Аббот Жозеф Либлинг: Американ журналисінің өмірі мен шығармалары
A. J. Liebling
Абботт Либлинг (1904-1963) – американ журналисі, "The New Yorker" тілшісі. "Екінші қала" аталымын Чикагоға берген, баспасөз еркіндігі туралы афоризмдер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист (1904–1963)
American journalist (1904–1963)
Эбботт Джозеф Либлинг (18 қазан 1904 – 28 желтоқсан 1963) – 1935 жылдан бастап өліміне дейін «Нью-Йоркер» журналымен тығыз байланыста болған американдық журналист. «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «күнделікті баспасөздің сыншысы, бокс рингінің шежірешісі, талғампаз және Луизиана штатының губернаторы Эрл Лонг пен полковник Джон Р. Стинго сияқты алуан түрлі тұлғалардың өмірбаянын жазған автор» деп сипаттады. Либлинг Чикагоны «Екінші қала» деп атағандығымен және «Баспасөз бостандығы тек өзіне баспасөз құралы барларға ғана кепілдік беріледі» деген афоризмімен танымал. Оның бокс туралы «The Sweet Science» кітабы Sports Illustrated журналының барлық уақыттағы ең ұлы спорт кітабы деп танылды. Либлинг француз тағамын білгір болды және осы тақырыпта «Тамақ арасында: Парижге деген құштарлық» атты еңбегін жазды. Либлингтің жазбаларының Америка кітапханасы антологиясының редакторы Пит Хамилл: «Ол тамақтан бөлек, сөздердің де талғампазы болды, сонымен қатар «төмен» мәдениетке де құштарлық танытты: боксшылар мен олардың көмекшілері, алаяқтар мен темекі дүкендерінің иелері, саяси махинаторлар мен олардың орындаушылары. Олардың барлығы оның шығармаларында жырланды» деді.
Abbott Joseph Liebling (October 18, 1904 – December 28, 1963) was an American journalist who was closely associated with The New Yorker from 1935 until his death. His New York Times obituary called him "a critic of the daily press, a chronicler of the prize ring, an epicure and a biographer of such diverse personages as Gov. Earl Long of Louisiana and Col. John R. Stingo." He was known for dubbing Chicago "The Second City" and for the aphorism "Freedom of the press is guaranteed only to those who own one." Liebling's boxing book The Sweet Science was named the greatest sports book of all time by Sports Illustrated. Liebling was a connoisseur of French cuisine, a subject he wrote about in Between Meals: An Appetite For Paris. Pete Hamill, editor of a Library of America anthology of Liebling's writings, said "He was a gourmand of words, in addition to food he retained his taste for 'low' culture too: boxers and corner men, conmen and cigar store owners, political hacks and hack operators. They're all celebrated in [his] pages."
Ерте өмір
Либлинг Манхэттеннің Upper East Side-ында жақсы жағдайдағы отбасында дүниеге келді, оның әкесі Нью-Йорктегі тері индустриясында жұмыс істеді. Оның әкесі Австриядан келген еврей иммигранты, ал анасы Анна Адельсон Слоун Сан-Францискодағы еврей отбасынан шыққан. Нью-Йоркте алғашқы білімін алғаннан кейін, Либлинг 1920 жылдың күзінде Дартмут колледжіне қабылданды. Колледж студенті кезінде оның басты қызметі – Дартмуттың бүкіл елге танымал юмор журналы «Джек О Лантернге» материалдарын жазу болды. Ол Дартмутты бітірмей, кейіннен «қасиетханаға міндетті түрде қатыспағаны үшін» шығарылғанын айтты. Содан кейін ол Колумбия университетінің журналистика мектебіне түсті.
Liebling was born into a well off family on the Upper East Side of Manhattan, where his father worked in New York's fur industry. His father was a Jewish immigrant from Austria and his mother, Anna Adelson Slone, came from a Jewish family in San Francisco. After early schooling in New York, Liebling was admitted to Dartmouth College in the fall of 1920. His primary activity during his undergraduate career was as a contributor to the Jack O Lantern, Dartmouth's nationally known humor magazine. He left Dartmouth without graduating, later claiming he was "thrown out for missing compulsory chapel attendance." He then enrolled in the School of Journalism at Columbia University.
Алғашқы жылдар
Колумбияны бітіргеннен кейін ол журналистік карьерасын Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы "Evening Bulletin" газетінде бастады. Ол қысқа мерзімге "The New York Times" газетінің спорт бөлімінде жұмыс істеді, онда ойын нәтижелерінде төреші ретінде "Ignoto" (итальян тілінде "белгісіз") деген есімді көрсеткені үшін жұмыстан босатылған деген қаңтар бар. 1926 жылы Либлингтің әкесі оған журналистік мансабын тоқтата тұрып, бір жыл бойы Парижде оқуға баруын сұрады. Мен әкемнің жомарт ниетін сезіндім және ол ойын өзгертіп алуынан қорқып, үйленуді жоспарлап жүргенімді, сондықтан баруға ыңғайлым емес екенімді айттым. "Ол менің жасымнан он жыл үлкен", - дедім мен, "анамыз оны асығыс қыз деп ойлауы мүмкін, себебі ол Мемфис, Теннесси штатындағы мақта брокерінің қамқорлығында, ол Солтүстікке сирек келеді. Бірақ сіз әлемді білген адамсыз және әйел әрқашан өзін өзімен шектеуге мәжбүр бола бермейді деп түсінесіз". Бір апта ішінде мен Ирвинг Трасттан екі мың долларлық аккредитив алдым және жаздың соңында ескі "Caronia" кемесіне билет брондадым, ол кезде маусымдық емес тарифтер қолданыста болады. Кейін Либлинг бұл үйлену ұсынысының әкесін алдауға және өзінің осындай жомарттыққа ие болғаны үшін мақтанышын жасыруға бағытталған ойдан шығарылған әңгіме екенін жазды. Осылайша, 1926 жылдың жазында Либлинг Еуропаға сапар шегіп, Париждегі Сорбоннада француз ортағасырлық әдебиетін оқыды. Өзінің мойындауынша, 1949 жылдың 23 шілдесінде "The New Yorker" журналы Либлингтің "Жюриге назар" атты мақаласын жариялады, онда ол "Біздің заманымыздың ең жақсы және ең нашар газеттік материалдарын тудырған Алгер Хисс ісі" деп бастады және "Бұл сияқты жағдайлар, әрине, келесі ретте әділ сот отырысын өткізу мүмкіндігін азайтады. Шыныменде, қазылар кеңесінің құпиялылығы, дауыс беру кабинасы сияқты, заңмен қорғалуы керек шығар" деп аяқтады.
After finishing at Columbia, he began his career as a journalist at the Evening Bulletin of Providence, Rhode Island. He worked briefly in the sports department of The New York Times, from which he supposedly was fired for listing the name "Ignoto" (Italian for "unknown") as the referee in results of games. In 1926, Liebling's father asked if he would like to suspend his career as a journalist to study in Paris for a year. I sensed my father's generous intention and, fearing that he might change his mind, I told him that I didn't feel I should go, since I was indeed thinking of getting married. "The girl is ten years older than I am," I said, "and Mother might think she is kind of fast, because she is being kept by a cotton broker from Memphis, Tennessee, who only comes North once in a while. But you are a man of the world, and you understand that a woman can't always help herself " Within the week, I had a letter of credit on the Irving Trust for two thousand dollars, and a reservation on the old Caronia for late in the summer, when the off season rates would be in effect. Liebling later wrote that the unsuitable proposed marriage was a fiction intended less to swindle his father than to cover his own pride at being the recipient of such generosity. Thus in summer 1926, Liebling sailed to Europe where he studied French medieval literature at the Sorbonne in Paris. By his own admission On July 23, 1949, the New Yorker magazine published an article by Liebling entitled "Spotlight on the Jury" in which he opened by stating "The trial of Alger Hiss, which produced some of the best and some of the worst newspaper copy of our time" and concluded "This sort of thing obviously and apparently lessens the chance of a fair trial next time. Perhaps the secrecy of the jury room, like that of the voting booth, should be protected by law."
Соңғы жылдар
1961 жылы Либлинг "Луизиана графы" атты кітабын жариялады, ол бастапқыда "The New Yorker" журналында жарияланған мақалалар сериясы ретінде шыққан. Онда Луизиананың губернаторы Эрл К. Лонгтың, Луизиана саясаткері Хьюи Лонгтың кіші інісінің, қиындықтары мен сынақтары туралы жазылған.
In 1961, Liebling published The Earl of Louisiana, originally published as a series of articles in The New Yorker in which he covered the trials and tribulations of the governor of Louisiana, Earl K. Long, the younger brother of the Louisiana politician Huey Long.