Роско Арбaкл: Тағдыры мен даңқы

Кіріспе

Американдық актер (1887–1933) актер Роско Арбакл

American actor (1887–1933)
the actor Roscoe Arbuckle

Roscoe Conkling "Fatty" Arbuckle ('/ɑr//b//ʌ//k//əl/; March 24, 1887 – June 29, 1933) was an American silent film actor, director, and screenwriter. He started at the Selig Polyscope Company and eventually moved to Keystone Studios, where he worked with Mabel Normand and Harold Lloyd as well as with his nephew, Al St. John. He also mentored Charlie Chaplin, Monty Banks and Bob Hope, and brought vaudeville star Buster Keaton into the movie business. Arbuckle was one of the most popular silent stars of the 1910s and one of the highest paid actors in Hollywood, signing a contract in 1920 with Paramount Pictures for $1,000,000 a year (equivalent to $1.0 in 1920 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). Arbuckle was the defendant in three widely publicized trials between November 1921 and April 1922 for the rape and manslaughter of actress Virginia Rappe. Rappe had fallen ill at a party hosted by Arbuckle at San Francisco's St. Francis Hotel in September 1921, and died four days later. A friend of Rappe accused Arbuckle of raping and accidentally killing her. The first two trials resulted in hung juries, but the third trial acquitted Arbuckle. The third jury took the unusual step of giving Arbuckle a written statement of apology for his treatment by the justice system. Despite Arbuckle's acquittal, the scandal has mostly overshadowed his legacy as a pioneering comedian. At the behest of Adolph Zukor, president of Famous Players–Lasky, his films were banned by motion picture industry censor Will H. Hays after the trial, and he was publicly ostracized. Zukor was faced with the moral outrage of various groups such as the Lord's Day Alliance, the powerful Federation of Women's Clubs and even the Federal Trade Commission to curb what they perceived as Hollywood debauchery run amok and its effect on the morals of the general public. While Arbuckle saw a resurgence in his popularity immediately after his acquittal, Zukor decided he had to be sacrificed to keep the movie industry out of the clutches of censors and moralists. Hays lifted the ban within a year, but Arbuckle only worked sparingly through the 1920s. In their deal, Keaton promised to give him 35% of the Buster Keaton Comedies Co. profits. He later worked as a film director under the pseudonym William Goodrich. He was finally able to return to acting, making short two reel comedies in 1932–33 for Warner Bros.

Arbuckle died in his sleep of a heart attack in 1933 at age 46, reportedly on the day that he signed a contract with Warner Bros. to make a feature film.

Роско Конклинг "Тоқпан" Арбакл (24 наурыз 1887 – 29 маусым 1933) – американдық нұсқаусыз фильм актері, режиссер және сценарийші. Ол Selig Polyscope Company компаниясында жұмыс істей бастады, соңынан Keystone Studios-қа көшті, онда Мейбел Норманд, Гарольд Ллойд және оның жүрегі жақын туысы Аль Сент-Джонмен бірге жұмыс істеді. Ол Чарли Чаплинге, Монти Бэнкске және Боб Хоупқа ұстаздық жасады, сондай-ақ водевиль жұлдызы Бастер Китонды кино бизнесіне әкелді. Арбакл 1910-шы жылдардың ең танымал нұсқаусыз жұлдыздарының бірі және Голливудтағы ең көп жалақы алатын актерлердің бірі болды, 1920 жылы Paramount Pictures компаниясымен жылына 1 000 000 долларға келісімшарт жасады. Арбакл 1921 жылдың қарашасынан 1922 жылдың сәуіріне дейін актриса Вирджиния Раппен зорлау және қасақана өлтіруде айыпталып, үш үлкен сот процесіне қатысты. 1921 жылдың қыркүйегінде Сан-Францискодағы Сент-Францис қонақ үйінде Арбакл өткізген кеште Раппе ауырып, төрт күннен кейін қайтыс болды. Раппедің досы Арбаклды зорлап, оны өлтірген деп айыптады. Бірінші екі сотта әділдік таба алмады, бірақ үшінші сот Арбаклді ақтап шықты. Үшінші қазылар алқасы Арбаклға әділет жүйесінің оған қатысты әрекеттері үшін жазбаша түрде кешірім сұрады. Арбакл ақталғанына қарамастан, оның комедия шебері ретіндегі мұрасы осы оқиғаның артында қалды. Famous Players–Lasky президенті Адольф Зукордың өтінішімен, оның фильмдері киноиндустриясының цензуралық органы Уилл Х. Хейспен тыйым салынды және ол соттан кейін көпшілік тарапынан жазаланды. Зукор Иеміздің күні Альянсы, Әйелдер клубтарының күшті Федерациясы және тіпті Федералды сауда комиссиясы сияқты түрлі топтардың наразылығына тап болды, олар Голливудтың шектен шыққан әдепсіздігі мен жалпы халықтың моральдық құндылықтарына тигізетін әсерін тоқтатуды талап етті. Арбакл ақталудан кейін танымалдылығын қайта тапқанмен, Зукор киноиндустриясын цензура мен моралистердің ықпалынан сақтау үшін оны құрбан етуге шешім қабылдады. Хейс бір жыл ішінде тыйымды алып тастады, бірақ Арбакл 1920-шы жылдарда аз жұмыс істеді. Олардың келісімі бойынша Китон Бастер Китон комедиялық компаниясының табысының 35%-ын оған беруге уәде берді. Кейін ол Уильям Гудрих псевдонимімен кинорежиссер болып жұмыс істеді. Соңында ол актерлікке оралып, 1932–1933 жылдары Warner Bros. үшін қысқа метражды комедиялар түсірді. Арбакл 1933 жылы 46 жасында, Warner Bros. компаниясымен толық метражды фильм түсіру туралы келісімшартқа қол қойған күні, жүрек талмасынан ұйқыда қайтыс болды.

Ерте өмір

Роско Арбакл 1887 жылғы 24 наурызда Канзас штатының Смит-Центр қаласында Мэри Э. Гордон мен Уильям Гудрих Арбаклдың тоғыз баласының бірі болып дүниеге келді. Ол туған кезде салмағы артық болды, ал әкесі оның заңсыз туған бала екенін ойлады, себебі екі ата-анасы да бойшақ болған. Сондықтан ол оны Нью-Йорк сенаторы Роско Конклингтің есімімен атады, ол оның жек көретін, нашақор есімді адам еді. Мэридің босануы қиын болды, нәтижесінде он бір жылдан кейін оның өліміне әкелген созылмалы денсаулық проблемалары пайда болды. Арбакл екі жасқа толғанда отбасымен Калифорния штатының Санта-Ана қаласына көшіп келді. Ол алғаш рет сахнада 8 жасында Санта-Анадағы Франк Бэкон компаниясымен өнер көрсетті. Ол жұмыссыз қалғандықтан, қонақ үйде жұмыс істеуге мәжбүр болды. Жұмыс істеп жүргенде ол ән айтуды әдетке айналдырды, оны бір кәсіби әнші естіп, әуесқойлардың таланттар байқауына шақырды. Байқауда көрермендер өнерді қол соғу арқылы немесе келекелеу арқылы бағалап, жаман өнерді сахнадан алып тастады. Арбакл ән айтып, би биледі және әзіл-қалжыңдар жасады, бірақ ол көрермендерді әсерлі қылмады. Ол сахнадан шығып келе жатқан бақташының құбығын көріп, қорқыныштан оркестрге құлап түсті. Көрермендер қатты қуанды, ол байқауда жеңіске жетіп, водевильде мансабын бастады. Содан кейін ол Батыс жағалауы бойынша гастрольдік сапармен жүрген Pantages театры тобына қосылды және 1906 жылы Орегон штатының Портленд қаласындағы Орфеум театрында Леон Эррол ұйымдастырған водевиль труппасында ойнады. Арбакл басты рөлге ие болды және топ өзінің шоуларын гастрольдерге шығарды. 1908 жылғы 6 тамызда Арбакл Чарльз Уоррен Дурфи мен Флора Адкинстің қызы Минта Дурфиге (1889–1975) үйленді. Дурфи көптеген ерте комедиялық фильмдерде, көбінесе Арбаклмен бірге ойнады. Олар ерекше жұп болды, себебі Минта бойшақ және нәзік болса, Арбакл 300 фунт (136 кг) салмаққа ие болды. Арбакл өзінің кино мансабын 1909 жылғы шілдеде Селиг Полископ компаниясымен «Беннің баласында» түскен кезде бастады. Ол 1913 жылға дейін Селигтің бір роликтерінде эпизодтық түрде пайда болды, қысқа уақытқа Universal Pictures компаниясына ауысты және продюсер-режиссер Мак Сеннеттің Keystone Cops комедиясында жұлдызға айналды. Оның үлкен дене бітімі оның комедиялық тартымдылығының бір бөлігі болғанымен, Арбакл өзінің салмағына қатысты ұялды және оны есікке немесе креслоға тығылып қалу сияқты «арзан» күлкі алу үшін пайдаланудан бас тартты. Арбакл талантты әнші еді. Әйгілі опералық тенор Энрико Карузо оның әнін естіп, оған «өмірлік кәсібіңді осы ақымақтықтан бас тарт, оқумен сен әлемдегі екінші ең ұлы әнші бола аласың» деп кеңес берді.

Roscoe Arbuckle was born on March 24, 1887, in Smith Center, Kansas, one of nine children of Mary E. Gordon and William Goodrich Arbuckle. He weighed in excess of at birth and his father believed that he was illegitimate, as both parents had slim builds. Consequently, he named him after Senator Roscoe Conkling of New York, a notorious philanderer whom he despised. The birth was traumatic for Mary and resulted in chronic health problems that contributed to her death eleven years later. Arbuckle was nearly two when his family moved to Santa Ana, California. He first performed on stage with Frank Bacon's company at age 8 during their performance in Santa Ana. and now refused to support him, so he got work doing odd jobs in a hotel. He was in the habit of singing while he worked, and a professional singer heard him and invited him to perform in an amateur talent show. The show consisted of the audience judging acts by clapping or jeering, with bad acts pulled off the stage by a shepherd's crook. Arbuckle sang, danced, and did some clowning around, but he did not impress the audience. He saw the crook emerging from the wings and somersaulted into the orchestra pit in obvious panic. The audience went wild, and he won the competition and began a career in vaudeville. He then joined the Pantages Theatre Group touring the West Coast and in 1906 played the Orpheum Theater in Portland, Oregon, in a vaudeville troupe organized by Leon Errol. Arbuckle became the main act and the group took their show on tour. On August 6, 1908, Arbuckle married Minta Durfee (1889–1975), the daughter of Charles Warren Durfee and Flora Adkins. Durfee starred in many early comedy films, often with Arbuckle. They made a strange couple, as Minta was short and petite while Arbuckle tipped the scales at 300 lbs (136 kg). Arbuckle began his film career with the Selig Polyscope Company in July 1909 when he appeared in Ben's Kid. He appeared sporadically in Selig one reelers until 1913, moved briefly to Universal Pictures, and became a star in producer director Mack Sennett's Keystone Cops comedies. Although his large size was undoubtedly part of his comedic appeal, Arbuckle was self conscious about his weight and refused to use it to get "cheap" laughs like getting stuck in a doorway or chair. Arbuckle was a talented singer. After famed operatic tenor Enrico Caruso heard him sing, he urged the comedian to "give up this nonsense you do for a living, with training you could become the second greatest singer in the world."

Экрандағы комедия

Арбакл дене бітіміне қарамастан, керемет епті және акробатикалық қабілетке ие болды. Мак Сеннет Арбаклпен алғаш танысқанда, ол "Фред Астер сияқты баспалдақтарды жеңілдеп секіріп көтерілді" және "ескертпестен, қауырсын сияқты жеңіл қадамға басып, қолын соғып, қыз бала сияқты әдемі артқа домалап түсті" деп еске алды. Оның комедиялары шапшаң, көптеген қуғын-сүргін сахналарымен және көз тартарлық көріністермен ерекшеленеді. Арбакл "бетке пісірілген тортты" ұнататын, бұл комедиялық клише үнсіз кино дәуірінің комедиясын символдайтын болды. Фильмде тасталған ең алғашқы торт 1913 жылғы маусым айындағы "Кистоун" студиясының "Тереңнен келген дауыс" атты қысқа фильмінде, Арбакл мен оның жиі серіктесі Мейбл Нормандтың қатысуымен болды. 1914 жылы "Paramount Pictures" Арбакл мен Нормандпен фильм түсіру үшін күніне 1000 АҚШ долларынан, сондай-ақ табыстың 25 пайызынан және толық көркемдік бақылаудан тұратын бұрынғыдан беймәлім ұсыныс жасады. Фильмдер өте табысты болғандықтан, 1918 жылы олар Арбаклға үш жылға 3 миллион долларлық келісімшарт ұсынды (1918 жылғы 3,0 доллар шамамен соңғы жылдары миллион долларға тең). 1916 жылға қарай Арбакл денсаулығында күрделі проблемалар пайда болды. Оның аяғында жұқпа пайда болып, ауыр карбункулға айналды, дәрігерлер ампутация жасауды қарастырды. Арбакл аяғын сақтап қалғанмен, оған ауырсынды басу үшін морфин тағайындалды, кейіннен оны морфинге тәуелді деп айыптады. Сауыққаннан кейін Арбакл Джозеф Шенкпен серіктестік құрып, өзінің "Comique" кинокомпаниясын құрды. "Comique" үнсіз кино дәуірінің ең жақсы қысқа фильмдерін жасаса да, Арбакл 1918 жылы компаниядағы бақылау үлесін Бастер Китонға өткізіп, "Paramount" компаниясының үш жыл ішінде 18 көркем фильм түсіруге 3 миллион доллар ұсынысын қабылдады.

Ашулы оқиға

1921 жылы 5 қыркүйекте (Еңбек күні) Арбакл тығырықтанған түсірілім кестесінен демалып, түсірілім алаңындағы апаттан екі жамбасын екінші дәрежелі күйдіргеніне қарамастан, екі досы Лоуэлл Шерман мен Фред Фишбекпен бірге Сан-Францискоға сапар шекті. Үшеуі "Сент-Франсис" қонақүйінің үш бөлмесіне орналасты: 1219-шы бөлме Арбакл мен Фишбекке бірлесіп тұруға берілді, 1221-ші бөлме Шерманға, ал 1220-шы бөлме кеш өткізуге арналды. Көптеген әйелдер люкске шақырылды. Кеш барысында 30 жастағы, актер болуға талпынған Вирджиния Раппе 1219-шы бөлмеде ауыр халде табылса, қонақүй дәрігері оны қарап, көбінесе мас болудан туындаған симптомдар деп қорытынды жасап, оны тыныштандыру үшін морфин берді. Раппе оқиғадан кейін екі күн өткен соң ғана ауруханаға жатқызылды, алкогольдің күйзеліс тудыратын әсері айқын байқалды. Раппе қайтыс болғаннан кейін бір күн өткен соң Арбакл тұтқындалып, кісі өлтіру айыбымен сотқа тартылды және кепілсіз қамауға алынды. 1921 жылдың 13 қыркүйегінде үлкен қазылар алқасы оны бірінші дәрежелі кінәлі деп таныды. Дельмонт полицияға Арбакл Раппені зорлағанын айтты. Полиция Арбаклдің артық салмағының Раппеге тиюі салдарынан оның несеп қуығының жарылғанын анықтады. Оқиға газеттерде жарияланған кезде, бұл оқиғадағы зат мұздың орнына Кока-Кола немесе шампан бөтелкесі ретінде көрсетілді. Шындығында, куәгерлер Арбаклдың Раппеге ішкі ауыруын басандату үшін мұзды ішінде ыдыратып сүрткенін айтты. Арбакл барлық кінәларды жоққа шығарды. Кейін Дельмонт Арбаклдың адвокаттарынан ақша талап ету үшін Арбаклды айыптаған мәлімдеме жасады. Арбаклды жақын таныстары әйелдермен ұялшақ, жақсы мінезді адам ретінде есте сақтады және оны "кинодағы ең адал адам" деп сипаттады. Бастер Китон Арбаклды қолдап, Китонның студиясынан жеңіл сөгіс алды. Арбаклмен ешқашан кездеспеген және онымен жұмыс істемеген актер Уильям С. Харт Арбаклдың кінәлі екенін жорамалдаған бірнеше зиянды мәлімдемелер жасады. Арбакл кейінірек Хартты ұры, зорлық-зомбылық көрсетуші және әйелін ұрып-соққыға жығушы ретінде пародиалайтын фильмнің идеясын жазды. Китон идеяны сатып алып, нәтижесінде 1922 жылы "Қатып қалған солтүстік" фильмі шықты, бұл оқиғадан бір жылдай кейін болды. Китон фильмнің сценарийін бірге жазып, режиссерлік жасап, басты рөлді сомдады, ал Харт көп жылдар бойы Китонмен сөйлеспеуге келісті. Прокурор, Сан-Франциско округінің прокуроры Мэтью Брейди, губернаторлыққа үміткер болуды жоспарлаған өте амбициялы адам, Арбаклдың кінәлі екенін жариялап, куәгерлерге жалған мәлімдемелер жасауға қысым көрсетті. Брейди айыптау кезінде Дельмонтты өзінің басты куәгері ретінде таныстырды.

On Monday, September 5, 1921 (Labor Day), Arbuckle took a break from his hectic film schedule and, despite suffering second degree burns to both buttocks from an on set accident, drove to San Francisco with two friends, Lowell Sherman and Fred Fishback. The three checked into three rooms at the St. Francis Hotel: 1219 for Arbuckle and Fishback to share, 1221 for Sherman, and 1220 designated as a party room. Several women were invited to the suite. During the carousing, a 30 year old aspiring actress named Virginia Rappe was found seriously ill in room 1219 and was examined by the hotel doctor, who concluded that her symptoms were mostly caused by intoxication and administered morphine to calm her. Rappe was not hospitalized until two days after the incident. a condition that liquor irritated dramatically. The day after Rappe's death, Arbuckle was arrested and arraigned on charges of murder and held without bail. A grand jury also indicted him on manslaughter of the first degree on September 13, 1921. Delmont told police that Arbuckle had raped Rappe. The police concluded that the impact of Arbuckle's overweight body on top of Rappe caused her bladder to rupture. By the time that the story was reported in newspapers, the object had evolved into a Coca Cola or champagne bottle rather than a piece of ice. In fact, witnesses testified that Arbuckle rubbed the ice on Rappe's stomach to ease her abdominal pain. Arbuckle denied any wrongdoing. Delmont later issued a statement incriminating Arbuckle in an attempt to extort money from Arbuckle's attorneys. Arbuckle was regarded by those who knew him closely as a good natured man who was shy around women, and he had been described as "the most chaste man in pictures." Buster Keaton issued a public statement in support of Arbuckle that resulted in a mild reprimand from Keaton's studio. Actor William S. Hart, who had never met or worked with Arbuckle, issued a number of damaging public statements presuming Arbuckle's guilt. Arbuckle later wrote a premise for a film parodying Hart as a thief, bully and wifebeater. Keaton purchased the premise, and the resulting film, The Frozen North, was released in 1922, almost a year after the scandal first emerged. Keaton cowrote, directed and starred in the film, and Hart refused to speak to Keaton for many years afterward. The prosecutor, San Francisco district attorney Matthew Brady, an intensely ambitious man who planned to run for governor, made public pronouncements of Arbuckle's guilt and pressured witnesses to make false statements. Brady at first featured Delmont as his star witness during the indictment hearing.

Сынақтар

Арбаклдың соты үлкен медиа оқиғасы болды. Бұл оқиға сары журналистикамен қоздырылды, көптеген газеттер Арбаклды әдепсіз, қыздарды күштеп бағындыруға салмағын пайдаланған адам ретінде бейнеледі. Уильям Рэндольф Херсттің жалпыұлттық газеттер желісі жағдайды асыра сілтеп, сенсациялық хабарламалар таратты. Херст Арбакл ісінен түскен пайдаға қуанды және ол "Лузитания батып кеткендегіден де көп газет сатылды" деген сөзді айтқан деседі. Әдептік комиссиялар Арбаклды өлім жазасына кесуді талап етті.

Бірінші сынақ

Сот 1921 жылғы 14 қарашада Сан-Франциско қалалық сотында басталды. Сот барысында Арбакл өзінің бұрынғы әйелі Минта Дурфиге Раппеге зиян келтірмегенін айтты. Дурфи оған сеніп, оны қолдау үшін сот залына үнемі келіп тұрды. Қоғамдық пікір соншалықты теріс болғандықтан, Дурфи сот ғимаратына кірген кезде оған қарудан оқ атылды. Ол сот процесінде оның жауапқа тартылмауына таңырқады. Кейбір қазылар алқасы Арбаклді кінәлі деп есептегенмен, күмәнді жағдайлар толыққанды жойылмағанын айтты. Кеңесу кезінде кейбір қазылар алқасы Хаббардпен бірге кінәлі деп дауыс берді, бірақ біреуін қоспағанда, барлығы өз дауыстарын өзгертті. Зерттеуші Джоан Майерс Арбаклдың қорғау тобы Хаббардты жамандыққа толы тұлға ретінде көрсетуге тырысқанын, себебі бұрынғыдан бері қазылар алқасында әйелдердің болуына көп назар аударылып, мұндай практика тек төрт жыл бұрын ғана заңмен бекітілгенін айтады. Майерс сондай-ақ Хаббардтың қазылар алқасының төрағасының оны дауысын өзгертуге мәжбүрлеу әрекеттері туралы есебін жазды. Хаббард өзінің дауысына қатысты сұрақтарға жауап бергенімен, екінші қазылар алқасының мүшесі Томас Килкенни үнсіз қалды және сот аяқталғаннан кейін көп ұзамай бұқаралық ақпарат құралдарының назарынан шығып кетті.

Екінші сот

1922 жылғы 11 қаңтарда екінші сот басталды, жаңа қазылар алқасы болды, бірақ бұрынғы соттағыдай заңдық қорғау, айыптау және төрағалық етуші судья өзгермеді. Сол деректер тағы ұсынылды, бірақ бұл жолы куәгер Зей Превон Брэди оны жалған куәлік беруге мәжбүрлегенін мәлімдеді. Бірінші сотта куәлік берген тағы бір куәгер, студияның бұрынғы күзетшісі Джесси Норгард, Арбаклдың бір кезде оған Рэпптің гримеркасының кілті үшін ақшалай пара ұсынғанын, бірақ Норгард бас тартқанын айтты. Норгард Арбаклдың кілтті Раппке әзіл жасау үшін алғысы келгенін мәлімдеді. Крос-тергеу кезінде Норгардтың куәлігі күмәндіге айналды, ол сегіз жасар қызға шабуыл жасағаны үшін сотталған және Брэдиден жазасын жеңілдетуді сұрап, куәлік бергені анықталды. Бірінші соттан өзгеше, Рапптың еркектікке құмарлығы мен көп ішетіні туралы мәліметтер толық айтылды. Екінші сотта Арбаклдың саусақ іздерінің қонақүйдің есігінде табылғаны сияқты маңызды дәлелдер де күмәнді деп танылды. Генрих бірінші соттағы куәлігінен бас тартып, саусақ іздерінің дәлелі жалған болуы мүмкін екенін айтты. Қорғау Арбаклдың ақталатынына сенімді болғандықтан, оны куәгер ретінде шақырмады, ал МакНаб қазылар алқасына соңғы сөз сөйлемеді. Дегенмен, кейбір қазылар Арбаклдың куәлік беруден бас тартуын кінәлілік белгісі деп түсіндірді. Бес күн және 40 сағаттан астам талқылаудан кейін, қазылар алқасы 3 ақпанда 10:2 дауыспен айыптауға бейімділік танытып, келісімге не келе алмады, нәтижесінде тағы да сот тоқтатылды. Кейбір сарапшылар кейіннен Рапптың қуығы түсік салдарынан жарылған болуы мүмкін деген қорытындыға келді, ал ол партияға келгенге дейін түсік жасаған болуы мүмкін. Алайда, оның органдары зақымдалғандықтан жүктілігін анықтау мүмкін болмады. Партияда алкоголь ішілгендіктен, Арбакл Волстед заңын бұзғаны үшін кінәлі деп танылды және 500 доллар айып төлеуге міндеттелді (1922 жылғы 500 доллар қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең). Ақтау кезінде ол үш қылмыстық іс бойынша адвокаттарына 700 000 доллардан астам заңгерлік қызмет ақысын төлеуге тиіс болды. Ол қарыздың бір бөлігін төлеу үшін үйі мен барлық көліктерін сатуға мәжбүр болды. Америкадағы сенсация іздеушілерден алыс, ол өндіріс шығындарының бір бөлігін қалпына келтірді. 1922 жылғы наурыз айында Арбаклдың фильмдеріне тыйым салынғаннан кейін Бастер Китон Арбаклдың қаржылық жағдайын жеңілдету үшін оның өндіріс компаниясы "Бастер Китон комедиялары" компаниясының болашақ табысының 35% -ын Арбаклға беру туралы келісімге келді. Ажырасу туралы шешім келесі қаңтарда қабылданды. Олар 1921 жылдан бері достықпен ажырасып кеткен. Қысқа қайта табысқаннан кейін, Дурфи 1924 жылғы желтоқсанда қайтадан ажырасуға өтініш берді. Арбакл 1925 жылғы 16 мамырда Дорис Динеге үйленді. Арбакл қайтадан киноға оралуға тырысты, бірақ оның фильмдерін көрсетуге индустрия қарсылығы ақталудан кейін де сақталды. Ол ішімдікке тәуелді болды. Бірінші әйелінің сөзімен айтқанда, "Роско тек бір бөтелкеде ғана тыныш табатын". Китон Арбаклға жұмысқа алып, фильмдерінде көмектесуге тырысты. Арбакл Китонның "Күнгі армандар" (1922) атты қысқа фильмінің сюжетін жазды және Китонның "Шерлок-младший" (1924) фильмінің сахналарын түсіргені айтылады, бірақ фильмнің соңғы нұсқасында Арбаклдың қанша кадрлары қалғаны белгісіз. 1925 жылы Картер ДеХейвеннің скандалдан бұрын түсірілген "Мінездік зерттеулер" атты қысқа фильмі жарық көрді, онда Арбакл Китон, Гарольд Ллойд, Рудольф Валентино, Дуглас Фэрбенкс және Джеки Куганмен бірге ойнады. Сонымен қатар, сол жылы Photoplays журналының тамыз айындағы санында Джеймс Р. Квирк былай деп жазды: "Мен Роско Арбаклдың экранға оралуын қалаймын. Америка халқы әділ ойынға құрмет етеді. Біз бүкіл әлемге Американы әрбір адамға әділ қаралатын ел ретінде көрсетуіміз керек. Сіз Роско Арбаклға бүгін әділдік көрсетіліп жатыр деп ойлайсыз ба? Менің ойымша, жоқ."

The second trial began on January 11, 1922 with a new jury but with the same legal defense, prosecution and presiding judge as those of the previous trial. The same evidence was presented, but this time, witness Zey Prevon testified that Brady had forced her to lie. Another witness who testified during the first trial, a former studio security guard named Jesse Norgard, testified that Arbuckle had once offered him a cash bribe in exchange for the key to Rappe's dressing room but that Norgard refused. Norgard claimed that Arbuckle stated that he wanted the key to play a joke on Rappe. During cross examination, Norgard's testimony was impugned when he was revealed to be an ex convict under indictment for sexually assaulting an eight year old girl, and was seeking a sentence reduction from Brady in exchange for his testimony. In contrast to the first trial, Rappe's history of promiscuity and heavy drinking was detailed. The second trial also discredited some major evidence such as the identification of Arbuckle's fingerprints on the hotel bedroom door. Heinrich disowned his testimony from the first trial and stated that the fingerprint evidence was likely faked. The defense was so confident that Arbuckle would be acquitted that they did not call him to testify, and McNab did not deliver a closing argument to the jury. However, some jurors interpreted the refusal to permit Arbuckle to testify as a sign of guilt. After five days and more than 40 hours of deliberation, the jury returned on February 3, deadlocked with a 10–2 majority in favor of conviction, resulting in another mistrial. Some experts later concluded that Rappe's bladder may have ruptured as a result of an abortion procedure that she may have undergone shortly before the party. However, her organs had been destroyed and it was now impossible to test her for pregnancy. Because alcohol was consumed at the party, Arbuckle pled guilty to one count of violating the Volstead Act and was ordered to pay a $500 fine (500.0 in 1922 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). At the time of his acquittal, he owed more than $700,000 (equivalent to $0.7 in 1922 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ) in legal fees to his attorneys for the three criminal trials, and he was forced to sell his house and all of his cars to pay some of the debt. far away from the scandalmongers in America, and recouped at least part of their production costs. In March 1922, with Arbuckle's films banned, Buster Keaton signed an agreement to award Arbuckle 35% of all future profits from his production company Buster Keaton Comedies, hoping to ease Arbuckle's financial situation. The divorce was granted the following January. They had been amicably separated since 1921. After a brief reconciliation, Durfee again filed for divorce in December 1924. Arbuckle married Doris Deane on May 16, 1925. Arbuckle tried returning to filmmaking, but industry resistance to distributing his films continued to linger after his acquittal. He retreated into alcoholism. In the words of his first wife, "Roscoe only seemed to find solace and comfort in a bottle". Keaton attempted to help Arbuckle by employing him for his films. Arbuckle wrote the story for a Keaton short titled Day Dreams (1922) and allegedly directed scenes in Keaton's Sherlock Jr. (1924), but it is unclear how much of Arbuckle's footage remained in the film's final cut. In 1925, Carter DeHaven's short Character Studies, filmed before the scandal, was released, featuring Arbuckle along with Keaton, Harold Lloyd, Rudolph Valentino, Douglas Fairbanks and Jackie Coogan. The same year in Photoplays August issue, James R. Quirk wrote: "I would like to see Roscoe Arbuckle make a comeback to the screen. The American nation prides itself upon its spirit of fair play. We like the whole world to look upon America as the place where every man gets a square deal. Are you sure Roscoe Arbuckle is getting one today? I'm not."

Уильям Гудрич псевдонимі

Соңында Арбакл әкесінің есімі мен тегінен – Уильям Гудрич деген псевдониммен режиссер болып жұмыс істеді. Кейіннен әзілге құмар Китон бұл есімнің сатирикалық "Уилл Б. Жақсы" есімінен шыққан дегенді айтты. 1924 және 1932 жылдар аралығында Арбакл Educational Pictures псевдонимімен сол кездегі аса танымал емес комедия актерлерін түсірген бірнеше қысқа комедиялық фильмдерге режиссерлік жасады. Луиза Брукс, "Винди Райли Голливудқа барады" (1931) фильмінде наив қыз рөлін ойнаған, Арбаклмен жұмыс істеген тәжірибесі туралы былай деді:

Ол бұл фильмді түсіруге ешқандай тырысқан жоқ. Ол жай ғана режиссер креслосында өлі адамдай отырды. Ол мансабын құлатқан даудан бері өте жақсы және мейірімді болды. Бірақ мен үшін бұл бұзылған фильмді түсіруге келуім және режиссерімнің ұлы Роско Арбакл екенін білу таңғажайып болды. Мен оны кинода керемет деп ойладым. Ол өзінің шарықтану кезінде тамаша биші болған. Оның құшағында үлкен пончиктей жүзіп отырғандай сезілді – шынымен де керемет.

Екінші ажырасу және үшінші неке

1929 жылы Дорис Дийн Лос-Анджелесте Арбаклдан ажырасуға талап қойды, оны тастап кету және қатыгездікпен кінәлады. 1932 жылдың 21 маусымында Роско Пенсильвания штатының Эри қаласында Адди Оукли Дьюкс МакФайлға (кейіннен Адди Оукли Шелдон, 1905–2003) үйленді.

Қысқа уақытқа оралу және өлім

1932 жылы Арбакл Warner Bros. компаниясымен келісімшартқа қол қойды. Ол өзінің атымен Бруклиндегі Витафон студиясында түсірілетін алты қысқа комедиялық фильмге қатысты. Бұл алты қысқа фильм Арбаклдың екінші тенор диапазонында жазылған дауысының жалғыз үлгісі болып табылады. Бейсөз фильмдердегі комедиант Ал Сент-Джон (Арбаклдың жүрегі туысы) және актерлер Лайонел Стэндер мен Шемп Ховард Арбаклмен бірге ойнады. "How've You Bean?" фильмінде дүкендегі әзіл-қалжыңдар Арбаклдың 1917 жылғы "Кескінің баласы" атты қысқа фильміндегідей, вадевилл комигі Фриц Губерт Бастер Китон сияқты киініп, оның көмекшісі рөлінде бейнеленген. Витафонның қысқаметражды фильмдері АҚШ-та өте табысты болды.

1933 жылғы 28 маусымда Арбакл "In the Dough" фильмін түсіруді аяқтады, бұл Витафонның соңғы екі ролигі (олардың төртеуі бұрын шығарылған) еді. Келесі күні ол Warner Bros. компаниясымен толықметражды фильмге түсу туралы келісімшартқа қол қойды. Сол түні ол достарымен үйлену тойының бірінші жылдығын және жаңа келісімшартты тойлап отырғанда: "Бұл менің өмірімдегі ең жақсы күн" деді. Кейін сол түні жүрек талмасынан көз жұмды.

Мұра

Арбаклдің көптеген фильмдері, соның ішінде "Партияның өмірі" (1920) көркем фильмі, тек шет тілдеріндегі титрлермен тозған көшірмелер түрінде ғана сақталған. Бейсөздік кезеңде түсірілген көптеген американдық фильмдер сияқты, Голливудтың алғашқы екі онжылдығында түпнұсқа негативтер мен көшірмелерді сақтауға көбінесе ешқандай күш жұмсалмады, осылайша оның қатысқан фильмдерінің көпшілігі жоғалған туындыларға айналды. Дегенмен, Вирджиния Рапптың өлімінен кейін Арбаклдың беделіне байланысты, көптеген студиялар кез келген жағымсыз пікірден қашып, ол басты рөлде ойнаған барлық сақталған фильмдерді жоюға тырысқан болуы мүмкін. ХХІ ғасырдың басында Арбаклдың кейбір қысқаметражды фильмдері (әсіресе Чаплин немесе Китонмен түсірілгендері) қалпына келтіріліп, DVD-де жарық көрді және тіпті кинотеатрларда көрсетілді. Оның американдық комедиясына жасаған ертегі әсері кеңінен мойындалған. Киноиндустриясына қосқан үлесі үшін 1960 жылы, оның қайтысынан кейін 27 жыл өткен соң, Арбакл Голливуд Даңқы аллеясында, 6701 Голливуд бульвары мекенжайында жұлдызға ие болды.

Танымал мәдениетте

Нейл Седака 1971 жылы "Үнсіз фильмдер" әнінде Чарли Чаплин, Бастер Китон, Стэн Лорел және Оливер Хардимен қатар Арбаклды да еске алады, бұл ән оның "Жаңару" альбомында ойнатылады. Джеймс Айворидің 1975 жылғы "Жабайы кеш" фильмі Арбакл-Рэпп дауын киноға түсіргендей деп жиі, бірақ қате айтылады. Шындығында, ол Джозеф Монкур Марчтың 1926 жылғы өлеңіне негізделген. Фильмде Джеймс Коко мансабы құлдырап бара жатқан, бірақ қайта оралуды асыққан "Жолли Гримм" атты үнсіз фильмдердің комедиясын сомдайды. Ракель Уэлч оның сүйіктісін бейнелейді, ол оны өзіне қастандық жасауға итермелейді. Бұл фильм Арбакл дауына байланысты қате түсініктерге негізделген, бірақ іс бойынша құжатталған фактілерден мүлдем өзгеше. Кен Расселдің 1977 жылғы "Валентино" фильмінде Рудольф Нуреев киножұлдыз болғанға дейінгі Рудольф Валентино рөлінде түнгі клубта өте семіз, жағымсыз және гедонистік "Мырза Майлы" (Уильям Хуткинс сомдаған) алдында билейді. Бұл Арбаклдың карикатурасы, ол Рэппке қатысты зорлау ісіне байланысты көпшілік пікірінде қалыптасқан. Сценада Валентино Жен Акерді (Кэрол Кейн сомдаған) Фэттидің алдында отырған үстелден көтеріп алып, онымен билейді, бұл жұлдызды ашуландырады, ол ашудан қалқып кетеді. 1997 жылы қайтыс болғанға дейін комедияшы Крис Фарли Арбакл рөлін сомдауға қызығушылық танытқан. 2008 жылы жарық көрген "Крис Фарли шоу: Үш актіден тұратын өмірбаян" кітабында Фарли мен сценарист Дэвид Мамет Фарлидің алғашқы драмалық рөліне бірге жұмыс істеуге келіскендері айтылады. 2007 жылы режиссер Кевин Коннор Арбаклдың өміріне негізделген "Кештің жұлдызы" фильмін түсіруді жоспарлады. Бұл фильмде Крис Каттан мен Престон Лейси ойнауға тиіс болған. Алайда, жоба тоқтатылды. Фарли сияқты, комедияшылар Джон Белуши мен Джон Кенди де Арбакл рөлін ойнауды ойластырған, бірақ олардың екеуі де фильм түсірілмей тұрып қайтыс болды. Фарлидің фильміне Винс Вон серіктес ретінде қол қойылды. 2006 жылдың сәуір және мамыр айларында Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы Арбаклдың барлық белгілі туындыларының бір айлық ретроспективасын ұйымдастырды, онда 56 фильм көрсетілді, және көрсетім екі рет қайталанды. Арбакл 2004 жылы жарық көрген Джерри Сталлдың "Мен, Майлы" атты романының тақырыбы болды. Дэвид Яллоптың "Күлкі тоқтаған күн" және Энди Эдмондстың "Жалған айыптама! Роско "Майлы" Арбаклдың айтылмаған тарихы" кітаптары Арбаклдың өміріне арналған. Гарет Роджерстің 1963 жылғы "Эдемдегі жанжал" романы Арбакл жанжалының ойдан шығарылған нұсқасы болып табылады. "Fatty Arbuckle's" - Ұлыбританияда Арбаклдың атымен аталған американдық тақырыпты мейрамханалар желісі. 2009 жылғы "Шайтанның бағы" романы Арбакл соттарына негізделген. Оқиғаның басты кейіпкері - сол кезде Сан-Францискодағы Пинкертон детективі болған Дэшилл Хаммет. NOFX тобының 2012 жылғы "Self Entitled" альбомында Арбакл туралы "I, Fatty" атты ән бар. 2021 жылы жарық көрген француздық графикалық роман "Fatty: le premier roi d'Hollywood", Надар мен Жюльен Фрейдің еңбегі Арбаклдың Голливудтағы алғашқы күндерінен бастап өліміне дейінгі кезеңді көрсетеді. Дэймиан Шазельдің 2022 жылғы "Вавилон" фильміндегі Орвилл Пиквик кейіпкері Арбаклға негізделген, оны Трой Меткалф сомдады. "Сіздің ынтаңызды баяулату" сериалының 12-ші маусымының 8-ші бөлімі "Колостомиялық қап" Ларри Дэвид Конан О'Брайенмен сөйлескенде Арбакл жұрт алдында сөйлегеннен кейін бір бейтаныс адамды сыра бөтелкесімен шабуылдады деп мәлімдейді. (14:00)

Neil Sedaka refers to Arbuckle, along with Charlie Chaplin, Buster Keaton, Stan Laurel, and Oliver Hardy in his 1971 song "Silent Movies", as heard on his Emergence album. The James Ivory film The Wild Party (1975) has been repeatedly but incorrectly cited as a film dramatization of the Arbuckle–Rappe scandal. In fact it is loosely based on the 1926 poem by Joseph Moncure March. In this film, James Coco portrays a heavy set silent film comedian named Jolly Grimm whose career is on the skids, but who is desperately planning a comeback. Raquel Welch portrays his mistress, who ultimately goads him into shooting her. This film was loosely based on the misconceptions surrounding the Arbuckle scandal, yet it bears almost no resemblance to the documented facts of the case. In Ken Russell's 1977 biopic Valentino, Rudolph Nureyev as a pre movie star Rudolph Valentino dances in a nightclub before a grossly overweight, obnoxious, and hedonistic celebrity called "Mr. Fatty" (played by William Hootkins), a caricature of Arbuckle rooted in the public view of him created in popular press coverage of the Rappe rape trial. In the scene, Valentino picks up starlet Jean Acker (played by Carol Kane) off a table in which she is sitting in front of Fatty and dances with her, enraging the spoiled star, who becomes apoplectic. Before his death in 1997, comedian Chris Farley expressed interest in starring as Arbuckle in a biography film. According to the 2008 biography The Chris Farley Show: A Biography in Three Acts, Farley and screenwriter David Mamet agreed to work together on what would have been Farley's first dramatic role. In 2007, director Kevin Connor planned a film, The Life of the Party, based on Arbuckle's life. It was to star Chris Kattan and Preston Lacy. However, the project was shelved. Like Farley, comedians John Belushi and John Candy also considered playing Arbuckle, but each of them died before a biopic was made. Farley's film was signed with Vince Vaughn as his co star. In April and May 2006, the Museum of Modern Art in New York City mounted a 56 film, month long retrospective of all of Arbuckle's known surviving work, running the entire series twice. Arbuckle is the subject of a 2004 novel titled I, Fatty by author Jerry Stahl. The Day the Laughter Stopped by David Yallop and Frame Up! The Untold Story of Roscoe "Fatty" Arbuckle by Andy Edmonds are other books on Arbuckle's life. The 1963 novel Scandal in Eden by Garet Rogers is a fictionalized version of the Arbuckle scandal. Fatty Arbuckle's was an American themed restaurant chain in the UK named after Arbuckle. The 2009 novel Devil's Garden is based on the Arbuckle trials. The main character in the story is Dashiell Hammett, a Pinkerton detective in San Francisco at the time of the trials. NOFX's 2012 album Self Entitled has a song called "I, Fatty" about Arbuckle. The 2021 French graphic novel Fatty : le premier roi d'Hollywood, by Nadar and Julien Frey, portrays the period from Arbuckle's early days in Hollywood to his death. The character Orville Pickwick is based on Arbuckle in Damien Chazelle's 2022 film Babylon, played by Troy Metcalf. In Curb your Enthusiasm Season 12 Episode 8 "The Colostomy Bag" Larry David in discussion with Conan O'Brien claims that Arbuckle attacked a stranger with a beer bottle after being spoken to in public. (14:00)