Кіріспе

америкалық телепродюсер, австралиялық кинорежиссер Брюс Бересфорд (туған 16 тамыз 1940 ж.) – австралиялық кинорежиссер және сценарист. 50 жылдық мансабында ол жергілікті және АҚШ-та халықаралық деңгейде 30-дан астам толық метражды фильм түсірді. Бересфордтың фильмдеріне "Брекер Морант" (1980), "Тендер Мерсиз" (1983), "Жүрек қылмыстары" (1986) және "Мисс Дейзиді айдау" (1989) кіреді, ол төрт "Оскар" сыйлығын, соның ішінде "Ең үздік фильм" сыйлығын жеңіп алды.

Ерте өмір және білім

Бересфорд Жаңа Оңтүстік Уэльстің Паддингтон қаласында дүниеге келді. Ол Лона (құрметті әкесі Уорр) мен Лесли Бересфордтың ұлы, олар электр тауарларын сатқан. Өсіп келе жас кезінде ол Тунгаббидің сол кездегі алыс батыс аймағында тұрды, Медоус мемлекеттік мектебіне, содан кейін Парраматтадағы Король мектебіне оқыды. Ол жасөспірім шағында "Аңшы" (1959) сияқты бірнеше қысқа фильмдер түсірді. 1964 жылы Сидней университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін аяқтады. Университетте оқып жүргенде ол Джон Белл мен Рон Блэр қатысқан "The Devil to Pay" (1962) қысқа фильмін, сондай-ақ Алби Томспен бірлесіп режиссерлік еткен және Гермейн Грир мен Клемент Мидмордың ("It Droppeth as the Gentle Rain", 1963) қатысқан, ал Белл мен "Кинг-сайз Вэман" (1965) фильмдерін түсірді.

Нигерия мен Англия

Содан кейін Бересфорд Англияға кино жұмысы іздеуге көшті. Ол британдық кино саласына енуге мүмкіншілік таппады, сондықтан Нигерияда редакторлық жұмысқа жарнамаға жауап берді, онда ол екі жыл Энугу қаласында жұмыс істеді. Бересфорд теледидар үшін "Батавияның қасіреті" (1973) деректі фильмін түсірді, сондай-ақ "Кедей жігіт мен" (1973) және "Керемет пе, құбылыс па? Сидней опера үйі" (1973) сияқты басқа телефильмдерді жасады. Бұлардың барлығын Рег Гранди қаржыландырды, ол Бересфордтың режиссерлік дебютіндегі екінші толық метражды фильмін, "Барри Маккензи өзінен өзі қорғайды" (1974) фильмін де қаржылады, ол "Барри Маккензи" фильмінің жалғасы болды. Бересфорд Англияға "Сайд би Сайд" (1975) комедиясын режиссерлік ету және сценарийін жазу үшін барды, онда Хамфрис пен Терри Томас түсті. Бұл фильм 2013 жылы DVD форматында шықты. Бересфорд өзінің мансабының төмен нүктесінде екенін айтады, осы кезде Филип Адамс Дэвид Уильямсонның "Донның кеші" (1976) пьесасының сәтті бейімделуін режиссерлік етуге шақырып, "өмірін сақтап қалды". Бұл фильм кассада үлкен жетістікке жетті және Бересфордқа Оскарға ұсыну құрметі бұйырды. Ол Голливудта кеңінен танылды және Бересфорд АҚШ-тан ұсыныстар ала бастады. Бересфорд Уильямсонның тағы бір пьесасы бойынша "Клуб" (1980) және "Жастық шақ дауылы" (1981) фильмдерін түсірді.

АҚШ-тың алғашқы фильмдері

Бересфорд EMI Films компаниясынан Хортон Футтың "Тендер Мерси" (1983) фильмін режиссерлік ету ұсынысын алды. Басты рөлдегі Роберт Дювалл өзінің ойыны үшін "Ең үздік актер" Оскарын жеңіп алды, ал Бересфорд "Ең үздік режиссер" номинациясына ие болды. Одан кейін ол Ричард Гирдің қатысуымен "Король Давид" (1985) фильмін түсірді, ол прокатта айтарлықтай сәтсіздікке ұшырады. АҚШ-та ол Бет Хенлидің пьесасы бойынша "Жүрек қылмыстары" (1986) фильмін, "Ария" (1987) фильмінің бір бөлігін және Том Селекпен "Оның алибиі" (1989) комедиялық триллерін түсірді.

Мисс Дейзиді жүргізу

Бересфорд Альфред Уридің пьесасы негізінде «Драйвинг Мисс Дейзи» (1989) фильмін Морган Фримен мен Джессика Тандимен бірге түсірді. Фильм «Үздік фильм» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды, бірақ Бересфорд режиссер ретінде ұсынылмады. Фильм коммерциялық және сыншылар тарапынан сәтті қабылданды. «Драйвинг Мисс Дейзи» үшін «Ең үздік режиссер» номинациясына тіпті ұсынылмағанына реніш танытпайтыны туралы сұраққа Бересфорд: «Жоқ, мүлдем жоқ. Мен оны аса жақсы режиссураланған деп ойламаймын. Сценарий өте жақсы жазылған. Сценарий осындай деңгейде болса, камераны орнатып, түсіру керек» деді. Ол Нигерияда Эдвард Вудвардпен бірге «Мистер Джонсон» (1990) фильмін, Брайан Мурдың романы бойынша австралиялық-канадтық «Black Robe» (1991) фильмін, Уридің қосымша сценарий жазған «Rich in Love» (1992) фильмін, Уильям Бойдтың романы негізінде Шон Коннеримен бірге «Африкадағы жақсы адам» (1994) фильмін түсірді, ал 2015 жылы Бересфорд оны өзінің ең нашар фильмі деп атады; «Тыныш құлау» (1994) фильмі 45-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде «Алтын аю» номинациясына ие болды; сондай-ақ Шарон Стоунмен бірге «Соңғы би» (1996) фильмін түсірді. Ол «Аштық класының қарғысы» (1994) фильмінің адаптациясын жасады, бірақ режиссерлік етпеді. Бересфорд Австралияға оралып, «Жәннат жолы» (1997) фильмін түсірді, бірақ ол коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Ол «Сидней: Бір қаланың тарихы» (1999) атты деректі фильмін түсірді, содан кейін «Қос қауіп» (1999) триллерімен үлкен жетістікке қол жеткізді.

Кейінгі фильмдері

Бересфорд "Желдің қалыңдық" (2001) фильмін жасады; Пирс Броснанмен бірге "Эвелин" (2002) және Антонио Бандераспен бірге "Панчо Вилла өзінің рөлінде" (2003). Ол Фримен мен Кусакпен бірге "Контракт" (2006) фильмін түсіруге дейін әртүрлі жобаларға қаржы табу үшін бірнеше жыл іздеді. Одан кейін "Орфей" (2006) телефильмін түсірді және "Маоның соңғы бишісі" (2009) фильмін түсіру үшін Австралияға оралды, ол Техас штатының Хьюстон қаласында да түсірілді. Бересфордтың кейінгі жұмыстары: Джейн Фондамен бірге "Peace, Love & Misunderstanding" (2011), "H. H. Далай-лама: Махаяна буддизмінің мәні" (2011), "Бонни және Клайд" (2013) мини-сериалы, Эдди Мерфимен бірге "Мистер Чёрч" (2016), "Roots" (2017) қайта түсірілімінің бір бөлімі, "Flint" (2017) телефильмі және "Ladies in Black" (2018) австралиялық фильмі.

Опера

Фильмдерден басқа, Брюс Бересфорд бірнеше опералар мен театрлық қойылымдарды да қойған. 1996 жылы ол Стивен Сондхаймның «Свини Тодд: Флит-стриттің қанды шаштаразы» мюзиклінің Орегон штатының Портленд операсындағы қойылымын режиссерлік етті. 2016 жылы ол Николас Клеобери дирижерлік еткен Квинсленд музыка консерваториясы үшін Бенджамин Бриттеннің «Альберт Херринг» операсын қойды. Ол көбінесе киномонтаждаушы Марк Уорнермен жұмыс істейді. (Қараңыз: Режиссерлер мен монтаждаушылардың ынтымақтастығы тізімі)

2012 жылы ол Эрих Вольфганг Корнгольдтың «Die tote Stadt» операсын Австралия операсы үшін қойды. 2018 жылы ол Мельбурн операсы үшін Россинидің «Отелло» операсының Австралиядағы тұңғыш көрсетілімін сахналады.

Мемориал

2007 жылдың тамызында ол «Джош Хартнетт мұны істеуге міндетті: Киноөнер саласындағы өмірден шынайы оқиғалар» атты естеліктерін жариялады.

Жеке өмір

Бересфордтың екінші әйелі - романшы Вирджиния Дюиган, кинорежиссер және монтажшы Джон Дюиганның қарындасы. Оның бес ересек баласы бар және қазір ол Австралия мен Америка Құрама Штаттарында жұмыс істейді.

Замандастары мен достары

Бересфорд Сидней университетінде сыншы және деректі фильм жасаушы Клайв Джеймс, өнер сыншысы және тұтынушы Роберт Хьюз, белсенді және автор Жермен Грир, журналист Боб Эллис, ақын Лес Мюррей және жазушы Мунго Маккалуммен бірге оқыды. Оның құрдасы және досы, актер және театр режиссері Джон Белл ортақ үйde тұрды, сондай-ақ кинода да түсті. Бересфорд австралиялық комедияшы, сатирик және кейіпкерлік актер Барри Хамфриспен, оның сахнадағы/телевизиядағы өзге кейіпі Дейм Эдна Эвередж және оның отбасымен жақын достық қарым-қатынаста болды.