Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Қамыс шағаласы (Microcarbo africanus), сондай-ақ ұзын құйрықты шағала деп те аталады, шағалалар тұқымдасы (Phalacrocoracidae) құрамына кіреді. Ол Сахараның оңтүстігіндегі Африканың көп бөлігінде және Мадагаскарда көбейеді. Қыстау үшін қоныс аударады, бірақ көші-қон қозғалыстарын да жасайды.
Species of bird
The reed cormorant (Microcarbo africanus), also known as the long tailed cormorant, is a bird in the cormorant family Phalacrocoracidae. It breeds in much of Africa south of the Sahara, and Madagascar. It is resident but undertakes some seasonal movements.
Таксономия
Қамысты корморантты 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаңа табиғат жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны Pelecanus туысына жатқызып, Pelecanus africanus есімді екі атаулы номенклатурасын берді. Гмелин өзінің сипаттамасын 1785 жылы ағылшын орнитологы Джон Лэтамның "Құстардың жалпы шолуы" кітабында сипатталған "Африкалық шағасына" негіздеді. Қамысты корморант қазірде француз натуралисі Шарль Люсьен Бонапарттың 1856 жылы енгізген Microcarbo туысына жататын бес шағын корморанттың бірі. Екі түршесі танылады: көбею маусымында негізінен қара, жасыл түсті жылтырмен. Қанат жапқыштары күміс түсті. Оның ұзынша құйрығы, қысқа басты шоқысы және қызыл немесе сары бет дабылы бар. Мұңқұры сары түсті. Еркектер мен ұрғашылар бір-біріне ұқсас, бірақ көбеймейтін ересектер мен жас құстар қоңыр түсті, ал қарны ақ. Кейбір оңтүстік түрлері жыл бойы шоқысын сақтап қалады.
The reed cormorant was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it in the genus Pelecanus and coined the binomial name Pelecanus africanus. Gmelin based his description on the "African shag" that had been described in 1785 by the English ornithologist John Latham in his book A General Synopsis of Birds. The reed cormorant is now one of five small cormorants placed in the genus Microcarbo that was introduced in 1856 by the French naturalist Charles Lucien Bonaparte. Two subspecies are recognised: It is mainly black, glossed green, in the breeding season. The wing coverts are silvery. It has a longish tail, a short head crest and a red or yellow face patch. The bill is yellow. The sexes are similar, but non breeding adults and juveniles are browner, with a white belly. Some southern races retain the crest all year round.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл көп тараған және кеңінен таралған түр, және оның қорғалу қаупі төмен деп есептеледі. Ол тұщы сулы батпақтарда немесе тыныш жағаларда көбейеді.
This is a common and widespread species, and is not considered to be threatened. It breeds on freshwater wetlands or quiet coasts.
Мінез-құлық
Қамыс құсқарсысы едәуір тереңдікке суға батып, бірақ көбінесе жай суда тамақтанады. Ол жиі жемтігін су бетіне әкеледі. Ол түрлі-түрлі балықтарды жейді. Кішкентай, жай қозғалатын, сондай-ақ мормиридтер, сомдар және циклидтер сияқты ұзын, біз тәрізді балықтарды артық жақсы көреді. Көбінесе табанды балықты (жергілікті жерде тамақтануында маңызды), бақаларды, суда тіршілік ететін омыртқасыздарды және кішкентай құстарды жейді. Екі-төрт жұмыртқаны ағашқа немесе жерге салады, әдетте ұзын шөптермен жасырылған ұяға салады.
The reed cormorant can dive to considerable depths, but usually feeds in shallow water. It frequently brings prey to the surface. It takes a wide variety of fish. It prefers small slow moving fish, and those with long and tapering shapes, such as mormyrids, catfishes, and cichlids. It will less frequently eat soles (which can be important in its diet locally), frogs, aquatic invertebrates, and small birds. Two to four eggs are laid in a nest in a tree or on the ground, normally hidden from view by long grass.