марк Швед, «Лос-Анджелес Таймс» газетінен, «пандемияның үнсіздігін бұзып, сол сәтте маңызды болған көңіл көтеру және жұбату үшін әртүрлі жазбаларды ұсынған, жеті ғасырлық классикалық музыкамен терең байланыс орнатқан сындық эсселер сериясы үшін». 2022: Саламиша Тиллет, «The New York Times» газетінен, «қара халықтың өнері мен танымал мәдениеттегі тарихы туралы білімді және әдемі жазғаны үшін, академиялық және академиялық емес сындық дискурсты табысты түрде байланыстырды». Питер Шжелдал, «The New Yorker» журналынан, «суретшілермен, институттармен және қозғалыстармен таныстыратын немесе қайта қарастыратын, қолжетімді және жауапкершілікпен жазылған өнер сыншысы үшін, нәзік бағалаулар мен бейшара қарсылықтарды ұсынды». Софи Гилберт, «The Atlantic» журналынан, «гендерлік нормалар, феминизм және танымал мәдениетке қатысты сұрақтарға түсініктілік пен жаңа көзқарас әкелген мақалалары үшін». 2023: Андреа Лонг Чу, Нью-Йорктан, «авторларды және олардың туындыларын зерттейтін кітап шолулары үшін, қоғамның ең күрделі тақырыптарын зерттеу үшін бірнеше мәдени линзаларды қолданды». Джейсон Фараго, «The New York Times» газетінен, «өнер сыншысы, әсіресе Украинаның майдан шебіне барып, соғыстың мәдени аспектілерін зерттегені үшін, сәулет және басқа да нысандарға келтірілген зиянды тексеріп, Ресейдің украиндық бірегейлікті жоюға тырысқандығын түсіндіргені үшін». Линдсей К. Грин, «Detroit Free Press» газетінен, «мейрамханалардың ашылуы мен ұсынылатын тағамдар туралы мұқият жазылған материалдары үшін, бұл Американың маңызды қаласының жанды мәдени портретіне айналды». 2024: Джастин Чанг, «Лос-Анджелес Таймс» газетінен, «қазіргі кинотеатр тәжірибесін көрсететін, бай және жанрлық кино сын үшін». Винсон Каннингэм, «The New Yorker» журналынан, «сахна мен орындау механизмін жақсы білетін, сонымен қатар адамның жағдайына қатысты өткір байқаулары бар театр сын-мақалалары үшін». Зейди Смит, «The New York Review of Books» журналынан, «Тар» фильмінің шолуы үшін, ол өлім-жітім және ұрпақтардың қақтығысы сияқты маңызды тақырыптарды ақылмен және оңай шешті».