Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық актриса және продюсер (1892–1979)
Canadian actress and producer (1892–1979)
the actress
Актриса Глэдис Луиза Смит (8 сәуір 1892 – 29 мамыр 1979), кәсіби аты Мэри Пикфорд, АҚШ-та тұратын канадалық актриса, сондай-ақ продюсер, сценарист және киностудияның негізін қалаушы. Ол американдық кино индустриясының пионері болды, оның Голливудтағы мансабы бес онжылдыққа созылды. Болашақ күйеуі, актер-продюсер Дуглас Фейрбенкспен бірге Пикфорд–Фейрбенкс студиясын және United Artists компаниясын құрды, сонымен қатар Кино өнері мен ғылымы академиясының 36 негізін қалаушысының бірі болды. Үнсіз фильмдер дәуірінде "Американың сүйіктісі" деп танылған ол, AFI-нің "100 жыл 100 жұлдыз" тізімінде Классикалық Голливуд киносы дәуіріндегі 24-ші ең үздік әйел жұлдыз және "бұйралы шашты қыз" ретінде тізімге енді. 1910-1920 жылдары ең танымал актрисалардың бірі болды, "Киноның патшайымы" деген лақап атын алды. Ол кинодағы жас және тәжірибесіз кейіпкер (инге́ню) типін анықтаған деп есептеледі. "Кокет" (1929) фильміндегі алғашқы дыбысты фильмдегі рөлі үшін екінші "Оскар" сыйлығымен марапатталды. 1976 жылы американ киносына қосқан үлесі үшін арнайы "Оскар" сыйлығын алды.
Gladys Louise Smith (April 8, 1892 – May 29, 1979), known professionally as Mary Pickford, was a Canadian actress resident in the U. S., and also producer, screenwriter, and film studio founder. She was a pioneer in the American film industry, with a Hollywood career that spanned five decades. Alongside her future husband, actor producer Douglas Fairbanks, Pickford founded Pickford–Fairbanks Studios and United Artists, and was one of the 36 founders of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Known as "America's Sweetheart" during the silent film era, she is named on the list of the AFI's 100 Years 100 Stars as the 24th top female star from the Classical Hollywood Cinema era and the "girl with the curls". and was one of the most popular actresses of the 1910s and 1920s, earning the nickname "Queen of the Movies". She is credited with having defined the ingénue type in cinema. She was awarded the second Academy Award for Best Actress for her first sound film role in Coquette (1929). She received an Academy Honorary Award in 1976 in consideration of her contributions to American cinema.
Саяси көзқарастар
Пикфорд 1944 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Томас Дьюиді, 1964 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Барри Голдуотерді және 1966 жылы губернаторлыққа сайлауда Рональд Рейганды қолдаған. Ол Голливуд Республикалық комитетінің негізін қалаушы мүшесі болды.
Pickford supported Thomas Dewey in the 1944 United States presidential election, Barry Goldwater in the 1964 United States presidential election and Ronald Reagan in his race for governor in 1966. She was a charter member of the Hollywood Republican Committee.
Кейінгі жылдар және өлім
Экраннан кеткеннен кейін Пикфорд әкесі сияқты маскүнем болды. Оның анасы Шарлотта 1928 жылғы наурыз айында сүт безінен туған ісіктен қайтыс болды. 1936 және 1933 жылдары оның ағасы Лотти мен інісі Джек алкогольге байланысты себептерден көз жұмды. Бұл қайғылар, Фэрбенкстен ажырысуы және үнсіз фильмдер дәуірінің аяқталуы Пикфордты терең күйзеліске ұшыратты. Оның Роксан және Рональд есімді асырап алған балаларымен қарым-қатынасы ең жақсы жағдайда да шиеленіскен болатын. Пикфорд өзін-өзі уақытша оқшаулап, біртіндеп шетке қағылды, көбінесе Пикфэйрде қалып, Лилиан Гиш, өгей ұлы Дуглас Фэрбенкс және таңдалған бірнеше адамдарды ғана қабылдады. 1955 жылы ол «Күн сәулесі мен көлеңкелер» атты естеліктерін жариялады. Pickfair-де қайырымдылық шаралары жалғасты, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыстан келген, көзі көрмей қалған соғыс ардагерлері үшін жыл сайынғы Рождестволық кеш өткізілді. Ол 1947 жылы құрылғанда Канада азаматтығын алған жоқ. Алайда, Пикфорд британдық/канадтық паспортпен жүрді және оны Лос-Анджелестегі британдық/канадтық консулдықтарында үнемі жаңартып отырды, бірақ американдық азаматтыққа қатысты ешқандай рәсім жасаған жоқ. Оның Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында да үйі болды. Өмірінің соңында Пикфорд Канаданың азаматтық департаментімен келісімге келіп, Канада азаматтығын ресми түрде алуға шаралар қабылдады, себебі ол «канадтық ретінде қайтыс болғысы келді». Канада билігі оның паспорттық мәртебесін ескере отырып, ол Канада азаматтығынан ешқашан айырылмағанын білмеді, бірақ оның өтініші мақұлданды және ол ресми түрде Канада азаматы атанды. 1979 жылғы 29 мамырда Пикфорд Калифорния штатының Санта-Моника қаласындағы ауруханада бір апта бұрын ауырған ми қан кетуінен туған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратының Garden of Memory бағында жерленді.
After retiring from the screen, Pickford became an alcoholic, as her father had been. Her mother Charlotte died of breast cancer in March 1928. Her siblings, Lottie and Jack, died of alcohol related causes in 1936 and 1933. These deaths, her divorce from Fairbanks, and the end of silent films left Pickford deeply depressed. Her relationship with her adopted children, Roxanne and Ronald, was turbulent at best. Pickford withdrew and gradually became a recluse, remaining almost entirely at Pickfair and allowing visits only from Lillian Gish, her stepson Douglas Fairbanks Jr., and a few select others. In 1955, she published her memoirs, Sunshine and Shadows. Charitable events continued to be held at Pickfair, including an annual Christmas party for blind war veterans, mostly from World War I. and thus presumably had not acquired Canadian citizenship when it was first created in 1947. However, Pickford held and traveled under a British/Canadian passport which she renewed regularly at the British/Canadian consulates in Los Angeles, and she did not take out papers for American citizenship. She also owned a house in Toronto, Ontario, Canada. Towards the end of her life, Pickford made arrangements with the Canadian Department of Citizenship to officially acquire Canadian citizenship because she wished to "die as a Canadian". Canadian authorities were not sure that she had ever lost her Canadian citizenship, given her passport status, but her request was approved and she officially became a Canadian citizen. On May 29, 1979, Pickford died at a Santa Monica, California, hospital of complications from a cerebral hemorrhage she had suffered the week before. She was interred in the Garden of Memory of the Forest Lawn Memorial Park cemetery in Glendale, California.
Мұра
Пикфорд Голливудтың Даңқ аллеясында, 6280 Голливуд бульвары мекенжайында «Кинофильмдер» санатында жұлдызға ие болды. Оның қол іздері мен аяқ іздері Голливудтағы Грауманның қытай театрында көрсетілген. Театрдың ресми мәліметтеріне сәйкес, Норма Талмидж кездейсоқ ылғал бетонға басқанда, бетонға аяқ іздерін салу дәстүрін қалыптастырған. Алайда, 1937 жылдың 13 қыркүйегінде «Lux Radio Theatre» эфирінде «Жұлдыз туады» радиоқойылымындағы сұхбатында Сид Грауман Пикфордты қатыстырып, бетонға қол мен аяқ іздерін салу идеясының қалай туғанын баяндады. Ол: «Бұл таза кездейсоқтық болды. Мен тікелей соған тап болдым. Театр салынғанда, мен жұмсақ бетонға қадам басқаныма осылай таптым. Сөйтіп, мен бірден Мэри Пикфордқа бардым. Мэри аяғын бетонға басты», – деді. Ол Гержедің «Америкадағы Тинтин» шығармасында бейнеленген. Кино өнер және ғылым академиясы салған, Голливудтағы 1313 Вайн-стриттегі Пикфорд кино зерттеу орталығы 1948 жылы радио және теледидар студиясы ретінде ашылды. Конгресс кітапханасының Джеймс Мэдисон ескерткіш ғимаратындағы Мэри Пикфорд театры оның құрметіне аталған. Калифорниядағы Катедраль қаласындағы алғашқы кинотеатр 2001 жылдың 25 мамырында ашылған «Мэри Пикфорд театры» деп аталды. Театр бірнеше экраннан тұратын әсем ғимарат, ол испан соборының үлгісінде салынған, онда қоңырау мұнарасы мен үш қабатты вестибюль бар. Вестибюльде Пикфорд пен оның соңғы күйеуі Бадди Роджерске тиесілі түпнұсқа заттардан тұратын тарихи көрме ұйымдастырылған. Олардың арасында Митчелл Лейзеннің дизайнымен жасалған «Дороти Вернон оф Хэддон Холл» (1924) фильмінде киген сирек және әдемі кестеленген көйлек, оның арнайы «Оскар» сыйлығы және әшекейлік қорап бар. 1980 жылғы «Биографиялық қыз» мюзиклінде үнсіз фильмдер дәуірінде Пикфордтың кейіпкері бейнеленген. 2007 жылы Кино өнер және ғылым академиясы марқұм Бадди Роджерстің екінші әйелі Беверли Роджерстің мүлкіне Пикфордтың «Оскар» сыйлығының біреуін сатуды тоқтату үшін сотқа шағымданып, талап қойды. Оның Торонтодағы туған үйі, қазір Ауру балалар ауруханасы орналасқан. Тақта 1973 жылы оның күйеуі Бадди Роджерс ашты. Суретші Эино Гира салған бюст он жылдан кейін қосылды. Тақтада оның туған күні 1893 жылдың 8 сәуірі деп көрсетілген. Бұл оның туған күні тіркелмегендіктен болуы мүмкін; өмірі бойы, бала кезінен бастап, ол көптеген адамдарды өзінің нақты жасынан бір жас кішірек екеніне сендірді, осылайша оның актерлік дарыны көбірек көрініп, жас рөлдерге түсуге мүмкіндік алды, олар театрларда көптеп кездесетін. Отбасылық үй 1943 жылы қиратылып, көптеген кірпіштері Калифорниядағы Пикфордқа жеткізілді. Пикфорд мүлікті сатудан түскен қаражатты Онтарионың Ист-Йорк қаласында, сол кезде Торонтоның маңындағы үй салуға жұмсады. Бунгало Торонтодағы лотереяда бірінші жүлде болды, ол соғысқа қатысқандарға көмектесуге арналған. Пикфорд 1943 жылдың 26 мамырында үйді ашты. 1993 жылы Палм-Спрингс Даңқ аллеясында оған Алтын пальма жұлдызы арналды. Пикфорд 1999 жылы Торонтодағы Канаданың Даңқ аллеясында ажалынан кейін жұлдыз алды. Пикфорд 2006 жылы Канаданың пошта маркасында бейнеленді. 2011 жылдың қаңтар айынан 2011 жылдың шілдесіне дейін Торонто Халықаралық кинофестивалі TIFF Bell LightBox ғимаратының Канадалық кино галереясында Мэри Пикфордқа арналған естеліктер жинағын көрсетті. 2011 жылдың ақпан айында Торонтодағы 1920-1930 жылдарға арналған Спадина мұражайында «Сүйікті: Мэри Пикфордтың тарихы» атты бір актрисаның қатысуымен қойылым өтті. 2013 жылдан бері Мэри Пикфорд қоры Пеппердин университетіндегі Пикфорд композиторлары мен Пикфорд ансамблін демеушілік етеді, олар студенттерден тұрады, олар экрандағы үнсіз фильмдерге сүйемелдеу үшін тірі ойналатын музыкалық ұпайлар жасауды үйренеді. 2013 жылы Пикфордтың жоғалған деп саналған ерте фильмінің көшірмесі («Their First Misunderstanding») Нью-Гэмпширде тастап кеткен астық қоймасын бұзып жатқан ағаш шебері Питер Масси тапты. Ол Кини мемлекеттік колледжіне сыйға берілді және қазіргі уақытта Конгресс кітапханасында көрменің реставрациясы жүргізілуде. Фильм Пикфордтың аты аталған алғашқы фильм ретінде ерекшеленеді. 2014 жылдың 29 тамызында «Cinecon» кинофестивалінде «Сцена артында» (1914) фильмін көрсеткен кезде кинотарихшысы Джеффри Вэнс Мэри Пикфордтың ресми өмірбаянын жазу үшін Мэри Пикфорд қорымен жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді. 2017 жылдың 8 сәуірінде Google Doodle Мэри Пикфордтың 125 жылдық мерейтойын атап өтті. Мелани Бенджаминнің 2018 жылғы «The Girls in the Picture» романы Мэри Пикфорд пен сценарист Фрэнсис Марионның достығы туралы тарихи көркем шығарма. 2019 жылдың 20 тамызында Торонто Халықаралық кинофестивалі Мати Диопты алғашқы Мэри Пикфорд сыйлығының иегері деп жариялады.
Pickford was awarded a star in the category of motion pictures on the Hollywood Walk of Fame at 6280 Hollywood Blvd. Her handprints and footprints are displayed at Grauman's Chinese Theatre in Hollywood, California. Although the theater's official account credits Norma Talmadge as having inspired the theater’s tradition of putting footprints in concrete when she accidentally stepped into wet concrete, in a short interview during the September 13, 1937, Lux Radio Theatre broadcast of a radio adaptation of A Star Is Born, Sid Grauman related another version of how he got the idea to put hand and foot prints in the concrete, involving Pickford. He said it was "pure accident. I walked right into it. While we were building the theatre, I accidentally happened to step in some soft concrete. And there it was. So, I went to Mary Pickford immediately. Mary put her foot into it." She is represented in Hergé's Tintin in America. The Pickford Center for Motion Picture Study at 1313 Vine Street in Hollywood, constructed by the Academy of Motion Picture Arts and Sciences, opened in 1948 as a radio and television studio facility. The Mary Pickford Theater at the James Madison Memorial Building of the Library of Congress is named in her honor. A first run movie theatre in Cathedral City, California, is called The Mary Pickford Theatre, which was established on May 25, 2001. The theater is a grand one with several screens and is built in the shape of a Spanish Cathedral, complete with bell tower and three story lobby. The lobby contains a historic display with original artifacts belonging to Pickford and Buddy Rogers, her last husband. Among them are a rare and spectacular beaded gown she wore in the film Dorothy Vernon of Haddon Hall (1924) designed by Mitchell Leisen, her special Oscar, and a jewelry box. The 1980 stage musical The Biograph Girl, about the silent film era, features the character of Pickford. In 2007, the Academy of Motion Picture Arts and Sciences sued the estate of the deceased Buddy Rogers' second wife, Beverly Rogers, in order to stop the public sale of one of Pickford's Oscars. A bust and historical plaque marks her birthplace in Toronto, now the site of the Hospital for Sick Children. The plaque was unveiled by her husband Buddy Rogers in 1973. The bust by artist Eino Gira was added ten years later. Her date of birth is stated on the plaque as April 8, 1893. This can only be assumed to be because her date of birth was never registered; throughout her life, beginning as a child, she led many people to believe that she was a year younger than her real age, so that she appeared to be more of an acting prodigy and continued to be cast in younger roles, which were more plentiful in the theatre. The family home had been demolished in 1943, and many of the bricks delivered to Pickford in California. Proceeds from the sale of the property were donated by Pickford to build a bungalow in East York, Ontario which was then a Toronto suburb. The bungalow was the first prize in a lottery in Toronto to benefit war charities, and Pickford unveiled the home on May 26, 1943. In 1993, a Golden Palm Star on the Palm Springs Walk of Stars was dedicated to her. Pickford received a posthumous star on Canada's Walk of Fame in Toronto in 1999. Pickford was featured on a Canadian postage stamp in 2006. From January 2011 until July 2011, the Toronto International Film Festival exhibited a collection of Mary Pickford memorabilia in the Canadian Film Gallery of the TIFF Bell LightBox building. In February 2011, the Spadina Museum, dedicated to the 1920s and 1930s era in Toronto, staged performances of Sweetheart: The Mary Pickford Story, a one woman musical based on the life and career of Pickford. Since 2013, the Mary Pickford Foundation has sponsored The Pickford Composers and The Pickford Ensemble at Pepperdine University, composed of students learning to develop music scores for live players to support silent films onscreen. In 2013, a copy of an early Pickford film that was thought to be lost (Their First Misunderstanding) was found by Peter Massie, a carpenter tearing down an abandoned barn in New Hampshire. It was donated to Keene State College and is currently undergoing restoration by the Library of Congress for exhibition. The film is notable as being the first in which Pickford was credited by name. On August 29, 2014, while presenting Behind The Scenes (1914) at Cinecon, film historian Jeffrey Vance announced he is working with the Mary Pickford Foundation on what will be her official biography. The Google Doodle of April 8, 2017, commemorated Mary Pickford's 125th birthday. The Girls in the Picture, a 2018 novel by Melanie Benjamin, is a historical fiction about the friendship of Mary Pickford and screenwriter Frances Marion. On August 20, 2019, the Toronto International Film Festival announced Mati Diop as the recipient of the first Mary Pickford Award.