Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және продюсер
American actress and producer
Констанс Кэмпбелл Беннетт (22 қазан 1904 – 24 шілде 1965) – американдық сахна, кино, радио және теледидар актрисасы және продюсері. Ол 1920-1930 жылдары Голливудтың аса танымал жұлдызы болды; 1930 жылдардың басында ол Голливудтағы ең көп жалақы алатын актриса еді. Беннетт көбінесе жоғары қоғамдағы әйелдерді сомдайтын, 1930 жылдардың басында мелодрамаларға баса назар аударған, ал 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдары көбірек комедиялық рөлдерге бейімделген актриса. Ол "What Price Hollywood?" (1932), "Розалар төсегі" (1933), "Топпер" (1937), "Топпер сапарға шығады" (1938) фильмдеріндегі басты рөлдерімен және Грета Гарбоның соңғы фильмі "Екі жүзді әйел" (1941) фильміндегі маңызды эпизодтық рөлімен есімдері сақталды. Ол сахна және үнсіз кино жұлдызы Ричард Беннетттің қызы және актриса Джоан Беннетттің үлкен әпкесі болды.
Constance Campbell Bennett (October 22, 1904 – July 24, 1965) was an American stage, film, radio, and television actress and producer. She was a major Hollywood star during the 1920s and 1930s; during the early 1930s, she was the highest paid actress in Hollywood. Bennett frequently played society women, focusing on melodramas in the early 1930s and then taking more comedic roles in the late 1930s and 1940s. She is best remembered for her leading roles in What Price Hollywood? (1932), Bed of Roses (1933), Topper (1937), Topper Takes a Trip (1938), and had a prominent supporting role in Greta Garbo's last film, Two Faced Woman (1941). She was the daughter of stage and silent film star Richard Bennett, and the elder sister of actress Joan Bennett.
Мансап
Бірнеше уақыт монастырда болғаннан кейін Беннет актерлік өнерге бет бұрды. Тәуелсіз, мәдениетті, ирониялы және ашық сөйлейтін Констанс, Беннеттің алғашқы киноға түскен әпкесі, Нью-Йорк туындысы болған үнсіз фильмдерде ойнады. Самуэль Голдуинмен болған кездесуге дейін ол үнсіз фильмдерде көзге түсті, содан кейін 1924 жылы «Китерея» фильмінде Голливудта дебют жасады. 1925 жылы Филипп Плантқа үйлену үшін үнсіз фильмдердегі қарқынды дамып келе жатқан мансабын тастады, бірақ 1929 жылы ажырасқаннан кейін кинодағы мансабын жаңартты. Үнсіз фильмдердің пайда болуымен, оның нәзік сары шашы мен тартымды келбетінің арқасында мансабын жылдам жаңарта алды. 1930 жылдардың басында Беннет көрермендердің танымалдылығы және кассалық жиынтықтары бойынша үздік актрисалардың қатарында болды. 1931 жылы Metro Goldwyn Mayer компаниясымен жасалған қысқа мерзімді келісім-шарт оған екі фильмге, соның ішінде «Ең оңай жолға» 300 000 доллар әкелді, бұл оны Голливудтағы ең көп жалақы алатын жұлдыздардың біріне айналдырды. Warner Brothers компаниясы «Сатып алынған» фильмі үшін оған аптасына 30 000 доллар төледі. Осы фильмде оның әкесі Ричард Беннетт те түсті. Келесі жылы ол RKO компаниясына көшті, онда ол Джордж Кукор режиссерлік еткен «Голливудтың бағасы қандай?» (1932) фильмінде ойнады. Бұл фильм Голливуд студиясының ішкі жағынан ирониялық және трагедиялық көрініс болды, онда ол киножұлдызға айналған официант Мары Эванстың рөлін сомдады. Лоуэлл Шерман оны ашқан режиссер рөлінде, ал Нил Гамильтон оған кейін ажырасатын бай сәулеткер рөлінде ойнады. «Таңғы даңқ» фильмінің басты рөлі үшін Беннетті ескергенімен, продюсер Пандро С. Берман рөлді Кэтрин Хепбернге берді, ол осы рөлі үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. RKO компаниясында жұмыс істеген кезінде Беннет қысқа мерзімге Голливудтағы ең көп жалақы алатын актриса атанды. RKO компаниясы Энн Хардинг және Хелен Твелветристің мансабын да осындай жолмен басқарды, Беннеттің табысын қайталауға үміттене отырып. Беннет өзінің жан-жақтылығын «Біздің жақсы достарымыз» (1933), жазушы-режиссер Грегори Ла Каваның «Гүлдер төсегі» (1933) Перт Келтонмен, «Бүгіннен кейін» (1933, болашақ күйеуі Гилберт Роландпен бірге), «Селлини істері» (1934), «Жұмыстан кейін» (1935) Кларк Гейблмен, «Топпер» (1937, Кэри Грантпен бірге Мариан Керби рөлінде, ол 1939 жылғы «Топпер саяхатқа шығады» жалғастырылымында қайталанды), «Қуанышпен өмір сүрейік» (1938) және «Екі беткей әйел» (1941, Грета Гарбоны қолдап) сияқты фильмдерде көрсетті. 1940 жылдары Беннет кинода бұрынғыдай жиі жұмыс істемеді, бірақ радио мен театрда сұранысқа ие болды. 1945-1946 жылдары ол ABC радиосында «Констанс Беннетт сізді шақырады» атты жеке бағдарламасын жүргізді. Ақылды инвестициялар оны бай әйелге айналдырды, ол косметика және киім компаниясын құрды. 1945-1946 жылдары ол ABC радиосында «Констанс Беннетт шоуына» алып барды. Ол «Күдікті» (1947) фильмінде маңызды қосалқы рөлде ойнады, онда ол радио жүргізушісі Виктор Грандисонның (Клод Рейнс) кісі өлтіруге кінәлі екенін дәлелдеуге көмектесетін бағдарлама директоры Джейн Мойнихан рөлін сомдады. 1950 жылдары «Сендей жас» (1951) фильмінде ол Мэрилин Монромен бірге ойнады. Беннет «Бұл сізге оқу керек» (1954) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады. 1957-1958 жылдары ол «Тәте Мэйм» рөлімен АҚШ бойынша гастрольдік сапар жасады. Беннеттің соңғы экрандық рөлі 1965 жылы түсірілген «Мадам Х» фильмінде (1966 жылы, оның қайтысынан кейін шығарылды), ол шантаж жасаушы келінінің рөлін сомдады.
After some time spent in a convent, Bennett entered acting. Independent, cultured, ironic, and outspoken, Constance, the first Bennett sister to enter motion pictures, appeared in New York–produced silent movies before a meeting with Samuel Goldwyn led to her Hollywood debut in Cytherea (1924). She abandoned a burgeoning career in silent films for marriage to Philip Plant in 1925 but resumed her film career after their divorce in 1929. With the advent of talking pictures and her delicate blonde features and glamor, she quickly revived her career. In the early 1930s, Bennett was frequently among the top actresses named in audience popularity and box office polls. In 1931, a short lived contract with Metro Goldwyn Mayer earned her $300,000 for two movies which included The Easiest Way and made her one of the highest paid stars in Hollywood. Warner Brothers paid her the all time high salary of $30,000 a week for Bought! in 1931. Richard Bennett, her father, was also cast in this film. The next year she moved to RKO, where she acted in What Price Hollywood? (1932), directed by George Cukor, an ironic and at the same time tragic behind the scenes looks at the Hollywood studio system, in which she portrayed waitress Mary Evans, who becomes a movie star. Lowell Sherman co starred as the film director who discovers her, and Neil Hamilton as the wealthy playboy she marries who later divorces her. The film Morning Glory had been written with Bennett in mind for the lead role, but producer Pandro S. Berman gave the role to Katharine Hepburn, who won an Academy Award for her performance. During her time at RKO, Bennett briefly became the highest paid actress in Hollywood. RKO controlled the careers of actresses Ann Harding and Helen Twelvetrees in a similar manner, hoping to duplicate Bennett's success. Bennett next showed her versatility in the likes of Our Betters (1933), writer/director Gregory La Cava's Bed of Roses (1933) with Pert Kelton, After Tonight (1933, co starring with future husband Gilbert Roland), The Affairs of Cellini (1934), After Office Hours (1935) with Clark Gable, Topper (1937, as Marian Kerby opposite Cary Grant, a role she repeated in the 1939 sequel, Topper Takes a Trip), the madcap family comedy Merrily We Live (1938) and Two Faced Woman (1941, supporting Greta Garbo). By the 1940s, Bennett was working less frequently in film but was in demand in both radio and theatre. She had her own program, Constance Bennett Calls on You, on ABC radio in 1945–1946. Shrewd investments had made her a wealthy woman, and she founded a cosmetics and clothing company. In 1945–1946, she hosted The Constance Bennett Show on ABC Radio. She had a major supporting role in The Unsuspected (1947), in which she played Jane Moynihan, the program director who helps prove that radio host Victor Grandison (Claude Rains) is guilty of murder. In the 1950s, As Young as You Feel (1951) found her playing opposite Marilyn Monroe. Bennett played herself in a cameo in It Should Happen to You (1954). In 1957–1958, she toured the United States in the title role of Auntie Mame. Bennett made her final screen appearance in the 1965 film Madame X (released posthumously in 1966), as the blackmailing mother in law.
Жеке өмір
Беннет бес рет үйленді және үш баласы болды.
Bennett was married five times and had three children.
Честер Хирст Мурхед
1921 жылғы 15 маусымда Беннетт Чикаго қаласынан келген Честер Хирст Мурхедпен қашып кетті. Ол Вирджиния университетінің студенті және ауыз хирургі Фредерик Мурхедтің ұлы болған. Олар Коннектикут штатындағы Гринвич қаласында әділет судьясының алдында некелесті. Беннетт сол кезде 16 жаста еді.
On June 15, 1921, Bennett eloped with Chester Hirst Moorehead of Chicago, a student at the University of Virginia who was the son of oral surgeon, Frederick Moorehead. They were married by a justice of the peace in Greenwich, Connecticut. Bennett was 16 at the time.
Филип Морган зауыты
Беннеттің келесі маңызды қарым-қатынасы миллионер, қоғамдық қайраткер Филип Морган Плантпен болды. Оның ата-анасы оларды ажырату мақсатымен Констанспен бірге Еуропаға круизге шығуды жоспарлады. Бірақ кеме портынан шығуға дайындалып тұрғанда, Беннеттер Плант пен оның ата-анасының да кемеге мінгенін көрді. Сол кездегі газетте жарияланған мақалада: «Енді осы сұлу қыз бен Плант миллиондарының мұрагері мұхит лайнері ұсынатын жақын қарым-қатынастың бір аптасын өткізе алады» делінген. 1925 жылдың қараша айында олар қашып кетіп, Беннеттің Мурхедке үйлену рәсімін өткізген сотында Гринвич (Коннектикут штаты) қаласында неке қиды. 1929 жылы олар француз сотында ажырасты. 1932 жылы Беннетт Еуропадан үш жасар баламен оралды, оны өзі асырап алғанын және Питер Беннетт Плант деп атағанын (1929 жылы туған) мәлімдеді. 1942 жылы бұрынғы күйеуінің ұрпақтарына арналған үлкен сенімді қорға қатысты дау кезінде Беннетт асырап алған ұлының іс жүзінде ажырасқаннан кейін Планттың туған баласы екенін, оның биологиялық әкесі балаға қамқорлықты алмас үшін жасырын сақталғанын жариялады. Сот отырысы барысында актриса бұрынғы қарындасы мен күйеуінің жесіріне «егер ол куәгерлер тақтасына шықса, Плантпен бірге өткен өмірінің толық суреттемесін беретінін» айтты. Аталған мәселе соттан тыс шешілді.
Bennett's next serious relationship was with millionaire socialite Philip Morgan Plant. Her parents planned a cruise to Europe, taking Constance with them, to separate the couple. As the ship was preparing to leave port, however, the Bennetts saw Plant and his parents boarding, too. A contemporary newspaper article reported, "Now the little beauty and the heir to all the Plant millions were assured a week of the cosy intimacy which an ocean liner affords." In November 1925, the two eloped and were married in Greenwich, Connecticut, by the same justice of the peace who officiated at Bennett's wedding to Moorehead. They divorced in a French court in 1929. In 1932, Bennett returned from Europe with a three year old child, whom she claimed to have adopted and named Peter Bennett Plant (born 1929). In 1942, however, during a battle over a large trust fund established to benefit any descendants of her former husband, Bennett announced that her adopted son actually was her natural child by Plant, born after the divorce and kept hidden to ensure that the child's biological father did not get custody. During the court hearings, the actress told her former mother in law and her husband's widow that "if she got to the witness stand she would give a complete account of her life with Plant." The matter was settled out of court.
Гилберт Роланд және Джон Терон Коултер
Беннеттің төртінші некесі актер Гилберт Роландпен болды. Олар 1941 жылы үйленді және екі қызы болды: Лоринда "Линда" мен Кристина "Гил". Некеге тұрғаннан кейін ол Еуропадағы американдық әскерлерге көңіл көтеру шараларын ұйымдастыруға күш салды және қызметі үшін әскери наградаларға ие болды. Беннет пен Колтер өмірінің соңына дейін бірге өтті. Беннет 1964 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Барри Голдуотерді жақтады.
Bennett's fourth marriage was to actor Gilbert Roland. They were married in 1941 and had two daughters, Lorinda "Lynda" and Christina "Gyl". After her marriage, she concentrated her efforts on providing relief entertainment to US troops still stationed in Europe, winning military honors for her services. Bennett and Coulter remained married for the rest of her life. Bennett supported Barry Goldwater in the 1964 United States presidential election.
Өлім
1965 жылы 24 шілдеде «Мадам Х» фильмінің түсірілімі аяқталғаннан кейін, Беннет 60 жасында миға қан құйылудан қайтыс болды. Әскери еңбегіне және бригадир-генерал шеніне жеткен Джон Терон Коултердің әйелі болғандықтан, ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленді. Коултер 1995 жылы қайтыс болды және оның қасына жерленді.
On July 24, 1965, shortly after filming of Madame X was completed, Bennett collapsed and died from a cerebral hemorrhage at the age of 60. In recognition of her military contributions, and as the wife of John Theron Coulter, who had achieved the rank of brigadier general, she was buried in Arlington National Cemetery. Coulter died in 1995 and was buried with her.
Мұра
Беннетт киноиндустриясына қосқан үлесі үшін Голливуд Даңқы аллеясында жұлдызға ие. Оның жұлдызы 6250 Голливуд бульвары көшесінде орналасқан, бұл оның әпкесі Джоанның жұлдызынан көп алшақ емес.
Bennett has a motion pictures star on the Hollywood Walk of Fame for her contributions to the film industry. Her star is located at 6250 Hollywood Boulevard, a short distance from the star of her sister, Joan.