UnixWare операциялық жүйесінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Unix операциялық жүйесі

UnixWare – Unix операциялық жүйесі. Ол бастапқыда AT&T-нің Unix System Laboratories (USL) және Novell компанияларының бірлескен кәсіпорны Univel компаниясымен шығарылған. Кейіннен оны Novell компаниясы сатып алды. Santa Cruz Operation (SCO) арқылы, ол Caldera Systems, Caldera International және The SCO Group компанияларына өтті, содан кейін UnXis (қазіргі Xinuos) компаниясына сатылды. UnixWare көбінесе жұмыс үстелі емес, сервер ретінде қолданылады. UnixWare-дің екілік дистрибутивтері x86 архитектуралы компьютерлер үшін қолжетімді. UnixWare негізінен серверлік операциялық жүйе ретінде таныстырылады.

Univel (1991-1993 жылдар)

SunOS және System V жүйелерін біріктіруге жасалған SVR4 жобасынан кейін, AT&T-нің Unix System Laboratories (USL) компаниясы Novell компаниясымен бірлесіп, i386 және i486 машиналары үшін Unix жүйесінің десктоптық нұсқасын жасау мақсатында Univel серіктестігін құрды, бұл жобаның коды "Destiny" деп аталды. Destiny Unix System V 4.2 ядросына негізделген. Терезелік жүйе үшін MoOLIT құралдар жиынтығы қолданылады, бұл пайдаланушыға жұмыс іске қосылғанда OPEN LOOK немесе MOTIF сияқты интерфейсті таңдау мүмкіндігін береді. Жүйенің тұтынушылық десктоптық жабдықтардағы жұмысын жақсарту үшін, SVR4-те қолданылған UFS файлдық жүйесінің орнына Veritas VXFS журналдық файлдық жүйесі қолданылады. UnixWare-дегі желілік қолдау TCP/IP және Novell-дің NetWare протоколдарымен (IPX/SPX) өзара үйлесімділікті қамтиды; алғашқысы сол кездегі Unix пайдаланушылары арасында стандарт болып саналды, ал дербес компьютерлердегі желілер көбінесе NetWare негізінде құрылды. Destiny 1992 жылы UnixWare 1.0 ретінде шығарылды, мақсаты – операциялық жүйенің осы бір нұсқасының артында шашыраңқы дербес компьютерлердегі Unix нарығын біріктіру болды. Бұл жүйе Microsoft-тың Windows NT жүйесінен бұрын корпоративтік есептеу нарығына енді, бірақ сол кезеңдегі сарапшылар UnixWare-ді "Unix-тің тағы бір түрі" деп атады, ал Novell-дің қатысуы технологиялық жаңарудан гөрі маркетингтік әрекет сияқты көрінді. Destiny-дің екі нұсқасы болды: Жеке нұсқасы, ол Novell IPX желісін қамтиды, бірақ TCP/IP жоқ, және TCP/IP және басқа серверлік бағдарламалық қамтамасы бар Advanced Server Edition. Жеке нұсқа екі белсенді пайдаланушымен шектеледі, ал серверлік нұсқа шексіз пайдаланушы лицензиясын қамтиды. UnixWare 1.0-дың шамамен 35 000 данасы сатылды. 1992 жылы UnixWare 1.0 Personal Edition DOS Merge 3.0 және Novell DR DOS 6.0 жүйелерімен бірге келді. 1993 жылы Novell компаниясы AT&T-ден USL компаниясын сатып алып, USL және Univel компанияларын біріктіріп, Unix Systems Group компаниясын құрды.

Новелл (1993-1995)

1994 жылы Novell UnixWare 1.1 шығарды, оған TCP/IP жеке және кеңейтілген серверлік нұсқалары кірді. COSE сәйкестігі үшін MOTIF 1.2 орындалу уақыты кітапханалары қосылды. Novell NetWare серверлерімен интеграция үшін NUC (NetWare Unix Client) бағдарламалық қамтамасы қосылды. DOS және Windows 3.1 қолданбаларын іске қосуға мүмкіндік беру үшін Advanced Merge қолданбасы серверлік және жеке нұсқаларында орнатылды. Novell кейіннен 1.1.1, 1.1.2, 1.1.3 және, соңында, 1.1.4 нұсқаларын 1995 жылдың 19 маусымында шығарды. Unix System V 4.2MP ядросына негізделген UnixWare 2.0, мультипроцессорлық қолдауын қосты, 1994 жылдың желтоқсанында OEM-дерге және әзірлеушілерге, ал 1995 жылдың наурыз айында тұтынушылар нарығына жеткізіле бастады. Жеке және серверлік нұсқалар екі процессорлық жүйелерді қолдайды, серверлік нұсқа үшін қосымша процессорды жаңарту лицензиясын сатып алу мүмкіндігі бар. Қолдау көрсетілетін мультипроцессорлық жүйелерге стандартты Intel MP 1.1 SMP машиналары және Corollary C шиналық жүйелері кіреді. Жүйе, қолдау көрсетілетін желілік интерфейстердің санын арттыру мақсатында NetWare ODI желілік драйверлерін қолдайды. Нұсқадағы басқа жаңа мүмкіндіктерге POSIX Threads кітапханасы, ескі UI Threads кітапханасымен қатар қосылды. Бұл мәміленің нақты шарттары даулы болды (SCO vs Novell қараңыз); соттар кейіннен Novell Unix-тің меншік құқығын сақтады деп шешті. Көшіру жарияланған кезде SCO UnixWare-ді OpenServer SVR3.2 негізіндегі операциялық жүйесімен біріктіруге тырысатынын мәлімдеді, бірақ UnixWare-дің SCO-дан шыққан алғашқы нұсқасы 1996 жылы 2.1 болды. UnixWare 2.1 шығарылымы кезінде UnixWare/OpenServer бірігуінің жобасы Gemini деп аталды, ол 1997 жылы қолжетімді болады және UnixWare-дің 64 биттік нұсқасы 1998 жылы жасалатын болады. Ашық сервер сияқты пайдаланушы лицензиялау саясатын қабылдау бір даулы өзгеріс болды. UnixWare-дің Univel және Novell нұсқалары жеке нұсқасында 2 пайдаланушыға немесе серверлік нұсқасында шексіз пайдаланушыларға рұқсат береді. UnixWare 2.1 серверлік нұсқасы 5 пайдаланушыға дейін лицензияны қамтиды. Көбірек пайдаланушыларды қалаған клиенттер 10, 25, 100, 500 немесе шексіз пайдаланушы лицензиясын кеңейтуге сатып ала алады. SCO UnixWare 2.1 үшін үш жаңарту шығарды. 1996 жылы шығарылған UnixWare 2.1.1 Unix 95 брендіне ие болды. 1998 жылы қолжетімді UnixWare 2.1.2 және 2.1.3 нұсқалары негізінен қателерді түзетуге бағытталған. 1998 жылы Compaq UnixWare 2.1 және UnixWare NonStop Clusters нұсқалары бар Proliant серверлерінің бір жүйелік кескінінен тұратын Integrity XC деп аталатын пакет шығарды. Gemini жобасының алғашқы нәтижелері 1998 жылдың басында UnixWare 7 ретінде қолжетімді болды. SCO ядролық нұсқаны Unix System V 5 деп атады. Жүйе негізінен UnixWare 2.1 негізінде құрылған, OpenServer желілік драйверлерін пайдалануға мүмкіндік беретін OpenServer драйверлерімен үйлесімділік мүмкіндіктері бар. OpenServer жүйелік әкімшілік құралдары, scoadmin, UnixWare-дің бастапқы sysadm құралын алмастырады. UnixWare 7-нің маңызды жаңа мүмкіндіктеріне көп жолды I/O, үлкен файлдар мен файлдық жүйелер және үлкен жад жүйелерін қолдау кіреді. UnixWare 7-де екі атасының Xenix-пен үйлесімділік мүмкіндіктері жоқ. 1999 жылы SCO UnixWare 7.1 жаңартуын шығарды, ол нұсқалардың санын арттырды; Business (5 пайдаланушы), Department (25 пайдаланушы) және Enterprise (50 пайдаланушы) нұсқалары бұрынғы жеке және серверлік нұсқаларды алмастырды. Tarantella, Inc. компаниясының WebTop қолданбасы қосылды. 2000 жылы SCO UnixWare 7.1.1 жаңартуын шығарды. Сонымен қатар UnixWare NonStop Clusters 7.1.1+IP бір жүйелік кескінінен тұратын пакеті шығарылды. Бұл жаңа пакет Compaq-тың бұрынғы Integrity XC өнімінде қолдау көрсетілген патенттік аппараттық жабдықтармен қатар, тауарлық аппаратты пайдалануға мүмкіндік береді және тікелей SCO-дан қолжетімді болды.

In 1994 Novell released UnixWare 1.1, which includes TCP/IP in both the personal and advanced server editions. The MOTIF 1.2 runtime libraries are included for COSE compliance. NUC (NetWare Unix Client) software is included for integration with Novell NetWare servers. The Advanced Merge application is installed on both the server and personal editions to allow running DOS and Windows 3.1 applications. Novell later released bug fix versions 1.1.1, 1.1.2, 1.1.3 and finally 1.1.4 on 19 June 1995. UnixWare 2.0, based on the Unix System V release 4.2MP kernel, which added support for multiprocessing, began shipping to OEMs and developers in December 1994, and to the consumer market in March 1995. Both the personal and server editions support two processor systems, with the possibility of buying extra Processor Upgrade licenses for the server edition. Supported multiprocessor systems include standard Intel MP 1.1 SMP machines and Corollary C bus systems. The system supports NetWare ODI network drivers in an effort to increase the number of supported network interfaces. Other new features in the release include a POSIX Threads library in addition to the older UI threads library. The exact terms of this transaction were disputed (see SCO vs Novell); courts have subsequently determined that Novell retained the ownership of Unix. When the transfer was made public SCO announced that it would work towards merging UnixWare with its OpenServer SVR3.2 based OS, but the first release of UnixWare from SCO was version 2.1 in 1996. At the release of UnixWare 2.1 it was announced that the proposed UnixWare/OpenServer merger was known as project Gemini, to be available in 1997 and a 64 bit version of UnixWare was to be developed for 1998. One controversial change was the adoption of an OpenServer like user licensing policy. The Univel and Novell releases of UnixWare allow 2 users on the personal edition or unlimited numbers of users on the server edition. With UnixWare 2.1 the server edition includes a license for up to 5 users. Customers wanting more users could purchase 10, 25, 100, 500 or unlimited user license extensions. SCO released three updates to UnixWare 2.1. UnixWare 2.1.1, released in 1996 achieved Unix 95 branding. UnixWare 2.1.2 and 2.1.3, available in 1998, are largely bug fix releases. In 1998 Compaq released a package known as the Integrity XC consisting of a single system image cluster of Proliant servers with a version of UnixWare 2.1, UnixWare NonStop Clusters. The first results of the Gemini project were made available in early 1998 as UnixWare 7. SCO named the kernel version Unix System V release 5. The system is largely based on UnixWare 2.1, with features for driver compatibility with OpenServer, allowing use of OpenServer network drivers. System administration utilities from OpenServer, scoadmin, replace the original UnixWare sysadm utility. Major new features of UnixWare 7 include multi path I/O, large files and file systems and support for large memory systems. UnixWare 7 lacks the Xenix compatibility features of both its ancestors. In 1999 SCO released the UnixWare 7.1 update which increased the number of editions; the Business (5 user), Department (25 user) and Enterprise (50 user) editions replace the earlier personal and server editions. The WebTop application from Tarantella, Inc. is included. In 2000 SCO released the UnixWare 7.1.1 update. Simultaneously the UnixWare NonStop Clusters 7.1.1+IP single system image cluster package was released. This new package allows commodity hardware to be used as well as the proprietary Compaq hardware supported by the earlier Integrity XC product, and was directly available from SCO.

Caldera Systems, Caldera International және ШЫҰ тобы (20002011)

2000 жылдың 2 тамызында Santa Cruz Operation (SCO) компаниясы өз серверлік бағдарламалық қамтамасыз ету және қызмет көрсету бөлімдерін, сондай-ақ OpenServer және UnixWare өнімдеріне құқықтарды Caldera Systems компаниясына сататынын хабарлады. 2001 жылдың наурыз айында Caldera Systems Caldera International (CII) болып өзгерді, ал SCO сатып алуы 2001 жылдың мамырында аяқталды. Santa Cruz Operation компаниясының қалған бөлігі, яғни Tarantella бөлімшесі, өзін Tarantella, Inc. деп атады. Caldera International компаниясының UnixWare өнімінің алғашқы нұсқасы OpenUNIX 8 деп қайта аталды. Бұл нұсқа UnixWare 7.1.2 болуы тиіс еді. Caldera International 2002 жылдың тамызында өнімдерін ұялы байланыс өнімдері мен қызметтерін қосу арқылы кеңейткеннен кейін өзін The SCO Group деп атады. Кейіннен, жаңадан аталған The SCO Group UnixWare 7.1.3 және 7.1.4 нұсқаларын шығару арқылы UnixWare бренді мен нұсқасының нөмірлеуіне қайта оралды. OpenUNIX 8.1.2 (OU812) нұсқасы ешқашан шығарылмады. The SCO Group UnixWare жүйесін күтіп-ұстауды жалғастырды және оған мерзімді жаңартулар мен техникалық қолдау көрсетті. 2007 жылдан 2011 жылға дейін The SCO Group бірнеше заңдық дауға қатысты. 2007 жылдың қыркүйегінде The SCO Group 11-тарау бойынша банкроттықтан қорғануға өтініш берді. 2011 жылдың 11 сәуірінде UnXis компаниясы Делавэрдегі банкроттық сотының келісімімен The SCO Group компаниясының операциялық активтерін және зияткерлік меншік құқықтарын сатып алды. SCO Group, Inc. кейін TSG Group, Inc. деп өз атауын өзгертті, ал SCO Operations, Inc. TSG Operations, Inc. болып қайта аталды және 2012 жылдың тамызында 11-тараудан 7-тарауға өту туралы өтініш берді.