Кіріспе
Эрнест Дюшене (30 мамыр 1874 – 12 сәуір 1912) – француз дәрігері. Ол кейбір саңырауқұлақтар бактерияларды өлтіретінін байқаған. Ол осыны Александр Флеминг пенциллиннің антибиотикалық қасиеттерін, яғни осы саңырауқұлақтардан алынған затты ашқанға дейін 32 жыл бұрын анықтаған, бірақ оның зерттеулері назарсыз қалды.
Өмір және жұмыс
Дюшен 1894 жылы Лионның әскери денсаулық сақтау қызметі мектебіне оқуға түсті. Дюшеннің 1897 жылы докторлық дәрежесін алу үшін тапсырған "Contribution à l’étude de la concurrence vitale chez les micro organismes: antagonisme entre les moisissures et les microbes" (Микроорганизмдердегі өмірлік бәсекелестікті зерттеуге қосқан үлесі: саңырауқұлақтар мен микробтар арасындағы антагонизм) диссертациясы, олардың микробқа қарсы белсенділігінен туындайтын саңырауқұлақтың терапиялық мүмкіндіктерін қарастырған алғашқы зерттеу болды. Өзінің маңызды диссертациясында Дюшене бактериялар мен саңырауқұлақтар өмір сүру үшін үздіксіз күресте болады деп ұсынды. Бір экспериментте ол Penicillium glaucum өсімдіктерін тиф ауруын тудыратын бактериялармен (Salmonella enterica subsp. enterica, бұрын: Bacillus typhosus (Eberth)) немесе Escherichia coli (бұрын: Bacterium coli communis) араласқан ортада өсірді; Penicillium бактериялардың әсеріне төтеп бере алмады. Дегенмен ол, Penicillium жойылмас бұрын бактерияларды әлсіреткен болуы мүмкін деп ойлады. Сондықтан ол гвинеялық шошқаларға бактериялар (тиф немесе E. coli) және Penicillium glaucum құрамындағы ортаны инъекциялады. Жануарлар аман қалды және бактерияға қарсы иммунитет дамытты. Ол саңырауқұлақтардың кейбір бактериялар сияқты токсиндер бөліп шығаруы мүмкін деп болжады. Ауруларды емдеу үшін ол бактериялар немесе саңырауқұлақтар өсірілген ортаны пайдалануды ұсынды. Дюшен мына қорытындыға келді: мәтін=V. Сонымен қатар, біздің тәжірибелеріміздің кейбірінің нәтижесі, өкінішке орай, аз және оны қайталап тексеру қажет, кейбір саңырауқұлақтар (Penicillum glaucum), кейбір патогенді микробтардың (B. coli және B. typhosus d'Eberth) өте вирулентті мәдениеттерімен бірге жануарға егілген, бактериялық мәдениеттердің вируленттілігін өте айқын мөлшерде азайта алады. Аударма: V. Екінші жағынан, біздің кейбір тәжірибелерімізден - өкінішке орай, тым аз және оларды қайталау және тексеру маңызды болады - белгілі бір саңырауқұлақтар (Penicillum glaucum), кейбір патогендік микробтардың (E. coli және тиф) өте вирулентті мәдениеттерімен бір уақытта жануарға егілген, бұл бактериялық мәдениеттердің вируленттілігін айтарлықтай азайтуға қабілетті. Тәжірибелік сынақтардың санын ескере отырып, бұл әлсіз қорытынды болса да, бұл Дюшеннің жануарларда терапиялық агент ретінде Penicillium glaucum саңырауқұлағының әсері туралы ақпаратты түсінгенін, қорытындылағандығын және жариялағанын дәлелдейді. 23 жаста болғандықтан және танымал болмағандықтан, Пастер институты оның диссертациясының қабылданғанын растамады. Дюшен Вал-де-Грация қаласында бір жылдық стажировкадан кейін 2-ші гусарлар полкіне 2-ші сыныпты майор болып тағайындалды. 1901 жылы ол Канннан Роза Лассаласқа үйленді. Екі жылдан кейін туберкулезден қайтыс болды. 1904 жылы Дюшен де ауыр көкірек ауруына шалдықты, ықтимал туберкулез. Үш жылдан кейін әскерден босатылып, Амели-ле-Бендегі санаторийге жіберілді. 1912 жылы 12 сәуірде 37 жасында қайтыс болды. Дюшен Канн қаласындағы Гранд Жас зиратында әйелімен бірге жерленген.
text=V. Il semble, d'autre part, résulter de quelques unes de nos expériences, malheureusement trop peu nombreuses et qu'il importera de répéter à nouveau et de contrôler, que certaines moisissures (Penicillum glaucum), inoculées à un animal en même temps que des cultures très virulentes de quelques microbes pathogènes (B. coli et B. typhosus d'Eberth), sont capables d'atténuer dans de très notables proportions la virulence de ces cultures bactériennes. Translation: V. It seems, on the other hand, to follow from some of our experiments – unfortunately too few and which it will be important to repeat anew and to check – that certain molds (Penicillum glaucum), inoculated into an animal at the same time as very virulent cultures of some pathogenic microbes (E. coli and typhoid), are capable of reducing to a very considerable degree the virulence of these bacterial cultures.|sign=Ernest Duchesne|source=Contribution à l’étude de la concurrence vitale chez les micro organismes: antagonisme entre les moisissures et les microbes, p. 54. While only weakly conclusive given the number of the experimental trials, this proves Duchesne understood, concluded, and published information about the effect of the Penicillium glaucum mold as a therapeutic agent in animals. Because he was 23 and unknown, the Institut Pasteur did not even acknowledge receipt of his dissertation. Duchesne served a one year internship at Val de Grâce before he was appointed a 2nd class Major of Medicine in the 2nd Regiment de Hussards de Senlis. In 1901, he married Rosa Lassalas from Cannes. She died 2 years later of tuberculosis. In 1904, Duchesne also contracted a serious chest disease, probably tuberculosis. Three years later, he was discharged from the army and sent to a sanatorium in Amélie les Bains. He died on 12 April 1912, at age 37. Duchesne is buried next to his wife in the Cimetière du Grand Jas in Cannes.