Глория Свансон: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы

Глория Свансон (1899-1983) – американ актрисасы, 1920-жылдары үнсіз фильмдерде танымал болды. «Sunset Boulevard» фильмі үшін «Оскар» мен «Алтын глобус» жүлдесіне ие болған.

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Gloria Swanson — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық актриса (1899–1983)

Глория Джозефин Мэй Свансон (27 наурыз 1899 – 4 сәуір 1983) – американдық актриса. Ол 1920 жылдары ондаған үнсіз фильмдерде өнер көрсетіп, үш рет «Оскар» сыйлығының «Ең үздік әйел актер» номинациясына ұсынылған. 1950 жылы Билли Уайлдердің «Сансет бульвары» фильміндегі рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды. Свансон Чикагода дүниеге келіп, әскери отбасында өсті, ол базадан базаға көшіп-қонып жүрді. Эссаней студиясының актері Фрэнсис Х. Бушманға ғашық болғаннан кейін, оның тәтесі оны актердің Чикагодағы студиясына алып барып, таныстырады. 15 жасар Свансонға бір фильмде эпизодтық рөл ұсынылды, осылайша ол камера алдындағы өмірлік мансабын бастады. Көп ұзамай Свансон Калифорнияда Мак Сеннеттің «Кейстон студиясы» комедиялық қысқа фильмдерінде Бобби Вернонмен бірге жұмыс істеуге шақырылды. Ақырында «Famous Players–Lasky/Paramount Pictures» компаниясы оны жұмысқа алды, онда ол жеті жылға келісімшарт жасап, әлемдік жұлдызға айналды. Ол Сесил Б. Демиллдің «Ер және әйел» (1919) сияқты қоғам туралы фильмдер сериясында ойнады. «Анатолийдің істері» (1921) және «Тастардың ар жағы» (1922) фильмдерінде де сәтті киножұлдыз ретінде танылды. Ол сыншылар тарапынан жоғары бағаланған «Заза» (1923) және «Мадам Сан-Жен» (1925) фильмдерінде де өнер көрсетті. 1925 жылы Свансон киноиндустриясының алғашқы әйел режиссерлерінің бірі ретінде «United Artists» компаниясына қосылды. Ол 1928 жылы «Сэди Томпсон» фильмін өндіріп, басты рөлді ойнады, бұл оған алғашқы «Оскар» сыйлығының «Ең үздік әйел актер» номинациясын әкелді. 1929 жылы «Trespasser» фильміндегі дыбыстық дебюті үшін ол екінші «Оскар» сыйлығына ұсынылды. «Queen Kelly» (1928–29) кассалық сәтсіздікке ұшырады, бірақ ол үнсіз киноның классикасы ретінде есте қалды. Камера алдында екі онжылдықтан кейін, 1930 жылдары оның кинодағы сәттілігі төмендеді. Свансон «Сансет бульвары» (1950) фильміндегі Норма Десмонд рөліне оралғандығы үшін жаңадан мақтауға ие болды. Ол тағы үш фильмде ойнады, сондай-ақ бірнеше телешоуда қонақ ретінде көрінді және сахналық қойылымдардың гастрольдік өндірістерінде өнер көрсетті.

Gloria Josephine Mae Swanson (March 27, 1899April 4, 1983) was an American actress. She first achieved fame acting in dozens of silent films in the 1920s and was nominated three times for the Academy Award for Best Actress, most famously for her 1950 turn in Billy Wilder's Sunset Boulevard, which also earned her a Golden Globe Award. Swanson was born in Chicago and raised in a military family that moved from base to base. Her infatuation with Essanay Studios actor Francis X. Bushman led to her aunt taking her to tour the actor's Chicago studio. The 15 year old Swanson was offered a brief walk on for one film, beginning her life's career in front of the cameras. Swanson was soon hired to work in California for Mack Sennett's Keystone Studios comedy shorts opposite Bobby Vernon. She was eventually recruited by Famous Players–Lasky/Paramount Pictures, where she was put under contract for seven years and became a global superstar. She starred in a series of films about society, directed by Cecil B. DeMille, including Male and Female (1919). She continued as a successful movie star in The Affairs of Anatol (1921) and Beyond the Rocks (1922). She also starred in critically acclaimed performances such as Zaza (1923) and Madame Sans Gêne (1925). In 1925, Swanson joined United Artists as one of the film industry's pioneering women filmmakers. She produced and starred in the 1928 film Sadie Thompson, earning her a nomination for Best Actress at the first annual Academy Awards. Her sound film debut performance in 1929's The Trespasser, earned her a second Academy Award nomination. Queen Kelly (1928–29) was a box office disaster, but is remembered as a silent classic. After almost two decades in front of the cameras, her film success waned during the 1930s. Swanson received renewed praise for her return to the screen in her role as Norma Desmond in Sunset Boulevard (1950). She made only three more films, but guest starred on several television shows, and acted in road productions of stage plays.

Ерте өмір

Свансон 1899 жылы Чикагодағы шағын үйde Аделаида (Клановски) мен Жозеф Теодор Свансонның (Свенссон) жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол лютеран дінінде тәрбиеленді. Оның әкесі швед-американ, ал анасы неміс, француз және поляк тегінен шыққан. Әкесінің АҚШ армиясына байланысты, отбасы жиі көшіп тұрды. Ол балалық шағының бір бөлігін Флорида штатының Ки-Уэст қаласында өткізді, онда католик монастырь мектебіне қабылданды, ал Пуэрто-Рикода тұңғыш рет кинофильмдер көрді.

1914-1918: Эссанай/Кейстоун/Үшбұрыш

Оның отбасы тағы да Чикагода қоныстанғаннан кейін, жасөспірім Глория актер Фрэнсис Х. Бушманға ғашық болып, оның қаладағы Essanay Studios-та жұмыс істейтінін білді. Свонсон кейіннен әпкесі Инганың оны 15 жасында Бушманның студиясына алып келгенін еске алды, сол жерде оны экскурсия жетекшісі тапқан. Басқа деректерде жұлдызға құмар Свонсонның өзінің тілімен жұмысқа орналасқаны айтылады. Қай нұсқа болмасын, ол көп ұзамай эпизодтық рөлге алынды. Киноиндустрия әлі де бастапқы сатысында болғандықтан, қысқаметражды фильмдер түсіріліп, қазіргідей кастинг агенттіктері мен талантты агенттердің жаңа дағдыларды жарнамалау мүмкіндігі болмады. Көмектесуге дайын эпизодтық актерлер бағалы болды. Оның алғашқы рөлі актриса Герда Холмспен бірге түскен қысқаша көрініс болды, ол сол кездегі үлкен сома – 3,25 доллар төледі. Студия көп ұзамай оған аптасына 13,25 доллардан (1914 жылғы 13,25 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) тұрақты жұмыс ұсынды. Свонсон студияда толық жұмыс істеу үшін мектепті тастады. 1915 жылы ол болашақ күйеуі Уоллес Биримен бірге «Sweedie Goes to College» фильмінде түсті. 1916 жылы Свонсонның анасы оны Калифорнияға, Мак Сеннеттің Keystone Studios комедиялық қысқаметражды фильмдеріне түсу үшін, Боби Вернонмен бірге және Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен ертіп әкелді. Оларды вокзалда Бири күтіп алды, ол өзінің мансаптық амбицияларын Keystone-да іске асыруға тырысып жатқан. Вернон мен Свонсон экранда керемет үйлесімділік көрсетті, ол көрермендерге ұнады. Режиссер Чарли Чейз Свонсонның Вернонның қауіпті трюктерінен «өлімнен қорқып» кеткенін еске алды. Олар бірге түскен фильмдердің арасында «The Danger Girl» (1916), «The Sultan's Wife» (1917) және «Teddy at the Throttle» (1917) бар. Баджер Свонсонның талантына настолько әсерленді, оны 1918 жылы режиссер Джек Конвейге «Her Decision» және «You Can't Believe Everything» фильмдеріне ұсынды. Triangle компаниясы Свонсонмен ешқашан келісімшарт жасаған емес, бірақ оның жалақысын аптасына 15 долларға дейін көтерді. Оған Famous Players–Lasky компаниясы Сесил Б. Де Миллмен жұмыс істеуге ұсыныс жасағанда туындаған заңдық дау оны тағы бірнеше айға Triangle компаниясына міндеттендірді. Біраз уақыттан кейін Triangle қаржылық қиындыққа тап болды және Свонсонды Де Миллге «Don't Change Your Husband» комедиясы үшін қарызға берді.

Her family once again residing in Chicago, the adolescent Gloria developed a crush on actor Francis X. Bushman and knew he was employed by Essanay Studios in the city. Swanson later recalled that her Aunt Inga brought her at the age of 15 to visit Bushman's studio, where she was discovered by a tour guide. Other accounts have the star struck Swanson herself talking her way into the business. In either version, she was soon hired as an extra. The movie industry was still in its infancy, churning out short subjects, without the advantage of today's casting agencies and talent agents promoting their latest find. A willing extra was often a valuable asset. Her first role was a brief walk on with actress Gerda Holmes, that paid an enormous (in those days) $3.25. The studio soon offered her steady work at $13.25 (13.25 in 1914 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) per week. Swanson left school to work full time at the studio. In 1915, she co starred in Sweedie Goes to College with her future first husband Wallace Beery. Swanson's mother accompanied her to California in 1916 for her roles in Mack Sennett's Keystone Studios comedy shorts opposite Bobby Vernon and directed by Clarence G. Badger. They were met at the train station by Beery, who was pursuing his own career ambitions at Keystone. Vernon and Swanson projected a great screen chemistry that proved popular with audiences. Director Charley Chase recalled that Swanson was "frightened to death" of Vernon's dangerous stunts. Surviving movies in which they appear together include The Danger Girl (1916), The Sultan's Wife (1917), and Teddy at the Throttle (1917). Badger was sufficiently impressed by Swanson to recommend her to the director Jack Conway for Her Decision and You Can't Believe Everything in 1918. Triangle had never put Swanson under contract, but did increase her pay to $15 a week. When she was approached by Famous Players–Lasky to work for Cecil B. DeMille, the resulting legal dispute obligated her to Triangle for several more months. Soon afterward, Triangle was in a financial bind and loaned Swanson to DeMille for the comedy Don't Change Your Husband.

19191926: Танымал ойыншылар Ласки / Парамаунт Пикчерс

Де Миллдің өтініші бойынша Суонсон 1918 жылғы 30 желтоқсанда Famous Players–Lasky компаниясымен аптасына 150 долларлық келісімшартқа қол қойды, ол кейін аптасына 200 долларға, содан соң 350 долларға дейін өсті. Жаңа келісімшарт бойынша түсірген алғашқы фильмі – Де Миллдің Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған «For Better, for Worse» романтикалық драмасы. Ол Де Миллдің режиссерлігімен түсірілген алты фильмде ойнады, соның ішінде 1919 жылғы «Ер және әйел» фильмінде «Арыстанның күйеуі» ретінде арыстанмен бірге суретке түсті. Бір күні кешкі ас ішкенде, оның болашақ екінші күйеуі, Equity Pictures президенті Герберт К. Сомборн өзін таныстырып, актриса Клара Кимболл Янгпен жеке кездесуге шақырды, ол оның кумирінің бірі болатын. 1920 жылы «Неге әйеліңді ауыстырасың?» және «Не туралы ойлау керек?» (екеуі де 1920 жылғы), ал 1921 жылы «Анатольдің істері» фильмі жарық көрді. Одан кейін ол Сэм Вудтың режиссерлігімен түсірілген 10 фильмде ойнады, бастапқысы – 1921 жылғы «Ұлы сәт», ал 1922 жылы ұзақ жылдардан бергі досы Рудольф Валентиномен бірге «Тастардың ар жағында» фильмінде түсті. Валентино 1921 жылы «Апокалипсис төрт аттысы» фильміндегі рөлімен жұлдызға айналды, бірақ Суонсон оны кәсіби болашағына үмітсіз, шағын рөлдерді ойнаған жас актер ретінде білген. Ол оның ұялшақ, әдепті мінез-құлқына таң қалды, бұл оның көпшілік алдындағы беделінен мүлдем өзгеше еді. Вудпен бірге түсірген фильмдерінен кейін ол Аллан Дванның режиссерлігімен түсірілген «Заза» (1923) фильмінде ойнады. Famous Players–Lasky компаниясында жұмыс істеген кезінде оның тағы жеті фильмін Дуан режиссерлік етті. 1925 жылы Суонсон Леонс Перренің режиссерлігімен түсірілген француз-американдық «Мадам Сан Жен» комедиясында ойнады. Наполеонмен байланысты тарихи орындарда алғаш рет фильм түсіруге рұқсат берілді. Ол кезде жақсы қабылданғанымен, оның бірде-бір көшірмесі сақталмаған және ол жоғалған фильм деп есептеледі. Суонсон 1925 жылы Ли де Форест түсірген қысқаметражды фильмде өзінің Phonofilm дыбыспен фильмге түсіру технологиясында пайда болды. Ол Paramount компаниясы үшін «Ақымақтық жағалауы» (1925), «Сцена соққысы» (1925) және «Жабайы әйел» (1926) сияқты бірнеше фильм түсірді. United Artists компаниясымен фильмдер түсірмес бұрын, ол Paramount компаниясымен «Жақсы әдеттер» фильмін аяқтап, Де Миллдің «Патшалар патшасы» фильміне түсуден бас тартты.

At the behest of DeMille, Swanson signed a contract with Famous Players–Lasky on December 30, 1918, for $150 a week, to be raised to $200 a week, and eventually $350 a week. Her first picture under her new contract was DeMille's World War I romantic drama For Better, for Worse. She made six pictures under the direction of DeMille, including Male and Female (1919) in which she posed with a lion as "Lion's Bride". While she and her father were dining out one evening, the man who would become her second husband, Equity Pictures president Herbert K. Somborn, introduced himself, by inviting her to meet one of her personal idols, actress Clara Kimball Young. Why Change Your Wife?, Something to Think About (both 1920), and The Affairs of Anatol (1921) soon followed. She next appeared in 10 films directed by Sam Wood, starting with The Great Moment (1921) and including Beyond the Rocks in 1922 with her longtime friend Rudolph Valentino. Valentino had become a star in 1921 for his appearance in The Four Horsemen of the Apocalypse, but Swanson had known him since his days as an aspiring actor getting small parts, with no apparent hope for his professional future. She was impressed by his shy, well mannered personality, the complete opposite of what his public image would become. After her films with Wood, she appeared in Zaza (1923) directed by Allan Dwan. During her time at Famous Players–Lasky, seven more of her films were directed by Dwan. In 1925, Swanson starred in the French American comedy Madame Sans Gêne, directed by Léonce Perret. Filming was allowed for the first time at many of the historic sites relating to Napoleon. While it was well received at the time, no prints are known to exist and it is considered to be a lost film. Swanson appeared in a 1925 short produced by Lee de Forest in his Phonofilm sound on film process. She made a number of films for Paramount, including The Coast of Folly (1925), Stage Struck (1925) and The Untamed Lady (1926). Before she could produce films with United Artists, she completed Fine Manners with Paramount and turned down an offer to make The King of Kings with DeMille.

1925-1933: Біріккен суретшілер

Ол 1925 жылғы 25 маусымда жаңадан құрылған United Artists серіктестігіне қосылу үшін Paramount компаниясымен жылына бір миллион долларлық (1927 жылы 1000000.0 соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) келісімшарттан бас тартты. Ол президент Джозеф Шенктен алты фильмді тарату туралы ұсынысты қабылдады. Сол кезде Свенсон өзінің дәуіріндегі ең табысты жұлдыз деп есептелді. United Artists жеке серіктестердің өндірісіне қаржылық несие беру үшін Art Cinema Corporation еншілес компаниясына ие болды. Серіктестік келісімінде оның 100 000 долларлық артықшылық акцияларға инвестиция салу міндеттемесі қарастырылған.

Суонсон өндіріс корпорациясы

Свансонның өндірістік корпорациясы United Artists компаниясымен жасалған келісімін іске асыру мақсатында құрылды. Осы атаумен ол өзі басты рөлде сомдаған "Сүнияның махаббаты" фильмін жасады. Джон Боулзбен бірге түсірілген фильмді Альберт Паркер режиссерлік етті, ол Макс Марсин мен Чарльз Гернонның "Жастардың көздері" пьесасы негізінде салынған. Режиссер Паркердің шешім қабылдаудағы ұстамсыздығы және актерлердің оның күткендей ойын көрсете алмайтын тәжірибесіздігі салдарынан өндіріс сәтсіз аяқталды. Фильмнің түсірілім кестесі кешікті, ал шығуға дейін түсірілген фильм Свансонның үмітіне сай келмеді. Фильм шығынға ұшырамаса да, өндіріс шығындарын жабатын ғана пайда тапты, қаржылық жағынан теңдесті.

Глория Свонсонның продюсерлік компаниясы

Ол 1927 жылы режиссер Рауль Уолшпен жұмыс істеді және олар бірге У. Сомерсет Моэмнің "Мисс Томпсон" атты әңгімесі негізінде фильм түсіруді жоспарлады. Глория Суонсон Продакшнс Америка Самоасында өмір сүретін проститутканың ауыр тұрмысы туралы даулы "Сейди Томпсон" фильмін түсіруді ұсынды, бұл жоба бастапқыда Біріккен суретшілер президенті Джозеф Шенкті қуантты. Жобаны іске қосу кезінде, қауымдастық мүшелері Шенкті фильмнің мазмұнына байланысты өндірісті тоқтатуға шақырды. Мүшелер Америка кино өндірушілер мен дистрибьюторлар қауымдастығының төрағасы Уилл Х. Хейске наразылықтарын білдіріп, одан әрі шаралар қолданды. Уолш бұрын Хейс кеңсесімен де дауласқан, "Қандай бағада даңқ?" фильмінде цензура мәселелерін айналып өткен тәжірибесі бар еді. Оны үйіне таңғы асқа шақырып, Хейс пен Свансон фильм үшін еңбек ету қарым-қатынасын дамытты. Хейс негізгі сюжетке ынталанды, бірақ фильм шығар алдында шешілуі тиіс нақты мәселелер болды. Жоба Калифорния штатының Лонг-Бич қаласының жағалауындағы Санта-Каталина аралында түсірілді. Фильмнен түскен жалпы табыс 850 000 доллардан асып түсті (1927 жылғы 850 000,0 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Бірінші жылдық "Оскар" марапаттау салтанатында Суонсон "Ең үздік әйел актриса" номинациясын алды, сондай-ақ фильмнің операторы Джордж Барнс та ұсынылды.

Глория продюсерлік компаниясы

1927 жылдың соңына қарай Свенсонның қаржылық жағдайы өте қиын болды, банкте бар-жоғы 65 доллары ғана болды. Оның екі туындысы кіріс әкелді, бірақ Art Cinema Corporation компаниясына өндіріс қарызын өтеуге жеткіліксіз болды. Свансон United Artists компаниясының артықшылықты акцияларына 100 000 долларлық жазылымдық төлемді де жасаған жоқ. Ол өзінің қаржылық кеңесшісі ретінде Джозеф П. Кеннеди ағаның қызметін пайдаланғанға дейін United Artists студиясының басшысы Джозеф Шенк пен Bank of America-дан қаржылық ұсыныстар алды. Ол оның келесі фильмін жеке қаржыландыруды ұсынды және оның қаржылық жағдайын мұқият тексерді. Кеннеди оған Swanson Producing Corporation компаниясын жабуды кеңес берді. Ол Делавэрде кеңсесі орналасқан Gloria Productions деген жалған корпоративтік атаумен жаңадан бастау жоспарына келісті. Оның кеңесі бойынша ол қызметкерлерінің көп бөлігін жұмыстан босатып, "Сунья мен Сейди Томпсонға деген махаббат" және "Сади Томпсон" фильмдеріне құқықтарын Art Cinema Corporation компаниясына сатты. Кеннеди үшінші күйеуі Генри де Ла Флаизді жалақы тізіміне қосу үшін "Pathé-нің еуропалық директоры" лауазымын құрды. 1927 жылы шыққан "Джаз әншісі" және 1928 жылы шыққан "Песняры дурак" фильмдерімен үлкен жетістікке жеткен әнші Ал Джолсонның фильмдері сияқты дыбыстық фильмдер көрермендер арасында танымал бола бастады. Алайда Кеннеди оған Эрих фон Строхаймды тағы бір үнсіз фильмге, бастапқыда "Бұлақ" деп аталған, кейін "Королева Келли" деп өзгертілген фильмге режиссерлікке шақырды. Строхайммен жұмыс істеу қиын екенін және ол ешқандай бюджет шектеулеріне бағынуға дайын емес екенін білгендіктен, ол Строхаймды жұмысқа алуға тартынды. Дегенмен, Кеннеди әлдеқайда талапкер болды және Строхаймді продюсер Пэт Пауэрспен жасасқан келісімшартынан босатуға қол жеткізді. Строхайм негізгі сценарийді жазуға бірнеше ай жұмсады. "Королева Келли" фильмінің түсірілімі қараша айында басталды. Оның түсірілімі баяу, бірақ ұқыпты болды, актерлер мен түсірілім тобы ұзақ сағаттар бойы шаршады. 1931 жылдың 24 қаңтарында Свансонның шағымдары мен фильмнің жалпы бағыты туралы наразылықтардан кейін түсірілім тоқтатылып, Строхайм жұмыстан босатылды. Свансон мен Кеннеди 1931 жылдың 24 қарашасында Свансон режиссерлік еткен және Грег Толанд түсірген балама аяқтауды жасауға тырысты. Gloria Productions компаниясы тағы екі фильм түсірді. 1929 жылы түсірілген "Trespasser" дыбыстық фильм болды және Свансонға екінші рет "Оскар" номинациясын әкелді. Эдмунд Гулдинг жазған, Лора Хоуп Крюс диалогты жетілдірген, Кеннеди өндіріске қаржы бөлуге келісім берді. Фильм мелодрама жанрында болды, Свансон орындаған музыкалық номерлермен толықталды және 21 күнде түсірілді. Әлемдік премьерасы Лондонда өтті, бұл американдық дыбыстық фильмдердің алғашқысы болды. Свансонды құлшынып, жанкүйерлер қоршап алды. Лондоннан кетіп бара жатып, ол BBC арнасында өткен концертте ән шырқады. "What a Widow!" (Қандай жесір!) 1930 жылы Gloria Productions компаниясы түсірген соңғы фильм болды.

By the end of 1927, Swanson was in dire financial straits, with only $65 in the bank. Her two productions had generated income, but too slowly to offset her production loan debts to Art Cinema Corporation. Swanson had also not made good on her $100,000 subscription for preferred United Artists shared stock. She had received financial proposals from United Artists studio head Joseph Schenck, as well as from Bank of America, prior to engaging the services of Joseph P. Kennedy Sr. as her financial advisor. He proposed to personally bankroll her next picture and conducted a thorough examination of her financial records. Kennedy advised her to shut down Swanson Producing Corporation. She agreed to his plan for a fresh start under the dummy corporate name of Gloria Productions, headquartered in Delaware. Upon his advice, she fired most of her staff and sold her rights for The Love of Sunya and Sadie Thompson to Art Cinema Corporation. Kennedy then created the position of "European director of Pathé" to put her third husband Henry de La Falaise on the payroll. Sound films were already becoming popular with audiences, most notably the films of singer Al Jolson, who had success with The Jazz Singer released in 1927 and The Singing Fool in 1928. Kennedy, however, advised her to hire Erich von Stroheim to direct another silent film, The Swamp, subsequently retitled Queen Kelly. She was hesitant to hire Stroheim, who was known for being difficult to deal with and who was unwilling to work within any budget. Kennedy, nevertheless, was insistent and was able to get Stroheim released from contractual obligations to producer Pat Powers. Stroheim worked for several months on writing the basic script. Filming of Queen Kelly began in November. His filming was slow, albeit meticulous, and the cast and crew suffered from long hours. Shooting was shut down in January, and Stroheim fired, after complaints by Swanson about him and about the general direction the film was taking. Swanson and Kennedy tried to salvage it with an alternative ending shot on November 24, 1931, directed by Swanson and photographed by Gregg Toland. Only two other films were made under Gloria Productions. The Trespasser in 1929 was a sound production, and garnered Swanson her second Oscar nomination. Written by Edmund Goulding, with Laura Hope Crews fine tuning the dialogue, Kennedy approved funding for the go ahead on the production. The film was a melodrama, complete with musical numbers sung by Swanson and completed in 21 days. The world premiere was held in London, the first American sound production to do so. Swanson was mobbed by adoring fans. Before leaving London, she sang at a concert carried over the BBC. What a Widow! in 1930 was the final film for Gloria Productions.

Біріккен суретшілер радиода

Мэри Пикфорд және оның күйеуі Дуглас Фэрбенкс 1928 жылғы 29 наурызда «Додж сағаты» радио бағдарламасының эпизодын өткізді, ол «United Artists» компаниясының Пикфордқа тиесілі жеке шатырынан тікелей эфирге шықты және американдық кинотеатрлардағы көрермендерге таратылды. Джозеф Шенктің туындысы болған бұл шара, дыбыстық фильмдер коммерциялық киноның болашағы бола бастаған кезде, көрермендерді кинотеатрларға сүйікті актерлерінің дауыстарын есту үшін тартуға бағытталған жарнамалық акция еді. Іс-шараға Глория Свонсон, Чарли Чаплин, Норма Талмадж, Джон Бэрримор, Долорес дель Рио және Д.У. Гриффит қатысты.

Глория Свонсон Британдық продюсерлік компаниясы

Глория Свонсон British Productions Ltd. атынан "Perfect Understanding" фильмін түсіруге кіріспес бұрын, ол Art Cinema үшін "Indiscreet" және "Tonight or Never" (1931) фильмдерін қамтитын екі фильмдік жиынтықтың өндірісін аяқтады. 1933 жылы түсірілген дыбыстық комедия "Perfect Understanding" осы компанияның өндірген жалғыз фильмі болды. Фильм толығымен Ealing Studios студиясында түсірілді, онда Лоуренс Оливье Свонсонның экрандағы күйеуінің рөлін ойнады. United Artists компаниясы осы фильмді түсіруге қаржыландыру үшін оның барлық акцияларын қайта сатып алды, соның арқасында ол серіктестікпен байланысын тоқтатты. Фильм шыққаннан кейін сыншылар тарапынан жағымсыз пікірлер алды және прокатта сәтсіз болды.

1938-1950: Жаңа жолдар ашылды

Карьерасы бір мезгілде төмендеген кезеңде дыбысты фильмдерге көшкенде, Суонсон 1938 жылы Нью-Йорк қаласына тұрақты түрде көшіп кетті. Суонсон 1941 жылы RKO студиясының «Әке әйел алады» фильмінде түсті. Ол сахналық қойылымдарда ойнай бастады және 1948 жылы WPIX телеарнасында «Глория Свонсон сағаты» бағдарламасында бас рөлде ойнады. Суонсон сурет салу және мүсін жасаумен айналысып, 1954 жылы жалпы мақұлдамалы хабарламалар жинағы – «Глория Свонсонның күнделігін» жариялады. Ол жазғы театрларда гастрольдік сапарлар жасады, саяси қозғалысқа қатысты, киім-кешек пен аксессуарларды жобалап, сатты, радиода және кинотеатрларда жеке өнер көрсетті.

Күн бату бульвары

"Сансет бульвары" фильмін режиссер Билли Уайлдер мен сценарист Чарльз Брэкет ойластырған, сондай-ақ сценарист Д.М. Маршман да қатысқан. Олар Мэй Уэсттің кандидатурасын қарастырды, оның өзінің ересек жасында да секс-символ ретіндегі беделі зор болған, бірақ ол өзін "өткен шақтағы актриса" рөлінде ойнауға келіспеді. Басты рөлге – Норма Десмонд рөліне Мэри Пикфорд та қарастырылды. Свонсонды ұсынған режиссер Джордж Кукор, ол бір кездері студия үшін өте құнды болғанын айтып, оны "жатын бөлмесінен түсірілім алаңына седан креслода алып жүрген" дейді. Фильмнің сюжеті – сәтсіз сценарист Джо Гиллиске (Уильям Холден) ғашық болған, бұрынғы даңқты актриса Норма Десмондтың (Свонсон) тарихын баяндайды. Ол бұрынғы күйеуі, режиссер болған, кейін үй шаруашылығын жүргізуші Макс фон Майерлингпен (Эрих фон Строхайм) бірге сарайда тұрады, ол рөлді жеке басынан ұнатпаған, бірақ қаржылық қиындықтарға байланысты келіскен. Джо мен Норма оның бір үнсіз фильмін көріп отырған көрініс үшін "Квин Келли" фильмінен үзінді пайдаланылды, сол кезде ол "бізге диалогтың қажеті жоқ, бізде бет-пішіндер бар" деп мәлімдейді. Норма "Восковые фигуры" ("Waxworks") деп аталатын актерлер тобымен бридж ойыны ойнайды. Олардың арасында Бастер Китон, Х.Б. Уорнер және Анна К. Нильсон болды. Сесил Б. ДеМилльдің эпизодына дейінгі сахнада, Макс Джо мен Норманы студияға апарып барады, оның Isotta Fraschini көлік құралы камерадан сүйретіліп әкелінді, себебі Строхайм ешқашан жүргізуді үйренбеген. Норманың қайта оралу арманы орындалмайды, ал Гиллис одан ажырасуға тырысқанда, ол өзін өлтіремін деп қорқытады, бірақ оны өлтіреді. Полиция мен баспасөз келген кезде ол ақылдан аясы бастайды. Макс студия жарығын оның үстіне бағыттап, оны күтіп тұрған полиция мен телекамераларға қарай жетеледі, онда ол: "Жарайды, мырза ДеМилль, мен жақын планға дайынмын" дейді. Свонсон фильмге арналған экрандық сынақтан өтуге қарсы болғанымен, теледидар мен сахнадағыдан гөрі көбірек ақша табуға қуанды. Ол фильмді түсіру процесін өте ұнады және кейіннен: "Мен фильмнің аяқталуын қаламадым. Мырза Уайлдер "Басып шығарыңыз!" дегенде, мен көздерінен жас шығарып жыладым" деді. Ол "Үздік актриса" номинациясына ие болды, бірақ жүлде Джуди Холлидейге бұйырды.

The film Sunset Boulevard was conceived by director Billy Wilder and screenwriter Charles Brackett, and came to include writer D. M. Marshman Jr. They bandied about the name of Mae West, whose public persona even in her senior years was as a sex symbol, but she objected to playing a has been. Mary Pickford was also considered for the lead role of Norma Desmond. It was director George Cukor who suggested Swanson, noting that she was once such a valuable asset to her studio that she was, " carried in a sedan chair from her dressing room to the set". The storyline of the film follows a faded silent movie actress Norma Desmond (Swanson), in love with a failed screenwriter Joe Gillis (William Holden). She lives at the mansion with her former husband director turned butler Max von Mayerling (Erich von Stroheim), who personally disliked the role and only agreed to it out of financial need. A clip from Queen Kelly was used for the scene where Joe and Norma are watching one of her silent films, and she declares, " we didn't need dialogue, we had faces". Norma plays a card game of bridge with a group of actors also known as "the Waxworks". They included Buster Keaton, H. B. Warner and Anna Q. Nilsson. During the scene leading up to Cecil B. DeMille's cameo, where Max chauffeurs Joe and Norma to the studio, her Isotta Fraschini luxury automobile was towed from behind the camera, because Stroheim had never learned how to drive. Norma's dreams of a comeback are subverted, and when Gillis tries to break up with her, she threatens to kill herself, but instead kills him. She becomes delusional by the time the police and news media arrive. Max sets up the studio lighting towards her on the staircase and directs her down towards the waiting police and news cameras, where she says, "All right, Mr. DeMille, I'm ready for my close up." Although Swanson had objected to enduring a screen test for the film, she had been glad to be making much more money than she had been in television and on stage. She found the overall experience of making the movie a pleasure, and later stated, "I hated to have the picture end When Mr. Wilder called ‘Print it!’ I burst into tears ” She was nominated for a Best Actress Academy Award, but lost to Judy Holliday.

Соңғы фильмдер

Свонсон "Сансет бульвары" фильмі жарық көргеннен кейін бірнеше актерлік ұсыныс алды, бірақ олардың көпшілігі Норма Десмондтың сүреңді көшірмелері болғандықтан, оларды қабылдамады. Оның соңғы маңызды Голливудтағы рөлі сонымен қатар оның алғашқы түсті фильмі болды – 1952 жылы түсірілген "Bedroom C үшін 3". Ұлттық синдикатты журналист Сюзи оны "ең нашар фильмдердің бірі" деп атады. 1956 жылы Свонсон Римде түсірілген, Альберто Сорди, Витторио де Сика және Бриджит Бардо жұлдыздық құрамындағы "Неронның сүйіктісі" атты итальяндық фильмде ойнады. Оның соңғы экрандық пайда болуы 1974 жылы "Аэропорт 1975" фильмінде өзінің ролінде болды.

Теледидар және театр

Свансон 1948 жылы «Глория Свансон сағаты» атты алғашқы тікелей эфирдегі телесериалдардың бірін жүргізді, онда ол достарын және басқаларды қонақ ретінде шақырды. Кейін Свансон «Глория Свансонмен Crown Theatre» телесериалын жүргізді, ол кейде өзі де ойнаған телеантологиялық сериал болатын. 1960-шы, 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында Свансон «Кэрол Бернетт шоуы» және «Джонни Карсонмен кеш» сияқты көптеген түрлі ток-шоулар мен эстрадалық бағдарламаларға қатысып, өзінің фильмдерін еске түсіріп, оларды пародизациялады. 1973 жылы «Кэрол Бернетт шоуында» Свансон «Сансет бульвары» мен «Manhandled» фильміндегі Чарли Чаплиннің бейнесін қайта жандандырды. Ол «What's My Line» бағдарламасында «құпия қонақ» болды. 1964 жылы Альфред Хичкок сағатындағы «Құлыпталған есік» атты туындыда ойнады және сол жылы «Бёрк заңы» фильміндегі рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығына ие болды. 1970 жылдың жазында Дик Каветт шоуына қонақ ретінде қатысты; сол бағдарламада Жанис Джоплин да қонақ болды. 1966 жылы «The Beverly Hillbillies» сериалының бір эпизодында өзін-өзі сомдады. Эпизодта Клампеттер Свансонның мүсікіреуші екенін жаңылысып ойлап, оған үнсіз фильмде түсу үшін қаржыландыруға шешім қабылдайды. Фильмнен демалысқа шыққаннан кейін Свансон өмірінің соңына дейін, 1940-шы жылдардан бастап көптеген пьесаларда ойнады. Актер және драматург Харольд Кеннеди, Йель университетінде және Орсон Уэллстің «Меркурий театрында» тәжірибе жинаған, Свансонға Таллула Банкхедпен бірге Бродвей сахнасында қойылған «Рефлексиялық даңқ» комедиясымен гастрольдік тур жасауды ұсынды. Кеннеди 1944 жылдың тамызында Чикагода жолға шыққан «Гусь для Гандера» пьесасының сценарийін жазды. Свансон «Let Us Be Gay» тобымен де гастрольдік тур жасады. «Сансет бульвары» фильміндегі сәттілігінен кейін ол Хосе Феррермен бірге «Екінші ғасыр» пьесасының қайта қойылымында және Дэвид Нивенмен бірге «Нина» пьесасында Бродвей сахнасында ойнады. Оның соңғы маңызды сахналық рөлі 1971 жылы Бродвейдегі «Күлпелер еркін» пьесасында болды. Кевин Браунлоу мен Дэвид Гилл оны үнсіз кезеңнің теледидар тарихына арналған «Голливуд» фильмі үшін сұхбатқа алды.

Swanson hosted The Gloria Swanson Hour, one of the first live television series in 1948 in which she invited friends and others to be guests. Swanson later hosted Crown Theatre with Gloria Swanson, a television anthology series in which she occasionally acted. Through the 1960s, 1970s, and early 1980s, Swanson appeared on many different talk and variety shows such as The Carol Burnett Show and The Tonight Show Starring Johnny Carson to recollect her movies and to lampoon them as well. On The Carol Burnett Show in 1973, Swanson reprised her impersonation of Charlie Chaplin from both Sunset Boulevard and Manhandled. She was the "mystery guest" on What's My Line. She acted in "Behind the Locked Door" on The Alfred Hitchcock Hour in 1964 and, in the same year, she was nominated for a Golden Globe award for her performance in Burke's Law. She made a guest appearance on The Dick Cavett Show in the summer of 1970; a guest on the same show as Janis Joplin. She made a notable appearance in a 1966 episode of The Beverly Hillbillies, in which she plays herself. In the episode, the Clampetts mistakenly believe Swanson is destitute and decide to finance a comeback movie for her – in a silent film. After near retirement from movies, Swanson appeared in many plays throughout her later life, beginning in the 1940s. Actor and playwright Harold J. Kennedy, who had learned the ropes at Yale and with Orson Welles' Mercury Theatre, suggested Swanson do a road tour of "Reflected Glory", a comedy that had run on the Broadway stage with Tallulah Bankhead as its star. Kennedy wrote the script for the play A Goose for the Gander, which began its road tour in Chicago in August 1944. Swanson also toured with Let Us Be Gay. After her success with Sunset Boulevard, she starred on Broadway in a revival of Twentieth Century with José Ferrer, and in Nina with David Niven. Her last major stage role was in the 1971 Broadway production of Butterflies Are Free at the Booth Theatre. Kevin Brownlow and David Gill interviewed her for Hollywood, a television history of the silent era.

Жеке өмір

Свенсон вегетариандық болған және денсаулықты сақтауды жақтаған ерте жақтас болды, ол қоғамдық шараларға өзінің тағамын қалайы қорапта әкелгенімен белгілі болды. 1975 жылы Свенсон АҚШ-ты аралап, күйеуі Уильям Дафти жазған «Қантты көңілсіздік» кітабын насихаттауға көмектесті. Ол сондай-ақ Свенсонның 1981 жылғы автобиографиясын, «Свенсон туралы Свенсонды» жазды, ол коммерциялық сәттілікке жетті. Сол жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Әйелдер онжылдығына арналған маркалық кескінін жасады, бұл оның соңғы шығармашылық жобасы болды. Ол йога гуруы Индра Девидің шәкірті болды және Девидің кітабында пайдалану үшін, одан әлдеқайда жас көрінетін бірнеше йога поздаларын орындағанда суретке түсірілді, бірақ бұл суреттерді баспагер «Prentice Hall» Свенсонның кітабында пайдалануға шешім қабылдады. Қарсылық ретінде, әдетте жарнамалық шараларға қатыспайтын Свенсон 1953 жылы «Вальдорф Асторияда» Девидің кітабын іске қосуға көмектесті. Республикашы ретінде ол 1940 және 1944 жылдары Венделл Уилкидің президенттік науқаны мен 1964 жылы Барри Голдуотердің президенттік науқанына қолдау көрсетті. 1980 жылы ол «Рейган-Буш» үшін Нью-Йорк бөлімшесін басқарды. 1964 жылы Свенсон Лос-Анджелестегі «Shrine» аудиториясында 2500 адам қатысқан «Жоба Дұға» митингісінде сөз сөйледі. «ABC» телеарнасының «Гавайи көзі» сериалының жұлдызы Энтони Айсли ұйымдастырған жиын, АҚШ Конгресін міндетті мектептегі дұғаны қолдау туралы хаттарға толтыруға тырысты, бұл 1962 және 1963 жылдары АҚШ Жоғарғы Сотының екі шешімінен кейін болды, ол міндетті дұғаны АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуінің Дін бостандығы туралы ережесіне қайшы деп таныды. «Жоба Дұға» митингісіне Свенсон мен Айслимен бірге Уолтер Бреннан, Ллойд Нолан, Ронда Флеминг, Пэт Бун және Дейл Эванс қатысты. Свенсон: «Құдайдың астында біз жер бетіндегі ең еркін, ең күшті, ең бай ұлтқа айналдық. Біз оны өзгерте аламыз ба?»

Уоллес Бири

Уоллес Бири мен Свонсон 1916 жылғы 27 наурызда, оның 17 жасқа толған күні үйленді, бірақ той түні ол қателік жасағанын сезінді де, одан қалай шығуға болатынын білмеді. Оған күйеуінің үйі мен отбасы ұнамады, сондай-ақ ол оны жақын адам ретінде қабылдай алмады. Жүкті болғаннан кейін ол күйеуін басқа әйелдермен көрді және оның Keystone студиясынан босатылғанын білді. Бери берген, таңғы ауруға көмектеседі деген дәріні ішіп, ол түсік тартты және есінен танып ауруханаға жеткізілді. Содан кейін ол ажырасуға өтініш берді, ол 1918 жылғы 12 желтоқсанда ресімделді. Калифорния заңнамасына сәйкес, ажырасу шешімі қабылданғаннан кейін, күшіне енуіне бір жылдық мерзім берілді, бұл тараптардың бірі қайтадан үйленуге мүмкіндік берді.

Герберт К. Сомборн

1919 жылы 20 желтоқсанда Герберт К. Сомборнға тұрмысқа шықты. Ол сол кезде Equity Pictures Corporation компаниясының президенті болса, кейін Brown Derby мейрамханасының иесі атанды. Олардың қызы, Глория Свонсон Сомборн, 1920 жылы 7 қазанда дүниеге келді. 1923 жылы ол бір жасар Сонни Смитти асырап алып, оны әкесінің құрметіне Жозеф Патрик Свонсон деп атады. Ажырасу процесінде Сомборн оны 13 ер адаммен, оның ішінде Сесил Б. Демилл және Маршалл Ниланмен заңсыз қарым-қатынас жасады деп айыптады. Бұл жайтқа байланысты туған сенсация салдарынан Свонсонның студиялық келісімшартына "әдептік талаптар" бабы қосылды. Сомборн 1923 жылы 19 қыркүйекте Лос-Анджелесте ажырасып кетті.

Анри де ла Фалаз

"Мадам Санс Жен" фильмінің түсірілімі барысында Суонсон үшінші күйеуі Анри де ла Фалаз маркизімен (әдетте Анри де ла Фалаз деп аталады) танысты, ол фильм түсірілімі үшін оның аудармашысы ретінде жұмысқа алынған еді. Анри маркиз болғанымен және танымал Хеннесси коньяк отбасына байланысы бар болғанымен, жеке мүлкі болмады. Ол Сомборнмен ажырасуы толыққанға дейін одан бала көтерді, бұл жағдай үлкен қоғамдық дауға және оның кино мансабының аяқталуына әкелуі мүмкін еді. Кейін ол түсік жасатып, осы шешіміне өкінді. Олар 1925 жылғы 28 қаңтарда Сомборнмен ажырасу рәсімі аяқталғаннан кейін үйленді. Бірақ Суонсонның Ла Флаизбен ажырысуы толыққан жоқ болуы мүмкін болғандықтан, ол келесі қарашада Фермермен қайта үйленуге мәжбүр болды. Ол кезде ол Мишель Бриджит Фермерді күтіп жүрген төрт айлық жүкті болды, ол 1932 жылғы 5 сәуірде дүниеге келді.

Герберт Маршалл

Свансон мен Фармер 1934 жылы ол үйленген британдық актер Герберт Маршаллмен қарым-қатынасқа түскеннен кейін ажырасты. Бұл іс туралы БАҚ-та кеңінен жазылды. Шамамен үш жыл актермен бірге болғаннан кейін, Свансон ол өмір бойы әйелі Эдна Бестен ажыраспайтынына көз жеткізген соң оны тастап кетті. Он жылдар өткен соң, өзінің автобиографиясының жазылмаған нұсқасында Свансон: "Герберт Маршалл маған осылай ықпалды және шынайы махаббат көрсеткен ешкім болған емес" деп еске алды.

Уильям М. Дейви

Дейви – 1944 жылы қазан айында Суонсон "Гусь для Гандера" спектаклінде ойнаған кезде танысқан бай инвестициялық брокер. Олар 1945 жылдың 29 қаңтарында үйленді. Суонсон бастапқыда актерлік мансабын аяқтап, зейнетке шығамын деп ойлаған, бірақ неке басынан бастап Дейвидің маскүнемдігі салдарынан қиындыққа тап болды. Оның тұрақсыз мінез-құлқы мен өзара айыптаулар жиі болды. Суонсон мен оның қызы Мишель Фармер Анонимді алкоголиктер клубының жиналысына қатысып, AA жарнамалық материалдарын жинап, пәтерге таратып қойды. Дейви үйден шығып кетті. Соңынан болған заңдық ажырасу процесінде судья оған Суонсонға алимент төлеуді міндеттеді. Алымынан қашу үшін Дейви психикалық зорлық-зомбылыққа байланысты ажырасуға талап етті, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. Ол Суонсонға ештеңе төлемей, бір жыл ішінде қайтыс болды және мүлкінің көп бөлігін Деймон Раньонның қатерлі ісікке қарсы мемориалдық қорына мұра етіп қалдырды.

Уильям Дафти

Свансонның соңғы некесі 1976 жылы болды және ол өмірінің соңына дейін жалғасты. Оның алтыншы күйеуі Уильям Дафти көп жыл бойы «Нью-Йорк Пост» газетінде жұмыс істеген жазушы болды, ол 1951 жылдан 1960 жылға дейін редактордың көмекшісі қызметін атқарды. Ол Билли Холидейдің «Леди Сингз Блюз» автобиографиясын жазуға (жасырын автор ретінде) көмектесті, 1975 жылы көптеп сатылған «Шәкер блюз» денсаулық туралы кітаптың авторы және Жорж Осаваның «Сіздің бәріңіз Санпакусыз» кітабының ағылшын тіліне аудармасын жасаған автор. Бесінші авенюдегі пәтерінен басқа, ол Дафтимен бірге Калифорния штатындағы Беверли-Хиллс, Португалиядағы Коларес, Нью-Йорк штатындағы Кротон-он-Хадсон және Калифорния штатындағы Палм-Спрингс қалаларындағы үйлерінде де уақыт өткізді. Свансонның қайтысынан кейін Дафти Мичиган штатының Бирмингем қаласындағы бұрынғы үйіне қайтып оралды. Ол 2002 жылы рактан қайтыс болды.

Өлім

Свансон 1983 жылғы 4 сәуірде Нью-Йорк ауруханасында жүрек сырқатынан қайтыс болды, ол жақында Португалиялық Ривьерадағы үйінен оралған еді. Оның денесі кремацияланып, күлі Нью-Йорк қаласындағы Бесінші авенюдегі Аспан тынысы шіркеуіне қойылды, оған шағын отбасы мүшелері қатысты. Свансонның қайтысынан кейін 1983 жылдың тамыз айынан қыркүйек айына дейін Нью-Йорктегі Уильям Дойл галереясында бірнеше аукцион өтті. Коллекционерлер оның жеке өмірінен және мансабынан алынған жиһаздарын, әшекейлерін, зергерлік бұйымдарын, киім-кешегін және естелік заттарын сатып алды.

Құрметтер мен мұра

1960 жылы Глория Свонсон Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызбен құрметтелді: 6750 Голливуд бульвары бойынша кинофильмдер үшін және 6301 Голливуд бульвары бойынша теледидар үшін. 1955 және 1957 жылдары Свонсон Джордж Истман сыйлығымен марапатталды, оны Джордж Истман үйі кино өнеріне елеулі үлес қосқаны үшін тапсырды, ал 1966 жылы музей оның мансабына арналған «Глория Свонсонға құрмет» атты кино ретроспективасын ұйымдастырып, оның бірнеше фильмін көрсетті. 1974 жылы Свонсон алғашқы Теллурид кинофестивалінің құрметті қонағы болды. Флорида штатының Нью-Порт-Ричи қаласындағы Симс паркінің жанындағы тұраққа Коти өзені бойында жері болған актрисаның есімі берілді. 1982 жылы, қайтыс болғанға бір жыл қалғанда, Свонсон 600-дан астам қораптан тұратын мұрағатын, оның ішінде фотосуреттер, өнер туындылары, фильмдердің көшірмелері және жеке құжаттары – хаттар, келісімшарттар мен қаржылық мәмілелерді Техас университетінің Гарри Рэнсом орталығына белгісіз сомаға сатты. 1983 жылы қайтыс болғаннан кейін оның қалған мүліктерінің көп бөлігі UT Austin Нью-Йорктегі Дойл галереясында өткен аукционда сатып алынды. 1983-1988 жылдар аралығында HRC орталығына да белгісіз мөлшерде естелік заттар сыйға тартылды.

Сахна

Ескерту: Төмендегі тізім Нью-Йорктегі Бродвей театрлық қойылымдарымен шектелген. Глория Свонсонның Бродвейдегі еңбектері (Дереккөздер) АтыДатаРөлДереккөздер (Тілтемелер) «Аққуға қаз» 1945 жылғы 23 қаңтар – 1945 жылғы 3 ақпанКэтрин «Батшеба» 1947 жылғы 26 наурыз – 1947 жылғы 19 сәуір«ХХ ғасыр» 1950 жылғы 24 желтоқсан – 1951 жылғы 2 маусымЛили Гарланд «Нина» 1951 жылғы 5 желтоқсан – 1952 жылғы 12 қаңтарНина «Бабочкалар еркін» 1971 жылғы 7 қыркүйек – 1972 жылғы 2 шілдеМиссис Бейкер

Қысқа шым

+ Атауы, жыл, рөлі, ескермелер, студия/дистрибьютор сілтемелері (дереккөздер) Жанның Әні 1914 Расталмаған Мистер Хартлиді Дұрыс Бағаламаған 1915 Қыз Күннің Соңында 1915 Қолдар Холмске Гүл шоғы, авторлық құқығы көрсетілмеген, нақты шығу күні 26 қаңтар 2015 Баронның Амбициясы 1915 Эпизодтық рөл Essanay Film Фрэнсис X. Бушманмен бірге Жаңа Жұмысы 1915 Стенографистка Essanay Film Чарли Чаплиннің жазған және түсірген фильмі Эльвира мен Фаринаның және билеттің жөніндегі жыр 1915 Фарина, Эльвираның Қызы Глория Мэй ретінде көрсетілген Essanay Film Свиди колледжге барады 1915 Колледж Қызы Уоллес Бири Свиди рөлін бірнеше қысқа фильмдерде ойнады Essanay Film Американдық Герцогиняның Романтикасы 1915 Кіші рөл Авторлық құқығы көрсетілмеген Essanay Film Бұзылған Уәде 1915 Глория Essanay Film Батылдықтың Шашырауы 1916 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Жүректер мен Ұшқындар 1916 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Әлеуметтік Клуб 1916 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Қауіпті Қыз 1916 Реджидің асыққан әпкесі Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Сабан және Шпиль 1916 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Уақытша Сәби 1916 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Тедди рульде 1917 Глория Дон, Оның Сүйіктісі Авторлық құқығы көрсетілмеген Бобби Вернонмен бірге Keystone/Triangle Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Бейсбол Ұлы 1917 Victor Film/Universal Қалыңдықтардың Қауіптері 1917 Keystone/Triangle Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Кімнің Сәбиі? 1917 Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Сұлтанның Әйелі 1917 Глория Keystone/Triangle Бобби Вернонмен бірге Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Pullman Келіні 1917 Қыз Paramount Мак Сеннет Кларенс Г. Баджердің режиссерлігімен Paramounttown Сапары 1922 Өзі Paramount

Ерекшеліктері

Фильмдердегі рөлдері Глория Свонсон
АтауыЖылыРөліЕскертулерСтудия/Дистрибьютор Сілтеме(лер) (Дереккөздер) Society for Sale 1918 Филис КлайнTriangle Film Corporation Her Decision 1918 Филлис ДанбарTriangle Film Corporation режиссері Джек Конвей You Can't Believe Everything 1918 Патриция РейнольдсTriangle Film Corporation режиссері Джек Конвей Station Content1918 Китти МэннингTriangle Film Corporation режиссері Артур Хойт Бір бөлігі сақталған Everywoman's Husband1918 Эдит ЭмерсонTriangle Film Corporation режиссері Гилберт П. Гамильтон Shifting Sands1918 Марсия ГрейTriangle Film Corporation режиссері Альберт Паркер The Secret Code 1918 Салли Картер РэндTriangle Film Corporation режиссері Альберт Паркер Wife or Country 1918 Сильвия ГамильтонTriangle Film Corporation режиссері Е. Мейсон Хоппер Don't Change Your Husband1919 Лейла ПортерFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль For Better, for Worse1919 Сильвия НоркроссFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль Male and Female1919 Леди Мэри ЛасенбиFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль Why Change Your Wife?1920 Бет ГордонFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль Something to Think About1920 Рут АндерсонFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль The Affairs of Anatol1921 Вивиан Спенсер – Анатольдің әйеліFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сесил Б. ДеМилль The Great Moment 1921 Нада Пелхэм/Надин ПелхэмFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Under the Lash 1921 Дебора КрилетFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Don't Tell Everything 1921 Мариан УэстоверFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Her Husband's Trademark1922 Лоис МиллерFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Her Gilded Cage 1922 Сюзанн ОрноффFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Beyond the Rocks1922 Теодора ФицджеральдFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд The Impossible Mrs. Bellew 1922 Бетти БелльюFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд My American Wife 1922 Натали ЧестерFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Prodigal Daughters 1923 Свифти ФорбсFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Bluebeard's 8th Wife 1923 Мона деБриакFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сэм Вуд Hollywood 1923 Эпизодтық рөлFamous Players–Lasky/Paramount Zaza1923 ЗазаFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан The Humming Bird1924 ТуанеттFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Сидни Олкотт A Society Scandal 1924 Марджори КолбертFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан Manhandled1924 Тесси МакГвайрFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан Her Love Story 1924 Принцесса МариFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан Wages of Virtue 1924 КармелитаFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан Madame Sans Gêne 1925 Мадам Сан ГенFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Леонс Перре The Coast of Folly 1925 Джойс Гэтвей/Надин ГэтвейFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан Stage Struck1925 Дженни ХагенFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Аллан Дуан The Untamed Lady 1926 Сент-Клэр Ван ТасселFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Фрэнк Таттл Fine Manners1926 Орхид МерфиFamous Players–Lasky/Paramount режиссері Ричард Россон The Love of Sunya1927 Сунья Эшлинг Свонсон Producing Corporation/United Artists режиссері Альберт Паркер Sadie Thompson1928 Сэди Томпсон Gloria Swanson Productions/United Artists режиссері Рауль Уолш Queen Kelly1928 Китти Келли/Королева Келли Joseph P. Kennedy/United Artists режиссері Эрих фон Строхейм The Trespasser1929 Марион ДоннеллGloria Productions/United Artists режиссері Эдмунд Гулдинг Екі нұсқада шығарылды, біреуі үнсіз, екіншісі дыбысты The Trespasser1929 Марион ДоннеллGloria Productions/United Artists режиссері Эдмунд Гулдинг What a Widow! 1930 Тамаринд БрукGloria Productions/United Artists режиссері Аллан Дван Indiscreet1931 Джеральдин "Герри" ТрентFeature Productions, Inc. ДеСилва, Браун & Хендерсон Продакшн режиссері Лео МакКери Tonight or Never1931 Нелла ВагоFeature Productions, Inc./United Artists режиссері Мервин ЛеРой Perfect Understanding1933 Джуди Роджерс Глория Свонсон Британдық Продакшн, Ltd./United Artists режиссері Сирил Гарднер Music in the Air1934 Фрида Хоцфельд Эрих Помер Продакшн/Фокс Фильм режиссері Джо Май Әкесі әйеліне тұрмысқа шығады1941 Лесли Коллиер Осборн Маркус Ли/RKO Radio Pictures, Inc. режиссері Уильям Дорфман Sunset Boulevard1950 Норма Дезмонд Чарльз Брэккет/Paramount режиссері Билли Уайлдер 3 for Bedroom "C"1952 Энн Хавен/костюм дизайнері Brenco Pictures Corporation/Warner Bros. режиссері Милтон Х. Брен Nero's Weekend (aka Nero's Mistress)1956 АгриппинаLes Films Marceau and Titanus/Manhattan Films International режиссері Стено Airport 19751974 ӨзіUniversal Pictures режиссері Джек Смайт

+ Feature film credits of Gloria SwansonTitleYearRoleNotesStudio/Distributor Ref(s) (Reference(s)) Society for Sale 1918 Phylis ClyneTriangle Film Corporation Her Decision 1918 Phyllis DunbarTriangle Film Corporationdirected by Jack Conway You Can't Believe Everything 1918 Patricia ReynoldsTriangle Film Corporationdirected by Jack Conway Station Content1918 Kitty ManningTriangle Film Corporationdirected by Arthur Hoyt One reel survives Everywoman's Husband1918 Edith EmersonTriangle Film Corporationdirected by Gilbert P. Hamilton Shifting Sands1918 Marcia GreyTriangle Film Corporationdirected by Albert Parker The Secret Code 1918 Sally Carter RandTriangle Film Corporationdirected by Albert Parker Wife or Country 1918 Sylvia HamiltonTriangle Film Corporationdirected by E. Mason Hopper Don't Change Your Husband1919 Leila PorterFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille For Better, for Worse1919 Sylvia NorcrossFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille Male and Female1919 Lady Mary LasenbyFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille Why Change Your Wife?1920 Beth GordonFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille Something to Think About1920 Ruth AndersonFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille The Affairs of Anatol1921 Vivian Spencer – Anatol's WifeFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Cecil B. DeMille The Great Moment 1921 Nada Pelham/Nadine PelhamFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Under the Lash 1921 Deborah KrilletFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Don't Tell Everything 1921 Marian WestoverFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Her Husband's Trademark1922 Lois MillerFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Her Gilded Cage 1922 Suzanne OrnoffFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Beyond the Rocks1922 Theodora FitzgeraldFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood The Impossible Mrs. Bellew 1922 Betty BellewFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood My American Wife 1922 Natalie ChesterFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Prodigal Daughters 1923 Swifty ForbesFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Bluebeard's 8th Wife 1923 Mona deBriacFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sam Wood Hollywood 1923 Cameo roleFamous Players–Lasky/Paramount Zaza1923 ZazaFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan The Humming Bird1924 ToinetteFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Sidney Olcott A Society Scandal 1924 Marjorie ColbertFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan Manhandled1924 Tessie McGuireFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan Her Love Story 1924 Princess MarieFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan Wages of Virtue 1924 CarmelitaFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan Madame Sans Gêne 1925 Madame Sans GêneFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Léonce Perret The Coast of Folly 1925 Joyce Gathway/Nadine GathwayFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan Stage Struck1925 Jennie HagenFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Allan Dwan The Untamed Lady 1926 St. Clair Van TasselFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Frank Tuttle Fine Manners1926 Orchid MurphyFamous Players–Lasky/Paramountdirected by Richard Rosson The Love of Sunya1927 Sunya Ashling Swanson Producing Corporation/United Artistsdirected by Albert Parker Sadie Thompson1928 Sadie Thompson Gloria Swanson Productions/United Artistsdirected by Raoul Walsh Queen Kelly1928 Kitty Kelly/Queen Kelly Joseph P. Kennedy/United Artistsdirected by Erich von Stroheim The Trespasser1929 Marion DonnellGloria Productions/United Artistsdirected by Edmund GouldingReleased in two versions, one silent, and the other with sound What a Widow! 1930 Tamarind BrookGloria Productions/United Artistsdirected by Allan Dwan Indiscreet1931 Geraldine "Gerry" TrentFeature Productions, Inc. A DeSylva, Brown & Henderson Productiondirected by Leo McCarey Tonight or Never1931 Nella VagoFeature Productions, Inc./United Artistsdirected by Mervyn LeRoy Perfect Understanding1933 Judy Rogers Gloria Swanson British Productions, Ltd./United Artistsdirected by Cyril Gardner Music in the Air1934 Frieda Hotzfelt Erich Pommer Productions/Fox Filmdirected by Joe May Father Takes a Wife1941 Leslie Collier OsborneMarcus Lee/RKO Radio Pictures, Inc. directed by William Dorfman Sunset Boulevard1950 Norma Desmond Charles Brackett/Paramountdirected by Billy Wilder 3 for Bedroom "C"1952 Ann Haven/costume designer Brenco Pictures Corporation/Warner Bros. directed by Milton H. Bren Nero's Weekend (aka Nero's Mistress)1956 AgrippinaLes Films Marceau and Titanus/Manhattan Films Internationaldirected by Steno Airport 19751974 HerselfUniversal Picturesdirected by Jack Smight

Теледидар

+ ТеледидарАтауыЖылРолі Ескертулер Сілтемелер (Ref(s)) Глория Свансон сағаты1948 Жүргізуші Вариеті шоуы Питер Линд Хейс шоуы1950 Өзі 1-шы эпизод #1.1 Ситком шоуы Голливудтың ашылу кеші 1953 Эпизод: "The Pattern" Глория Свансонмен Король театры1954–1955 Жүргізуші 25 эпизод Стив Аллен шоуы1957 Норма Дезмонд 3-шы эпизод #3.8 Тікелей эфир 1961 Лорейн Керрингтон Эпизод: "Кешегі күнге тост" Доктор Кильдар1963 Джулия Колтон Эпизод: "Бақыт әкелетін сыйлық" Берк заңы1963–1964 Әртүрлі рөлдер 2 эпизод Краттың саспенс театры1964 Шарлотта Хитонова Сегмент: "Кім Дженнифер?" Альфред Хичкок сағаты1964 Миссис Дэниелс Эпизод: "Құлыпталған есіктің артында" Менің үш ұлым1965 Маргарет Макстерлинг Эпизод: "Жастық көзі" Бен Кейси1965 Виктория Хоффман Эпизод: "Тозған араның жоқтығы" Беверли Хиллбиллиз1966 Өзі Эпизод: "Глория Свансонның тарихы" Мәңгілік саяхатшы арнайы1972 Баяндаушы, сондай-ақ Шаплинеск, Менің өмірім және қиындықтарым Кэрол Бернет шоуы1973 Өзі 7-ші эпизод #7.3 Қазалы аралар1974 Мадам Мария фон Болен Телевизиялық фильм Ұлы пікірсайыс1974 Өзі Джеймс Боуденмен сұхбат шоуы Голливуд1980 Өзі Телевизиялық деректі фильм